Περί...

Loading...
Π. Βαρνάβας Γιάγκου
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η ευτυχία που ζητάει ο κόσμος, δηλαδή ο ευτυχισμός, είναι μια άρνηση του πόνου, ένας εγκλωβισμός, μια ανικανότητα να μετέχουμε στη ζωή των άλλων ανθρώπων και μια ανικανότητα να ταπεινωθούμε-συντριβούμε.
Ο έρωτας υπάρχει, για να δώσει στον άνθρωπο μια προωθητική δύναμη προς τον παράδεισο. Είναι μια πρόγευση της χαράς του παραδείσου.
Η διάθεσή μας να μετατοπίζουμε το πρόβλημα στον άλλον, φέρνει σύγχυση.
Για το ότι δεν είμαι καλά, φταίω εγώ και όχι ο άλλος. Ο άλλος απλά αναδεικνύει το πρόβλημά μου. Γίνεται η αιτία, να φανεί το πρόβλημά μου.
Άνθρωπος που του φταίνε οι άλλοι, θέλει να ικανοποιείται ο λογισμός του, ο εγωισμός του και ο σχεδιασμός του. Θέλει να ζει τα πράγματα ψυχολογικά και όχι πνευματικά.
Οι κοσμικοί άνθρωποι, όταν έχουν κάποιο πρόβλημα και δεν είναι καλά, συνήθως ρίχνουν την ευθύνη σε άλλους. Αντίθετα, οι άνθρωποι που ζουν στην πνευματική διάσταση, αναλαμβάνουν την ευθύνη για τα λάθη τα δικά τους, αλλά ακόμη και για τα λάθη των άλλων...
Ο Χριστός στον Σταυρό ανέλαβε τις αμαρτίες όλου του κόσμου. Εμείς καλούμαστε να μιμηθούμε αυτό το ήθος και τότε θα μπορούμε να σχετιζόμαστε, με τον κάθε άνθρωπο.
Οι αδύνατοι, δηλαδή οι υπερευαίσθητοι και οι καλομαθημένοι, χρειάζονται ιδιαίτερη προσέγγιση και μεταχείριση.
Βαδίζουμε σωστά, όταν η καρδιά μας έχει ειρήνη, χαρά και αγάπη προς τον εχθρό.
Γνώρισμα της ευλαβικής ψυχής είναι, το ότι έχει μπροστά στα μάτια της πάντα τον Θεό, ακόμα και μετά την απαλλαγή από τους πειρασμούς.
Ένας ασφαλής δείκτης, για το αν κάτι που κάνουμε έχει αλήθεια ή όχι, είναι αν φέρνει ειρήνη, χαρά και προσευχή στην καρδιά μας ή αν φέρνει ταραχή.
Όταν κάτι το κάνουμε με την καρδιά μας, δηλαδή με αγάπη και με χαρά, τότε και καλύτερο αυτό θα γίνει και λιγότερο εμείς θα κουραστούμε.
Όλα κρίνονται από τα κίνητρα, δηλαδή από τον πραγματικό λόγο για τον οποίο γίνονται. Ακόμα και οι θυσίες μας προς τον Θεό (νηστείες, γονυκλισίες, προσευχές κτλ) είναι δυνατόν να υπηρετούν τον εγωισμό μας και να μας ειδωλοποιούν.
Ο άνθρωπος που αγωνιά να αποδείξει την σπουδαιότητά του, δείχνει την έλλειψή του, την μειονεξία του, την αρρώστια του. Και αυτή η αρρώστια ονομάζεται έλλειψη εμπιστοσύνης στην αγάπη του Θεού και χωρισμός από τον Θεό.
Να μην ενοχλούμαστε και να μην αντιδρούμε, όταν μας κάνουν παρατηρήσεις. Είναι ωραίο να μας κάνουν παρατηρήσεις και πιο ωραίο να τις αντέχουμε. Είναι ελευθερία.
Άλλη είναι η επιείκεια που γεννιέται από την συναίσθηση των δικών μας λαθών και άλλη αυτή που νομιμοποιεί το κακό.
Να δεχόμαστε ό,τι μας συμβαίνει και να αφηνόμαστε στο Θεό. Αυτό είναι ελευθερία.
Στην πραγματική ενότητα υπάρχει σεβασμός στη διαφορετικότητα του καθενός.
Αν αγαπάς τον άλλον, μπορείς και ελέγχεις τις επιθυμίες σου. Αν αγαπάς τις επιθυμίες σου πάνω από τον άλλον, δεν ελέγχεις τις επιθυμίες σου.
Να πηγαίνουμε στο μυστήριο της εξομολόγησης, όχι για να εκφράζουμε παράπονα, όπως συχνά γίνεται, αλλά για να προσβάλουμε το εγώ μας.
Στην ελεημοσύνη δεν υπάρχει όριο. Όμως ο κάθε άνθρωπος, ακόμα και ο ελεήμων, οφείλει να διαφυλάττει τον εαυτό του από το να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης οποιασδήποτε μορφής, γιατί αυτό δεν είναι ελεημοσύνη, αλλά ανοησία.
Το ότι παθαίνουμε και δεν μαθαίνουμε, αυτό φανερώνει τον εγωισμό μας.
Μόνο όταν αγαπάμε τον Θεό, η αγάπη μας προς τον άνθρωπο είναι αληθινή και έχει διάρκεια και εξέλιξη. Διαφορετικά, είναι εγωκεντρική.
Αν ο Χριστός είναι το αγαπημένο μας πρόσωπο, τότε όλοι οι άνθρωποι είναι αγαπημένα μας πρόσωπα.
Η αδυναμία μας είναι η δύναμή μας, γιατί δείχνει το μέτρο μας και μας οδηγεί στο να στραφούμε και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού.
Όταν καταλάβουμε την αδυναμία μας, έχουμε την δυνατότητα να γευτούμε την δύναμη του Θεού.
/
7

Βλέπετε 1 - 33 από τα 229 αποτελέσματα