Περί...

Loading...
Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Όπως εκείνοι που αμαρτάνουν οφείλουν να τρέμουν γιατί παρόργισαν τον Θεό, έτσι και αυτοί που τους σκέπασε και τους φύλαξε η Χάρη για την αδυναμία τους και την ετοιμότητά τους προς απόγνωση, οφείλουν να τρέμουν περισσότερο, γιατί χρωστούν πολλά.
Ελεήμων είναι εκείνος, που ελεεί τον πλησίον του από εκείνα που έλαβε ως δώρο από τον Θεό, είτε χρήματα, είτε φαγητά, είτε δύναμη, είτε ωφέλιμο λόγο, είτε προσευχή και πιστεύει ότι είναι χρεώστης, γιατί έλαβε περισσότερα, από όσα του ζητούνται.
Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από την επίγνωση της αδυναμίας σου και τίποτε χειρότερο, από το να μην την συνειδητοποιείς.
Κάθισε αδελφέ σε στιγμές αθυμίας, αν μπορείς μόνος σου στο δωμάτιό σου. Άνοιξε την Καινή Διαθήκη και διάβασε το κομμάτι, που τυχαία θα πέσει στα μάτια σου. Πολλές φορές μια τέτοια τακτική έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Μπορεί το κομμάτι, που τυχαία θα πέσει στα μάτια σου, να δίδει απάντηση στο πρόβλημα της στιγμής σου και να βρεις αμέσως το φάρμακο της αθυμίας σου.
Αρχή του φωτισμού της ψυχής και τεκμήριο της υγείας της είναι, το να βλέπει ο νους τα σφάλματά του, που είναι σαν την άμμο της θάλασσας.
Δεν υπάρχει πιο γελοίο πάθος από την φιλαργυρία., η οποία είναι ρίζα όλων των κακών (Α' Τιμ. 6,10). Και είναι γελοίο, γιατί άνθρωπος που με πολύ κόπο απέκτησε χρήματα, φτιαγμένα από το μέταλλο της γη, τα ξανακρύβει πάλι στη γη άπρακτα...
Σημάδια της ταπεινοφροσύνης είναι ότι, ενώ έχει κανείς κάθε σωματική και ψυχική αρετή, νομίζει ότι χρωστά περισσότερα στον Θεό, γιατί με την Χάρη Του έλαβε πολλά όντας ανάξιος. Και αν του έρθει κάποιος πειρασμός, είτε από δαίμονες, είτε από ανθρώπους, θεωρεί τον εαυτόν του ανάξιο γι' αυτόν και για άλλους ακόμη περισσοτέρους πειρασμούς, ώστε να εξοφληθεί λίγο έστω από το χρέος του και να βρει ελάφρυνση κατά την Κρίση, στις Κολάσεις που περιμένει...
Όπως εκείνοι που αμαρτάνουν οφείλουν να τρέμουν γιατί παρόργισαν τον Θεό, έτσι και αυτοί που τους σκέπασε και τους φύλαξε η Χάρη για την αδυναμία τους και την ετοιμότητά τους προς απόγνωση, οφείλουν να τρέμουν περισσότερο, γιατί χρωστούν πολλά.
Χωρίς προσοχή καί εγρήγορση του νου είναι αδύνατο νά σωθούμε καί νά λυτρωθούμε από τόν διάβολο.
Οι πνευματικές θεωρίες, είναι οκτώ: οι επτά είναι αυτού του κόσμου, ενώ η όγδοη είναι εργασία του μελλοντικού, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ και είναι οι εξής:

α) η γνώση των θλίψεων και πειρασμών του βίου και η λύπη για κάθε ζημία που έπαθε η ανθρώπινη φύση από την αμαρτία
β) η γνώση των αμαρτιών μας και των ευεργεσιών του Θεού
γ) η γνώση των πριν από το θάνατο και των μετά τον θάνατο δεινών, όπως αναφέρονται μέσα στις Θείες Γραφές
δ) η μελέτη της ζωής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και των μαθητών Του στον κόσμο αυτό, και των έργων και των λόγων των λοιπών Αγίων μαρτύρων και Οσίων Πατέρων
ε) η γνώση της φύσεως και της μεταβολής των πραγμάτων
στ) η θεωρία των όντων, δηλαδή η γνώση και προσεκτική παρατήρηση των αισθητών κτισμάτων του Θεού
ζ) η προσεκτική παρατήρηση των νοητών κτισμάτων του Θεού και
η) η γνώση που λέγεται Θεολογία.
Οι άνθρωποι διακρίνονται σε τρεις πνευματικές καταστάσεις:

α) σε δούλους
β) σε μισθωτούς και
γ) σε υιούς.

Οι δούλοι δεν αγαπούν το αγαθό, αλλά από τον φόβο των κολάσεων, απέχουν από το κακό...
Οι μισθωτοί αγαπούν το αγαθό και μισούν το πονηρό, αλλά με την ελπίδα να λάβουν μισθό.
Οι υιοί τέλος, καθώς είναι τέλειοι, ούτε από φόβο των κολάσεων, απέχουν από το πονηρό, αλλά έχουν μίσος γι' αυτό, αλλά και ούτε το καλό κάνουν, με την ελπίδα να ανταμειφτούν, αλλά το λογαριάζουν σαν χρέος τους.
Τίποτε δεν οδηγεί σε αφανή πνευματική προκοπή, όσο η αυτομεμψία και το κόψιμο των θελημάτων.
Χωρίς τους φτωχούς, δεν μπορούν οι πλούσιοι να σωθούν, αλλά ούτε και τους πειρασμούς του πλούτου μπορούν να ξεφύγουν...
Χωρίς προσοχή και εγρήγορση του νου (νήψη) είναι αδύνατο να σωθούμε και να λυτρωθούμε από τον διάβολο.
Η μελέτη της Καινής Διαθήκης ή κάποιου πνευματικού βιβλίου, μπορεί να αποβεί θεραπευτική της αθυμίας. Όταν προσευχόμαστε, μιλούμε εμείς στον Θεό. Όταν μελετούμε τον λόγο Του, μιλάει ο Θεός σε εμάς. Με την προσευχή και την μελέτη γίνεται η πλήρης συνομιλία μας με τον Κύριο. Κάθισε αδελφέ σε στιγμές αθυμίας, αν μπορείς μόνος σου στο δωμάτιό σου. Άνοιξε την Καινή Διαθήκη και διάβασε το κομμάτι, που τυχαία θα πέσει στα μάτια σου. Πολλές φορές μια τέτοια τακτική έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Μπορεί το κομμάτι, που τυχαία θά πέσει στα μάτια σου, να δίδει απάντηση στο πρόβλημα της στιγμής σου και να βρεις αμέσως το φάρμακο της αθυμίας σου.
Το καλό δεν είναι καλό, αν δεν έχει σκοπό το θέλημα του Θεού. Αυτό το βλέπουμε στη Θεία Γραφή, όπου συχνά ο Θεός παρουσιάζεται να αγανακτεί με ανθρώπους που κάνουν πράγματα, τα οποία φαίνονται σ' όλους καλά, ενώ άλλοτε αποδέχεται ενέργειες που φαίνονται κακές.
Δεν είναι κακό το κρασί αλλά η μέθη, ούτε οι τροφές αλλά η γαστριμαργία, ούτε τα χρήματα αλλά η φιλαργυρία, ούτε η ομιλία αλλά η φλυαρία, ούτε τα ευχάριστα τού κόσμου αλλά η υπερβολή, ούτε η αγάπη για τους δικούς μας παρά μόνο όταν γίνεται αφορμή, να μην ευγνωμονούμε τον Θεό, ούτε τα ρούχα όταν τα έχουμε για να σκεπαζόμαστε και να φυλαγόμαστε από το κρύο και τον καύσωνα, αλλά τα περιττά και τα πολυτελή, ούτε τα σπίτια όταν τα έχουμε για να φυλαγόμαστε απ' αυτά που μόλις είπα και ακόμη από τους εχθρούς, θηρία και ανθρώπους, αλλά τα διώροφα και τριώροφα, τα μεγάλα και πολυδάπανα, ούτε η ιδιοκτησία, αλλά ό,τι δεν ανήκει στα απολύτως απαραίτητα, ούτε το να έχουν βιβλία βλάπτει όσους επιθυμούν πολύ την ακτημοσύνη, αλλά το να μην τα χρησιμοποιούν για θεοπρεπή ανάγνωση, ούτε οι φίλοι, αλλά οι φίλοι που δεν κάνουν καλό στήν ψυχή μας, ούτε η γυναίκα είναι κάτι κακό, αλλά η πορνεία, ούτε η φυσιολογική οργή, εκείνη που νιώθουμε εναντίον τως αμαρτιών μας, αλλά εκείνη που νιώθουμε για τους συνανθρώπους μας, ούτε η εξουσία, αλλά η αρχομανία, ούτε η δόξα, αλλά η φιλοδοξία καί αυτό πού είναι ακόμα χειρότερο, η κενοδοξία, ούτε η αρετή αλλά τό νά νομίζουμε ότι είναι δική μας, ούτε η γνώση, αλλά το να νομίζουμε πως είμαστε γνωστικοί και αυτό που είναι ακόμα χειρότερο, ν' αγνοούμε την άγνοιά μας, ούτε η αληθινή γνώση, αλλά η απατηλή, ούτε ο κόσμος είναι κάτι κακό, αλλά τά πάθη, ούτε η φύση, αλλά οι διαστροφές, ούτε η ομόνοια, αλλά η ομόνοια των κακοποιών και εκείνη που δεν βοηθάει στην σωτηρία της ψυχής, ούτε τά μέλη τού σώματος αλλά η κακή χρήση τους.
Κάθε πειρασμός παραχωρείται σαν λατρεία από το Θεό, για τη θεραπεία της ψυχής του αρρώστου.
Όπως οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους, τα σωφρονίζουν με απειλές ενεργώντας από στοργή, όταν αυτά κάνουν παράλογα πράγματα, έτσι και ο Θεός παραχωρεί τους πειρασμούς σαν ραβδί, που κάνει τους αξίους να επιστρέφουν από τα θελήματα του διαβόλου.
Κάνε με Κύριε, τέτοιον που με θέλεις και με όποιον τρόπον θέλεις, είτε θέλω, είτε δεν θέλω.
Τα δώρα του Θεού στον άνθρωπο διακρίνονται σε γενικά και ειδικά δώρα.

Τα γενικά δώρα συνίστανται στα τέσσερα στοιχεία της φύσεως και άλλα όσα απορρέουν από αυτά, όλα τα θαυμαστά και φοβερά έργα του Θεού, που περιγράφονται στην Αγία Γραφή.
Τα ειδικά δώρα είναι αυτά, που χαρίζει ο Θεός σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά - είτε πλούτη προς χάριν της ελεημοσύνης, είτε φτώχεια προς χάριν της υπομονής και της ταπεινώσεως, είτε εξουσία προς χάριν της δικαιοσύνης και ενισχύσεως των αρετών, είτε υποδούλωση και σκλαβιά προς χάριν της ταχείας σωτηρίας της ψυχής, είτε υγεία προς χάριν της βοήθειας των αδυνάτων, είτε ασθένεια προς χάριν του στεφάνου της υπομονής, είτε γνώσεις και επιδεξιότητες στην προς κτήση πλούτου προς χάριν της αρετής, είτε αδυναμία και έλλειψη δεξιοτήτων, προς χάριν της ταπεινώσεως.

Τα παραπάνω, μολονότι φαίνονται αντίθετα μεταξύ τους, είναι όμως όλα καλά λίαν, ανάλογα με τον σκοπό τους.
Οφείλουμε να αποδίδουμε ευχαριστία στον Θεό για όλα τα δώρα Του και να υπομένουμε με υπομονή και ελπίδα, κάθε δοκιμασία και αντιξοότητα.
Η διάκριση είναι φως που δείχνει σε εκείνον που την έχει, τον καιρό, το εγχείρημα, το έργο, την ισχύ, τη γνώση, τη δύναμη, την ασθένεια, την προαίρεση, την προθυμία,την έξη, την άγνοια, την προαίρεση, την προθυμία, την κακοπάθεια, τον τρόπο, τον τόπο, τη συμπεριφορά, την ανατροφή, την πίστη, τη διάθεση, τον σκοπό, την διαγωγή, την άδεια, την εμπειρία, τη φυσική φρόνηση, την επιμέλεια, την εγρήγορση, την αργοπορία και τα όμοια.
Τίποτε δεν προξενεί την αποστροφή του Θεού και την τιμωρία του ανθρώπου, όσο ο γογγυσμός.
Όπως οι υπερβολικά εμπαθείς δεν γνωρίζουν, ούτε όσα είναι φανερά σε πολλούς, εξαιτίας του σκοτισμού των παθών, έτσι και οι απαθείς γνωρίζουν, όσα οι πολλοί αγνοούν, από την καθαρότητα του νου τους.
Οφείλυμε να ευχαριστούμε τον Θεό, διότι έδωσε την ασθένεια σαν ένα στεφάνι της υπομονής.
Δεν υπάρχει άλλος συντομότερος δρόμος για την απόκτηση της αρετής, από την μόνωση και την συγκέντρωση του νου.
4 είναι οι γενικές αρετές:

Α) η φρόνηση δηλαδή, η γνώση και των πρακτέων και των μη πρακτέων και η εγρήγορση του νου
Β) η σωφροσύνη, δηλαδή το να γίνει σώο το φρόνημα ώστε να μπορέσει να κρατήσει τον εαυτόν του μακριά από κάθε έργο και λόγο που δεν αρέσει στον Θεό
Γ) η ανδρεία, δηλαδή η δύναμη και η καρτερία στους κατά Θεόν κόπους και πειρασμούς και
Δ) η δικαιοσύνη δηλαδή η διανομή που παρέχει το ίσον σε όλα αυτά.

Αυτές οι 4 γενικές αρετές γεννιούνται από τις 3 δυνάμεις της ψυχής κατά τον εξής τρόπο:

Από τον λογισμό, δηλαδή τον νού, η φρόνηση και η δικαιοσύνη, δηλαδή η διάκριση.
Από το επιθυμητικό γεννιέται η σωφροσύνη και
Από το θυμικό γεννιέται η ανδρεία.

Κάθε μία από αυτές βρίσκεται ανάμεσα σε δύο παρά φύση πάθη.

Η φρόνηση έχει πάνω της την υπερβολική ιδέα και κάτω την ανοησία.
Η σωφροσύνη έχει πάνω την ευήθεια και κάτω την ακολασία.
Η ανδρεία έχει πάνω το θράσος και κάτω τη δειλία.
Η δικαιοσύνη έχει πάνω την κτήση του λιγότερου και κάτω την πλεονεξία.

Και αυτές οι τέσσερις αρετές είναι εικόνα του επουράνιου στοιχείου, ενώ τα οκτώ πάθη που τις περιβάλλουν, είναι εικόνα του χωμάτινου.
Είναι σπουδαιότερο να ευεργετεί κανείς μια ψυχή με το λόγο παρά με την προσευχή και να κάνει υπομονή όταν αδικείται από τον πλησίον του, για να μην στενοχωρείται αυτός που αδικεί, αλλά να του ικανοποιήσει το θέλημα στον καιρό της ταραχής του και έτσι να σηκώνει το βάρος του πλησίον από ευσπλαχνία για την ψυχή του και να προσεύχεται γι' αυτόν, ποθώντας την σωτηρία του και οποιοδήποτε άλλο αγαθό, σωματικό και ψυχικό. Και αυτό είναι η καθαρή ανεξικακία, η οποία καθαρίζει την ψυχή και την ανυψώνει στο Θεό. Γιατί η θεραπεία του ανθρώπου είναι ανώτερη από κάθε εργασία και κάθε αρετή. Ούτε υπάρχει μεγαλύτερη και τελειότερη μεταξύ των αρετών, από την αγάπη του πλησίον.
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα