Περί...

Loading...
Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Χωρίς ενάρετη καρδιά, είναι αδύνατον να υπάρξουν καλά έργα, όπως ακριβώς, από την βρώμικη και θανατηφόρα πηγή, δεν είναι δυνατόν, παρά μόνο να πηγάσει ακάθαρτο και μολυσμένο νερό.
Αυτός που αγαπάει αληθινά τον Θεό, χάρη του Θεού αγαπάει και τον κάθε άνθρωπο, διότι γνωρίζει, ότι κάθε άνθρωπος είναι ''θεϊκός'' και ο Θεός τον αγαπάει.
Ο κηπουρός όταν θέλει να φυτέψει ένα δέντρο, το δένει σε πάσσαλο, που είναι χωμένος στερεά μέσα στο χώμα. Έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος να ξεριζώσουν το δέντρο, ο άνεμος και οι μπόρες. Το καθαρίζει επίσης από τα περιττά και τα ξερά κλαδιά, για να μην το βλάψουν και το ξεράνουν ολόκληρο. Κάντε και εσείς το ίδιο, για τα παιδιά σας. Δέστε τις καρδιές τους στο Θείο φόβο, για να μην σαλευτούν από τις σατανικές σκευωρίες και ξεπέσουν από τη ζωή της ευσέβειας. Κόψτε τα πάθη τους που φυτρώνουν σαν άγρια κλαδιά, για να μην αναπτυχθούν και καταπνίξουν το δέντρο της ψυχής τους.
Τα παιδιά που δεν γνώρισαν τιμωρία, όταν μεγαλώνουν, γίνονται σαν τα άλογα, άγρια και αδάμαστα. Γι' αυτό Χριστιανέ μου, να αγαπάς τα παιδιά σου και να τα τιμωρείς. Τώρα που είναι μικρά, ας υποφέρουν σωματικά, για να μην πονάει μετά εξαιτίας τους, η καρδιά σου. Ας τους κάνεις τώρα εσύ να δακρύζουν, για να μην σε κάνουν αργότερα εκείνα, να ρίχνεις δάκρυα. Όμως μέτρο σε όλα, κάτι που είναι πολύ αναγκαίο και αξιέπαινο.
Μικρός βλαστός, όπου τον γέρνεις, τέτοια κλίση θα πάρει. Ένα καινούριο δοχείο αν θα εκπέμπει μυρωδιά η κακοσμία, εξαρτάται από το με τι θα το γεμίσετε, βάζοντας μέσα, είτε αρώματα, είτε ακαθαρσίες.
Εχθρός του Χριστού δεν είναι μόνο όποιος αντιτίθεται στο λόγο Του με διδασκαλίες, αλλά και όποιος αντιστέκεται στο λόγο Του, με την ζωή του.
Κάθε Θείο χάρισμα είναι επιβλαβές, όταν εξ αυτού επιζητούμε την δική μας δόξα και όχι την δόξα του Θεού.
Το τι κρύβεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, το αποκαλύπτουν οι δοκιμασίες και οι συμφορές. Η δοκιμασία μοιάζει με εμετικό φάρμακο. Τι υπάρχει μέσα στο στομάχι, το φανερώνει ο εμετός. Τι υπάρχει στον άνθρωπο, το γνωστοποιούν η δοκιμασία και η συμφορά.
Η φιλοδοξία αλλάζει την ιδιοσυγκρασία του ανθρώπου, αλλά σπανίως προς το καλύτερο. Πολλοί άνθρωποι θα ήταν Άγιοι, αν δεν είχαν δοξαστεί.
Ο φτωχός, ο οποίος ακόμη και αν τίποτα δικό του δεν έχει, ωστόσο όμως έχει αγάπη προς τον πλούτο, είναι πραγματικά φιλάργυρος.
Την υπομονή χωρίς συμφορές και πειρασμούς είναι αδύνατον να την μάθεις, διότι υπομονή σημαίνει υπομονή του κακού και της συμφοράς και όχι υπομονή του αγαθού και της ευδαιμονίας.
Η κολακεία και η υποκρισία είναι γνωρίσματα μικρών ανθρώπων, που στις καρδιές τους ζει ο διάβολος, διδάσκοντάς τους, το ψέμα και την υποκρισία, για την αποπλάνησή τους. Μην συμπεριφέρεσαι πονηρά και ύπουλα στον πλησίον σου, για να μην παραχωρήσεις τόπο της καρδιάς σου στον διάβολο, οπότε θα σε κατακτήσει και θα σε κάνει δούλο του.
Όπου υπάρχει καθαρή συνείδηση, εκεί υπάρχει πίστη και χαρά. Όταν έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο, φύτεψε μέσα στην ψυχή του την συνείδηση. Γι' αυτό, ό,τι μας διδάσκει ο νόμος του Θεού, αυτό μας διδάσκει και η συνείδηση.
Γνώριζε, ότι Χριστιανός δίχως προσευχή, είναι πουλί δίχως φτερά και στρατιώτης δίχως όπλο.
Να μην προσβάλλεις κανέναν άνθρωπο, είτε με τα λόγια, είτε με τις πράξεις του, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ αμάρτημα. Όταν προσβάλλεις κάποιον άνθρωπο, είναι σαν να προσβάλλεις τον Θεό, που αγαπάει τον άνθρωπο. Και όποιος αμαρτάνει στο δημιούργημα, αμαρτάνει και στον ίδιο τον Δημιουργό.
Δεν μπορείς να βελτιώσεις τον εαυτόν σου, αν δεν επισημάνεις ακριβώς την κακία που κρύβεται μέσα σου και σου προξενεί πνευματική καταστροφή. Χωρίς διάγνωση, η αρρώστια παραμένει αδιόρθωτη.
Ολόκληρη η Χριστιανική ζωή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια παντοτινή μετάνοια έως τον θάνατο.
Η φιλοδοξία αποκαλύπτεται στη στέρηση της δόξας, η φιλαργυρία στη στέρηση του πλούτου, η ζηλοτυπία στην ευδαιμονία του πλησίον, η οργή στην προσβολή κ.λ.π.
Η μνησικακία είναι η πρώτη νίκη του διαβόλου πάνω μας. Ο διάβολος δεν χαίρεται για τίποτε άλλο τόσο, όσο για μια καρδιά, που τρέφει μέσα της κακία. Γιατί, εκείνος που κρατάει κακία, δεν λαμβάνει συγχώρηση από τον Θεό· επειδή και ο ίδιος δεν συγχωρεί. Αυτά διδάσκει ο Χριστός: "Εάν μη αφήτε τους ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο Πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών" (Ματθ. 6,15). Και πώς θα προσευχηθείς στον Θεό λέγοντας: "Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών", εάν εσύ ο ίδιος δεν συγχωρείς;
Το μίσος γεννιέται ή από τη ζήλεια, ή από τις αδικίες που κάνουν οι άνθρωποι, ο ένας εις βάρος του άλλου.
α) Τι είναι είδωλο; Είναι αμαρτία.
β) Τι είναι ειδωλολατρικός ναός; Είναι η καρδιά που αγαπά την αμαρτία.
γ) Ποιος είναι ειδωλολάτρης; Είναι ο άνθρωπος που αγαπά την αμαρτία.
δ) Τι είναι ειδωλολατρία; Είναι το να αγαπά κανείς τα πάθη.
ε) Τι είναι αγώνας των μαρτύρων; Είναι η αντίδραση στην αμαρτία.
στ) Ποιος είναι βασανιστής; Είναι το κακό σύνθημα.
ζ) Ποιοι είναι υπηρέτες του βασανιστή; Είναι οι λογισμοί που οδηγούν στην αμαρτία.
η) Τι είναι διάφορα βασανιστήρια; Είναι ο αδιάκοπος αγώνας κατά των λογισμών.
θ) Τι είναι άρνηση του Χριστού; Είναι η επιθυμία της αμαρτίας.
ι) Τι είναι θυσία στο είδωλο;Είναι η πραγματοποίηση της αμαρτίας.

Όποιος αντιδρά σ' όλα αυτά, είναι μάρτυρας χωρίς αίμα.
Όταν ο εχθρός ξεσηκώνεται και με τα όπλα επιτίθεται εναντίον της πατρίδας μας, αυτό σημαίνει ότι η οργή του Θεού ξεχείλισε, λόγω των αμαρτιών μας.
Αν δεις ή ακούσεις κάποιον να αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί αν εσύ πεις το αμάρτημά του σ' έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερο, εκείνος σε τρίτο, ο τρίτος σε τέταρτο και έτσι θα το μάθουν όλοι και θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της κατάστασης θα είσαι εσύ, που διαλάλησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.
Το τι κρύβεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, το αποκαλύπτουν οι δοκιμασίες και οι συμφορές. Η δοκιμασία μοιάζει με εμετικό φάρμακο. Τι υπάρχει μέσα στο στομάχι, το φανερώνει ο εμετός. Τι υπάρχει στον άνθρωπο, το γνωστοποιούν η δοκιμασία και η συμφορά.
Η κακογλωσσιά δεν είναι μόνο κάτι κακό, είνα, ταυτόχρονα και ευεργεσία. Μας βοηθάει, να γίνουμε καλύτεροι και να αποκτήσουμε ταπείνωση. Η κακή γλώσσα, η γλώσσα δηλητήριο, είναι ένας «άγγελος σατάν», όπως λέει ο Απόστολος Παύλος (Β' Κορ. 12,7), που τον στέλνει ο Θεός να μας «κολαφίζει», για να μην επαιρόμαστε. Για να μας βοηθήσει, να περιορίζουμε την έπαρσή μας, την μεγάλη και καλή ιδέα για τον εαυτόν μας, την αυταρέσκειά μας. Κάτι τέτοια τα επιτρέπει ο Θεός, για να μας κάνει να ασχοληθούμε με τον εαυτόν μας. Γιατί, μόνο όταν σκύψουμε στον έσω εαυτό μας, στον εσωτερικό μας κόσμο, στον τρόπο που αντιδράμε σε κάτι τέτοια, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε, τί κρύβεται μέσα μας: θυμός και οργή, ή καλοσύνη και πραότητα; Απαντάς στις βρισιές εις βάρος σου και στις κακολογίες με μνησικακία και πικρία; Είναι φανερό, ότι μέσα σου έχεις οργή και θυμό. Απαντάς με υπομονή και μακροθυμία; Μέσα σου έχεις ειρήνη και πραότητα. Ποτέ λοιπόν ας μην το ξεχνάμε: Οι βρισιές, οι συκοφαντίες, η κακογλωσσιά, μας βοηθούν να καταλάβουμε, τι έχουμε μέσα μας· μας βοηθούν να δούμε τον εσωτερικό μας κόσμο. Λίγο το έχεις;
Όταν συναντάς πειρασμούς και δοκιμασίες Χριστιανέ μου, σκέψου ότι ίσως τις επιτρέπει ο Θεός για μεγάλη σου ωφέλεια, γιατί έτσι μόνο θα μάθεις τι κρύβεται μέσα στην καρδιά σου, ώστε να αρχίσεις να διορθώνεσαι.
Χωρίς το Θεό, κάθε ευτυχία είναι καταραμένη και φτωχή, η ζωή θάνατος, η χαρά και η γλυκύτητα πίκρα. Με το Θεό και η δυστυχία είναι ευτυχία, η φτώχεια πλούτος, η αδοξία δόξα, η ατιμία τιμή, οι δοκιμασίες γεμάτες παρηγοριά. Χωρίς το Θεό, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει αληθινή ανάπαυση, ειρήνη και παρηγοριά.
Τον Θεό να Τον τιμάς όχι με υλικά πράγματα και επιφανειακές εκδηλώσεις, αλλά με την ευγνωμοσύνη, την προσευχή, την πίστη. Διότι ο Θεός δεν τιμάται παρά μόνο ''εν πνεύματι και αληθεία''.
Ο φόβος του Θεού γεννιέται από τη σκέψη της πανταχού παρουσίας Του και της παντογνωσίας Του.
Τα σημάδια της αληθινής αγάπης μας προς τον Θεό είναι τα εξής: Α) Ο ίδιος ο Κύριος καθορίζει και λέει: «Ο έχων τάς εντολάς μου και τηρών αυτάς, εκείνος έστιν ο αγαπών με» (Ιω. 14,21). Όποιος αγαπάει ειλικρινά το Θεό, προσπαθεί να φυλάγεται απ΄όσα δεν αρέσουν σ΄Εκείνον και αγωνίζεται να εφαρμόζει όσα Εκείνος αγαπάει. Γι΄αυτό εκτελεί τις Άγιες Εντολές του Κυρίου. Επόμενο είναι λοιπόν να μην έχουν αγάπη προς το Θεό, όσοι Χριστιανοί δεν δείχνουν ενδιαφέρον για τις εντολές Του. Αυτοί δεν αγαπούν το νόμο του Θεού, έτσι δεν αγαπούν και Αυτόν τον ίδιο. Αυτοί αγαπούν τον εαυτό τους και τα πάθη τους και όχι το Θεό και τον άγιο νόμο Του Β) Φανερό δείγμα της αγάπης μας προς το Θεό είναι και η χαρά της καρδιάς μας. Γιατί είναι φυσικό να αισθανόμαστε χαρά για ό,τι αγαπάμε. Έτσι και η αγάπη μας προς το Θεό, χωρίς τη χαρά δεν μπορεί να νοηθεί. Όσες φορές ο άνθρωπος νιώθει στην καρδιά του τη γλυκύτητα της αγάπης για το Θεό, τόσες φορές και πλημμυρίζει από χαρά. Όπως το μέλι ευφραίνει τη γεύση μας, έτσι και η αγάπη του Θεού χαροποιεί την καρδιά μας, γιατί γευόμαστε και βλέπουμε «ότι χρηστός ο Κύριος» (Ψαλμ. 33,9) και Γ) Όποιος αγαπάει αληθινά το Θεό, μόνο προς Αυτόν στρέφεται και αποστρέφεται τον κόσμο και όλα τα του κόσμου. Την τιμή, τη δόξα, τον πλούτο και όλες τις αναπαύσεις του, που τα επιζητούν οι «υιοί του αιώνος τούτου», τα λογαριάζει για ένα μηδενικό. Αυτόν τον ικανοποιεί ο Ένας, ο Θεός, το άκτιστο αγαπημένο του Αγαθό. Μόνο στο Θεό βρίσκει απόλυτη τιμή, δόξα, πλούτο και ανάπαυση. Γι΄αυτόν ο Θεός είναι ο πολυτιμότερος μαργαρίτης, μπροστά στον οποίο όλα τ΄άλλα έχουν μικρή αξία. Αυτός τίποτα δεν επιθυμεί, ούτε στον ουρανό, ούτε στη γη, παρά μόνο το Θεό. Την τροφή, το ποτό, τα ρούχα τα χρησιμοποιεί για τις ανάγκες του μόνο και όχι για ηδονή. Όποιος αγαπάει τον κόσμο δεν αγαπάει το Θεό, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αποστόλου: «Εάν τις αγαπά τον κόσμον, ούκ έστιν η αγάπη του πατρός εν αυτώ». (Α΄Ιω. 2, 15). Τέτοιοι είναι όσοι θέλουν να ζουν στη ζωή αυτή με πολυτέλεια, να κατοικούν σε βίλες, να περνούν με πλούσιες άμαξες, να ντύνονται με βαρύτιμα ρούχα, να δοξάζονται και να τιμούνται απ΄όλους. Αυτοί έχουν σαρκικό φρόνημα, φιλοδοξία και εγωισμό, δηλαδή ό,τι εχθρεύεται ο Θεός.
Ο Θεός προνοεί και φροντίζει για όλους μας. Μας δίνει τροφή, τα ρούχα και το σπίτι που μένουμε. Δικά Του είναι ο ήλιος, το φεγγάρι και τα άστρα που μας φωτίζουν. Με τη δική Του φωτιά, ζεσταινόμαστε και ετοιμάζουμε το φαγητό μας. Με το δικό Του νερό, πλενόμαστε και δροσιζόμαστε. Τα ζώα Του μας υπηρετούν. Ο αέρας Του μας ζωογονεί. Το οξυγόνο Του, μας κρατάει στη ζωή. Με λίγα λόγια, από την αγάπη και τα αγαθά Του, εξαρτιόμαστε όλοι. Χωρίς αυτά, ούτε στιγμή δεν μπορούμε να ζήσουμε. Πως είναι δυνατόν λοιπόν, να μην αγαπήσουμε και εμείς Τέτοιον ευεργέτη; Κάθε άνθρωπο που μας ευεργετεί, τον αγαπάμε. Πόσο περισσότερο πρέπει να αγαπάμε τον ευεργέτη Θεό, στον οποίο ανήκουν όλα και ο εαυτός μας και ό,τι έχουμε;
Όπως ο Θεός, αγάπησε τόσο πολύ τον άνθρωπο, χωρίς κάποιο αντίτιμο και όφελος, έτσι πρέπει και ο άνθρωπος να αγαπήσει τον Θεό απλώς και χωρίς κάποιο όφελος. Και όποιος αγαπάει τον Θεό, χάρη του Θεού αγαπάει τον κάθε άνθρωπο, διότι γνωρίζει, ότι κάθε άνθρωπος είναι ''θεϊκός'' και ο Θεός τον αγαπάει.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 46 αποτελέσματα