Περί...

Loading...
Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Όταν ρωτάει κανείς, ποτέ δεν χάνει. Και στο δρόμο, πολλές φορές λέμε, θα πάω από εδώ, θα πάω από εκεί, θα το βρω. Γιατί να κάνεις τόσο κόπο; Γιατί να μην ρωτήσεις κάποιον, που είναι στο τάδε μέρος; Ξανά και ξανά θα ρωτήσω... Γιατί να πηγαίνω και να γυρίζω και να ταλαιπωρούμαι;
Όταν δεν έχουμε το νου μας στον Θεό, αλλά στο γιατί, τότε θα μας φταίει ο ένας και ο άλλος. Όμως φταίει ο εαυτός μας, κανείς άλλος δεν φταίει. Δεν έχουμε καλή πνευματική κατάσταση, αυτή είναι η αιτία.
Παίρνουμε για παράδειγμα αντίδωρο. Να το πάρουμε με φόβο Θεού, με πολλή ακρίβεια, με πολλη προσοχή, με πολλή ευλάβεια. Να μην πέσει κάτω, ούτε ψιχουλάκι. Γι' αυτό λέει "επικατάρατος ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς". Πολλοί άνθρωποι όταν πήραν αντίδωρο, αισθάνθηκαν πολλή Χάρη, σαν να είχαν Κοινωνήσει.
Πρέπει ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε με ευλάβεια και πίστη. Και τότε αυτό που κάνουμε, θα έχει ευλογία από τον Θεό.
Όταν δεχόμαστε τις παρατηρήσεις του πνευματικού μας πατέρα, χωρίς να δικαιολογούμαστε, ακόμη και αν έχουμε δίκαιο, τότε βλέπουμε τον Θεό μέσα στην ψυχή μας.
Πόσο πολύ μεγάλο συμφέρον έχει για την ψυχή μας ένας έλεγχος. Αν δεν μας ελέγξει ένας άνθρωπος, πώς θα προοδεύσουμε; Πώς θα σωθούμε. Τί θα κάνουμε, αν δεν έχουμε έναν έλεγχο; Εργάζεται ένας άνθρωπος σε μία εργασία και έχει προϊσταμένους και υφισταμένους. Θα κάνουν και έναν έλεγχο, για να διορθωθεί ο εργαζόμενος. Ο έλεγχος γίνεται για διόρθωση. Να μην μας κακοφαίνεται και λέμε: ''Γιατί μας το είπε αυτό''. Να λυπούμαστε, όταν δεν μας ελέγχουν, γιατί στερούμαστε το μεγαλείο της Χάριτος του Θεού. Δίνεται δωρεάν και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτό το μεγαλείο.
Εάν δεν γίνεις κουτός, δεν γίνεσαι έξυπνος στην πνευματική ζωή. Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να γίνει κουτός, για να γίνει έξυπνος.
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται, βλέπει το διάβολο από που έρχεται να τον χτυπήσει. Ενώ όταν είναι ξένοιαστος, τρυπώνουν τα δαιμόνια μέσα του καθώς έχει αμέλεια και σκληρότητα και κάνουν σαματά και σκοτίζεται ο άνθρωπος και γίνεται σαν τον Διάβολο. Τα κλειδιά από την πόρτα της ψυχής μας, πρέπει να τα έχουμε στα χέρια. Να μην αμελούμε τα καθήκοντά μας. Να μην δίνουμε σημασία στις επιθυμίες μας (φαγητά, αναπαύσεις κλπ.).
Δεν είναι ελεημοσύνη μόνο να δώσεις ένα κομμάτι ψωμί, αλλά ελεημοσύνη είναι να βλέπεις τον άλλον και να τον ''σκεπάζεις'' και να τον προστατεύεις. Να του πεις 2 λογάκια, να τον συμβουλέψεις, με καλοσύνη, με αγάπη. Αυτή είναι ελεημοσύνη...
Ο διάβολος κυνηγάει την προσευχή και θέλει να απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό και χαλάει τον κόσμο, όπου δει προσευχή. Γι' αυτό φέρνει την αμέλεια, τον ύπνο, την χαύνωση. Ο ύπνος που μας φέρνει μέσα στην Εκκλησία είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα, θεωρείται μοιχεία...
Μας έλεγε ο παλιός πνευματικός: "Άμα μιλήσετε μετά την Εκκλησία, να ξέρετε θα χάσετε την Χάρη του Θεού". Και όταν φτάναμε σπίτι, λέγαμε 3 φορές το "Δόξα σοι ο Θεός" και εκεί σαν να έβγαινε από το στόμα μας ευωδία της Θείας Μεταλήψεως! Ευωδίαζε το δωμάτιό μου, σαν να λιβανίζαμε! Τόσο πολύ, πιστέψτε με..
Όταν πηγαίνετε στην Εκκλησία, παρακάλεσε τον Θεό: "Δώσε μου δύναμη μέχρι να τελειώσει η Θεία Λειτουργία να σταθώ, να συγκεντρωθώ, να Σε γευτώ, να Σε καταλάβω, να Σε νοιώσω...
