Περί...

Loading...
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η αγνότητα έχει μεγάλη παρρησία ενώπιον του Θεού, διότι και ο Θεός αγνός είναι και η Παναγία μας αγνότατη υπήρξε και ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος εν παρθενία διατηρήθηκε και τόσοι άλλοι Άγιοι. Όταν η καρδιά μας είναι καθαρή και όμορφη, ευωδία θα σκορπίσει. Ας αγωνιστούμε λοιπόν να καθαρίσουμε το εσωτερικό του ποτηρίου μας, την καρδιά μας, για να είμαστε στα μάτια του Θεού καθαροί και ευάρεστοι.
Χωρίς αγάπη προς τον αδερφό μας, προς τον πλησίον μας, δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε την ελάχιστη προκοπή προς της πνευματική μας κάθαρση.
Οι αιρετικοί δεν δέχονται τις Αγίες Εικόνες και τις θεωρούν είδωλα, δεν τις παραδέχονται και τις κατηγορούν. Εδώ ο Απόστολος Λουκάς όταν ζωγράφισε 3 εικόνες της Παναγίας και τις προσκόμισε στην Θεοτόκο, η Παναγία τις ευλόγησε τις Εικόνες και είπε: η Χάρις του εξ εμού τεχθέντος, είναι μετ΄αυτών. Ακόμα και ο ίδιος ο Χριστός άφησε την εικόνα του προσώπου Του σε μαντήλι που παραδόθηκε στον βασιλιά Άβδαρο. Επειδή ο διάβολος είδε την τεράστια ωφέλεια από τις Άγιες Εικόνες, ξεσήκωσε τους αιρετικούς να διαστρεβλώνουν την αλήθεια, περί των Αγίων Εικόνων.
Το φωτοστέφανο των Αγίων δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η ανταύγεια του Ακτίστου Φωτός της Χάριτος, που λάμπει και χρυσαυγίζει μέσα τους.
Χωρίς το Ευαγγέλιο στα χέρια μας, δεν έχουμε οδηγό, δεν έχουμε πυξίδα, δεν έχουμε τίποτα και δεν μπορούμε να σωθούμε...
Σας συνιστώ με όλη μου την καρδιά, το Ευαγγέλιο να είναι η πρώτη σας μελέτη. Να εμβαθύνετε μέσα σε αυτό και θα βρείτε χρυσορυχείο χωρίς τέλος! Όσο θα ''σκάβεις'', τόσο και θα βρίσκεις θησαυρό, διότι ο Θεός δεν έχει τέλος, είναι άπειρος. Όταν το Ευαγγέλιο γίνει η ζωή μας, τότε ο ουρανός μας περιμένει...
Τα όνειρα είναι απόδειξη ότι υπάρχει ψυχή και ότι η ψυχή έχει τα δικά της μάτια. Είναι επίσης μια απόδειξη ότι η ψυχή ζει εκτός χώρου και χρόνου. Όπως κλείνεις τα μάτια στον ύπνο και η ψυχή βλέπει (όνειρα), έτσι κλείνεις τα μάτια στο θάνατο και η ψυχή εξακολουθεί να βλέπει. Μόνο που δεν βλέπει όνειρα, αλλά υπερκόσμιες πραγματικότητες.
Χωρίς να λυπούμαστε, σπαταλάμε τον χρόνο της ζωής μας. Όταν φύγουμε απ' αυτόν τον κόσμο, τότε θα καταλάβουμε τη ζημιά που πάθαμε, αφήνοντας τον χρόνο ανεκμετάλλευτο να μας φύγει...
Η κάθε στιγμή που περνάει δεν ξαναγυρνάει. Ο διάβολος μας κερδίζει χρόνο, μας απασχολεί με πράγματα γήινα και πρόσκαιρα προκειμένου να μας κερδίσει το χρόνο, για να μην τον έχουμε, ώστε να μην προσφέρουμε περισσότερα στο Θεό και στην ψυχή μας. Ας προσέξουμε λοιπόν, όσο μπορούμε, να είμαστε εν εγρηγόρσει, να γρηγορούμε στο μυαλό, στην καρδιά, να μην αφήνουμε σκέψεις, να μην αφήνουμε την καρδιά μας να μολύνεται.
Εάν δεν μας έλξει η ωραιότητα του Χριστού, δεν θα μπορέσουμε να καταφρονήσουμε ο,τιδήποτε ''ωραίο'' στη ζωή.
Όποιος άνθρωπος δεν λέγει και δεν μνημονεύει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.
Όποιος δεν κλάψει για τις αμαρτίες του σε αυτόν τον κόσμο, θα κλάψει γι΄αυτές στην κόλαση. Όποιος όμως κλάψει τις αμαρτίες του σε αυτόν τον κόσμο, δεν θα κλάψει στην άλλη ζωή, αλλά θα χαίρεται αιωνίως.
Ο Χριστός έδωσε στον Ιούδα το ''ταμείο'' των Αποστόλων, για να μην έχει αργότερα την δικαιολογία, ότι Τον πρόδωσε επειδή δεν είχε χρήματα και ότι επειδή δεν είχε χρήματα έγινε φιλάργυρος. Έτσι ο Ιούδας ήταν αναπολόγητος.
Πολύ να προσέχουμε την φαντασία μας! Γιατί δεν υπάρχει αμαρτία και πάθος που να μην ξεκινάει από την αντίστοιχη φαντασία. Εάν ο άνθρωπος αγωνιστεί και προσέξει την φαντασία του, διώχνοντας τις αμαρτωλές εικόνες στο μυαλό του, λέγοντας ταυτόχρονα την ευχή, θα στεφθεί νικητής. Έτσι εάν ο άνθρωπος γίνει κύριος της φαντασίας του, δεν μπορεί να σταθεί αμάρτημα και πάθος στον άνθρωπο. Μεγάλη υπόθεση ο έλεγχος της φαντασίας στον άνθρωπο!!! Γιατί με λίγο κόπο θα μπορέσει να βάλει τον εαυτόν του στο δρόμο της σωτηρίας.
Πρέπει να προσέχει κανείς, να μην αφήνει τον πειρασμό να σχηματίζει φαντασία, διότι πρώτον η φαντασία γίνεται και μετά ο λογισμός και μετά η αισχρά ηδονή. Όταν λοιπόν με την νήψη, δεν αφήσουμε να σχηματίσει κακή φαντασία και λέγουμε συγχρόνως και την ευχή, τότε απαλλασσόμαστε από την ενόχληση και συνάμα στεφανούμαστε και από τον Θεό, για την καλή μας προαίρεση, που θέλουμε να ευαρεστήσωμεν εις Αυτόν.
Η υπομονή είναι η ανδρεία της ψυχής, το στήριγμα, η βαθειά ρίζα που βαστά το δέντρο, όταν το ''δέρνουν'' οι άνεμοι και κυλούν οι ποταμοί.
Μα τί είσαι άνθρωπε και κομπάζεις καυχόμενος, φανταζόμενος υπέρογκα για τον ευατόν σου; Ιδού, ένα μικρόβιο αθέατο σε προσβάλλει και εσύ αμέσως αρρωσταίνεις, αδιαθετείς και πηγαίνεις στον τάφο...
Τον υπερήφανο τον εγκαταλείπει η Χάρη του Θεού και τότε ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει μέχρι και στο έγκλημα.
Μπορώ να πω, ότι η κατά Χριστόν υπακοή, είναι η μεγαλύτερη αρετή. Εκείνοι που υπακούουν και δεν λυπούν τον γέροντά τους, κατορθώνουν αγγελικά επιτεύγματα. Με την υπακοή, παίρνει πολλή Χάρη ο υποτακτικός.
Η τελεία υπακοή σε έναν πνευματικό πατέρα, είναι η εφαρμογή όλων των εντολών του Χριστού. Ανέπαυσες τον γέροντα σου, κάνοντας υπακοή σε αυτόν, κόβοντας το δικό σου θέλημα, ανέπαυσες το Θεό. Δεν ανέπαυσες το γέροντά σου με την υπακοή, δεν ανέπαυσες το Θεό! Είναι φύση αδύνατον κάποιος που αναπαύει τον γέροντα του με τη ζωή του, να μην προοδεύει στην πνευματική του ζωή. Με την τέλεια υπακοή στον γέροντά του, πηγαίνει κανείς στον Ουρανό με το εξπρές, χωρίς να γίνεται ο τελωνισμός της ψυχής του.
Η υπακοή ταπεινώνει τον άνθρωπο και η ταπείνωση εξουδετερώνει κάθε πειρασμική ενέργεια. Όπου ταπείνωση, εκεί ο διάβολος χάνεται. Όπου υπερηφάνεια και εγωισμός, εκεί η παρουσία των δαιμόνων, οι πειρασμοί και τα πάθη. Γι' αυτό η υπακοή είναι πολύ χαριτωμένη αρετή, επειδή οπλίζει με τόση ταπείνωση τον άνθρωπο, όταν υπακούει εν γνώσει, για την αγάπη του Χριστού.
Όπως ο Χριστός εξασφάλισε την σωτηρία του ανθρώπου δια της υπακοής, έτσι και ο υποτακτικός δια της υπακοής, θα κερδίσει αιώνια το Χριστό. Η υπακοή είναι η πιο απλή πνευματική εργασία, αλλά και η πιο σπουδαία για την σωτηρία μας.
Η υπακοή αναφέρεται στο Χριστό και όχι στον άνθρωπο (πνευματικό πατέρα) που υπακούει κανείς. Και όταν ο υποτακτικός υπακούει χωρίς παράσιτα, αλλά για την αγάπη του Χριστού και μόνο, τότε η υπακοή του είναι σωστή μπροστά στα μάτια του Χριστού. Να υπακούμε για την αγάπη του Χριστού και μόνο έτσι ο δρόμος μας γίνεται σταθερός και ίσιος για το Χριστό.
Ο άνθρωπος που δεν έχει για θεμέλιο λίθο στη ζωή του την υπακοή, δεν θα μπορέσει να κατορθώσει κάτι σπουδαίο στα πνευματικά, όσο άσκηση και να κάνει.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν μυαλό και δυνατότητες, αλλά το ότι έχουν αμέλεια στα πνευματικά ζητήματα και δεν θέλουν να βιάσουν τον εαυτόν τους, κάνοντας υπακοή στις εντολές του Χριστού.
Χωρίς ταπείνωση δεν προχωράμε. Θα πρέπει να περάσουμε από τον κόπο και τον μόχθο της κοπής του ιδίου θελήματος. Πρέπει να ταπεινώσουμε το φρόνημά μας και έτσι θα ανεβούμε ψηλά. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Διαφορετικά θα μείνουμε χαμηλά στα πάθη, στις αδυναμίες και μ' αυτές θα πεθάνουμε.
Η αγιωτάτη ταπείνωση είναι το σωτηριωδέστατο φάρμακο των θλίψεων. Ταπεινώσου σε όλα και χωρίς ελάχιστη αμφιβολία, θα τύχης οπωσδήποτε της ικανοποιητικής ελευθερίας των παθών.
Όλα τα καλά προέρχονται από την ταπείνωση και όλα τα κακά προέρχονται από την υπερηφάνεια.
Όπου τάξη εκεί και ειρήνη, όπου ειρήνη εκεί και ο Θεός. Όπου αταξία, εκεί και σύγχυση, όπου σύγχυση εκεί και διάβολος.
/
7

Βλέπετε 34 - 66 από τα 219 αποτελέσματα