Περί...

Loading...
Αρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η υλική τροφή, δίνει ζωή στο σώμα και η Θεία Κοινωνία, δίνει ζωή στην ψυχή. Αυτός που δεν Κοινωνεί, είναι πεθαμένος πνευματικώς από τώρα και δεν τον περιμένει τίποτε άλλο, παρά ο αιώνιος θάνατος. Και αυτό, διότι έχει αποκοπεί από την πηγή της Ζωής. Όπως ένα κλωνάρι, όταν κοπεί από τον κορμό, μετά από λίγο θα ξηρανθεί, έτσι ακριβώς και όποιος δεν Κοινωνεί, θα πεθάνει πνευματικώς.
Σκεφθείτε προς στιγμή, ότι την νύχτα που κοιμάστε, ακούτε φωνές: ''Πυρκαγιά-πυρκαγιά!''. Ξυπνάτε και βλέπετε, να καίγετε ολόκληρο το σπίτι σας. Το ζώνουν από παντού φλόγες! Και όμως, αυτός ο τρόμος δεν είναι τίποτα, μπροστά στον τρόμο που θα αισθανθεί ο αμαρτωλός (αμετανόητος), όταν με τον θάνατό του, ξυπνήσει και δει, ότι είναι ζωσμένος από τις φλόγες της κολάσεως! Αλίμονο και τρεις αλίμονο και χιλιάδες φορές αλίμονο...!
Οι περισσότεροι δυστυχώς σήμερα, δεν θέτουν ως βάση στη ζωή τους την ευσέβεια, αλλά το χρήμα και τις λίρες. Γι' αυτό και κάνουν ψυχρή ζωή.
Εάν ήταν δυνατόν, να βλέπαμε την λύσσα και την μανία, με την οποία μας επιτίθεται ο διάβολος, τότε τα αγριότερα θηρία και τα πλεόν σαρκοβόρα, θα μας φαίνονταν ήσυχα και ήρεμα αρνία! Τόσο φοβερός εχθρός είναι!
Με το βάπτισμα καθαρίζεται κάποιος από κάθε ενοχή και αμαρτία, ωστόσο η ροπή του προς την αμαρτία παραμένει. Θα πρέπει λοιπόν να προσέξει και να αγωνιστεί, για να μην βρεθεί ένοχος. Οι παλαιστές για να ξεφεύγουν τον αντίπαλο, αλείφονται με λάδι. Και τον βαπτιζόμενο, τον αλείφουν με λάδι, διότι πρόκειται να έχει πάλη με τον σατανά και την αμαρτία. Αλείφεται ο βαπτιζόμενος στο μέτωπο, για να σκέπτεται καλά, αλείφεται στα μάτια, για να μην βλέπουν τα άσεμνα και αμαρτωλά, αλείφεται στο στόμα, για να λέει μόνο καλούς λόγους, αλείφεται στα αυτιά, για να δέχεται τον λόγο του Θεού, στο στήθος, για να επιθυμεί η καρδιά του το καλό, στα χέρια, για να μην αρπάζουν, αλλά να ελεούν, στα πόδια, για να βαδίζουν το δρόμο της αρετής πάντοτε και όχι σε αμαρτωλά μέρη...
Τριχοκουρία λαμβάνει χώρα κατά το Βάπτισμα. Κόβονται δηλ. λίγες τρίχες από τον βαπτιζόμενο και ο ιερέας λέει: ''Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος''. Αυτό είναι επιβεβαίωση, των όσων έγιναν δια του Βαπτίσματος. Έφυγε ο άνθρωπος από την παράταξη του σατανά και εισήλθε στην μάνδρα του Χριστού. Έγινε παιδί του Θεού. Υιοθετήθηκε από τον Θεό. Έγινε πρόβατο της ποίμνης του Χριστού. Ο ποιμήν όταν αγοράζει και κάνει δικό του ένα πρόβατο και το φέρνει στην ποίμνη του, του βάζει συγχρόνως ένα σημάδι, για να το αναγνωρίζει. Του κόβει δηλ. λίγα μαλλιά, σημάδι ότι του ανήκει. Αυτό σημαίνει και η τριχοκουρία ότι ανήκουμε και εισήλθαμε στην ποίμνη του Χριστού και στην Εκκλησία Του.
