Περί...

Loading...
Όσιος Βαρσανούφιος της Όπτινα
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Να ελπίζετε πάντα μόνο στον Θεό, κατ' ουδένα τρόπο όμως στον άνθρωπο. Τότε κάθε κακία θα πέφτει από πάνω σας, σαν κομμένο κλαδί.
Να μην εμπιστεύεται κανείς τον εαυτόν του σε τίποτε, αλλά για όλα να συμβουλεύεται τους διακριτικούς πατέρες και να εξομολογείται καθαρά τα μυστικά της καρδιάς του.
Στη διάρκεια της γιορτής, ο εχθρός διάβολος, προσπαθεί πάντα να δημιουγήσει κάποια δυσχέρεια, κάποια θλίψη. Σε άλλον χτύπημα, σε άλλον προσβολή, σε όλους κάτι προσπαθεί να καταφέρει, λόγω της γιορτής. Και όσο πιο προσεκτικά ζείτε εσείς, τόσο δυνατότερα εξοπλίζεται ο εχθρός και ιδίως στην γιορτή κάτι θα σας επιδαψιλεύσει. Αυτό πρέπει πάντα να το περιμένετε, να είστε έτοιμοι για όλα. Ο Κύριος όμως είναι ελεήμων και στη διάρκεια της γιορτής απονέμονται και δώρα. Κάτι θα πάρετε και εσείς, μόνο που αυτό θα το αντιληφθείτε ίσως και 40 χρόνια αργότερα... Τότε θα έχετε μάθει τι δώρο σας έστειλε σε εκείνη την γιορτή ο Κύριος.
Στην Εκκλησία να στέκεστε σε μια σκοτεινή γωνία, να προσεύχεστε και να κλαίτε εκ βαθέων. Και ο Θεός, θα σας παρηγορήσει οπωσδήποτε. Και να λέτε: ''Κύριε νόμισα, ότι δεν υπήρχε διέξοδος στην δύσκολη κατάστασή μου, εσύ όμως Κύριε, με βοήθησες!''
Δεν γεννιέται το πένθος από τα δάκρυα, αλλά τα δάκρυα γεννιούνται από το πένθος. Και εκείνος που βρίσκεται ανάμεσα στους ανθρώπους αποκτά το πένθος, αν κόβει το δικό του θέλημα, κάνοντας το θέλημα του Θεού και δεν κοιτάζει τα σφάλματα των άλλων. Γιατί έτσι συμμαζεύονται οι λογισμοί του, με συνέπεια να γεννούν στην καρδιά την κατά Θεό λύπη. Και η λύπη φέρνει τα δάκρυα.
Όποιος τρώει όχι για ευχαρίστηση, αλλά λόγω σωματικής αδυναμίας, ο Θεός δεν τον κατακρίνει.
Άνθρωπος με μεγάλες αρετές αλλά υπερήφανος, μοιάζει με τεράστιο καράβι, φορτωμένο με κάθε είδους θησαυρούς, που όμως δεν μπαίνει στο λιμάνι, αλλά βυθίζεται μεσοπέλαγα.
Ταπείνωση είναι, το να μην θεωρείς πως είσαι κάτι σε καμμία περίπτωση, να κόβεις το θέλημά σου σε όλα και να υπομένεις ατάραχα, όλα όσα προέρχονται από το περιβάλλον σου.
Όταν ο άνθρωπος είναι ταπεινός, δεν χάνει τίποτε. Δηλαδή η ταπείνωση είναι όπως μία γλάστρα. Εφόσον τα φυτά είναι μέσα σ' αυτήν την καλή γλάστρα με το καλό χώμα, τα φυτά δεν θα πάθουν τίποτε. Εάν σπάσει η γλάστρα, αυτό θα έχει επιπτώσεις και στα φυτά. Τα φυτά είναι οι αρετές οι οποίες διατηρούνται μέσα στην ταπείνωση, μέσα στην γλάστρα. Αν έχει ταπείνωση, δεν πρόκειται να πάθει τίποτε η αρετή της αγάπης, η αρετή της υπομονής, της προσευχής, της καλοσύνης, της χρηστότητος και όποια άλλη αρετή. Η ταπείνωση ασφαλίζει την αρετή, τη ταπείνωση τρέφει την οποιαδήποτε αρετή, την συντηρεί και την αυξάνει. Αν λείψει η ταπείνωση, όλα χάνονται. Είπαμε: Έσπασε η γλάστρα; Ξεχύθηκε από εδώ και από εκεί το χώμα; Θα ζήσουν ίσως μερικές μέρες τα φυτά, αλλά, καθώς θα ξεγυμνωθούν οι ρίζες τους, όσο εύρωστα και αν ήταν, όσο περιποιημένα και αν ήταν, όσο ζωή και αν είχαν, θα ξεραθούν. Κάτι ανάλογο λοιπόν συμβαίνει και στην ψυχή, αν λείπει η ταπείνωση.
Εκείνος, που ανάμειξε το φρόνιμο του φιδιού για το κακό, με το ακέραιο της περιστεράς για το καλό, ούτε το φρόνιμο θα αφήσει να γίνει κακούργο, ούτε το απλό να γίνει ανόητο.
Μέγα όπλο είναι η δύναμη του Ζωοποιού Σταυρού. Όπως ένας άοπλος άνθρωπος φεύγει μέσα στη νύχτα για το πυκνό δάσος και κινδυνεύει άμεσα να κομματιαστεί από το πρώτο θηρίο που θα συναντήσει εκεί, έτσι ακριβώς είναι και ο πιστός εκείνος που δεν γνωρίζει την δύναμη του Σταυρού, για να μπορέσει να σωθεί, από τα πανούργα δίχτυα του διαβόλου.
Η αρέμβαστη προσευχή ανήκει σε αυτούς που έχουν καθαρθεί. Εμείς, επειδή είμαστε ακόμα αδύνατοι πέφτουμε σε ρεμβασμό. Και αν σου συμβεί κάτι τέτοιο, τουλάχιστον στο τέλος της ευχής, κέντησε την καρδιά σου και πες με κατάνυξη: Κύριε, συγχώρεσέ μου, όλα τα πλημμελήματα. Έτσι θα λάβεις συγχώρεση και για τον ρεμβασμό, που σου συνέβη, κατά την διάρκεια της ευχής.
Και ποιά η ωφέλεια από την ευχή όταν δεν συμμετέχει ο νους και η καρδιά; Τεράστια ωφέλεια. Είναι γνωστό, ότι η «ευχή» έχει πολλές βαθμίδες: Από την απλή προφορά των λέξεων της «ευχής», μέχρι την «ευχή» την θαυματουργική. Μα έστω και στην κατώτατη βαθμίδα να βρισκόμαστε και αυτό για εμάς είναι ψυχικά πολύ ωφέλιμο και σωτήριο. Από τον άνθρωπο που λέει την «ευχή» φεύγουν οι δυνάμεις του εχθρού μας και αργά ή γρήγορα, οπωσδήποτε θα σωθεί.
Την προσευχή του Ιησού πρέπει να την λέμε ολόκληρη. Χωρίς να την περικόπτουμε. Αυτήν την παρακαταθήκη μας έδωσαν οι άγιοι Γέροντες. Και ο τόνος να πέφτει στην τελευταία λέξη: «τον αμαρτωλόν». Σκοπός της προσευχής αυτής, είναι πάντοτε ένας: η μνήμη του Θεού.
Το κύριο στοιχείο στην προσευχή είναι η υπομονή. Ο εχθρός προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποσπάσει τον μοναχό (και κάθε προσευχόμενο) από την ευχή. Η επιτυχία έγκειται στην συνέχιση της ευχής με υπομονή.
Μην περιμένετε από την προσευχή μόνο έκσταση, μην αποθαρρύνεστε, όταν δεν νοιώθετε χαρά. Συμβαίνει και αυτό... στέκεσαι με τις ώρες στην Εκκλησία και θαρρείς, πως μέσα σου δεν υπάρχει καρδιά, αλλά ένα κούτσουρο απελέκητο. Ακόμα όμως και γι' αυτό το κούτσουρο, ευχαριστούμε τον Κύριο. Αυτό σημαίνει, ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Επειδή κάποια άλλη ψυχή, που βίωσε μεγάλη έκσταση, μπορεί να το πάρει πάνω της, ενώ μια τέτοια κατάσταση απολιθωμένης αναλγησίας, μπορεί να την οδηγήσει στην ταπεινοφροσύνη.
Δεν είναι καλό να προσεύχεται κανείς απαιτητικά για την θεραπεία της σωματικής ασθενείας του ή κάποιου ψυχικού του πάθους, αφού δεν γνωρίζει αν αυτή τον συμφέρει ή όχι. Να προσεύχεται και να λέει στον Θεό: ''Κύριε, στα χέρια Σου βρίσκομαι, ελέησέ με σύμφωνα με το θέλημά Σου. Και αν με συμφέρει, θεράπευσέ με σύντομα''.
Όταν δεν μπορείς να ρωτήσεις τον Πνευματικό σου Γέροντα, πρέπει τρεις φορές να προσευχηθείς, για οποιοδήποτε ζήτημα έχεις. Και μετά τις τρεις αυτές προσευχές, να εξετάσεις, προς τα που ρέπει η καρδιά σου, μέχρι και την πιο μικρή λεπτομέρεια. Και αυτό να πράξεις. Διότι, είναι φανερή η πληροφορία του Θεού. Και γενικώς, γίνεται αισθητή στην καρδιά σου.
Να προσεύχεστε στην Παναγία. Και στη ζωή αυτή θα μεσιτεύσει υπέρ υμών, αλλά και στον θάνατο θα σας βοηθήσει να περάσετε τις δοκιμασίες και να φτάσετε στην Βασιλεία των Ουρανών.
Όπως ο ιατρός βάζει το φάρμακο ή τα έμπλαστρα πάνω στο τραύμα για να γιατρέψει, χωρίς ο άρρωστος να συνειδητοποιεί πως γίνεται αυτό, έτσι και το όνομα του Χριστού όταν το επικαλούμαστε, νεκρώνει όλα τα πάθη, χωρίς εμείς να καταλαβαίνουμε, με ποιό τρόπο συμβαίνει αυτό.
Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει κάτι, που πρώτα δεν το διέκρινε και άλλοι δεν το διακρίνουν ούτε τώρα, έχει ήδη αρχίσει η κάθαρση του νου του.
Ο μοναχισμός είναι εξωτερικός και εσωτερικός. Είναι αδύνατον να παραβλέψουμε τον εξωτερικό μοναχισμό, ούτε και να αρκεστούμε μόνο σ' αυτόν. Τον εξωτερικό μοναχισμό μπορούμε να τον παρομοιάσουμε με το όργωμα της γης. Όσο και αν οργώνεις, δεν θα αναπτυχθεί το παραμικρό, αν εσύ δεν σπείρεις κάτι. Ο εσωτερικός μοναχισμός λοιπόν, είναι η σπορά και το σιτάρι, είναι η προσευχή του Ιησού. Η προσευχή φωτίζει ολόκληρη την εσωτερική ζωή του μοναχού, του δίνει δύναμη για τον αγώνα, είναι ιδιαιτέρως απαραίτητη, για να αντέξουμε τις θλίψεις και τους πειρασμούς.
Ο μοναχισμός είναι μακαριότητα, η μεγαλύτερη που μπορεί να υπάρξει επί της γης για τον άνθρωπο, ανώτερη της οποίας δεν μπορεί να υπάρξει. Και τούτο επειδή ο μοναχισμός παρέχει το κλειδί για την εσωτερική ζωή. Η μακαριότητα είναι εντός μας, το μόνο που πρέπει να γίνει είναι, να την ανακαλύψουμε. Η απόλυτη μακαριότητα βρίσκεται στον Ουρανό, στην μέλλουσα ζωή, αυτή απλώς συνεχίζεται...
Η αδιάλειπτη μνήμη του ονόματος του Χριστού, είναι φάρμακο αναιρετικό όχι μόνο όλων των παθών, αλλά και αυτής της ίδιας της πράξεως. Όπως δηλ. ο γιατρός βάζει το φάρμακο ή το έμπλαστρο πάνω στο τραύμα του αρρώστου και αυτό ενεργεί, χωρίς να συνειδητοποιεί ο άρρωστος πως γίνεται, έτσι και το όνομα του Θεού, όταν το αναφέρουμε, καταργεί όλα τα πάθη χωρίς να καταλαβαίνουμε το πως.
Δεν κάνει να θυμώνωμε εναντίον εκείνων, που μας προκαλούν λύπη. Είναι οι καλύτεροι ευεργέτες μας.
Όταν σας έρχονται λογισμοί, μην προσπαθείτε να τους διώξετε, ανοίγοντας ένα λογικό διάλογο μαζί τους. Τους λογισμούς τους διώχνεις, μόνο το όνομα του Ιησού.
Αποκαλύψτε όλες σας τις σκέψεις, ιδίως εκείνες που για μεγάλο διάστημα δεν σας εγκαταλείπουν.
Υπάρχουν άνθρωποι, που ποτέ δεν θα τα καταφέρεις να τους πείσεις, να δουν τα πράγματα πιο βαθιά. Σκέπτονται και κρίνουν «κατ' όψιν», βλέποντας μόνο την επιφάνεια, χωρίς ποτέ να βλέπουν τίποτε το βαθύτερο και ουσιαστικότερο.
Κατάκρινε πάντα τον εαυτόν σου και θα πάψεις να κατακρίνεις τους άλλους. Κάθε κουβέντα εμπαθής εναντίον άλλου, είναι καταλαλιά.
Μην σαστίζετε και μην φοβάστε τις θλίψεις. Οι θλίψεις και οι χαρές συνδέονται στενά μεταξύ τους, έτσι ώστε η χαρά φέρνει την θλίψη και η θλίψη την χαρά. Αυτό σας φαίνεται παράξενο..., θυμηθείτε όμως τα λόγια του Σωτήρα: ''η γυνή όταν τίκτη, λύπην έχει, ότι ήλθεν η ώρα αυτής. Όταν δε γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως δια την χαράν ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον'' (Ιωάν. 6,21). Η μέρα εναλλάσσεται με την νύχτα, η νύχτα με την μέρα, την κακοκαιρία διαδέχεται η καλοκαιρία. Έτσι και η θλίψη εναλλάσσεται με την χαρά.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 52 αποτελέσματα