Περί...

Loading...
Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η υπερηφάνεια γεννάει την φιλοδοξία. Η φιλοδοξία γεννάει την φιληδονία. Η φιληδονία γεννάει τη γαστριμαργία και την πορνεία. Η πορνεία γεννάει την οργή, που αφαιρεί τη θέρμη της καρδιάς και είναι καταστροφή για κάθε αρετή. Η οργή γεννάει τη μνησικακία, που απομακρύνει την πνευματική θέρμη. Η μνησικακία γεννάει τη σκοτεινή και μοχθηρή βλασφημία. Η βλασφημία γεννάει την άκαιρη λύπη, που σαν σκουριά κατατρώει τον άνθρωπο. Η λύπη γεννάει την άλογη αναίδεια. Η αναίδεια γεννάει τη ματαιοδοξία, που βάζει τον άνθρωπο να επιδεικνύει τις αρετές του, χάνοντας έτσι το μισθό του. Η ματαιοδοξία γεννάει την ακατάσχετη φλυαρία. Η φλυαρία γεννάει την αργολογία, το ψέμα, τη συκοφαντία, την κατάκριση, τον διασκορπισμό του νου, την αιχμαλωσία, την απελπισία. Και η απελπισία γεννάει τα εφιαλτικά όνειρα.
Είναι προτιμότερο να αμαρτήσουμε και να μετανοήσουμε, παρά να διορθωθούμε και να υψηλοφρονήοσυμε.
Με την στέρηση των υλικών αγαθών, η ψυχή ταπεινώνεται και συντρίβεται, ενώ ο νους ανυψώνεται. Όταν ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτόν του τιποτένιο, το σώμα του εύκολα υπομένει την στέρηση, ενώ η ψυχή του αγάλλεται για τους μελλοντικούς μισθούς.
Όταν κανείς βρίσκεται σε αφθονία αγαθών, είναι αδύνατον να τηρήσει τον νου του απερίσπαστο.
Γιατί δεν φτάνουμε στην τελειότητα και δεν λαμβάνουμε την Χάρη; Επειδή δεν εκπληρώνουμε με τρόπο τέλειο τις αρετές.
Η αιτία για την οποία δεν φτάνουμε στην τελειότητα και δεν αποκτούμε τη Θεία Χάρη, είναι ότι δεν γνωρίζουμε από που να βάλουμε αρχή στην πνευματική ζωή, που είναι η μέση και που το τέλος της ζωής αυτής, ποιά είναι η ουσία της και ποιό το θεμέλιο των αρετών. Ώσπου να το ανακαλύψουμε, θα κοπιάζουμε και ταυτόχρονα θα σκορπίζουμε ό,τι κερδίζουμε με τους κόπους μας. Θα είναι σαν να σπέρνουμε τους σπόρους μέσα στη θάλασσα και αυτή θα τους καταβροχθίζει...
Η ταπείνωση της καρδιάς, σώζει άκοπα τον ηλικιωμένο, τον άρρωστο, τον φτωχό, τον αμόρφωτο άνθρωπο. Για χάρη της, όλες οι αμαρτίες συγχωρούνται. Αυτή βγάζει τον άνθρωπο από το βαθύ λάκκο της αμαρτίας. Με το ταπεινό φρόνημα, όλες οι παγίδες και τα σχέδια του εχθρού καταστρέφονται. Μ' αυτό, ο άνθρωπος ριζώνει στην πνευματική ζωή και προστατεύεται από τις πτώσεις.
Κάθε προσβολή, κάθε ονειδισμός, κάθε κακολογία και συκοφαντία, σου εξασφαλίζει ταπείνωση και Χάρη.