Επέτρεψε η Εκκλησία, το Μυστήριο του Βαπτίσματος να μπορεί να το τελεί και λαϊκός, ακόμη και γυναίκα στην άμμο, ελλείψει ύδατος στις ερήμους και στον αέρα (αεροβάπτισμα), όταν δεν προφθάνουν να γίνει το βάπτισμα από ιερέα και υπάρχει κίνδυνος θανάτου (του μωρού).
Η αυτογνωσία είναι φως. Στο σπίτι, όταν δεν υπάρχει φως, δεν διακρίνονται, όχι μόνο οι λεπτές σκόνες, αλλά ούτε μεγάλα ακάθαρτα αντικείμενα. Με το φως όμως, όλα γίνονται εμφανή. Έτσι και με την αυτογνωσία, ο άνθρωπος αρχίζει να διακρίνει τα πάθη και τα ελαττώματα που είναι ριζωμένα μέσα του και μπορεί έτσι δια του αγώνος του, να τα ξεριζώσει.
Για να αποκτήσει κάποιος αυτογνωσία θα πρέπει: α) να μελετάει την Αγία Γραφή, διότι η Γραφή λειτουργεί ως καθρέφτης, στον οποίο καθρεφτίζεται ο ψυχικός του κόσμος και β) να κάνει καθημερινή αυτοκριτική στον εαυτόν του. Θα πρέπει να καθίσει το βράδυ 5-10 λεπτά ή και πειρσσότερο, να εξετάσει τον εαυτό του, πως πέρασε την ημέρα του.
Ολόκληρη η ζωή μας δεν στηρίζεται στην πίστη μας; Όχι μόνο στα υψηλά και σοβαρά ζητήματα, αλλά και γι' αυτά τα καθημερινά της ζωής μας, αποκτούμε βεβαιότητα με την πίστη. Και αυτοί που λένε, ότι δεν πιστεύουν στον Θεό γιατί δεν τον βλέπουν, αλλά πιστεύουν μόνο, όσα βλέπουν και καταλαβαίνουν, παρουσιάζονται συγχρόνως, ότι παραδέχονται και πιστεύουν πολλά πράγματα, που ούτε είδαν και ούτε καταλαβαίνουν. Ρωτήστε για παράδειγμα, έναν που δεν πιστεύει στην μέλλουσα ζωή, διότι τάχα δεν την είδε, να μας πει, ποιά είναι η μητέρα του. Θα σας απαντήσει αμέσως: η τάδε. Ναι! Αλλά πώς το έμαθε; Όταν γεννήθηκε, ήταν σε θέση να σχηματίσει πεποίθηση των γονέων και συγγενών του; Άρα πίστεψε σε εκείνους και όχι στα δικά του μάτια. Όταν πάλι ο ιατρός σου λέει, να πάρεις ένα φάρμακο ή να κάνεις εγχείριση, εσύ υποτάσσεσαι προθυμότατα σ' αυτόν. Δεν τον λες: Εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Θέλω να δω πρώτα με τα μάτια μου, ότι θα γίνω καλά και τότε θα πάρω το φάρμακο ή θα κάνω εγχείριση. Άρα λοιπόν, πιστεύεις σε πράγμα, που δεν βλέπεις τώρα και δεν εννοείς, διότι δεν είσα ιατρός, για να γνωρίζεις τι αλλοιώσεις θα κάνει στον οργανισμό σου, το φάρμακο που σου δίνει...
Όταν βλέπετε άνθρωπο να βωμολοχεί, είναι απόδειξη ότι είναι βρωμερός και έχει το εσωτερικό του αισχρό. Η βωμολογία είναι εκχύλισμα του πονηρού θησαυρού της καρδιάς του. Ποτέ, σοβαρός, ηθικός και αγνός άνθρωπος, που συναισθάνεται ότι είναι Ναός του Θεού του ζώντος, δεν θα αισχρολογήσει.
/
2

Βλέπετε 34 - 45 από τα 45 αποτελέσματα