Περί...

Loading...
Νικόλαος Βοϊνέσκου
Κοινοποίηση
Ας τα δούμε με συντομία τι προσφέρει η εξομολόγηση: 1) Συμφιλίωση με τον Θεό. Mε τις αμαρτίες μας παροργίζουμε το Θεό, βλάπτουμε τις Πανάγιες πληγές του Εσταυρωμένου Λυτρωτού μας και λυπούμε το Πανάγιο Πνεύμα. Έτσι αποξενωνόμαστε από το Θεό και γινόμαστε εχθροί του. Για να συμφιλιωθούμε μαζί Του, πρέπει να καταθέσουμε στα πόδια του Εσταυρωμένου τις αμαρτίες μας. Αυτό γίνεται μόνο στο φιλανθρωπότατο μυστήριο της Εξομολογήσεως 2) Άφεση των αμαρτιών. Ο φιλάνθρωπος Κύριος και Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός, την ημέρα που αναστήθηκε, ίδρυσε το σωτήριο μυστήριο της εξομολογήσεως λέγοντας στους μαθητές του: «Λάβετε πνεύμα άγιονž αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς, αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται» (Ιωαν. κ, 22-23). Έτσι, έδωσε την εξουσία στους Αποστόλους και στους διαδόχους αυτών, Επισκόπους και ιερείς, να παρέχουν την πολυπόθητη άφεση των αμαρτιών στους μετανοημένους ανθρώπους 3)Απελευθέρωση από τα ασφυκτικά δεσμά της αμαρτίαςκαι των παθών και από την τυραννική εξουσία του ανθρωποκτόνου διαβόλου και των μισανθρώπων δαιμόνων. Ο Κύριος είπε: «Πας ο ποιών την αμαρτίαν, δούλος εστιν της αμαρτίας», «Εάν ουν ο Υιός υμάς ελευθερώση, όντως ελεύθεροι έσεσθε» (Ιωαν. 4, 34,36) 4) Απαλλαγή από τις ψυχοφθόρες ενοχές και από τις βασανιστικές τύψεις της συνειδήσεως που κάνουν τη ζωή μας αφόρητη και γεμίζουν τις νευρολογικές κλινικές 5) Ανακούφιση και ανάπαυση. Ο Κύριος μας είπε: «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω ημάς» (Ματθ. 11,28). Τι κρίμα, να υπάρχει τέτοιος Σωτήρας και οι άνθρωποι να πηγαίνουν σε άλλους φωτισμένους δήθεν σωτήρες για να βρουν την ανάπαυση της ψυχής τους 6) Ειρήνη. Πολλοί άνθρωποι ομολογούν ότι βρήκαν την ειρήνη και τη γαλήνη της ψυχής τους, όταν πήγαν και εξομολογήθηκαν με ειλικρίνεια τις αμαρτίες τους. Έτσι βεβαιώνεται ο λόγος του Κυρίου μας: «Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν» (Ιωαν. 4, 22) 7) Χαρά. Ο πρώτος λόγος του Αναστάντος Κυρίου μας προς τις Μυροφόρες γυναίκες ήταν: «Χαίρετε». Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκι στα εφηβικά του χρόνια ήταν άθεος. Όταν συνήλθε, πήγε να εξομολογηθεί και κατόπιν γεμάτος ευγνωμοσύνη δήλωσε: «εξομολογήθηκα σε ένα Ρώσο παπά και παράδεισος χαράς φύτρωσε μέσα στην ψυχή μου» 8) Ελπίδα. Ο αμαρτωλός άνθρωπος ζει μέσα στο σκοτάδι και την απελπισία. Όταν όμως πάρει την απόφαση ν' αλλάξει ζωή και να μετανοήσει, τότε η ψυχή του γεμίζει από το φως και την ελπίδα που του χαρίζει ο Πανάγαθος και Παντοδύναμος Χριστός. Τότε όσες δυσκολίες κι αδιέξοδα συναντήσει στη ζωή του, τις ξεπερνά με την ελπίδα στην άπειρη Χάρη και στην καταπληκτική πρόνοια του Θεού 9) Δύναμη. Κάθε φορά που εξομολογείται ο άνθρωπος, παίρνει μεγάλη δύναμη να συνεχίσει το δύσκολο πνευματικό του αγώνα. Ξέρει, ότι δεν παλεύει μόνος