Περί...

Loading...
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Μέχρι νά ἀρχίσεις νά προσεύχεσαι στόν Θεό ἤσουν σ᾿ ὅλους ἀγαπητός. Καί τώρα ξαφνικά στό σπίτι σου εἶσαι στό ἐπίκεντρο ἐχθρικοῦ στρατοπέδου.
Νωρίτερα μεθοῦσες, καί κάπνιζες καί λίγο ἔκλεβες καί ἔβριζες καί τεμπέλιαζες τίς ἐργάσιμες μέρες καί ἔκανες ὁτιδήποτε ἄλλο εἶναι σιχαμερό μπροστά στόν Θεό καί τίμιο στόν κόσμο.
Καί ὅμως τότε ἤσουν ἀγαπητός σ᾿ ὅλους στό σπίτι.
Ἐνῶ τώρα πού κατευθύνθηκες στόν δρόμο τοῦ δικαίου, τῆς τιμιότητας καί τῆς προσευχῆς, τώρα ὅλοι ὅρμησαν πάνω σου σάν σφῆκες.
Νά χαίρεσαι, ἀδελφέ, ἑκατό φορές νά χαίρεσαι.
Μά δέν βλέπεις ὅτι τό Εὐαγγέλιο διαδραματίζεται στό σπίτι σας;
Στό ἴδιο σπίτι στό ὁποῖο μέχρι τώρα κουβέντιαζαν γιά τόν φόρο καί τό δύσκολο βαρύ μεροκάματο καί τούς κλέφτες καί τούς κλεπταποδόχους καί τούς πάρεδρους, σ᾿αὐτό τό ἴδιο σπίτι ἄρχισαν νά ἐκπληρώνονται εὐαγγελικές προφητεῖες.
Τό σπίτι σας ἀνυψώθηκε ἕως τούς οὐρανούς, ἔγινε ἡ σκηνή τοῦ χριστιανικοῦ δράματος, ἔπιασε τή σχέση μέ τούς Ἀποστολικούς καί μαρτυρικούς καιρούς.
Ἡ ἱστορία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας συμβαίνει σέ μικρό ἐμβαδόν στό σπίτι σας. 
Ἰδού οἱ προφητεῖες τοῦ Χριστοῦ, πού συνέβησαν ἀμέτρητες φορές σ' αὐτό τόν γήινο πλανήτη καί πού τώρα ἀρχίζουν νά συμβαίνουν στό σπίτι σας.
«Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομά μου· ὁ δέ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 10:22).
«Καί ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοί αὐτοῦ» (Ματθ. 10:36).
«Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοι ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καί ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καί ὀνειδίσωσι καί ἐκβάλωσι τό ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» (Λουκ. 6:21-22).
«Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καί θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δέ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δέ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται» (Ἰωάν. 16:20)..
Τί ὑπάρχει πιό ξεκάθαρο ἀπ᾿ αὐτές τίς προφητείες;
Ἰδού, ἐκπληρώνονται καί σήμερα, δίπλα στήν ἑστία σου, ἐπάνω σέ σένα.
Γι᾿ αὐτό δέξου ὅλες τίς ἐξυβρίσεις ὄχι σάν ἐξυβρίσεις ἀλλά σάν παράσημα.
Νά ξέρεις, ὅτι οἱ διῶχτες σου θά μετανιώσουν, οἱ χλευαστές σου θά βουβαθοῦν κι ἐσύ θά χαίρεσαι.
Σήμερα εἶσαι ὁ τελευταῖος στό σπίτι τοῦ πατέρα σου, ἀλλά σέ λίγο θά εἶσαι ὁ πρῶτος.
Ἐνῶ ἐκεῖνοι πού σέ διώχνουν, θά σέ ὑπηρετοῦν.
Τοῦτο ἔχει προφητευθεῖ καί ἐπαναληφθεῖ χιλιάδες φορές καί σέ χιλιάδες μέρη.
Εἰρήνη καί εὐλογία ἀπό τόν Κύριο.
Τῷ Θεῷ δόξα εἰς τούς αἰῶνας!
Ἀμήν.
«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ιω. 12, 13)
Ποιος μπορεί να φέρει χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο καλοδεχούμενος επισκέπτης.
Ποιος μπορεί να φέρει ακόμα μεγαλύτερη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ένας φίλος του σπιτιού.
Ποιος προκαλεί τη μέγιστη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο οικοδεσπότης, όταν γυρίζει στο σπίτι μετά από μακρόχρονη απουσία.
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χέρια που υποδέχτηκαν τον Κύριο ως καλοδεχούμενο επισκέπτη!
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χείλη που τον χαιρέτισαν ως φίλο!
Ευτυχισμένες και καλότυχες οι ψυχές που τον σεβάστηκαν και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη, μ’ ένα τραγούδι υποδοχής!
Ο μη χριστιανός είναι δούλος στη φύση, ενώ ο χριστιανός δεσπόζει στη φύση. Η προχριστιανική περίοδος της ιστορίας της ανθρωπότητας μας δείχνει πόσο υποδουλωμένος ήταν ο άνθρωπος στα στοιχεία της φύσεως, στη σάρκα, στα είδωλα, στα κτίσματα γενικώς. Η χριστιανική περίοδος της ιστορίας του ανθρώπινου γένους μας δείχνει πως ο άνθρωπος ήταν κύριος και δεσπότης, ένας ευγενής από βασιλική γενιά και κατά πάντα κληρονόμος.
Πέντε καθήκοντα έθεσε ο Χριστός στους Αποστόλους Του, και μέσω των Αποστόλων στους Ποιμένες της Εκκλησίας. Αυτά είναι:

  1. κηρύσσετε λέγοντες ὅτι ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
  2. ἀσθενοῦντας θεραπεύετε
  3. λεπροὺς καθαρίζετε
  4. νεκροὺς ἐγείρετε
  5. δαιμόνια ἐκβάλλετε. (Ματθ. 10,8)

Αυτά τα πέντε ΚΑΘΉΚΟΝΤΑ παραδόθηκαν από τους Αποστόλους στην Εκκλησία ως διαθήκη του Κυρίου και η Εκκλησία τα επιτελεί ασταμάτητα και ακάματα σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια. Όποιος ψαλιδίζει αυτήν τη διαθήκη στο πρόγραμμα της Εκκλησίας, είναι εχθρός της Ψυχής του. Όποιος Ιερέας νομίζει ότι είναι αρκετό μόνο να κηρύττει το Ευαγγέλιο, εκπληρώνει μόνο το ένα πέμπτο των Εντολών...
Ο Θεός δεν θα αργήσει με την επιβράβευση, αλλά ούτε και θα βιαστεί. Μήπως ο αγρότης περιμένει καρπό από το σιτάρι, μόλις σπείρει; Και ο δρομέας στους αγώνες ταχύτητας, μήπως περιμένει το βραβείο στη μέση της διαδρομής; Και ο ναυτικός, μήπως περιμένει να δει λιμάνι στην μέση του ωκεανού; Και ο ιδιοκτήτης του χωραφιού, μήπως πληρώνει τους εργάτες στον αγρό, την ώρα της δουλειάς; Γιατί εσύ τότε περιμένεις το βραβείο στη μέση της διαδρομής, στη μέση του ωκεανού και στα μισά της δουλειάς; Σ' αυτήν τη ζωή είσαι σταλμένος όχι για να έχεις την ευτυχία, αλλά να την αξιωθείς.
Όσο μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη νιώθει ο άνθρωπος, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην τελειότητα.
Κάποιοι έχουν την συνήθεια να ευχαριστούν το Θεό µόνο τότε, που ο Θεός τους δίνει, αλλά όχι και όταν ο Θεός τους παίρνει. Τον ευχαριστούν µόνο όταν τους ''χαϊδεύει'' και όχι όταν τους τιµωρεί. Επίσης Τον ευχαριστούν µόνο όταν ο Θεός σαν γιατρός επουλώνει τις πληγές τους και όχι όταν µε κοφτερό µαχαίρι αφαιρεί το µολυσµένο ιστό από το σώµα τους. Τέτοια ιδιοτελή ευχαριστία προσβάλλει τον Θεό. Ο Θεός προνοεί πάντα για το δικό µας καλό, για τη δική µας αιώνια σωτηρία και όταν µας ''χαϊδεύει'' και όταν µας τιµωρεί. Εµείς λοιπόν σαν νοήµονα όντα που είµαστε, είναι καλό να ευχαριστούµε το Θεό πάντοτε και για όλα, όπως παροτρύνει και ο Απόστολος Παύλος: ''Να ευχαριστείτε πάντοτε και για όλα το Θεό και Πατέρα στο όνοµα του Κυρίου µας Ιησού Χριστού.
Όσο μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη νιώθει ο άνθρωπος, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην τελειότητα.
Μετά από κάθε καλή πράξη, πρέπει να καταφύγουμε στην προσευχή και να ευχαριστήσουμε τον Θεό, που μας αξίωσε να κάνουμε ένα καλό έργο. Το καλό έργο τελειοποιείται και δικαιώνεται, όταν γίνεται από αγάπη για τον άνθρωπο και για την δόξα του Θεού.