Όποιος μπορεί να στέκεται στην Εκκλησία όρθιος, να μην κάθεται. Είναι μια θυσία στο Χριστό. Άμα σταθεί στην Εκκλησία, θα καταλάβει σε τι μεγαλείο βρίσκεται. Και όταν έρχεται η Χάρις του Θεού, δεν καταλαβαίνεις πως πέρασε η ώρα, πως πέρασε η ώρα σαν λεπτό και τελείωσε η Θεία Λειτουργία.
Η κάθε άτακτη κίνηση που γίνεται στην Εκκλησία, αποσπά τον νου του προσευχομένου και γίνεται έτσι αιτία οι νόες των Εκκλησιαζομένων να μην ενώνονται με τον Θεό. Είδατε όταν πάμε στο νοσοκομείο, προσέχουμε να μην κάνουμε θόρυβο και αν υπάρχει κάποιος ασθενής που είναι βαριά, να μην τον ξυπνήσουμε, να μην τον ενοχλήσουμε. Γιατί και η Εκκλησία νοσοκομείο είναι και πρέπει να προσέχουμε.
Τώρα που έχετε νιάτα και μπορείτε, κάντε όσες περισσότερες μετάνοιες μπορείτε. Όσες περισσότερες μετάνοιες κάνετε, τόσο περισσότερη χαρά θα έχετε. Όταν ο άνθρωπος κάνει μετάνοιες, η ψυχή του λαμβάνει πολλή Χάρη από τον Θεό. Χαρά σε εκείνον που έχει δυνάμεις και κάνει πολλές μετάνοιες...
Όποιος εγκρατευτεί και δεν πιεί νερό (για την αγάπη του Χριστού) θα δει ένα μεγαλείο και πολλή βοήθεια στον αγώνα του.
Όταν βλέπουμε ότι μια αδελφή έχει πειρασμό, ας λέμε: Σήμερα δεν θα πιώ τρία ποτήρια νερό, αλλά θα πιώ ένα ή δεν θα φάω δύο φέτες ψωμί, αλλά θα φάω μισή, για να βοηθήσει ο Θεός. Βλέποντας ο Θεός ότι κάνουμε αυτή την εγκράτεια για μία αδελφή μας, δίνει το έλεος Του και σε εμάς και στην αδελφή μας...
Όποιος λέει: ''Τα κάνω όλα καλά, δεν με ελέγχει η συνείδησή μου'', έχει βαθύ ύπνο και σκότος μέσα στην ψυχή του.
Όταν είμαστε συγκεντρωμένοι στην ανάγνωση του βίου ενός Αγίου, λαμβάνουμε πολλή Χάρη από τον Άγιο και πρεσβεύει για εμάς. Η ανάγνωση έχει την Χάρη του Θεού και όταν ακούμε με προσοχή, η Χάρη του Θεού επιφοιτά στην ψυχή μας.
Πρέπει να πιστέψουμε, ότι είμαστε ένα μηδέν. Μόνο έτσι θα μας επισκιάσει η Θεία Χάρη. Η Θεία Χάρη φεύγει από κατάκριση, θυμό, υπερηφάνεια και αισχρούς λογισμούς. Όταν αυτά τα προσέξει ο άνθρωπος, η Θεία Χάρη είναι μέσα στην ψυχή του ανθρώπου.
Το Άγιο Πνεύμα, είναι σαν την αύρα, σαν την πάχνη, που πέφτει δροσίζει και αναζωογονεί τα χόρτα. Μερικές φορές έρχεται σαν φλόγα και άλλοτε σαν αεράκι. Πότε - πότε νομίζεις, ότι είσαι στη μέση μιας ανθρακιάς και όμως δεν καίγεσαι. Γιατί αυτή η φλόγα, που φλογίζει την καρδιά σου και κάνει τον νου σου φωτεινό, δεν καίει, αλλά δροσίζει. Όταν ο άνθρωπος προσέχει στην υπακοή και στην ταπείνωση, ο Χριστός δωρεάν του χαρίζει τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αλλά θέλει να Τον αγαπήσουμε πολύ, όχι ψεύτικα. Όπως αγαπούμε πολύ ένα πρόσωπο και το προσέχουμε, έτσι πρέπει και τον Χριστό να Τον αγαπάμε.
Να συγκρατούμε την Θεία Χάρη, γιατί φεύγει από την ψυχή μας και αρχίζει ο άνθρωπος να ολισθαίνει πνευματικά. Όταν υπάρχει η Θεία Χάρις, ο άνθρωπος είναι όλο αγαλλίαση, μέσα του είναι ο Χριστός και δεν παρεξηγεί κανέναν άνθρωπο.
Ο φύλακας άγγελός μας, μας προστατεύει από τους πονηρούς και βλάσφημους λογισμούς και όταν λέμε συνέχεια την ''ευχή'', μας λιβανίζει. Όταν όμως τον καταφρονούμε με τα έργα μας, λυπείται και απομακρύνεται από εμάς.