κατά του παλαιού εαυτού του, κατά του αμαρτωλού κόσμου και κατά του διαβόλου, αλλά έχει μαζί του Αυτόν που νίκησε το διάβολο, την αμαρτία και το θάνατο 10) Γνώση του θελήματος του Θεού. Πρέπει να ομολογήσουμε, ότι δεν γνωρίζουμε το θέλημα του Θεού. Το εξομολογητήριο είναι διδασκαλείο του θελήματος του Θεού. Ο πνευματικός μας πατέρας, ο σοφός μας δάσκαλος και εμείς οι υπάκουοι και ταπεινοί μαθητές. Καλό είναι, όταν δεν καταλαβαίνουμε κάτι από το λόγο του Θεού, να μην προσπαθούμε με το φτωχό μας μυαλό να το καταλάβουμε, διότι μπορεί να πλανηθούμε, αλλά να ρωτάμε τον πνευματικό μας πατέρα να μας το εξηγήσει 11) Μετάδοση της πείρας του πνευματικού. Ο πνευματικός μας πατέρας έχει αποκτήσει πείρα από τον προσωπικό του αγώνα, από τη μελέτη της Αγίας Γραφής και των έργων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας και από την εξομολόγηση πολλών ανθρώπων. Αυτή η πείρα μεταδίδεται σε μας λίγο-λίγο κάθε φορά που εξομολογούμεθα. Γι΄ αυτό και μόνο πρέπει να νιώθουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη προς τον πνευματικό μας πατέρα 12) Καθοδήγηση σωστή. Ο πνευματικός αγώνας δεν είναι εύκολο πράγμα. Αν κάποιος κάνει το λάθος να αγωνιστεί όπως αυτός νομίζει, σίγουρα θα πλανηθεί και θα πέσει πτώσιν οικτράν. Γι΄ αυτό μας χρειάζεται έμπειρος και φωτισμένος από το Θεό καθοδηγητής. Αυτός θα είναι ο πνευματικός μας πατέρας, τον οποίο πρέπει να τον ακούμε με πολλή προσοχή και σεβασμό. Η υπακοή μας σ΄ αυτόν πρέπει να είναι ακριβής και αδιάκριτη 13) Φωτισμός του νου και της καρδιάς. Οι αμαρτίες θολώνουν και σκοτίζουν το νου και την καρδιά του ανθρώπου. Όταν όμως ο άνθρωπος εξομολογείται συχνά και τακτικά, η Χάρις του Αγίου Πνεύματος διώχνει τη θολούρα και το σκοτάδι από το νου και την καρδιά του και χαρίζει άπλετο φως, ώστε ο άνθρωπος να βλέπει, να σκέπτεται και να ενεργεί σοφά και συνετά, σύμφωνα με το θέλημα του Αγίου Τριαδικού Θεού μας 14) Ασφάλεια. Η υπακοή στον πνευματικό ασφαλίζει, διαφυλάττει και διασώζει από πολλούς κινδύνους τον εξομολογούμενο. Αυτό βεβαιώνει η υπακοή πολλών καλών υποτακτικών, αλλά και η ανυπακοή κάποιων άλλων, οι οποίοι πολλά έπαθαν εξ αιτίας της ανυπακοής τους 15) Συμμετοχή στο μέγιστο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Όποιος εξομολογείται τακτικά, μπορεί με την ευλογία του πνευματικού του και να κοινωνεί τακτικά. Όποιος όμως δεν εξομολογείται, δεν επιτρέπεται να Κοινωνεί και καλά θα κάνει να μην Μεταλαμβάνει ούτε τη Μεγάλη Πέμπτη, διότι για μεν τους μετανοημένους και εξομολογημένους η Θεία Κοινωνία είναι φως, για δε τους αμετανοήτους και ανεξομολογήτους είναι φωτιά. Βλέπετε, αγαπητοί μου, πόσο μεγάλα δώρα μας χαρίζει ο Χριστός με την εξομολόγηση; Ας προσερχώμεθα, λοιπόν, ειλικρινά μετανοημένοι και όσο το δυνατόν συχνότερα σ' αυτό το μυστήριο, για να έχουμε την ευλογία και την προστασία του Χριστού στη ζωή μας και να κληρονομήσουμε τη βασιλεία του Θεού.
