Περί...

Loading...
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η ταπείνωση είναι το πιό πολύτιμο και πιό ευωδιαστό Πνευματικό μύρο που μπορεί να προσφέρει ο άνθρωπος στο Θεό, διότι αυτό είναι που ταιριάζει περισσότερο στην Ιδιότητά Του. Λένε οι Πατέρες, ότι εκείνο που θα μας κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στον Παράδεισο θα είναι, πως ο Θεός με την άπειρη Δύναμή Του και την άπειρη Σοφία Του, είναι τόσο Ταπεινός!
Ένα πράγμα να θυμάστε. 
Να αποφεύγετε τις κακοτοπιές.
Και όταν κάποιο πρόβλημα εμφανίζεται ή τα πνεύματα με τους γύρω σας οξύνονται, να κάνετε Αγάπη και να επικαλείστε τη βοήθεια του Θεού λέγοντας την Ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. 
Αυτός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς πώς θα χειριστεί τα προβλήματά μας και πώς τα εμπόδια θα εξαφανιστούν από τον δρόμο μας με τη δική Του παρέμβαση.
Πότε καταλαβαίνουμε ότι έχουμε εγωισμό; Όταν ένας αδελφός μας πετάει μια κουβέντα, κάνει έναν έλεγχο, μια παρατήρηση και νιώσεις μέσα σου ταραχή, αναστάτωση, στενοχώρια, πίεση, αδημονία, θυμό, γνώρισε το μέγεθος, το βάθος, το πλάτος, το μήκος του εγωισμού που έχεις μέσα σου. Όταν ο άνθρωπος είναι ταπεινός, δέχεται τον λόγο, δέχεται τον έλεγχο, την παρατήρηση.
Να κάνουμε αγώνα κατά του εγωισμού οπλισμένοι με την προσευχή. Το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με» να μη σταματά, ει δυνατόν νύχτα - μέρα. Το σώμα όταν απουσιάζει η ψυχή, βρωμάει, σαπίζει, σκουληκιάζει. Όταν απουσιάζει η προσευχή από την ψυχή, η ψυχή υπομένει τα ίδια πράγματα. Πάντα να έχουμε προ οφθαλμών μας πως θα χτυπήσουμε αυτό το θηρίο που είναι μέσα μας, τον εγωισμό μας, και συνεχώς να προσευχόμαστε. Να ευωδιάζουμε το ναό του Θεού που είναι το σώμα και η ψυχή του ανθρώπου, με την προσευχή. «Και εν τω σώματι και εν τω πνεύματι να δοξάζουμε τον Άγιο Θεό».
Δεν περιφρόνησε η Ορθοδοξία τον άνθρωπο, ούτε την σοφία, ούτε την φύσι, ούτε την τέχνη, δεν υπήρξε απάνθρωπος. Όλα τα εξηγίασε και δημιούργησε πολιτισμό. «Την φύσιν», κατά το τροπάριον των Τριών Ιεραρχών «των όντων ετράνωσε, τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησε».
Εκτός από τις δικές μας αιτήσεις στην προσευχή μας, να έχουμε και ένα μέρος αιτήσεων για τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τον Θεό.
Είναι μια έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον.
Ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος πάνω στη γη είναι εκείνος που κατόρθωσε να προσεύχεται καρδιακά. Τότε ο άνθρωπος θα συνειδητοποιήσει, δια της αίσθησης της καρδιάς του, ότι πράγματι η Βασιλεία των Ουρανών, εντός ημών εστί, διότι με την καρδιακή προσευχή, ενθρονίζεται ο Ίδιος ο Χριστός στην καρδιά του ανθρώπου.
Στόμα που ευχαριστεί πάντοτε τον Θεό, ου μη στερηθή των ευλογιών του Θεού και στόμα που γογγύζει και πληγώνει τον μέγαν Ευεργέτην Του, είναι αδύνατον να μη τον παιδεύσει ο Θεός.
