Περί...

Loading...
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Το μαρτυρικό σου φρόνημα να το δείξεις εκεί όπου είναι ο καθημερινός σου στίβος, στο σπίτι σου, στον άνδρα σου, στην γυναίκα σου.
Όταν ο άνδρας έρχεται από την δουλειά κουρασμένος και σου μιλά χωρίς ευγένεια, εσύ μη θυμώνεις.
Όταν εκείνος σε βρίσει, εσύ μη βγάλεις γλώσσα. Δείξε του αγάπη, ανοχή, υπομονή.
Αν η γυναίκα σου, σού έκαψε το φαγητό, μη φωνάξεις εσύ, φάτο.
Βάλε λίγο λεμόνι μέσα να γίνει πιο νόστιμο και πες της, ωραίο είναι το φαγητό, ώστε να μην πάρει χαμπάρι ότι το φαγητό ήταν καμένο.
Να βασιλεύει η αγάπη μέσα στο σπίτι. 
Όταν βλέπεις ότι σε αδικεί ο σύντροφος της ζωής σου, μη φωνάζεις ότι έχεις δίκιο.
Δεν έχει σημασία άν έχεις δίκιο ή δεν έχεις.
Δεν έχει σημασία ποιο είναι το ορθό, αλλά τι θέλει ο άλλος.
Βγάλε τον εαυτό σου, αρνήσου τον εαυτό σου, βάλε μπροστά τον άλλον.
Αυτό είναι θάνατος, αυτό είναι μαρτύριο.
Άνθρωπος χωρίς χαρά είναι χωρισμένος από τον Θεό.
Η χαρά θρέφει την ψυχή, το πνεύμα, το νου.
Εσύ που πλησιάζεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου ότι θα του πεις, ότι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα. Να τον κάνεις να πεί, ανακουφίσθηκα, χάρηκα! Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν, να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν. Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο, αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ο καθένας κρύβει τον πόνο μέσα στο πουγγί του το κρυφό, μέσα στην καρδιά του, στο σπίτι του, για να μην το ξέρουν οι άλλοι. Έτσι εγώ δεν ξέρω τι πόνο έχεις εσύ και εσύ δεν ξέρεις τι πόνο έχω εγώ. Μπορεί να γελώ και να φωνάζω, να παίζω, αλλά κατά βάθος πονώ, και γελώ και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου. Γι’ αυτό δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο.
Άφησε τον Θεόν να κανονίζει την πορεία σου. Αυτός γνωρίζει προτού ζητήσεις κάτι. Ζήτα λοιπόν να σου δώσει μετάνοια, να σου συγχωρέσει τις πτώσεις σου, και για τα υπόλοιπα Εκείνος ξέρει.
Όταν οι δυσκολίες της ζωής, οι πικρίες της ψυχής, οι αδυναμίες του εσωτερικού μας κόσμου, ο πόνος, η χαρά, μας αφαιρούν κάθε ελπίδα, πνευματική ή ανθρώπινη. Όταν οι οφθαλμοί μας γίνονται ξηροί από την προσδοκία και τελικά δεν βλέπουν. Όταν το θεωμένο σώμα μας, το τίμιο ναΰδριο του Θεού γίνεται "ως ασκός εν πάχνη", ένα τομάρι που έπεσε στην πάχνη και πάγωσε και έχασε το χρώμα του τόσο, ώστε να μην ξεχωρίζεις αν υπάρχει. Όταν η ζωή μου γίνεται τέτοια που με κάνει να νιώθω ότι ξηράθηκε η ύπαρξη μου, ότι ξεχάστηκα από την αγάπη των ανθρώπων, των αγγέλων, των αγίων, ότι χάθηκα και ζητάω από τον Θεό λίγη ανάψυξη, λίγη ξεκούραση, και ο Θεός δεν μου δίνει τίποτα, και νιώθω σαν συντρίμμι της ζωής, τότε αξίζει να πιστεύουμε.
Και αν εγώ κουράζομαι στην προσευχή μου, στην παράστασή μου ενώπιον του Θεού, και αν εγώ αγνοώ τον Θεό, και αν νυστάζω ή δεν καταλαβαίνω ή μου φεύγουν τα λόγια της προσευχής ή ζώ μέσα σε χίλια σκοτάδια, είμαι βέβαιος ότι μέσα στην άγνοιά μου, στην αορασία μου, σε αυτό το σκότος μου είναι παρών ο Θεός.
Ο Θεός με ακούει, ο Θεός με βλέπει, ο Θεός παρίσταται.

Ας μη θέλω εγώ να τον απολαμβάνω.
Ας θέλω να το πούμε έτσι, να με απολαμβάνει ο Θεός.
Ας θέλω να με χαίρεται ο Θεός.
Είτε κοιμάμαι είτε είμαι ξύπνιος, είτε ζώ είτε πεθαίνω, είτε είμαι ολόκληρος μια ζωντάνια ενώπιον του Θεού είτε είμαι ένας νεκρός, ο,τιδήποτε και άν είμαι, αυτό που έχει σημασία είναι να παρίσταμαι ενώπιόν του.

Επομένως, ασκητικότητα, πάλεσμα ασκητικό, σημαίνει να κάθωμαι ενώπιον του Θεού!
Να μη ζητάω εγώ να δώ τον Θεό, αλλά να με βλέπει ο Θεός.
Άλλο βέβαια μίσος και άλλο έχθρα. Όταν μισώ κάποιον, δεν του μιλάω, ενώ όταν τον εχθρεύομαι, τον χτυπάω, τον κυνηγάω, του επιτίθεμαι.
Ό,τι κάνουμε για τον Θεό, ας μην το κάνουμε περιμένοντας αμοιβή, χαρίσματα, δωρήματα ή κάποιες αποκαλύψεις. Είμαστε δούλοι και ο δούλος δεν περιμένει από τον κύριό του αμοιβή. Αρκείται στο να εξασφαλίσει τα προς το ζην, να ζήσει τα παιδιά του. Είναι υποχρεωμένος ο δούλος να κάνει την δουλειά του, δεν την κάνει από χάρη προς τον κύριο. Έτσι και εμείς, ό,τι κάνουμε, ας το κάνουμε από υποχρέωση και όχι από χάρη διότι δεν ευεργετούμε εμείς τον Θεό.
Όπως η βροχή είναι δώρο του Θεού, αν όμως έχεις ξέσκεπο το σπίτι σου, θα καταστρέψει τα πάντα, έτσι και ο αγαθός ακόμη λογισμός και το αγαθό έργο, όταν παραβαίνουν στην λειτουργία της νήψεως, της προσοχής, είναι κακά.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει χαρά εκεί όπου υπάρχει παράβαση της εντολής του Θεού, όπως είναι αδύνατον να υπάρχει στενοχώρια με την εφαρμογή του νόμου του Θεού.
Όταν βλέπετε κάποιον να λέει πολλά λόγια ή να αγαπάει τις συζητήσεις ή να ψάχνει για παρέα, μην του έχετε ποτέ εμπιστοσύνη.
Να καταλάβουμε το Θεό μέσα στην ταπείνωση Του όταν μας ανέχεται, όταν μας αγαπά, όταν μας συγχωρεί, όταν μας αφήνει να κάνουμε το κακό, όταν σέβεται την ελευθερία μας, όταν εμείς Τον βρίζουμε κι Αυτός δε μας βρίζει, όταν εμείς σκοτώνουμε κι Αυτός δε μας σκοτώνει, όταν εμείς Τον πικραίνουμε κι Αυτός δε μας πικραίνει. Τότε να Του εκφράσουμε του Θεού την εμπιστοσύνη μας κι αυτός ξέρει τι θα κάνει με μας. Είναι ο ίδιος Θεός που είχε πει "γενηθήτω φως" εις το χάος και έγινε φως. Θα γίνει το ίδιο φως και σε μας.
Πολλοί εξομολογούνται, λίγοι όμως μετανοούν! Αυτοί έρχονται απλώς για μια ανακούφιση ή για να πετύχουν μια καινούρια ερμηνεία, μια καινούρια απάντηση, μια καινούρια λύση, που θα είναι πιο ικανοποιητική στις επιθυμίες τους· έρχονται για ένα έγγισμα, για να βρουν μια συντροφιά στην απομόνωση την οποία ζουν, έρχονται για να πετύχουν κάτι, όχι όμως για να εξομολογηθούν· ή έρχονται και λένε τις αμαρτίες τους χωρίς να μετανοούν, διότι δεν αισθάνονται τις ανομίες τους, ούτε καν ξέρουν τι είναι ανομία. Έρχεται κάποιος και σου λέει: «δεν πήγα στην Εκκλησία, έκανα αυτό, δεν άκουσα την μάνα μου», αλλά για τίποτε από όλα αυτά δεν μετανοεί. Όλο αυτά που κάνει είναι αμαρτία, αλλά δεν έχει την αίσθηση της ανομίας του. Δεν λέει κάτι για το οποόο αμάρτησε ενώπιον του Θεού· αυτό που λέει, είναι κάτι με το οποίο έχει συνθηκολογήσει· αν δεν είχε συνθηκολογήσει, δεν θα ερχόταν να το πει σε μένα, θα άλλαζε αμέσως ζωή, θα εξεγείρετο. «Ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι ο Χριστός», λέγει ο Απόστολος Παύλος. Αυτός, που το λέει αυτά, θα παραμείνει στην ίδια κατάσταση.
Εμείς μέχρι τώρα, δεν έχουμε κάνει στην ουσία εξομολόγηση. 99% όταν λέει κάποιος: "θέλω να εξομολογηθώ Γέροντα", εννοεί, να σας πω τον πόνο μου, το πρόβλημά μου, τις δυσκολίες μου, τις αρρώστιές μου, το παράπονό μου, δηλ τον εγωισμό μου. Έρχεται ένας άλλος αδελφός και λέει στον Γέροντα: Κουτσομπόλεψα, το καταλαβα... Αλλά είναι αυτή εξομολόγηση; Όχι! Δεν πρόκειται να προκόψουμε έτσι. Εξομολογούμαι σημαίνει, ομολογώ την ευθύνη μου και αποφασίζω την μετάνοιά μου. "Σας βεβαιώνω, ότι δεν θα το ξανακάνω, Γέροντα. Συγχωρέστε με, ήμαρτον ενώπιόν σας και ενώπιον των αοράτων οφθαλμών του Θεού. Σας το λέω και τηρώ τον λόγο μου!".
Είναι βασική αντίληψη της Εκκλησίας μας, αλλά και εμπειρία καθημερινής ζωής, ότι κανείς δεν μπορεί να αγιάσει, αν δεν υπάρχουν γύρω του άνθρωποι που να τον ερεθίζουν συνεχώς με τον τρόπο τους, με τις βρισιές τους, με τις παρατηρήσεις τους, με την τεμπελιά τους, με την κακία τους, με την συκοφαντία τους. Εάν δεν έχεις τέτοιους ανθρώπους, ή εάν σου φαίνεται κακό αυτό που σου κάνουν και δεν τους ευγνωμονείς αλλά αντιδράς, δεν υπάρχει σωτηρία για σένα, ούτε πνευματική πρόοδο, διότι αυτά ωριμάζουν τον άνθρωπο και τον ταπεινώνουν.
Βλέπεις κάποιον να τρώει με τα χέρια του και αγανακτείς.
Αυτό δείχνει σαφώς, ότι δεν άρχισες ακόμη την πνευματική σου ζωή.
Η άσκησή σου είναι στα προοίμια.
Τα τέσσερα πράγματα που σκοτίζουν την ψυχή: Μίσος, εξουδένωση, ζήλεια, γογγυσμός.
Θα θυμάστε το περιστατικό από το Ευαγγέλιο, που πήγαν στον Χριστό δύο αδέλφια και του είπαν: ''Χώρισέ μας το χωραφάκι μας, σε παρακαλούμε''. Τί τους απάντησε; Δεν είναι δουλειά μου. (Λουκ. 12,3-14) Γιατί; Διότι θα ερχόταν σε σύγκρουση με την θέληση του ενός εξ αυτών. Ουδέποτε ήρχετο ο Χριστός σε σύγκρουση. Μία φορά μόνον το έκανε, με τους Φαρισαίους, με τα «ουαί». Έριχνε απλώς τον λόγο, την διδασκαλία Του, τα δίχτυα Του και μάλιστα πώς; Με παραβολές· γιατί, εάν θα μιλούσε ανοιχτά, θα συγκρουόταν με τις ιδεές τους, με τις αντιλήψεις τους. Ο άνθρωπος πάντοτε καταλαβαίνει αυτό που θέλει. Τα έλεγε λοιπόν κεκαλυμμένα, και τα καταλάβαιναν όσοι ήθελαν· όσοι δεν ήθελαν, έλεγαν μόνον, τί ωραία που μιλάει! Μέλι και γάλα βγαίνει από το στόμα του. Έτσι τους κέρδιζε όλους...
Όταν έχω καθαρή καρδιά και κοινωνία με τον Θεό, τότε χαριτώνομαι και μπορώ και βλέπω την καρδιά του άλλου. Καταλαβαίνω, ότι ο τάδε είναι χαριτωμένος, ενώ ο βήτα έχει τον πονηρό μέσα του, έχει λογισμούς, αμαρτήματα. Βλέπω ακόμη και την παιδική του ηλικία, την γέννησή του. Όλα φαίνονται στο κάτοπτρο της καρδιάς μου. Αυτό είναι το χάρισμα,το πνευματικό που παίρνει ο καθαρός άνθρωπος.
Από το αν η χαρά μας είναι μικρή ή μεγάλη, πλήρης ή ατελής, μπορούμε να καταλάβουμε τι σχέση έχουμε με τον Θεό. Όση η χαρά μας, τόση είναι και η σχέση μας με τον Θεό. Η χαρά αρμόζει σε μας και γι' αυτήν μπορούμε να ζούμε. Αυτή κάνει τόσο εύκολη τη ζωή μας.
Έλλειψη χαράς, σημαίνει έλλειψη Θεού, ενώ η χαρά είναι απόδειξη της παρουσίας Αυτού. Εάν κανείς είναι κοσμικός άνθρωπος και τέρπεται επί τοις επικήροις, χαίρεται για τις ηδονές, για τα παροδικά και μάταια, αυτός ίσως έχει κάποια ηδονή, κάποια ευχαρίστηση, αλλά στην πραγματικότητα, αν προσέξει κανείς, θα δει ότι υπάρχει θλίψη και στενοχώρια στην ζωή του. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει χαρά, εκεί όπου υπάρχει παράβαση της εντολής του Θεού, όπως είναι αδύνατον να υπάρχει στενοχώρια με την εφαρμογή του νόμου του Θεού.
Δεν είναι δυνατόν ο πιστός να έχει αληθινή ευφροσύνη, χωρίς δάκρυα και αληθινή χαρά, χωρίς λύπη. Δεν είναι δυνατόν επίσης να υπάρχει κατά Θεόν λύπη, δηλαδή μετάνοια αληθινή, άνευ της χαρμονής, άνευ της χαράς του Χριστού, άνευ της παρουσίας Του. Η λύπη είναι κατά Θεόν, όταν είναι χαρμολύπη και η χαρά είναι αληθινή, όταν βγαίνει από τα δάκρυα της μετανοίας. Είναι λοιπόν δυνατόν ο άνθρωπος να χαίρεται, να έχει χίλιες δύο ικανοποιήσεις, επιθυμίες ή ενέργειες, να είναι ή να φαίνεται χαρούμενος, αλλά η χαρά του να είναι ψευδής, αν δεν υπάρχει ο οίνος των δακρύων. Μόνον τα δάκρυα δίνουν την αληθινή μέθη. Αλλά και όσα δάκρυα δεν χαρίζουν την μέθη, την χαρά, την ευτυχία, είναι ψευδή, εγωπαθή, μειονεκτικά, αρρωστημένα, δαιμονιώδη, δεν είναι πνευματικά. Τα δάκρυα δεν έχουν αυτά καθ' εαυτά σημασία. Η σημασία τους έγκειται, στην μέθη την οποία προκαλούν, η δε μέθη ελέγχεται για το γνήσιό της, από το αν προέρχεται από τον αληθινό οίνο. Γι' αυτό ο αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής λέει, έως πότε θα έχω χαρές, χωρίς δάκρυ μετανοίας; Και έως πότε τα μάτια μου θα βγάζουν δάκρυα, χωρίς να έχω μεθύσι, χωρίς να είμαι χαρούμενος;
Όταν βλέπετε κάποιον να λέει πολλά λόγια ή να αγαπάει τις συζητήσεις ή να ψάχνει για παρέα, μην του έχετε ποτέ εμπιστοσύνη.
Η ζήλεια είναι έκφραση εσωτερικής αδυναμίας, αλλά και ανώμαλης αγάπης. Δηλαδή τον αγαπώ κατά τρόπο εγωιστικό και αποκλειστικό, πιστεύω ότι έχω δικαιώματα στη ζωή του και ότι αυτός έχει υποχρεώσεις απέναντί μου, ότι πρέπει να μου δίνει λογαριασμό, για το που πηγαίνει και τι κάνει. Η ζήλεια προέρχεται από ένα εγώ υπερτροφικό.
Η φαντασία έιναι το λίπασμα που τρέφει τον λογισμό και τον καθιστά πολύ ζωηρό και εκφραστικό, μια πλήρη ζωγραφιά, την οποία βλέπω και απολαμβάνω. Είναι ένα φρικτό πράγμα, μια ένοχη κατάσταση, διότι δεν είναι όραση Θεού, αλλά αδολόσχεση, απόλαυση μιας άλλης εικόνας μέσα στην ψυχή μου.
Μόνο ο αλόγιστος και καθαρός νους, μπορεί να μας οδηγήσει στην τελειότητα. Επομένως, όταν μέσα στον νου μας κυκλοφορούν λογισμοί, ας γνωρίζουμε, ότι είμαστε πολύ μακριά από την τελειότητα. Διότι λογισμός σημαίνει ατέλεια και για να διορθωθούμε, επιβάλλεται να τον αποβάλλουμε. Γι' αυτό το καλύτερο χάρισμα που μπορεί να ζητήσει ένας αρχάριος από τον Θεό, είναι το αλόγιστο.
Όσο και αν κοπιάσεις, όσο και αν μοχθήσεις, δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι το ουσιαστικό για τον Θεό, αφού ο Θεός ένα πράγμα θέλει από εμάς, την ταπείνωση. Να καταλάβουμε, ότι είμαστε πάντα αδύνατοι και αμαρτωλοί. Όλα τα κάνομαι, για να δείξουμε την ταπείνωσή μας, ότι είμαστε τιποτένιοι άνθρωποι και τότε έρχεται η Χάρις του Θεού...
Λόγου χάριν εσύ με πληγώνεις και εγώ δεν στενοχωριέμαι, δεν διαμαρτύρομαι, δεν εκφράζομαι πεισματικά. Αντίθετα ταπεινώνομαι, εσύ με ανεβάζεις και εγώ κατεβάζω τον εαυτό μου. Εσύ δεν με αγαπάς, αλλά εγώ σε αγαπώ. Εσύ με βρίζεις, αλλά εγώ σε ευλογώ. Εσύ μου αρνείσαι, αλλά εγώ σου καταφάσκω, σου λέω ναι. Εσύ σκληραίνεσαι, ενώ εγώ σου φέρομαι με γλυκύτητα. Εσύ μου ζητάς κάτι που είναι τρομερά δύσκολο για μένα και εγώ λέω αμέσως, να είναι ευλογημένο και αρχίζω να το πραγματοποιώ. Εσύ με εξουθενώνεις και εγώ νοιώθω, ότι είσαι αδελφός μου, ότι είμαι ένα μαζί σου και ταπεινώνομαι πιο βαθιά από ό,τι με ταπεινώνεις εσύ. ΚαΙ από την ταπεινοφροσύνη μου διαπιστώνω πόσο με αγαπάει ο Θεός, πόσο μου δίνει την χαρά, την νίκη, πόσο μου χαριτώνει την καρδιά. Αυτή είναι η εκούσια ταπείνωση..!
Με όλη σου την δύναμη να μισείς τους δαίμονες, είπε κάποιος από τους Αγίους και να εχθρεύεσαι το σώμα. Άλλο βέβαια μίσος και άλλο έχθρα. Όταν μισώ κάποιον, δεν του μιλάω, ενώ όταν τον εχθρεύομαι, τον χτυπάω, τον κυνηγάω, του επιτίθεμαι.
Η παροιμία λέει: ότι τα «χούγια» δεν αλλάζουν μέχρι να πεθάνει ο άνθρωπος. Αυτό σημαίνει, ότι εμείς οι άνθρωποι τόσο πολύ αγαπάμε τις συνήθειές μας, ώστε οι ίδιοι δεν θέλουμε να τις βγάλουμε και όχι, ότι δεν βγαίνουν οι συνήθειες. Τις αγαπάμε τις συνήθειές μας, τις υποστηρίζουμε, μας αρέσουν, όχι ότι αυτές δεν αλλάζουν. Ίσα - ίσα που η Αγία Γραφή λέγει, ότι και ο ηλικιωμένος Νικόδημος, ή οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να ξαναγεννηθεί λαμβάνοντας το Βάπτισμα. Η Αγία Γραφή λέει, ότι ''καρδίαν καινή δίνει ο Θεός, κάνοντάς μας ανάπλαση του νου, του βαθυτέρου είναι μας και έτσι γινόμεθα καινούργιοι ημέρα τη ημέρα''. Επομένως, αλλάζει ο άνθρωπος... (και οι συνήθειες)
Όποιος μιλά για τον άλλο χωρίς να πονά, χωρίς να αγαπά, χωρίς η καρδιά του να νιώθει γλυκασμό γι' αυτόν, όταν αποκαλύπτει με φθόνο πόσο κακός είναι ο άλλος και πόσο ψεύδεται, ο άνθρωπος αυτός ζει μέσα στα τείχη του εγωισμού του. Είναι δυστυχέστατος, αποτυχημένος. Δεν έχει την ελάχιστη πληροφορία μέσα του ότι υπάρχει Θεός. Αν είχε, θα ήξερε πως ο Θεός είναι ο πλησίον και δεν θα ήταν δυνατόν να ατιμάσει το Θεό, στο πρόσωπο του αδερφού του.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 98 αποτελέσματα