Περί...

Loading...
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Κι αν κάποτε είμαστε πεσμένοι ψυχικά, αν κάποια ασθένεια, κάποια οικονομική δυσχέρεια, κάποια οικογενειακή δυσκολία ή άλλη αιτία έχουν ρίξει το ηθικό μας, τότε προπάντων να μη λησμονούμε να κοιτάμε ψηλά. 
Τότε μάς χρειάζεται επειγόντως να σηκώνουμε ψηλά τα μάτια. Ψηλά!!!!
Προς Εκείνον που μας αγαπά και μπορεί να μάς βγάλει από κάθε αδιέξοδο. 
Λοιπόν, ψηλά τα μάτια και ψηλότερα η καρδιά!!!!
Να κάνεις όλα τα πράγματα σωστά και άγια, χωρίς να αποβλέπεις πουθενά αλλού, παρά μόνο στο να αρέσεις στον Θεό. Αν τα έργα σου δεν γίνονται προς δόξα Θεού, τότε είναι μάταια και ανώφελα... Αυτά τα έργα του, θα τα δοκιμάσεις ακόμη σαν μια ύλη μεγάλης φλόγας, που θα σε κατακάψει την τελευταία μέρα της Κρίσεως.
Προσπαθεί ο εχθρός διάβολος, να κάνει ο άνθρωπος τα καλά έργα με υπερηφάνεια, χωρίς να σκεφτεί την αδυναμία του και με τον τρόπο αυτόν δέχεται τον λογισμό να καταφρονεί τους άλλους. Γι' αυτό λοιπόν και εσύ αν δεν δείχνεις μεγάλη προσοχή, θα σε κάνει να πέσεις σε υπερηφάνεια σαν τον Φαρισαίο που λέει το Ευαγγέλιο, ο οποίος καυχάτο για τα καλά του έργα και έκρινε τα κακά έργα των άλλων.
Αυτός που χάνει την ευκαιρία να πράξει το αγαθό, όχι μόνο δεν ωφελείται σε τίποτε, αλλά ταυτόχρονα προσβάλλει και τον Κύριο.
Πριν από κάθε πράξη σου να σκέφτεσαι: α) την δική σου αδυναμία και β) την παντοδυναμία του Θεού. Και όσα καλά έργα έχεις κατορθώσεις, να μην τα σκέπτεσαι, γιατί υπάρχει κίνδυνος κρυφής κενοδοξίας και υπερηφάνειας. Όταν η ενθύμηση των καλών έργων και αρετών που κάνεις, σε παρακινούν στην υπερηφάνεια, αμέσως σκέψου, πως τα έργα αυτά, είναι του Θεού και όχι δικά σου. Κάνοντας έτσι και αποδίδοντας στον Θεό το δικό σου, θα κρατήσεις μακριά τους εχθρούς (δαίμονες) και θα γίνεις άξιος να δεχθείς, μεγαλύτερα χαρίσματα και ευεργεσίες από τον Θεό.
Η αισθητική ευλάβεια, δηλαδή το να αισθάνεσαι εσωτερικά τον εαυτόν σου, αδελφέ, ότι είναι πρόθυμος στα Θεία, ότι έχει αγάπη, ότι έχει κατάνυξη και ευλάβεια, αυτό προέρχεται άλλοτε από την φύση και άλλοτε από τον διάβολο και άλλοτε από την Χάρη. Από τους καρπούς της, μπορείς να καταλάβεις από που προέρχεται.
Η μεγαλύτερη ευχαριστία που μπορείς να κάνεις στο Θεό για όλες τις ευεργεσίες που σου έκανε, είναι το να φυλάττεις τις εντολές Του, να Τον τιμάς και ακολουθείς τα θελήματά Του με ετοιμότητα και προθυμία.
Εκείνος που κινείται με πρόθεση να ευχαριστήσει πραγματικά τον Θεό, δεν εξετάζει αν θέλει το ένα έργο περισσότερο από κάποιο άλλο ή αν αυτό είναι λαμπρό έργο ή ταπεινό.