Είναι ανάγκη ο Χριστιανός να μάθει να πολεμά, να αγωνίζεται εναντίον των εχθρών του. Εχθροί του Χριστιανού δεν είναι οι άνθρωποι που είναι γύρω του. Εχθροί του Χριστιανού είναι ο διάβολος, είναι ο κόσμος με το αμαρτωλό φρόνημά του. Εχθρός του Χριστιανού είναι ο εαυτός του με τις αδυναμίες και τα πάθη του.
Το πόσο ''καθαρά'' είναι τα έργα μας, εξαρτάται από το πόσο καθαρή είναι η καρδιά μας.
Εάν δεν φυλάξει ο Θεός τον άνθρωπο, τα έργα του είναι άνεμος και φεύγουν κούφια.
Η εφαρμογή των εντολών του Χριστού μας, αποσκοπεί στο να ξεριζώσει από την καρδιά κάθε εμπαθούς ανθρώπου, τις κακές ρίζες των παθών και κάθε αμαρτίας και να καταστεί έτσι καθαρός. Και Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, διότι αυτοί θα δουν το Θεό και όχι οι εμπαθείς άνθρωποι. Επομένως καθαρή καρδιά, έχουν όσοι εφαρμόζουν τις εντολές του Χριστού.
Ο ταπεινός άνθρωπος δέχεται την παρατήρηση με χαρά και δεν νιώθει καμμία ταραχή, όπως νιώθουν οι εγωιστές. Νιώθει την παρατήρηση ως ένα φάρμακο για να διαγνώσει κατά πόσο έχει εγωισμό ή όχι. Ανάλογα με το βαθμό ταραχής που νιώθει ένας άνθρωπος από μια παρατήρηση που του κάνουν, είναι και το μέγεθος του εγωισμού του.
Υπάρχουν γυναίκες που προσκυνούν την Παναγία από τη μία και από την άλλη την βλασφημούν με την προκλητική ενδυμασία τους και δεν το καταλαβαίνουν...
Όσο περισσότερο φτιάχνουμε και καλλωπίζουμε τον εαυτόν μας, τόσο περισσότερο εσωτερικά τον καταστρέφουμε. Γιατί ο καλλωπισμός του σώματος αφαιρεί τον καλλωπισμό της ψυχής.
Λέει κάποιος: ''Αφού θα ξαναπέσω, γιατί να πάω να εξομολογηθώ; Ξέρω, ότι θα ξανακάνω πάλι τα ίδια...'' Αδελφέ μου, η αμαρτία είναι σαν την αρρώστια. Δεν αρρωσταίνεις μια φορά. Πολλές φορές αρρωσταίνεις και κάθε φορά που αρρωσταίνεις, πηγαίνεις στον ιατρό και παίρνεις τα φάρμακα που σου δίνει. Το ίδιο κάνε και για την ψυχή σου. Κάθε φορά που πληγώνεσαι, έστω και αν πληγώνεσαι στο ίδιο μέρος, μετανόησε και εξομολογήσου. Κάποτε το φάρμακο της Χάριτος θα γιατρέψει ολότελα, την συγκεκριμένη πληγή.
Το ελάφι δεν είναι μόνο χορτοφάγο, αλλά τρέφεται και με φίδια και μάλιστα δηλητηριώδη. Έτσι όταν το ελάφι δεχτεί μέσα του το φαρμακερό φίδι, δημιουργείται μέσα του μια αφόρητη δίψα. Αυτή η δίψα, του προκαλεί τον πόθο, να τρέξει στην πηγή, για να ξεδιψάσει αφενός την δίψα του και αφετέρου να εξουδετερώσει με το νερό, το δηλητήριο του φιδιού που εισήλθε μέσα του. Εάν όμως το ελάφι καθυστερήσει και δεν πάει εγκαίρως στην πηγή, τότε πεθαίνει από το φαρμάκι του φιδιού. Κατά τον ίδιο τρόπο, η αμαρτία, ο διάβολος είναι ο νοητός όφις. Αυτό το νοητό φίδι της αμαρτίας με την ηδονή, δηλητηριάζει την ψυχή του ανθρώπου. Όταν ο άνθρωπος αμαρτήσει, νιώθει δριμύτατο έλεγχο στην συνείδηση. Η συνείδηση, η στενοχώρια, ο πόνος, αναγκάζει τον αμαρτωλό άνθρωπο, να τρέξει στην πηγή της αιωνίας ζωής. Τον αναγκάζει να τρέξει στα Μυστήρια της Εκκλησίας και εκεί στην πηγή, το εξομολογητήρι, αποβάλλει το φαρμάκι της αμαρτίας και δέχεται το αιώνιο ύδωρ. Σε αυτό το πνευματικό λουτρό, ο άνθρωπος αποπλύνεται από την δυσωδία της αμαρτίας και εξέρχεται ολοκάθαρος, δροσισμένος στην ψυχή και ανάλαφρος στην συνείδηση. Με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος γλυτώνει από τον ψυχικό θάνατο που δημιουργεί η αμαρτία με το φαρμάκι της ηδονής. Όποιος όμως καθυστερεί την εξομολόγησή του, κινδυνεύει άμεσα από το δηλητήριο της αμαρτίας που θα τον οδηγήσει στον ψυχικό θάνατο. Πρέπει ο άνθρωπος να προστρέξει με πολύ πόθο στο Θεό!
Το εμπόδιο για να πάει να εξομολογηθεί κάποιος, είναι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός του. Πρέπει κανείς να ταπεινωθεί για να πει τα αμαρτήματά του στον πνευματικό.
Περισσότερο από κάθε αρετή, ο Θεός αναπαύεται, στο να ελεούμε την ψυχή του συνανθρώπου μας. Έλεος κάνεις; Έλεος θα βρεις.
Ήταν κάποιος αυτοκράτορας στο Βυζάντιο και κατά συνεργία του διαβόλου, διέφθειρε μια μοναχοκόρη, η μάνα της οποίας ήταν μια ευσεβέστατη χήρα. Η ευσεβής αυτή μητέρα, διαμαρτύρονταν στην Παναγία προσευχομένη και Την παρακαλούσε να τιμωρήσει τον αυτοκράτορα, για το μεγάλο κακό που προξένησε στην κόρη της. Έκανε πολλές παρακλήσεις η μάνα και μια μέρα της παρουσιάζεται η Παναγία και λέει στην μητέρα: Θα του έκανα κακό, θα τον τιμωρούσα τον αυτοκράτορα, αλλά δεν με αφήνει η δεξιά του. Ο αυτοκράτορας ήταν πολύ ελεήμων και οι ελεημοσύνες που έκανε, δεν άφηναν και εμπόδιζε την Παναγία να τον τιμωρήσει. Σκεφθείτε λοιπόν, πόση δύναμη έχει αυτή η αρετή!
Όταν ήμουν στον κόσμο, οι άνθρωποι της Εκκλησίας με νόμιζαν ότι ήμουν ένα αγιασμένο παιδί. Εγώ αντιδρούσα σ' αυτούς τους χαρακτηρισμούς, πλην όμως σιγά-σιγά οι έπαινοι μου κάνανε κακό. Και το κακό, αυτό το είδα στη πράξη, όταν έβαλα την κατά Θεόν αρχή να θεραπευθώ ψυχικά από όλα μου τα πάθη.
Η γονυκλισία τι είναι; Προσκύνηση του Θεού. Προσκυνάμε το Θεό, πράγμα που ο εχθρός μας διάβολος δεν το κάνει, δεν σκύβει το κεφάλι, δεν γονατίζει, δεν προσκυνάει... Όσοι προσκυνούν τον Θεό, είναι εχθροί του διαβόλου, άρα είναι άνθρωποι του Θεού. Γι' αυτό, οι γονυκλισίες έχουν μεγάλη σημασία. Και μία ακόμη περισσότερη να κάνουμε, γίνεται κάποιος ασκητικός κόπος, πράγμα που θα έχει την ανταμοιβή του από τον Θεό. Οι λίγες μετάνοιες που κάνουμε, συνάζονται σιγά - σιγά στην τράπεζα του Θεού πάνω στον Ουρανό και όταν απέλθουμε προς τα άνω, θα τις βρούμε σε μία μεγάλη ποσότητα. Και αυτό θα μας βοηθήσει στην απολογία μας, κατά την φοβερή ώρα που θα κρίνεται η ψυχή μας.
Ο εγωισμός είναι ο πνευματικός καρκίνος. Είναι ο τοίχος που εμποδίζει την επικοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κακό από τον εγωισμό. Αυτός γεννά όλους τους πειρασμούς και τα σκάνδαλα και αλίμονο σε εκείνον που τον τυλίξει... Θα τον παραμορφώσει!
Η ταραχή και οι λογισμοί φανερώνουν, ότι το απαίσιο θηρίο του εγωισμού κατοικεί μέσα μας. Ανάλογα με το βαθμό ταραχής που νιώθει ένας άνθρωπος από μια παρατήρηση που του κάνουν, είναι και το μέγεθος του εγωισμού του.
Όλα τα πάθη, όλα τα αμαρτήματα, όλες οι πτώσεις, έχουν την αρχή τους, την αφετηρία τους στον εγωισμό. Μεγάλο κακό! Δεν αφήνει τον άνθρωπο ήσυχο· τον τυραννά νύχτα-μέρα... Τον εγωιστή άνθρωπο, ο εγωισμός τον ρεζιλεύει και τον θεατρίζει.
Όταν ένα θηρίο το κλείσει κανείς μέσα σ' ένα κλειστό χώρο και δεν το τροφοδοτεί, δεν του ρίχνει τροφή, κατά φυσική συνέπεια, μετά από ένα διάστημα χρόνου θα πεθάνει. Έτσι και με το θηρίο αυτό του εγωισμού, εάν δεν το τροφοδοτούμε με υποχωρήσεις, με τη Χάρη του Θεού σιγά-σιγά θα εκλείψει.
Τον εγωιστή άνθρωπο, ο εγωισμός τον ρεζιλεύει και τον θεατρίζει. Αυτόν τον εγωισμό καλούμεθα από το Θεό να αγωνιστούμε, να τον καταπολεμήσουμε, για να απαλλαγούμε απ' αυτόν.
Δεν θα μπορέσουμε να καταφρονήσουμε οτιδήποτε ωραίο στη ζωή, εάν δεν μας έλξει η ωραιότητα του Χριστού.
Αγάπη δεν είναι τι δίνεις, αλλά πως το δίνεις. Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού μας, αλλά το δόσιμο της καρδιάς μας. Η αγάπη απαιτεί διάκριση και η διάκριση είναι τέχνη. Εάν δεν ξέρεις την τέχνη της αγάπης, δεν ξέρεις να αγαπάς.
Η μεγαλύτερη αγάπη είναι να θυσιαστείς για τον συνάνθρωπό σου, όπως έκανε ο Χριστός για εμάς. Αυτός που αγαπάει πραγματικά, αγωνίζεται για να απαλύνει τον πόνο και την δυσκολία του συνανθρώπου του. Εκ της καθαρότητας της καρδιάς αποκτάται η τελεία αγάπη.
Θέλεις να δεις αν αγαπάς το Θεό; Θα το δεις, από το πόσο αγαπάς τον πλησίον σου. Όχι να τον αγαπάς όταν σε αγαπά και σε βοηθάει, αλλά όταν ο πλησίον σου δεν σου φέρνεται καλά. Θέλεις να δεις αν έχεις αγάπη για τον πλησίον; Αν βλέπεις ότι έχεις την ανάγκη να προσευχηθείς γι' αυτόν και δεν έχεις την τάση να τον κρίνεις, τότε έχεις πραγματική αγάπη γι' αυτόν.
Δεν υπάρχει πλάνη χωρίς οίηση και υπερηφάνεια. Μέσα στην πλάνη, δεν υφίσταται ούτε ίχνος ταπεινώσεως, γι' αυτό και δεν παραδέχεται τίποτα ο πλανεμένος! Καθώς στον πεπατημένο δρόμο δεν φυτρώνει τίποτε, έτσι και στο πεπατημένο ταπεινό φρόνημα, δεν φυτρώνει καμμία πλάνη.
/
7

Βλέπετε 1 - 33 από τα 219 αποτελέσματα