Η άγνοια, ο εγωισμός και η αμαρτωλή ζωή είναι οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους πολλοί Χριστιανοί δεν εξομολογούνται.
Οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους πολλοί Χριστιανοί δεν Εκκλησιάζονται σήμερα είναι τρεις: α)η απιστία και η έλλειψη αγάπης προς το Θεό. Όταν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν, ότι υπάρχει Θεός και ότι τα πάντα και τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά τα χρωστάνε σε Αυτόν, θεωρούν περιττό να πάνε να Εκκλησιαστούν. Ακόμη πολλοί άνθρωποι, ιδίως νέοι δεν εκκλησιάζονται διότι η πίστη τους έχει κλονιστεί από την αθεϊστική και αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα και από τις εξυπνάδες διαφόρων ψευτοφιλοσόφων. Όσο για την έλλειψη της αγάπης προς το Θεό, βλέπουμε σήμερα ότι οι άνθρωποι λατρεύουν τα πράγματα, τα σπίτια, τα χωράφια, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα ταξίδια και κάποια πρόσωπα, ενώ αντιθέτως δεν λατρεύουν τον μεγάλο ευεργέτη τους, το Θεό Πατέρα που τους χαρίζει όλα αυτά. Όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο, θέλουμε να είμαστε συνέχεια κοντά του, να κουβεντιάζουμε μαζί του, να τον συμβουλευόμαστε και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Και μόνον που τον βλέπουμε, χαιρόμαστε, ενώ όταν τον αποχωριζόμαστε, λυπούμαστε. Έτσι, αν συνειδητοποιήσουμε, ότι ο Θεός είναι Πατέρας μας, τότε πολύ περισσότερο θα ποθούμε να βρισκόμαστε συνέχεια κοντά Του, είτε στην κατά ιδίαν προσευχή, είτε την ώρα του Εκκλησιασμού β) η υλιστική και αμαρτωλή ζωή. Ο Επίκουρος και οι Επικούρειοι πέθαναν πριν πολλούς αιώνες, όμως η νοοτροπία και ο τρόπος ζωής τους εξακολουθεί να υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν καιρό και αγωνίζονται με άγχος να αποκτήσουν χρήματα και σπίτια, να απολαύσουν τα υλικά αγαθά και τις σαρκικές ηδονές, να ανέβουν σε ψηλές θέσεις και αξιώματα, όμως για ένα δεν έχουν καιρό το οποίο είναι και το σπουδαιότερο, να πάνε στην Εκκλησία και να φροντίσουν για την σωτηρία της ψυχής τους. Αλήθεια ακούσατε κανέναν να λέει δεν έχω καιρό να κάνω τις δουλειές μου ή δεν έχω καιρό να φάω ή δεν έχω καιρό να κοιμηθώ και να αναπαυθώ; Λοιπόν δεν είναι επιτυχία του διαβόλου να φροντίζουμε για όλα και να μην φροντίζουμε για την αθάνατη ψυχή μας; Όσο για την αμαρτωλή ζωή έχουμε να παρατηρήσουμε, ότι όταν οι άνθρωποι σαν άλογα ζώα πέφτουν με τα μούτρα στην απόλαυση των σαρκικών ηδονών, δεν έχουν διάθεση για πνευματική ζωή. Επίσης όταν οι άνθρωποι ξενυχτούν στα διάφορα αμαρτωλά κέντρα ή βλέποντας τηλεόραση, το πρωί δεν έχουν καθαρό νου για να σηκωθούν να πάνε στην Εκκλησία και γ)η άγνοια. Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι είναι ο Χριστός και τι είναι η Εκκλησία και τι προσφέρουν ο Χριστός και η Εκκλησία στον άνθρωπο. Έτσι δεν Εκκλησιάζονται, διότι δεν ξέρουν τι χάνουν. Πρώτα, πρώτα χάνουν την ειρήνη, τη χαρά, την ελπίδα και την ευτυχία που μόνο ο Χριστός χαρίζει στους ανθρώπους. Εδώ θυμάμαι έναν αγιορείτη ασκητή ο οποίος έλεγε: «Κλαίω από ευτυχία και παρακαλώ τον Θεό να κρατήσει το μυαλό μου, μην τρελαθώ από ευτυχία». Ακόμη χάνουν τη δυνατότητα και την ευκαιρία για θεραπεία, καλλιέργεια και σωτηρία της αθάνατης ψυχής τους. Ο Άγιος Νεκτάριος λέει χαρακτηριστικά, ότι η Εκκλησία είναι το μόνο ιατρείο μέσα στο οποίο μπορεί να θεραπευτεί, να καλλιεργηθεί και να σωθεί η ψυχή του ανθρώπου. Ένα τρίτο κορυφαίο που χάνουν οι άνθρωποι, που από άγνοια δεν Εκκλησιάζονται, είναι η ένωσή τους με το Θεό. Στο σπίτι μας όσο και να προσευχόμαστε, δεν μπορούμε να ενωθούμε με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, το οποίο μόνο στην Εκκλησία προσφέρεται κατά την Θεία Λειτουργία. Υπάρχουν ακόμη πέντε προφάσεις για τον μή Εκκλησιασμό: α ) Λένε μερικοί: «εμείς όλη την εβδομάδα κουραζόμαστε και θέλουμε την Κυριακή να κοιμηθούμε, να ξεκουραστούμε». Αυτός ο ισχυρισμός πέφτει στο κενό, διότι τώρα υπάρχει η πενθήμερη εργασία, αλλά δεν αξίζει να θυσιάσουμε από αγάπη προς τον Χριστό λίγο από τον ύπνο και την ανάπαυσή μας, τη στιγμή που ο Χριστός, Σταυρώθηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας; β ) Λένε μερικοί, ότι ο παπάς της ενορίας τους δεν είναι καλός. Αλλά αδελφοί μου οι αμαρτίες του παπά, όσο μεγάλες και αν είναι, δεν εμποδίζουν την Χρη του Θεού. Αλλά και πάλι, δεν υπάρχουν καλοί παπάδες; Δόξα τω Θεώ οι πλείστοι ιερείς είναι άξιοι της αποστολής τους. Μπορείτε, λοιπόν, κάλλιστα να πάτε να Εκλησιαστείτε σε άλλο ναό γ) Λένε άλλοι: «Τί να κάνω να πάω στην Εκκλησία, να ακούω τα ίδια και τα ίδια;». Αγαπητοί μου, τον ίδιο αέρα αναπνέετε, το ίδιο νερό πίνετε, το ίδιο ψωμί τρώτε, ο ίδιος ήλιος σας ζωογονεί. Γιατί δεν διαμαρτύρεστε γι' αυτά και διαμαρτύρεστε για τη λατρεία του Θεού; δ ) Άλλοι διαμαρτύρονται για την ώρα που γίνεται η Θεία Λειτουργία. Πιστεύω όμως ότι, έστω και αν η Θεία Λειτουργία γινόταν στις δώδεκα το μεσημέρι, οι άνθρωποι αυτοί δεν θα πήγαιναν να Εκκλησιαστούν, διότι το θέμα είναι όχι ότι δεν μπορούν, αλλά ότι δεν θέλουν να Εκκλησιαστούν και ε ) Διαμαρτύρονται κυρίως οι νέοι, για τη γλώσσα της λατρείας. Όμως και αυτή η πρόφαση ξεπερνιέται, διότι υπάρχουν βιβλιαράκια με την ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας και των άλλων ακολουθιών. Αλλά, διερωτώμαι: «Γιατί άνθρωποι αγράμματοι καταλαβαίνουν και ζουν την Θεία λατρεία, ενώ άνθρωποι που έχουν βγάλει το Λύκειο και το Πανεπιστήμιο δεν την καταλαβαίνουν; Λοιπόν, μήπως είναι η Θεία λατρεία περισσότερο θέμα καρδιάς και λιγότερο θέμα νου και γνώσεων;
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα