Περί...

Loading...
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Μπορεί να υποστηριχθεί με κάποια βεβαιότητα ότι σχεδόν πουθενά δεν κηρύσσεται γνήσιος Χριστιανισμός. Ο Χριστιανισμός τόσο πολύ υπερέχει από τη συνηθισμένη αντίληψη, ώστε η προσευχόμενη καρδιά δεν αποτολμά να κηρύξει ευαγγελικό λόγο. Ο κόσμος αναζητά την αλήθεια. Αγαπά τον Χριστό. Αλλά –κυρίως στις μέρες μας– προσπαθεί να τον μειώσει στις δικές του διαστάσεις, πράγμα που μειώνει το Ευαγγέλιο, σε σημείο να παρουσιάζεται σαν ηθικό δόγμα.

Η επίτευξη της γνώσης της Αλήθειας απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια απ’ ότι απαιτεί οποιαδήποτε άλλη επιστημονική μόρφωση. Ούτε η μελέτη μεγάλου πλήθους βιβλίων, ούτε η εξοικείωση με την ιστορία του Χριστιανισμού, ούτε η μελέτη διαφόρων θεολογικών συστημάτων μπορεί να μας φέρει στο σκοπό, εκτός αν εμείς συνεχώς και με όλες τις δυνάμεις μας υπακούσομε στις εντολές του Χριστού.
Σήμερα θέλω να πω στους νέους αδελφούς και στις αδελφές μας ότι η δύναμη της σωτηρίας δεν έγκειται στο πλήθος των γνώσεων αλλά στον τρόπο της ζωής.
Ο Θεός, παιδί μου, δεν κρύβεται πίσω από τους θάμνους! Ούτε χρειάζεται να σκαρφαλώσεις στα βουνά για να Τον συναντήσεις!
Έρχεται Αυτός και σε βρίσκει, κάθε φορά που συγχωρείς κάποιον που σ' έβλαψε, κάθε φορά που βοηθάς κάποιον που βρίσκεται σε ανάγκη…
Έλκεται η Θεία Χάρις, παιδί μου, δεν εκβιάζεται...
Η ζωή μας είναι γεμάτη από αρνητικά πράγματα, αλλά μέσα από όλα αυτά οφείλουμε να ακολουθούμε τον Χριστό για να κατανοήσουμε την αλήθεια.
Ο πνευματικός πατέρας υποφέρει, πονά, κλαίει και προσεύχεται περισσότερο από αυτούς που έρχονται σε αυτόν· μόνο κάτω από τις συνθήκες αυτές μπορεί αληθινά να διακονήσει τους ανθρώπους.
Να ζει κανείς χριστιανικά είναι ακατόρθωτο. Χριστιανικά μπορεί κανείς μόνο να πεθαίνει, όπως πέθαινε καθημερινά και ο Απόστολος Παύλος.
Άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει πνεύμα Θεού, δεν μπορεί να αγαπά τους εχθρούς του. Αυτός αντιδρά με βία...
Ελευθερία δεν είναι η πολιτική ανεξαρτησία, αλλά το να μην έχει κυριαρχία πάνω μας ο πονηρός.
Οι Έλληνες διά της φιλοσοφίας έφθασαν εις τα υψηλότερα δυνατά όρια αναπτύξεως του ανθρωπίνου πνεύματος και διά της γλώσσης παρουσίασαν την τελειοτέραν δυνατήν μορφήν εκφράσεως του ανθρωπίνου λόγου.
Όταν η Χάρη είναι μαζί μας, δεν βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων, βλέπουμε μόνο τα παθήματα και την αγάπη των αδελφών.
Ποιά στάση να κρατάμε στην Εκκλησία; Πρέπει να στεκόμαστε με ένταση και αυτοσυγκέντρωση. Να έχουμε ένταση, δηλαδή μεγάλη προσοχή, ώστε να μην διαχέεται ο νους μας με επιφανειακά πράγματα και αλλότριες σκέψεις.
Η πλειονότητα των ανθρώπων δεν είναι ικανοποιημένη με τη «μοίρα» τους, αλλά είναι φοβερά δύσκολο να συναντήσεις άνθρωπο, που δεν είναι ικανοποιημένος με τον νου του. Με πόση βεβαιότητα μιλούν όλοι για το δίκιο τους! Η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι το «όχι», απέναντι στη σκέψη του άλλου...