Να μην είσαι εύκολος να προβάλλεις τα χαρίσματα που σου δίνει ο Θεός, διότι αυτό είναι επικίνδυνο και σχεδόν καθόλου αρεστό στον Θεό.
Δεν υπάρχει άλλη ελευθερία από το να υποτάσσεται κανείς στο θέλημα του Θεού και να εμπιστεύεται στην Πρόνοιά Του.
Εξομολόγηση σημαίνει ουσιαστική μετάνοια, αποστροφή για την αμαρτία, επιστροφή στο Θεό. Και είναι βέβαια αναγκαία η εξωτερική φανέρωση των αμαρτιών μας με το στόμα, για να συγχωρεθούμε από το Θεό διαμέσου του πνευματικού, αλλά πέρα απ' αυτή χρειάζεται και εσωτερική αλλοίωση, συντριβή, πόνος - πόνος τόσο δυνατός και δραστικός, που να κυριεύει την καρδιά και να μην την αφήνει να νικιέται από την επιθυμία της αμαρτίας. Όποιος όμως αρκείται σε μια τυπική εξωτερική εξομολόγηση, δεν κάνει τίποτα περισσότερο, από το να καθαρίζει την επιφάνεια, θα λέγαμε της καρδιάς του, ενώ το εσωτερικό της μένει γεμάτο ακαθαρσία. Αυτό όμως έκαναν και οι Φαρισαίοι, τους οποίους ο Κύριος καυτηρίασε αλληγορικά: «Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και της παροψίδος, ίνα γένηται και το εκτός αυτών καθαρόν».
Ένα από τα πιο παράξενα στους τωρινούς Χριστιανούς είναι, το να εξομολογούνται τόσες φορές και έπειτα να πέφτουν πάλι στις τόσες αμαρτίες. Στο μυστήριο της μετανοίας αν είμαστε καλώς διατεθειμένοι και ετοιμασμένοι, όχι μόνον λαμβάνομε εξ αυτού την αγιαστική και καθαρτικήν Χάρη, αλλά ακόμη λαμβάνουμε και ενεργητική Χάρη και δύναμη και βοήθεια δια να νικάμε. Εκείνες τις αμαρτίες που εξομολογούμεθα με αληθινόν πόνο και συντριβή της καρδίας μας. Τώρα αν οι Χριστιανοί δεν λαμβάνουν καμμίαν ωφέλεια από το μυστήριον της μετανοίας και εξομολογήσεως, τούτο συμβαίνει, διότι αυτοί είναι πολύ ελλιπείς από μια τέτοια διάθεση και ετοιμασία...
Πρόφτασε να εξομολογηθείς όλες σου τις αμαρτίες και να μετανοήσεις όπως πρέπει, για να γλυτώσεις από εκείνη την ανώφελη εξομολόγηση και μετάνοια των κολασμένων.
Αν θέλεις να νικήσεις τον διάβολο τότε που σου φέρνει την ντροπή, όταν πηγαίνεις να εξομολογηθείς, λέγε πρώτη από όλες τις αμαρτία εκείνη, που ντρέπεσαι περισσότερο.
