Περί...

Loading...
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Οι Άγιοι δεν ήταν φτιαγμένοι απὸ άλλο υλικό. Ήταν άνθρωποι σαν κι εμάς. Σε αυτό διέφεραν: στο ότι πήραν στα σοβαρά το ζήτημα της σωτηρίας τους.
Ακόμα και αν γεμίζαμε έναν ωκεανό με τα δάκρυα της μετάνοιάς μας, δεν θα ήταν αρκετά για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο, που μας δίνει δωρεάν το σώμα Του και το αίμα Του, για να μας ξεπλύνει από το ρύπο της ψυχής μας, για να μας εξαγνίσει, για να μας αναζωογονήσει και να μας αναστήσει.
Μόνο το καλό έργο που γίνεται χάρη του Χριστού, φέρνει σε εμάς τον καρπό του Αγίου Πνεύματος. Κάθε έργο, που δεν γίνεται χάρη του Χριστού, έστω και αν είναι καλό, δεν θα έχει ανταμοιβή στην ζωή του μέλλοντος αιώνος και στην παρούσα ζωή, δεν φέρνει την ευλογία του Θεού.
Να ενεργούμε πάντοτε με διάκριση και ανεξικακία, χωρίς πονηριά και υστεροβουλία.
Δεν πρέπει να διατηρούμε στη καρδιά μας κακία ή μίσος για τον άλλο, έστω και αν μας εχθρεύεται. Οφείλουμε να τον αγαπάμε και όσο μπορούμε, να τον ευεργετούμε σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών». Αν αγωνιστούμε κατά τη δύναμή μας, να εκπληρώσουμε την εντολή αυτή, τότε μπορούμε να ελπίζουμε, ότι θα λάμψει στη καρδιά μας το Θείο φώς, που θα μας φωτίζει τον δρόμο προς την άνω Ιερουσαλήμ...
Συμβαίνει κάποτε, να μας φαίνεται, ότι ο άλλος κάνει μια κακή πράξη. Στην πραγματικότητα όμως, η πράξη αυτή μπορεί να είναι καλή, επειδή γίνεται με αγαθή πρόθεση.
Ο Θεός μας έδωσε εντολή να έχουμε έχθρα μόνο εναντίον του «όφεως», ο οποίος απάτησε εξ αρχής τον άνθρωπο και τον έδιωξε από τον Παράδεισο, δηλαδή εναντίον του ανθρωποκτόνου διαβόλου.
Ο άνθρωπος, που για την αγάπη του Θεού δεν μεριμνά για τον εαυτό του, έχει ελπίδα αληθινή. Πιστεύει, ότι μεριμνά γι' αυτόν ο Θεός. Αν όμως στηρίζει την ελπίδα του στα έργα του και καταφεύγει στον Θεό μόνο όταν συναντά απρόοπτες δυσκολίες, τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις, τότε μια τέτοια ελπίδα είναι μάταια και ψεύτικη. Όποιος έχει την αληθινή ελπίδα, ζητεί μόνο τη βασιλεία του Θεού. Όσο για τα απαραίτητα αγαθά της πρόσκαιρης ζωής, είναι σίγουρος πως θα του δοθούν. Αν στην καρδιά δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει και η ειρήνη. Η ελπίδα είναι εκείνη που δίνει χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Γι' αυτή την ελπίδα είπε ο Κύριος: «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφωρτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς (Ματθ. 11, 28). Ελπίζετε δηλαδή σε Εμένα και εγώ θα σας ανακουφίσω από τους κόπους και τους φόβους σας.
Είναι καλό στην Εκκλησία, την ώρα της προσευχής να στέκεις με τα μάτια κλειστά, στραμμένος προς τα εσώτερα.
Πρέπει να αγιάσουμε όλες τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα έργα μας, για να λάβουμε την ειρήνη του Θεού.
Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται δια των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. 65,12). Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο στην απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης, όσο η σιωπή και η συζήτηση με τον εαυτόν μας μάλλον, παρά με τους άλλους. Έχοντας ειρήνη στην καρδιά σου, χιλιάδες θα ειρηνεύσουν γύρω σου...
Αν θέλεις να διατηρήσεις την ειρήνη της ψυχής σου, να αποφεύγεις με κάθε τρόπο να κρίνεις τους άλλους. Με το να μην κρίνεις τους άλλους και να μένεις εν σιωπή, περιφρουρείς την ειρήνη. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, δέχεται Θείες αποκαλύψεις.
Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται διά των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. ξε’, 12).
Σκοπός της Χριστιανικής ζωής είναι να λάβουμε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Οι αρετές είναι το μέσο, για να λάβουμε τη Χάρη. Όταν το Πνεύμα του Θεού κατέρχεται σ' έναν άνθρωπο και τον επισκιάζει με την πληρότητα της εκχύσεώς του, τότε η ψυχή του ξεχειλίζει από μία χαρά απερίγραπτη, γιατί το Άγιο Πνεύμα χαροποιεί ό,τι αγγίζει.
Θα πρέπει να διαβάζει κανείς όρθιος την Καινή Διαθήκη και το Ψαλτήρι. Αυτό βοηθάει στο να φωτίζεται το λογικό και να πραγματοποιείται μια ουράνια μεταβολή.