Το αναλόγιο είναι ο θρόνος του Θεού. Είδατε οι ψαλτάδες που φορούν τα ράσα; Τα βάζουν, γιατί ανεβαίνουν σε ένα υψηλότερο ''επίπεδο''. Να ανεβαίνετε στο αναλόγιο με φόβο Θεού και αυταπάρνηση και να λέτε: ''Χριστέ μου, ήρθα να Σε υμνολογήσω. Συγχώρεσέ μου, βοήθησέ με και φώτισέ με, πάρε αυτή τη θολούρα που έχω και την σκοτοδίνη. Δώσε μου δύναμη, να Σε δοξολογήσω και να Σε ευχαριστήσω!''.
Εάν γνώριζε κάθε άνθρωπος την γλυκύτητα του Χριστού, όλα θα τα εγκατέλειπε, όλα θα τα άφηνε να ακολουθήσει τον Χριστό. Όλα τα βουνά θα γινόταν σπήλαια, για να κοινοβιάσουν μοναχοί. Και εμείς τώρα θεωρούμε την μοναχική (και κατ' επέκταση την Χριστιανική) πολιτεία βαριά. Γιατί την θεωρούμε βαριά; Γιατί δεν έχουμε γευτεί το μέλι της Χάριτος που ο Θεός μας δίνει δωρεάν, χωρίς κόπο, αρκεί να έχουμε προαίρεση. Όταν θα λέμε, θα θυσιάσουμε αυτήν την ώρα για τον Χριστό μας, δεν θα μιλήσουμε πολλά, δεν θα συζητήσουμε πολύ, μόνο θα συζητήσουμε με τον Χριστό μας, τότε θα βλέπουμε, ότι η Χάρις του Θεού θα πλημμυρίζει στις καρδιές μας. Και έρχεται ο Χριστός μέσα στην καρδιά και τρέχουν τα δάκρυα, αυτά τα πύρινα, που δεν μπορεί να τα συγκρατήσει κανείς. Γι' αυτό να μην αργολογούμε, να μην αερολογούμε, να έχουμε πολλή βία στα πνευματικά, να ψελλίζουμε συνέχεια το όνομα του Χριστού, να μην το ξεχνάμε, να έχουμε έρωτα πολύ στον Χριστό, πολλή αγάπη.
Να παρακαλούμε τον Θεό να μας δώσει το χαροποιόν πένθος και τότε την κάθε πτώση του αδελφού θα την βλέπουμε δική μας και θα Τον παρακαλούμε, να τον φωτίσει και να τον ελεήσει.
Εάν αγοράσω από ένα κατάστημα και χρωστάω χρήματα, δεν μπορώ να περάσω από εκεί με ευκολία, γιατί θα με ελέγχει η συνείδησή μου, επειδή χρωστάω και θα πρέπει να πληρώσω. Μα στον Θεό, που είναι Θεός αληθινός, να χρωστάμε; Δεν ξέρουμε, αν θα ξημερώσουμε, δεν ξέρουμε εάν θα βραδυάσουμε. Το να χρωστάει κανείς τα πνευματικά (του καθήκοντα) είναι αδιαφορία, όχι ότι δεν τα προλαβαίνει. Όταν όμως δεν θα χρωστάς στον καταστηματάρχη και περάσεις, θα σου φωνάξει: "Έλα τί θέλεις να σου δώσω, από το άλφα, από το βήτα;". Έτσι κάνει και ο Χριστός: "Ελάτε να σας δώσω. Τί θέλετε; Μέλι; Τί; Χάρη θέλετε; Πάρτε από εδώ, πάρτε από εκεί..." και μας τα χαρίζει όλα. Και δίνει χαρίσματα ο Χριστός. Όταν όμως χρωστάς, τί να σου δώσει; "Χρωστάς σου λέει, τί να σου δώσω; Το χρέος σου δεν μπορείς να ξεχρεώσεις"...
Η ζωή μας θέλει πολλές υπομονές. Να σε βρίζουν, να σε ξυλοκοπούν και να λες: ''ευλόγησον''. Να σε χτυπούν από το πρωί έως το βράδυ με τα ξύλα και να λες ''ευλόγησον, συγχώρεσέ με'', φταις δεν φταις... Και να δεις πως έρχεται η Χάρις του Θεού, πως μαλακώνει την ψυχή μέσα, πως έρχεται η γλυκύτητα του Χριστού, πως έρχεται η Θεία ευωδία, πως έρχεται η Θεία αλλοίωση, πως έρχεται ο έρωτας του Χριστού...
Όταν δεν έχετε ύπνο και σας έρχονται λογισμοί διάφοροι μέσα στην διάνοιά σας, συνεχώς να λέτε το «Θεοτόκε Παρθένε» και ο ύπνος θα έρχεται και θα σας δίνει πολύ χαρά η Παναγία.
Όταν δεν έχουμε το νου μας στον Θεό, αλλά στο γιατί, τότε θα μας φταίει ο ένας και ο άλλος. Όμως φταίει ο εαυτός μας, κανείς άλλος δεν φταίει. Δεν έχουμε καλή πνευματική κατάσταση, αυτή είναι η αιτία.
/
6

Βλέπετε 1 - 33 από τα 177 αποτελέσματα