Δε γνωρίζω Χριστό Έλληνα, Ρώσο, Άγγλο, Άραβα … Ο Χριστός είναι για μένα το παν, το υπερκόσμιο Είναι. Μόλις περιορίσουμε το πρόσωπο του Χριστού, μόλις το κατεβάσουμε στο επίπεδο των εθνοτήτων, χάνουμε το παν και βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. Τότε ανοίγει ο δρόμος προς το μίσος ανάμεσα στα έθνη, προς την έχθρα μεταξύ των κοινωνικών ομάδων...Ο Χριστός είναι ο άπειρος Θεός. Δε σταυρώθηκε μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλους τους ανθρώπους.
Ο καθένας από μας πρέπει να έχει την αγάπη που έχει η μητέρα. Ακόμη και αν τα παιδιά της επαναστατήσουν, τα αγαπά όλα.
Όταν η ψυχή διδαχθεί την αγάπη από τον Κύριο, τότε θλίβεται για όλη την οικουμένη, για όλη την κτίση του Θεού και προσεύχεται, ώστε όλοι να μετανοήσουν και να δεχθούν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αν, όμως, η ψυχή χάσει τη Χάρη, φεύγει η αγάπη από αυτήν, γιατί χωρίς Χάρη Θεού, είναι αδύνατον να αγαπά κάποιος τους εχθρούς και τότε βγαίνουν από την καρδιά διαλογισμοί πονηροί, όπως λέει ο Κύριος (Ματθ. 15,19 και Μαρκ. 7, 21-22).
Η διαίσθηση μας θα ήταν απολύτως ορθή, αλάθητη, αν ήμασταν ολότελα Άγιοι. Αν όμως δεν έχουμε φθάσει σε αυτή την αγιότητα, τότε και η διαίσθηση μας, όπως και η λογική μας, δεν λειτουργούν εντελώς σωστά.
Στην πλάνη (αίρεση) πέφτει κάποιος, είτε από απειρία, είτε από υπερηφάνεια. Και αν είναι από απειρία, ο Κύριος θεραπεύει γρήγορα αυτόν που πλανήθηκε. Αν όμως είναι από υπερηφάνεια, τότε θα πάσχει για πολύ καιρό η ψυχή, ωσότου μάθει την ταπείνωση και τότε θα θεραπευτεί από τον Κύριο.
Η πείρα των αιώνων απέδειξε, ότι εάν έχει ένα παιδί πνευματική ανατροφή από την οικογένεια, από την παιδική του ηλικία, μπορεί να δεχτεί την Χάρη του Θεού σε τέτοιο βαθμό, που μόνο οι τέλειοι έχουν...!
Μην ελέγχετε συνεχώς τα παιδιά σας. Ζήστε εσείς σωστά και εκείνα θα βρούν το δρόμο τους, θα καταλάβουν και θα διορθωθούν. Μη τους λέτε συνέχεια τι να κάνουν ή πώς να το κάνουν, πώς να συμπεριφερθούν, πώς να μιλούν, να μη φωνάζουν, να μη νευριάζουν... Αφήστε όλα αυτά να τα δουν στη δική σας ζωή, στη καθημερινή συμπεριφορά σας. Αφήστε τον Θεό να μιλήσει στην ψυχή τους... Ας μεγαλώνουν τα παιδιά χωρίς συνεχή πίεση και συνεχείς υποδείξεις, χωρίς άσκηση βίας και πιεστικής εξουσίας. Μετά από κάποια πράξη του παιδιού που πληρώνει συνέπειες, προσέξτε μην σας ξεφύγουν εκφράσεις: «δεν σου τάλεγα εγώ!... Αν με άκουγες... Να τώρα!! Αυτός είναι ένας δριμύς έλεγχος που πληγώνει βαθιά το παιδί...
Όλοι οι Άγιοι δεν έλαβαν την ίδια Χάρη από το Θεό, αλλά όλοι γέμισαν το δοχείο που πρόσφεραν στο Θεό.
Η πείρα αποδεικνύει, ότι η Χάρη έρχεται σε εμάς περισσότερο όταν δεν Την περιμένουμε, όταν θεωρούμε τον εαυτόν μας ανάξιό Της, ανάξιο ακόμη και της σωτηρίας.
Η Θεία Χάρη ενεργεί ποικίλα σε κάθε άνθρωπο, ανάλογα με την ψυχοσύνθεση και την νοερά κράση του. Σε μερικούς εκδηλώνεται ορμητικά, ενώ σε άλλους με πολύ λεπτό και τρυφερό τρόπο.
Εκείνος που ερευνά τα πάντα, ο επιρρεπής προς τον σκανδαλισμό, προς την δυσπιστία, ιδιαίτερα ο υπερήφανος, δεν θα μπορέσει να ωφεληθεί, ούτε από έναν Προφήτη!
Λυπάμαι για τους Πνευματικούς Πατέρες που ισχυρίζονται, ότι δεν αρκεί η πνευματική ζωή, αλλά χρειάζεται και η ψυχολογία.
Υπάρχει διαφορά μεταξύ ψυχολογίας και εν Χριστώ ζωής. Η ψυχολογία επιδιώκει να απαλλάξει τον άνθρωπο από τα συμπλέγματα ενοχής, ενώ στην εν Χριστώ ζωή βιώνουμε την οδύνη, τον πόνο λόγω της απομακρύνσεως από τον Θεό και δεν σταματούμε την μετάνοια, έως ότου μεταμορφωθεί αυτή η οδύνη.
Οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας για τον άνθρωπο είναι αξιόλογες, διότι περιγράφουν, ότι πέρα από την λογική, υπάρχει και κάτι άλλο βαθύτερο... Όμως, οι ψυχολογικές αναλύσεις είναι παιδικές σε σχέση με την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας. Παρότι οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας είναι αξιόλογες, εν τούτοις η μέθοδος θεραπείας που προσφέρει είναι πολύ άσχημη. Η ψυχανάλυση δεν θεραπεύει τον άνθρωπο, μάλλον τον συγχύζει περισσότερο.
Πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ νευρολογίας και ψυχολογίας. Οι νευρολόγοι προσφέρουν πολλά στην υγεία του σώματος, διότι δίνουν μερικά φάρμακα και ισορροπούν κοινωνικά τον άνθρωπο. Αλλά και αυτοί δεν θεραπεύουν, απλώς κατευνάζουν την ενέργεια του ανθρώπου. Η θεραπεία του ανθρώπου ξεκιναέι από την θεραπεία των λογισμών. Από την θεραπεία των λογισμών γίνεται η αλλαγή του σώματος. Έτσι, ναι μεν οι νευρολόγοι με τα φάρμακα ισορροπούν τον άνθρωπο, αλλά δεν τον θεραπεύουν.
Ο Θεός σας έδωσε χρόνο, για να οικοδομήσετε την αιώνια σωτηρία σας. Μην τον σπαταλάτε!
Ο Χριστός παντοκράτορας, αλλά με τη δύναμη της ταπεινής αγάπης. Μας αγαπά πνευματικά, παρά την αναίσθητη συμπεριφορά μας. Μας καλεί, είναι πάντοτε έτοιμος να απαντήσει στην κραυγή μας για βοήθεια και να οδηγήσει τα διστακτικά και αβέβαια βήματά μας, μέσα απ' όλα τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο μας. Μας σέβεται ως ίσους Του. Το ύψιστο ιδανικό του είναι, να μας δει στην αιωνιότητα, αληθινά ως ίσους Του, φίλους Του και αδελφούς Του και υιούς του Πατέρα. Αγωνίζεται γι' Αυτόν, το επιθυμεί διακαώς. Αυτός είναι ο Χριστός μας, και ως άνθρωπος κάθισε στα δεξιά του Πατέρα.
Όσοι ακολουθούν τον Χριστό, με άρρητο τρόπο εξομοιώνονται μαζί Του, σηκώνοντας τα βάρη ή τις αδυναμίες των άλλων.
Για να είναι κάποιος Χριστιανός, απαιτείται τολμηρή ανδρεία, μπροστά στην οποία ωχριούν όλα τα τολμήματα της γης.
Το δύσκολο στην διδασκαλία του Χριστού είναι, το ότι όταν προσπαθήσουμε να ζήσουμε σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού, οι πόνοι μας, τα παθήματά μας αυξάνουν. Και εμείς οι Χριστιανοί, ζούμε με το μεγαλύτερο πόνο από τους άλλους που δεν πιστεύουν. Και αν δεν υπήρχε η Ανάσταση πέραν του τάφου, θα είμασταν ελεεινότεροι πάντων, διότι κανένας στον κόσμο, δεν πονεί τόσο βαθιά και τόσο πολύ, όπως ο Χριστιανός.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 155 αποτελέσματα