Πολλά χωρία της Αγίας Γραφής δεν τα παίρνουμε με την έννοια που τους ταιριάζει. Και όλα αυτά, επειδή δεν ζητάμε τη Χάρη του Θεού και δεν της επιτρέπουμε, εξαιτίας της υπερηφανείας μας, να εισχωρήσει στις ψυχές μας και δεν έχουμε τον πραγματικό φωτισμό, που στέλνει ο Θεός σ' όλες τις ψυχές, που πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη Του.
Ο άνθρωπος με την σάρκα του ομοιάζει με αναμ­μένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθά­νατη, γι' αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ', 26).
Όπως το κερί αν δεν θερμανθεί και μαλακώσει, δεν μπορεί να δεχθεί επάνω του την σφραγίδα, έτσι και η ψυχή, χωρίς να δοκιμασθεί με τους κόπους και τις ασθένειες δεν μπορεί να λάβει επάνω της την σφραγίδα της αρετής.
Η καρδιά του ανθρώπου είναι ανοικτή μόνο στον Κύριο. Καρδιογνώστης είναι μόνο ο Θεός. Ό,τι λοιπόν με διατάζει ο Κύριος, αυτό μεταδίδω σε όποιον μου ζητά κάτι ωφέλιμο. Την πρώτη σκέψη που μου έρχεται, την θεωρώ υπόδειξη του Θεού και την λέω στον συνομιλητή μου. Δεν γνωρίζω τι γίνεται μέσα στην ψυχή του, πιστεύω όμως, ότι αυτό μου το υποδεικνύει το θέλημα του Θεού για την ωφέλειά του. Υπάρχουν και περιστατικά, για τα οποία δεν καταφεύγω στο θέλημα του Θεού, αλλά στη λογική μου, επειδή μου φαίνονται απλά. Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται πάντοτε λάθη.
Η ευθυμία δεν είναι αμάρτημα, έστω και μέσα στην Εκκλησία, γιατί ο Θεός θέλει να είναι χαρωπή η καρδιά κάθε τέκνο Του.
Το λυπηρότερο απ' όλα είναι, ότι η πολυλογία μπορεί να σβήσει τη φωτιά, που ήρθε ο Κύριος να ανάψει στη γη της ανθρώπινης καρδιάς.
Εκείνος που αγαπάει τον εαυτόν του, δεν μπορεί να αγαπήσει τον Θεό. Ενώ εκείνος που για χάρη του Θεού δεν αγαπάει τον εαυτόν του, αγαπάει τον Θεό.
Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα, χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγκριτικά με την αιωνιότητα και γι' αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμαίους 8,18).
Χωρίς το φως, όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη, τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, παρά μόνο σκοτάδι.
Όποιος θέλει να σωθεί. πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας και συντριβής: «Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει» (Ψαλμ. 50,19).
Έχουμε γίνει πάρα πολύ απρόσεκτοι στο έργο της σωτηρίας μας. Και απ' αυτό προέρχεται το ότι πολλά χωρία της Αγίας Γραφής δεν τα παίρνουμε με την έννοια που τους ταιριάζει. Και όλα αυτά, επειδή δεν ζητάμε τη Χάρη του Θεού και δεν της επιτρέπουμε, εξαιτίας της υπερηφανείας μας, να εισχωρήσει στις ψυχές μας και δεν έχουμε τον πραγματικό φωτισμό, που στέλνει ο Θεός σ' όλες τις ψυχές, που πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη Του.
Στους πλησίον μας πρέπει να φερόμαστε με λεπτότητα, χωρίς ούτε με το βλέμμα μας να τους προσβάλλουμε.
Άνθρωπος που δεν δέχεται συμβουλή σημαίνει υπερήφανος άνθρωπος, που είναι καταδικασμένος σε συνεχή ταπαλιπωρία.
Σκοπός της Χριστιανικής ζωής είναι να λάβουμε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Οι αρετές είναι το μέσο, για να λάβουμε τη Χάρη.
Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους και αν ένας καταλάβει...
Στην ευχή του Ιησού να προσθέτετε και το ''δια της Θεοτόκου ελέησόν με''.
Όταν αρχίσεις την ευχή, συγκέντρωσε όλες τις εσωτερικές δυνάμεις του πνεύματός σου, ένωσε τες με εκείνες της καρδιάς σου και παρέμενε ακίνητος. Για μια ή δύο ή και περισσότερες μέρες σκέψου μόνο το νόημα αυτών που λες, προφέροντας κάθε λέξη ξεχωριστά και προσεχτικά. Όταν ο Κύριος θερμάνει την καρδιά σου με τη Χάρη Του, η εσωτερική προσευχή θα γίνει σαν μια πηγή ζώντος ύδατος που ρέει ακατάπαυστα, ανατρέφοντας συνέχεια και ζωογονώντας σε.
Μην έχεις καμμιά αμφιβολία, μήπως ο Κύριος δεν εισακούει τις προσευχές σου. Μόνο θα πρέπει να αναφέρονται στην δόξα του Θεού ή στη μόρφωση και στην ωφέλεια του πλησίον.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 99 αποτελέσματα