Τα 5 καλά της συνεχής εξομολόγησης: 1 ) Όπως τα δέντρα, όπου μεταφυτεύονται συνεχώς, δεν μπορούν να πιάσουν βαθιές ρίζες στην γη, έτσι και τις κακές συνήθειες και έξεις της αμαρτίας δεν τις αφήνει η συχνή εξομολόγηση να πιάσουν ρίζες βαθιές στην καρδιά εκείνου, που συνεχώς εξομολογείται 2 ) Όποιος συνεχώς εξομολογείται, έχει μεγάλη ευκολία στο να εξετάζει με ακρίβεια την συνείδησή του και να βρίσκει τον αριθμό των αμαρτιών του, επειδή με το να ξελαφρώνεται συνεχώς από το πλήθος των αμαρτιών του με την συχνή εξομολόγηση, μένουν πάντα αυτές λιγότερες. Γι' αυτό και ευκολότερα μπορεί να τις βρει και να τις θυμάται 3 ) Όποιος εξομολογείται συνεχώς, ακόμα και αν θανάσιμα αμάρτησε, λαμβάνει αμέσως την Χάρη του Θεού και όσα καλά έργα κάνει, του γίνονται πλέον άξια ζωής αιωνίου. Εκείνος όμως, που δεν εξομολογείται συνεχώς, αν πράξει και αυτός θανάσιμη αμαρτία και δεν τρέξει παρευθής να το εξομολογηθεί, όσο καιρό είναι ανεξομολόγητος, όχι μόνο στερείται την Χάρη του Θεού, αλλά και όσα καλά έργα κάνει, δεν του γίνονται άξια μισθού και ζωής αιωνίου, γιατί είναι στερημένα από την Χάρη του Θεού 4 ) Εκείνος που συνεχώς εξομολογείται, είναι πλέον βέβαιος και να πεθάνει, ο θάνατος θα τον βρει στην Χάρη του Θεού και επομένως θα σωθεί, διότι έχει καθαρά τα κατάστιχά του, με την συνεχή εξομολόγηση και 5 ) η συνεχής εξομολόγηση εμποδίζει τους ανθρώπους να αμαρτήσουν· γιατί ο συνεχώς εξομολογούμενος, όταν ενθυμηθεί, πως έχει εξομολογηθεί πριν λίγες μέρες και σκέφτεται να αμαρτήσει, εμποδίζεται, συλλογιζόμενος την ντροπή που έχει να λάβει, όταν την εξομολογηθεί.
Ας δούμε όμως τις ζημιές που προξενούν στον εαυτό τους, εκείνοι που αμαρτάνουν με την ελπίδα της κατοπινής εξομολογήσεως. Πρώτη ζημιά είναι το πλήθος των αμαρτιών που κάνουν. Γιατί έχοντας εύκολη την εξομολόγηση και νομίζοντας πως σ᾿ αυτό συνίσταται όλη και όλη η μετάνοια, πέφτουν οι ταλαίπωροι στα πάθη, αφήνοντας ελεύθερο το χαλινάρι του λογικού και της προσοχής και τρέχοντας σαν τα άλογα ζώα στη στράτα της απώλειας. Θεραπεύτηκες, αλλά δεν ωφελήθηκες. Πολλές φορές εξομολογήθηκες. Μα μολονότι η εξομολόγηση δόθηκε για να θανατώνει τις αμαρτίες σου, εξαιτίας της δικής σου πονηρίας συνετέλεσε στην αύξησή τους. Γιατρεύτηκες, αλλά δεν πήρες καμμιά ωφέλεια. Αυτό που παίρνεις από τόσες εξομολογήσεις, είναι το να προσσθέτεις και νέες αμαρτίες στις παλιές. Η δεύτερη ζημιά που προξενούν στον εαυτό τους όσοι αμαρτάνουν με την ελπίδα της εξομολογήσεως, είναι η βαρύτητα των αμαρτιών που κάνουν. Γιατί με τον πλανερό λογισμό, ''Θα εξομολογηθώ μετά'', αμαρτάνουν χωρίς συστολή. Και έτσι βυθίζονται στο βρωμερότερο βούρκο της αμαρτίας, εκεί όπου δεν κυλιούνται ούτε άπιστοι. Η τρίτη ζημιά που προξενούν στον εαυτό τους, είναι η καταφρόνηση που σιγά-σιγά δείχνουν για τη σωτηρία τους και για τις εντολές του Κυρίου. Γιατί όπως σοφά λέει ο Σολομών: ''όταν έλθη ασεβής εις βάθος κακών, καταφρονεί'' (Παροιμίες 18,3). Όταν λοιπόν φτάσουν στα έσχατα της ανομίας, τότε πωρώνεται ο νούς τους, σκληραίνει η καρδιά τους και δεν υπολογίζουν πιά την αμαρτία για τίποτα. Γιατί «η συγχωρήσεως ευχέρεια, ενδόσιμον παρέχει του αμαρτάνειν», όπως λέει ο άγιος Αμβρόσιος. Μερικοί μάλιστα όχι μόνο καταφρονούν το νόμο του Θεού, αλλά και καυχιώνται για τις ανομίες τους σα να είναι μεγάλα κατορθώματα, όπως λέει πάλι ο Σολομών: ''Ω, οι ευφραινόμενοι επί κακοίς και χαίροντες επί διαστροφή κακή'' (Παροιμίες 2,14). Και αυτοί που έλεγαν πρώτα: ''Ας αμαρτήσω και θα εξομολογηθώ· ας πέσω, και θα μετανοήσω'', φτάνουν μετά στο σημείο να μην θέλουν, ούτε να εξομολογηθούν, ούτε να μετανοήσουν. Μα και αν καμιά φορά θελήσουν, δεν μπορούν. Γιατί η συνήθεια έγινε έξη και η έξη έγινε δεύτερη φύση και σκλύρυνε σαν πέτρα την καρδιά τους και την έκανε αναίσθητη, ανίκανη να μετανοήσει και να διορθωθεί. Μερικοί μάλιστα απ' αυτούς φτάνουν και στην άρνηση της πίστεως...
Άφησε όλη σου τη φροντίδα, στον Θεό και Πατέρα σου, γιατί Αυτός σε αγαπάει περισσότερο από τον εαυτόν σου.
Όταν ελπίζει κανείς στον Κύριο, ποτέ δεν θα αποτύχει στην απόκτηση όλων των αγαθών που επιθυμεί.
Πρόσεχε καλά! Εάν προσφέρεις τον εαυτόν σου στο Θεό, ενώ εσύ είσαι ακόμα προσκολλημένος με την ύλη, δεν του προσφέρεις τον εαυτόν σου, αλλά την ύλη! Διότι τότε και εσύ δεν είσαι δικός σου, αλλά της ύλης στην οποία είναι προσκολλημένη η θέλησή σου!
Δεν φτάνει μόνο να θέλουμε εκείνα που θέλει ο Θεός, αλλά και να τα θέλουμε όταν τα θέλει, όπως τα θέλει και γιατί Εκείνος τα θέλει!
Λένε μερικοί: πώς θα δείξουμε τη χαρά μας σε μια μεγάλη εορτή π.χ. Πάσχα, Χριστούγεννα, εορτή ενός Αγίου, από το να την εορτάζουμε, στήνοντας πανηγύρια χορεύοντας και τραγουδώντας; Αυτές είναι ανόητες προφάσεις... Οι εορτές και τα πανηγύρια των Αγίων γίνονται παρά μόνο, να ακουστούν τα κατορθώματα των Αγίων και κατά το δυνατόν για τον καθένα, να τους μιμηθούμε και να διορθώσουμε τη ζωή μας. Γνώριζε λοιπόν Χριστιανέ, ότι όταν διοργανώνεις χορούς και τραγούδια, δεν τιμάς και δοξάζεις τον Άγιο, αλλά τον ατιμάζεις, διότι όλα αυτά είναι πομπές του διαβόλου και γίνεσαι έτσι μιμητής του διαβόλου και όχι των Αγίων...
Όποιος θέλει να καταπολεμήσει τις επιθυμίες της σάρκας, πρέπει να ικανοποιήσει τις πνευματικές επιθυμίες της ψυχής του. Ποιές είναι αυτές; Είναι η εργασία των ζωοποιών εντολών του Κυρίου, η αδιάλειπτη προσευχή, η ανάγνωση των Αγίων Γραφών και των ψυχωφελών βιβλίων, η αγάπη, η φιλαδελφία, τα Θεία νοήματα, η νηστεία, η εγκράτεια και γενικά όλες οι αρετές.
Όπως κάθε αρετή με βία αποκτάται, έτσι και η ελεημοσύνη, αν δεν πιέσει κανείς τον εαυτόν του, δεν μπορεί να γίνει ελεήμων.
Όταν σε επαινούν οι άλλοι, για κάποιο καλό που σου έδωσε ο Θεός, στάσου καλά συγκεντρωμένος στον εαυτόν σου και μην μετακινηθείς καθόλου από την αληθινή γνώση της μηδαμινότητάς σου και στρέψου στον Θεό, λέγοντάς προς Αυτόν, με όλη σου την καρδιά: ''Ας μη γίνει ποτέ Κύριέ μου, να γίνω κλέφτης της δική Σου Τιμής και Χάριτος. Σε Σένα ανήκει η Τιμή και η Δόξα. Σε μένα η ντροπή.
Γνώριζε ότι κάθε φορά που αφήνουμε την αμέλεια και βιάζουμε τον εαυτόν μας με επιμελή έργα, οι άγγελοι φέρνουν στην Βασιλεία των Ουρανών για εμάς, ένα στεφάνι ένδοξης νίκης!
α) Στους παραβάτες της πρώτης εντολής του Μωσαϊκού Νόμου -Εγώ είμι Κύριος ο Θεός σου , ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλην εμού- υπάγονται οι άθεοι, οι πολύθεοι, οι αρνούμενοι την Πρόνοια του Θεού όσοι πιστεύουν στην τύχη, όλοι οι μάγοι και δεισιδαίμονες και όσοι προστρέχουν σ' αυτούς. Επίσης οι αιρετικοί, όσοι δεν πιστεύουν ορθόδοξα τον ένα Τριαδικό Θεό και όσοι πιστεύουν και ελπίζουν στον άνθρωπο ή στον εαυτόν τους, παρά στον Θεό β) Στους παραβάτες της δεύτερης εντολής -Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον , ουδέ παντός ομοίωμα , όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν αποκάτω της γης- υπάγονται, όσοι προσκυνούν την κτίση και όχι τον Κτίστη δηλ. οι πλεονέκτες, οι πόρνοι, οι λαίμαργοι κ.λ.π. γ) Στους παραβάτες της τρίτης εντολής -Ου λήψει το όνομα του Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω- υπάγονται, οι βλάσφημοι, όσοι ορκίζονται, όσοι κάνουν τάματα και δεν τα εκπληρώνουν δ) Στους παραβάτες της τετάρτης εντολής -Εξ ημέρας έργα και ποιήσεις πάντα τα έργα σου . Τη δε ημέρα τη εβδόμη σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου- υπάγονται, όσοι δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία την Κυριακή και τις άλλες Δεσποτικές και Θεομητηρικές και των Αγίων εορτές, ή όσοι πηγαίνουν από συνήθεια μη προσέχοντας στην Ακολουθία ή φλυαρούν και συνομιλούν για κοσμικές υποθέσεις. Επίσης όσοι από υπερβολική επιθυμία του πλούτου δουλεύουν τις εορτές, ή βάζουν τους άλλους να δουλέψουν και όσοι κάνουν παιχνίδια και χορούς και φαγοπότια, θέλοντας να τιμήσουν τις εορτές μ' αυτά. Επίσης όσοι δεν μελετούν τα Ιερά Βιβλία κατά τις εορτές και δεν δίνουν από τα υπάρχοντά τους, ελάχιστο μέρος στην ελεημοσύνη για τους φτωχούς ε) Στους παραβάτες της πέμπτης εντολής -Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου , ίνα ευ σοι γένηται και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης- υπάγονται, όσα παιδιά δεν τιμούν τους γονείς, με τα 4 αυτά: τιμή, αγάπη, υπακοή και ευχαριστία. Όσοι δεν τιμούν τους Πνευματικούς Πατέρες, τους Κληρικούς και όσοι γενικά δεν τιμούν τους ευεργέτες τους στ) Στους παραβάτες της έκτης εντολής -Ου φονεύσεις- υπάγονται, όσοι φονεύουν κάποιον σωματικά, αλλά και όσοι φονεύουν ψυχικά, όπως είναι οι αιρετικοί, οι ψευτοδιδάσκαλοι και όλοι εκείνοι οι Χριστιανοί που σκανδαλίζουν τους άλλους με το παράδειγμα της κακής τους ζωής, όσοι αυτοκτονούν και όσοι έχουν θυμό και φθόνο, γιατί αυτά γίνονται αιτία φόνου ζ) Στους παραβάτες της έβδομης εντολής -Ου μοιχεύσεις- υπάγονται, όσοι διαπράττουν μοιχεία, αλλά και πορνεία. Διότι σύμφωνα με τον κανόνα του Αγίου Γρηγορίου Νύσση και η πορνεία ως μοιχεία λογίζεται. Επίσης όσοι πέφτουν σε πνευματική μοιχεία δηλ. σε αίρεση και κακοδοξία η) Στους παραβάτες της όγδοης εντολής -Ου κλέψεις- υπάγονται, όλοι οι ληστές και οι άρπαγες. Εκείνοι που παίρνουν τόκους και γενικά οι φιλάργυροι θ) Στους παραβάτες της ενάτης εντολής -Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή- υπάγονται, όσοι καταμαρτυρούν άδικα ή ψευδή πράγματα στον πλησίον. Εκείνοι που έχουν υποψίες, εκείνοι που περιγελούν τον πλησίον και εκφέρουν άδικη γνώμη για τον πλησίον και ι) Στους παραβάτες της δέκατης εντολής -Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου έστι- υπάγονται, όσοι επιθυμούν την αμαρτία, αλλά κάθε ξένο περιουσιακό στοιχείο ή πράγμα που ανήκει στον πλησίον (π.χ. να επιθυμήσεις την γυναίκα του άλλου).
Οι κυριότερες εντολές του Ευαγγελίου είναι: 1 )Κάθε Χριστιανός οφείλει ν' αγαπά το Θεό. Οφείλεις ν' αγαπάς τον Κύριο και Θεό σου μ' όλη σου την καρδιά και μ' όλη σου την ψυχή και μ' όλο σου το νου. Αυτή είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή (Ματθ. 22,37) 2 )Κάθε χριστιανός οφείλει ν' αγαπά τον αδελφό του (τον συνάνθρωπό του). Δεύτερη εντολή, όμοια με την πρώτη, είναι το ν' αγαπήσεις τον συνάνθρωπό σου, όπως αγαπάς τον εαυτό σου (Ματθ. 22,39) 3 )Οι Χριστιανοί οφείλουν, να μην έχουν διαμάχες, ούτε να νιώθουν μνησκακία και μίσος κατά τον αδελφόν τους, αλλά και αν ακόμα παρεξηγηθούν μεταξύ τους, οφείλουν γρήγορα να συμφιλιωθούν 4 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην βλέπουν με περιέργεια και επιθυμία 5 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην ορκίζονται, ούτε αληθινά, ούτε στα ψέματα 6 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην είναι εκδικητικοί, ούτε ν' ανταποδίδουν κακό στο κακό 7 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην πηγαίνουν καθόλου σε δικαστήρια, για την επίλυση των διαφορών τους. Αν όμως κάποτε παραστεί σχετική ανάγκη, ας προτιμήσουν να βάλουν κριτή στη διαφορά τους έναν άνθρωπο της Εκκλησίας, παρά να καταφύγουν στα κοσμικά δικαστήρια 8 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην κατακρίνουν 9 )Αν οι Χριστιανοί δεν συγχωρούν τα σφάλματα των αδελφών τους, ούτε ο Θεός θα συγχωρήσει τα δικά τους σφάλματα 10 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να κάνουν ελεημοσύνες, αλλά και να προσεύχονται και να νηστεύουν, όχι όμως υποκριτικά, για να τους δοξάσουν δηλαδή και να τους επαινέσουν οι άνθρωποι, αλλά μόνο για το Θεό 1 1)Οι Χριστιανοί οφείλουν να φροντίζουν για την απόκτηση όχι επίγειων, αλλά ουράνιων θησαυρών. Και οι πλούσιοι οφείλουν να κλαίνε και να θρηνούν για τα πλούτη τους, παρά να υπολογίζουν σ' αυτά 12 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην μεριμνούν για τα αγαθά της γης, ούτε ν' αγαπούν τον κόσμο και τα κοσμικά πράγματα, αλλά να επιζητούν τα αιώνια και ουράνια αγαθά 13 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μην είναι υπερήφανοι, αλλά να είναι ταπεινοί και να αγαπούν ταπεινά 14 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να αντιμετωπίζουν με υπομονή όλες τις θλίψεις που τους βρίσκουν 15 )Οι Χριστανοί οφείλουν να μην παραδίδονται στις κοσμικές φροντίδες και τις υλικές απολαύσεις, ούτε να ζουν με αμέλεια και πνευματική ραθυμία, αλλά να βρίσκονται πάντοτε σε πνευματική εγρήγορση και ετοιμότητα, περιμένοντας την ώρα του θανάτου και της κρίσεως του Θεού 16 )Οι Χριστιανοί οφείλουν να μετανοούν διαρκώς από τα βάθη της ψυχής τους και 1 7)Οι Χριστιανοί, αν δεν ξεπεράσουν στα καλά έργα τους δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης, δεν μπαίνουν στην Βασιλεία των Ουρανών. Και αν αμαρτάνουν, θα κολαστούν βαρύτερα από τους απίστους.
Ο Χριστός έδωσε στους ανθρώπους τις Θείες και ζωοποιές εντολές Του, ως φάρμακα, για να καθαρίσουν την φύση τους, από τις πληγές των παθών και να επανέλθουν στην υγεία.
Ο Κύριος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στις άγιές Του εντολές και όποιος κάνει μια αρετή ή εντολή, δέχεται αμέσως μέσα στην ψυχή του και τον Κύριο. Αυτός που τηρεί τις εντολές, δεν αποκτά μόνο ακατηγόρητη συνείδηση, αλλά ομοιώνεται και με τον Θεό, με Αυτόν που νομοθέτησε τις εντολές.
Όποιος τηρεί τις εντολές είναι ανώτερος από αυτόν που κάνει θαύματα ή γίνεται μάρτυρας.
Κάθε τέχνη και κάθε έργο που εργάζεστε, να το ''νοστιμίζετε'' με την προσευχή και με το Άγιο Όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της Θεοτόκου.
Η πολυτέλεια των ενδυμάτων δεν είναι απλώς μια ματαιότητα, αλλά αυτή είναι κατεξοχήν η τροφός της κενοδοξίας και η μητέρα της υπερηφάνειας, η οδός της πορνείας και προαγωγός όλων σχεδόν των παθών. Είπα, ότι είναι τροφός και μητέρα της κενοδοξίας και της υπερηφανείας, γιατί η ψυχή εκ φύσεως έχει συνήθεια να σχηματίζεται εσωτερικά μαζί με το σώμα. Και αν το σώμα π.χ. ντύνεται ταπεινά, ταπεινώνεται και αυτή μαζί. Αν όμως το σώμα ντύνεται ματαιόδοξα και υπερήφανα, ματαιοδοξεί και αυτή μαζί και υπερηφανεύεται.
/
12

Βλέπετε 1 - 33 από τα 364 αποτελέσματα