Γίνε κουφός, μουγγός, τυφλός και αναίσθητος προς όλα τα πράγματα της ζωής αυτής. Αυτός είναι ο καλύτερος δρόμος προς την σωτηρία σου. Διότι είναι αδύνατον να σωθεί κανείς, αν δεν αποσπάσει το νου του από την ματαιότητα και κάθε μέριμνα και δεν τον συγκεντρώσει σε ένα μοναδικό σκοπό: την εν Χριστώ σωτηρία. Γιατί ο νους είναι απλός: Είτε παραδίδεται ολοκληρωτικά στον Χριστό, είτε παραδίδεται στις μάταιες μέριμνες.
Δεν είναι δυνατόν να γλυτώσεις την ψυχή σου από την απώλεια, όταν προφυλάσσεις το σώμα σου από την κακοπάθεια. Αν θέλεις να σωθείς και να αποκτήσεις την αιώνια ζωή, εξάγνισε την σάρκα σου, δοκίμασε εκούσια πικρία και υπέμεινε βαριές θλίψεις, όπως δοκίμασαν όλοι οι Άγιοι.
Αν δεν θυσιάσεις την ίδια σου τη ζωή για την τήρηση των εντολών του Θεού και των παραγγελμάτων των Πατέρων, δεν θα σωθείς.
Άνθρωπε! Μόνο μια ψυχή έχεις, πρόσεξέ την! Και μόνο μια ζωή έχεις, που το τέλος της, ο θάνατος, είναι άγνωστο πότε θα έρθει. Και η εναέρια διάβαση, είναι αδιαπέραστη - γεμάτη εχθρούς... Τότε δεν θα έχεις άλλο βοηθό, εκτός από τα καλά σου έργα. Πρόσεξε τον εαυτόν σου, για να μην μετανοείς αιώνες ατελείωτους. Να προσεύχεσαι ακατάπαυστα και να αφιερώνεις την κάθε μέρα σου στον επιμελή αγώνα, για την σωτηρία της ψυχής σου.
Θέλεις να τιθασεύσεις την σάρκα σου και να κατανικήσεις τα σωματικά σου πάθη. Να τρως τόσο, ώστε όταν σηκωθείς απο το τραπέζι, να νοιώθεις λίγο πείνα ακόμα.
Όποιος σωπαίνει, έχει τον φόβο των δαιμόνων, γιατί γνωρίζει, ότι αυτοί δεν μπορούν να δουν τα μυστικά της καρδιάς των τελείων, όταν δεν μιλούν με τα χείλη.
Όποιος όμως αγαπάει την πολυλογία, δεν θα αποφύγει την αμαρτία.
Αν μπορούσαμε να βάλουμε στη μία πλευρά μιας ζυγαριάς, όλα τα έργα της αμαρτωλής ζωής και στην άλλη πλευρά την σιωπή, θα την βρίσκαμε να τα νικάει με το βάρος της. Δες λοιπόν πόσο κέρδος έχουν οι ασκητές της ερήμου, από την εγκράτεια της γλώσσας και πόσα κακά αποφεύγονται μ' αυτήν!
Ο Θεός παραχωρεί κάποτε να νικηθεί κανείς στον πόλεμο από τους δαίμονες ή από κάποιο ισχυρό πάθος. Αυτό γίνεται, όταν έχουμε υπερηφάνεια και υψηλοφροσύνη. Άλλοτε πάλι η ήττα μας παραχωρείται για κάποιες αμαρτίες, έτσι ώστε αφενός να έρθουμε σε συναίσθηση και να μετανοήσουμε και αφετέρου να γίνουμε πιο έμπειροι στον πνευματικό αγώνα. Άλλοτε τέλος ο Θεός παραχωρεί να νικηθούμε, για να αξιωθούμε μεγαλύτερα στεφάνια με την κατοπινή συντριβή.
Γνωρίζεις πόσες λεγεώνες αοράτων εχθρών (δαιμόνων) σε κυκλώνουν; Και γνωρίζεις, ότι ο καθένας τους σε πολεμάει με τον δικό του ειδικό τρόπο; Βρυχώνται όλοι τους και στριγγλίζουν εκκωφαντικά και ας μην τους ακούς εσύ, πασχίζοντας λυσσασμένα να καταβροχθίσουν την ψυχή σου. Δεν θα πρέπει λοιπόν, να είσαι προσεκτικός;
Κανένα άλλο πνευματικό όπλο δεν μπορεί να αναχαιτίσει τόσο αποτελεσματικά τους δαίμονες, όσο η ευχή του Ιησού. Τους κατακαίει, όπως η φωτιά τα βάτα. Αυτή η προσευχή αναφλέγει ολόκληρο τον εσωτερικό άνθρωπο και του φέρνει ανέκφραστη χαρά και θεϊκή αγαλλίαση. Έτσι, από την ηδονή και την γλυκύτητα, αδιαφορεί γι' αυτή τη ζωή και θεωρεί καθετί το γήινο, σαν χώμα και στάχτη.
Οι Άγιοι ονομάζουν την προσευχή αυτή - την ευχή - τέχνη τεχνών. Ποιός μπορεί ν' ασχοληθεί μ' αυτή, χωρίς να διδαχτεί από έναν τεχνίτη, δηλαδή από έναν έμπειρο καθοδηγητή; Η προσευχή αυτή είναι μάχαιρα του πνεύματος, δοσμένη απ' τον Θεό για να συντρίψουμε τον εχθρό των ψυχών μας. Για εκείνον όμως που δεν τη χρησιμοποιεί σωστά, υπάρχει φόβος να στραφεί εναντίον του.
Ενωμένη με την νηστεία η προσεκτική προσευχή κατακαίει τους δαίμονες και έτσι δεν μπορούν να πλησιάσουν την ψυχή και να της κάνουν κακό, γιατί είναι γι' αυτούς σαν ένα πυρωμένο καμίνι. Όπως η φωτιά καίει το χορτάρι, έτσι και η ευχή ενωμένη με την νηστεία, καίει τους δαίμονες και τους διώχνει μακριά.
Η ευχή είναι η πηγή όλων των καλών έργων και αρετών και εξορίζει μακριά από τον άνθρωπο, τα σκοτεινά πάθη. Απόκτησέ την και πριν πεθάνεις, θα αποκτήσεις αγγελική ψυχή!
Όποιος με πόθο και χωρίς διακοπή, σαν την ανάσα που βγαίνει από τα στήθη του, επαναλαμβάνει την προσευχή του Ιησού, το : ''Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με!'', σύντομα θα γίνει κατοικητήριο της Αγίας Τριάδος. Τότε η προσευχή θα καταβροχθίζει την καρδιά και η καρδιά την προσευχή και τότε ο άνθρωπος, ασκώντας νύχτα και μέρα αυτήν την ευλογημένη εργασία, θα λυτρωθεί από όλες τις παγίδες του εχθρού.
Όταν προσεύχεται κανείς, πρέπει να στέκεται σε ένα μέρος με καθαρό αέρα και μάλιστα κρύο, γιατί τότε το αίμα δεν πάει στα πόδια. Αντίθετα μέσα σε ένα ζεστό δωμάτιο, υποφέρει κανείς από τις επιθέσεις του ύπνου, της παραλυσίας, της βαρυθυμίας, της χαυνώσεως, της ατονίας.
Η προσευχή να ασκείται με τέτοια επιμονή και επιμέλεια, ώστε να εισχωρήσει ως τα βάθη της καρδιάς και να την καθαρίσει από τα σωματικά και ψυχικά πάθη, να την μαλακώσει, να την χαροποιήσει και τέλος να εξορίσει από τον νου, τους ακάθαρτους λογισμούς και τις φαντασίες. Όταν μ' αυτόν τον τρόπο, έχουν καθαρθεί η καρδιά, ο νους, η ψυχή και το σώμα του ανθρώπου, έρχεται η Χάρη να κατοικήσει μέσα του και κλείνεται η είσοδος στους δαίμονες και τα πάθη, οπότε ο άνθρωπος, αρχίζει να γεύεται πνευματική ευφροσύνη.
Αν ετοιμάζεσαι για τον αγώνα της προσευχής, να ετοιμαστείς και για πόλεμο με τους δαίμονες και να οπλιστείς με θάρρος. Θα δεις τί επιθέσεις θα υποστείς! Σαν άγρια θηρία θα ορμήσουν εναντίον σου και θα κάνουν ολόκληρο το σώμα σου να υποφέρει...
Όποιος αγωνίζεται στην προσευχή απρόσεκτα, δεν έχει μισθό από το Θεό, αλλά μάλλον Τον παροργίζει. Όπως ακριβώς εκείνο, που ρίχνει νερό μέσα σε τρύπιο δοχείο, δεν μπορεί ποτέ να το γεμίσει, έτσι και εκείνος που προσεύχεται χωρίς προσοχή, δεν κερδίζει τίποτα... Δεν είναι η πληθώρα των προσευχών που ζητάει ο Θεός από εμάς, αλλά ο Θείος φόβος και η συντριβή.
Αν αγαπήσετε την προσευχή, εσείς οι αχρείοι και ρυπαροί αμαρτωλοί, θα γίνεται άγιοι και άξιοι. Εσείς οι άλογοι και αδιάκριτοι, θα γίνετε συνετοί και διακριτικοί. Εσείς οι άδικοι, θα γίνετε δίκαιοι και θεόπτες και θεολόγοι κια μάρτυρες των Θείων μυστηρίων, με την επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού. Πολλοί Άγιοι πατέρες έχουν βεβαιώσει, ότι η ευχή του Χριστού είναι η πηγή όλων των αγαθών και ο θησαυρός των αρετών. Σε σύντομο χρόνο κάνει τον άνθρωπο ικανό, να αποκτήσει τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Όπως στέκεται μπροστά στον δικαστή ένας καταδικασμένος σε θάνατο, μην τολμώντας να στρέψει το βλέμμα του ολόγυρα, έτσι πρέπει να στέκεσαι μπροστά στον Θεό, εν ώρα προσευχής.
Μέγιστο έργο κάνει αυτός που υπομένει με ευχαριστία την ύβρη ή την προσβολή χάριν του Κυρίου. Η ταπείνωση και η αγάπη σε τούτο ακριβώς βρίσκονται: στην αγόγγυστη υπομονή των θλίψεων, που μας προξενούν οι συνάνθρωποί μας. Από αυτό και μόνο, έχουν σωθεί πολλοί...
Αν δεν τα υπομένεις, αλλά αντίθετα πικραίνεσαι, αγανακτείς και οργίζεσαι εναντίον εκείνων που σε προσβάλλουν, δεν μπορείς να φτάσεις στην τελείωση και να σωθείς. Μια τέτοια αντίδραση χαρακτηρίζει τους αρχάριους, τους εμπαθείς, τους ολιγόψυχους και τους επιπόλαιους. Των τελείων όμως χαρακτηριστικό είναι, να δέχονται κάθε κακό με χαρά και να τα υπομένουν με ευχαριστία.
Οφείλεις να μην αντιλέγεις σε εκείνους που σε προσβάλλουν, θεωρώντας τον εαυτόν σου άξιο για κάθε κακοπάθημα.
Η σαρκική πύρωση έρχεται στον άνθρωπο από έξι αιτίες: α) από την ζέστη και την καλοπέραση β) από την πολυφαγία και την πολυϋπνία γ) από την επήρρεια του σατανά δ) από την κατάκριση του πλησίον και την κενοδοξία ε) από την σωματική ωραιότητα και στ) από τις ματαιολογίες, την επίδειξη και τα απρόσεκτα βλέμματα.
/
5

Βλέπετε 34 - 66 από τα 153 αποτελέσματα