Οι μόνοι σύντροφοι της ψυχής στον άλλο κόσμο είναι τα έργα του ανθρώπου, είτε καλά, είτε κακά είναι αυτά. Όλα τα άλλα, που του ήταν προσφιλή και πολύτιμα, τον εγκαταλείπουν και φεύγουν μακριά του. Μόνον τα έργα του, όλα μέχρι και το τελευταίο, τον συνοδεύουν από την έξοδο απ' αυτήν την ζωή.
Όσο πιο σοφοί δείχνουμε μπροστά στους ανθρώπους, τόσο πιο ανόητοι αισθανόμαστε στον εαυτόν μας. Όσο πιο πολύ εξαίρουμε τις αρετές μας μπροστά στους ανθρώπους, τόσο πιο δυνατά τονίζονται στους εαυτούς μας, ανάλογες αδυναμίες και ελαττώματα. Ένας στρατιώτης εξομολογήθηκε στον φίλο του, ότι όποτε εξήρε στην παρέα και περιέγραφε τον ηρωισμό του στον πόλεμο, στην συνείδησή του ακαταμάχητα σπρώχνονταν εικόνες από όλες τις αθλιότητες της ζωής του.
Όταν εμπιστεύεσαι ανθρώπους είσαι αδύναμος, αλλά εμπιστευόμενος τον Θεό είσαι δυνατός. Προσκολλήσου στον Θεό και όλη η δύναμή Του θα είναι μαζί σου. Ομολόγησε την αδυναμία σου ενώπιόν Του και Εκείνος θα σου στείλει την παντοδύναμη Χάρη Του.
Στην εποχή μας το κενόδοξο ντύσιμο των ανθρώπων είναι φαινόμενο με ιδιαίτερη έξαρση. Αυτός που δεν έχει κάτι άλλο για να καμαρώσει, καυχιέται για το ντύσιμό του. Όμως ο άνθρωπος που έχει κάτι πολυτιμότερο από τα ρούχα για να καμαρώσει, δεν γίνεται υπερήφανος. Όπως το χρυσάφι δεν βρίσκεται στην επιφάνεια της γης, έτσι και η πνευματική αξία ενός ανθρώπου δεν προβάλλεται εξωτερικά.
Πολλοί εξάρουν την εξυπνάδα κάποιων ανθρώπων, χωρίς όμως να προσέχουν αν η εξυπνάδα τους, δίνει καλούς ή κακούς καρπούς.
Κατά την Χριστιανική αντίληψη, δούλος είναι εκείνος που συνήθως κάνει το δικό του θέλημα και λιγότερο συχνά το θέλημα του Θεού, ενώ ελεύθερος άνθρωπος είναι εκείνος, που κάνει το θέλημα του Θεού πιο συχνά από ότι το δικό του. Το να είσαι δούλος Κυρίου, είναι η μόνη ελευθερία που αξίζει για τον άνθρωπο και η μόνη αληθινή, ενώ το να είσαι δούλος του κόσμου και του εαυτού σου, δούλος των παθών και της αμαρτίας, είναι η μόνη μοιραία σκλαβιά.
Η ανάλυση σκοτώνει την αγάπη. Γι' αυτό η επιστήμη είναι τόσο κρύα. Και γι' αυτό δεν ομιλούν περί της ομορφιάς της γνώσης, αλλά μόνο περί της χρησιμότητας της γνώσης.
Δεν υπάρχει καμμιά άλλη επιστήμη για τον άνθρωπο, εκτός από την επιστήμη της πίστεως.
Ποτέ από κτίσεως κόσμου δεν ακούστηκε ούτε συνέβη, να δίνει ο Θεός την εξουσία του στους ανθρώπους (πνευματικούς), για να συγχωρούν αμαρτίες. Αυτή είναι δωρεά μεγαλύτερη και από την θαυματουργία...
Η μακροθυμία του Θεού μας περιμένει, μας ανέχεται και μας συγχωρεί, αρκεί να αναγνωρίσουμε τις αμαρτίες μας, να μετανοήσουμε και εξομολογηθούμε. Χωρίς συγχώρεση οι άνθρωποι δεν μπορούν ούτε να κατανοήσουν το Ευαγγέλιο και ούτε να το εφαρμόσουν.
Όταν επιτυγχάνεις, πες: ''Κύριε, σε εμένα ανήκει ο κόπος, ενώ σε Εσένα ανήκει η επιτυχία''.
Όταν εμπιστεύεσαι ανθρώπους είσαι αδύναμος, αλλά εμπιστευόμενος τον Θεό είσαι δυνατός. Προσκολλήσου στον Θεό και όλη η δύναμή Του θα είναι μαζί σου. Ομολόγησε την αδυναμία σου ενώπιόν Του και Εκείνος θα σου στείλει την παντοδύναμη Χάρη Του.
Ο Θεός ζητά από μας να γίνουμε ελεήμονες, να έχουμε πάνω από όλα έλεος. Γνωρίζει πως το έλεος, είναι ο τρόπος για να αποκαταστήσει ο άνθρωπος την πίστη στο Θεό, την ελπίδα στο Θεό και την αγάπη για το Θεό. Αυτή είναι η εξωτερική ερμηνεία. Η δεύτερη έχει να κάνει με το Χριστό μέσα μας. Σε κάθε καθαρή σκέψη που έχουμε στο νου μας, σε κάθε ευγενικό συναίσθημα της καρδιάς μας και σε κάθε υψηλή φιλοδοξία και επιθυμία της ψυχής μας για την επίτευξη του αγαθού, ο Χριστός αποκαλύπτεται μέσα μας, με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος.
Ο Θεός λογαριάζει μεγαλύτερη αρετή την ελεημοσύνη και την φιλανθρωπία, από τον αυστηρό ασκητισμό.
Όποιος ελπίζει, αυτός και αγωνίζεται. Μόνο αυτός που έχει ελπίδα νικάει. Η ελπίδα είναι το θάρρος που έχει κάποιος, όταν ζει δύσκολες στιγμές. Η ελπίδα είναι σαν τη φλόγα του καντηλιού μέσα στο σκοτάδι της ταλαιπωρίας. Έλπιζε το καλό και το καλό δεν θα σου λείψει. Η ελπίδα είναι η σκάλα, που ενώνει την ψυχή σου με τον ουρανό και μ' αυτήν την σκάλα, θα σου έρθει η νίκη και η σωτηρία.
Ποιός έχει νεκρή πίστη και ποιός ζωντανή; Εκείνος που ελπίζει σε νεκρά πράγματα έχει νεκρή πίστη. Εκείνος που ελπίζει στο ζωντανό Θεό έχει ζωντανή πίστη. Εκείνος που ελπίζει στον εαυτόν του και στους άλλους ανθρώπους έχει νεκρή ελπίδα, ενώ εκείνος που ελπίζει στο Ζωντανό Θεό έχει ζωντανή ελπίδα.
Εάν φουσκώνεις από υπερηφάνεια, για τους επαίνους που σου γίνονται, να ξέρεις ο ουρανός θα σε συμπεριφερθεί κατά τον ίδιο τρόπο, όπως και ο γήινος κόσμος συμπεριφέρεται στον κλέφτη.
Ο Χριστός είναι το υπόδειγμα της Χριστιανικής αγωγής. Επαναστατείτε πρώτα εναντίον του εαυτού σας (των παθών σας) και στη συνέχεια εναντίον της κακίας που υπάρχει γύρω σας και μέσα στον κόσμο. Αναθρέψτε τα παιδιά σας με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτά να επαναστατούν ενάντια στην κακία και τότε θα έχετε καταφέρει να τους δώσετε σωστή αγωγή.
O κόσμος είναι ανάλατος και άγευστος», λες εσύ φίλε μου. Και εκατό φορές μου το επαναλαμβάνεις πώς ο κόσμος είναι ανάλατος και εκατό φορές εξεγείρεσαι ενάντια σ' αυτόν τον ανάλατο κόσμο. Και καμαρώνεις με την ονομασία του επαναστάτη και απειλείς να ανατρέψεις τον κόσμο. Ξεκίνα από την αρχή και όχι από το τέλος, φίλε μου. Εξεγέρσου πρώτα ενάντια στον εαυτό σου, ενάντια στη δική σου έλειψη αλατιού. «Οι άνθρωποι είναι σκοταδιστές και μοιχοί και δολοφόνοι» λες εσύ φίλε μου. Και εκατό φορές εξεγείρεσαι ενάντια στην αμαρτία των άλλων ανθρώπων. Όμως, εξεγέρσου πρώτα ενάντια στον εαυτό σου, για να μπορέσεις μετά, με περισσότερη δύναμη και με περισσότερο δίκιο να εξεγείρεσαι ενάντια στους άλλους και για να μπορέσω και εγώ να πιστέψω στην επιτυχία της δικής σου επανάστασης.
Ο δάσκαλος πρέπει να συμπληρώσει όλα εκείνα που οι γονείς παραμέλησαν και να διορθώσει όλα εκείνα, που οι γονείς χάλασαν. Και είναι πιο δύσκολο να είσαι δάσκαλος, παρά γονιός. Διότι, για να είσαι γονιός, χρειάζεται μόνο αγάπη, ενώ για να είσαι δάσκαλος, χρειάζεται αγάπη και μυαλό.
Κανένα όφελος δεν έχει η Εκκλησία από εκείνους που κάθε Κυριακή ανάβουν μεγάλα κεριά, ενώ ποτέ μέχρι τώρα δεν τιμώρησαν κάποια αμαρτία τους ή δεν συγχώρεσαν τους άλλους.
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 235 αποτελέσματα