Περί...

Loading...
Άγιος Νεκτάριος
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Η επιμέλεια νικά όλες τις δυσκολίες και οδηγεί τον άνθρωπο σε δρόμο ευτυχίας.
Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε να αποβάλλετε τα πάθη της ψυχή σας. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος και να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις Θείες δωρεές Του. Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φρονίδα σ' αυτά να είναι. Αυτά να αποτελούν σκοπό και πόθο σας, ασταμάτητο. Γι' αυτά να προσεύχεστε στο Θεό.
Ο νόμος του Θεού, γίνεται παιδαγωγός στην ευσέβεια, καθοδηγεί στη θεογνωσία, οδηγώντας προς τον Δεσπότη Χριστό. Ο νόμος του Θεού παιδαγωγεί στην αρετή, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός. Αυτός που δεν υπακούει στις εντολές του Κυρίου, η οργή του Κυρίου, θα πέσει πάνω του...
Η ελευθερία του ανθρώπου δεν περιορίζεται, καθώς υποτάσσεται στον Νόμο του Θεού, γιατί ο Νόμος αυτός ως Θείος είναι άπειρος. Και το άπειρο, όχι μόνο δεν την περιορίζει (την ελευθερία), αλλά την επεκτείνει και την επαυξάνει.
Θρησκεία χωρίς παιδεία οδηγεί στην δεισιδαιμονία, ενώ παιδεία δίχως θρησκεία οδηγεί στην ασέβεια και την αθεϊα.
Η Εκκλησία είναι το μόνο ιατρείο, μέσα στο οποίο μπορεί να θεραπευτεί, να καλλιεργηθεί και να σωθεί η ψυχή του ανθρώπου.
Αληθινή ειρήνη είναι η ειρήνη προς τον Θεό. Γιατί κανένα όφελος δεν υπάρχει σε εμάς, αν προς όλους μεν είμαστε ειρηνικοί, με τον Θεό όμως πολεμούμε, όπως και καθόλου δεν μας βλάπτει, αν από όλους πολεμούμεθα, όμως είμαστε ειρηνικοί με τον Θεό. Αν κάποιος είναι δυνατόν να απολαμβάνει την ειρήνη, που δίνει ο Θεός, τότε δεν έχει ανάγκη κανενός αγαθού άλλου. Η από τον Χριστό προερχομένη ειρήνη είναι βέβαια, ακίνητη, σταθερή, μόνιμη, αθάνατη, αιώνια. Γι' αυτό και δεν υπάρχει όριο της ειρήνης του, επειδή είναι υπερκόσμιο δώρο.
Δεν θέλω να θλίβεστε και να συγχύζεστε για όσα συμβαίνουν αντίθετα στη θέλησή σας. Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεί την ύπαρξη εγωισμού. Προσέχετε τον εγωισμό, που κρύβεται κάτω υπό τη μορφή του δικαιώματος.
Αγωνίζεστε προπάντων, στο να ταπεινώνετε τον εγωισμό σας. Αυτή είναι η αρχή της αυταπαρνήσεως και της επικρατήσεως του Θείου θελήματος μέσα σας. Ο αγώνας κατά του εγωισμού είναι ισχυρός, γιατί μοιάζει με την πολυκέφαλη Λερναία Ύδρα, της οποίας όταν κόψεις το ένα κεφάλι, φυτρώνει άλλο με άλλη μορφή και χαρακτήρα.
Ο περιορισμός των απαγορευμένων, δεν λέγεται εγκράτεια, αλλά ευλάβεια του νόμου. Εγκράτεια είναι να απολαμβάνεις συγκρατημένα και με σωφροσύνη, αυτά που επιτρέπονται.
Η πρωινή προσευχή για τον άνθρωπο είναι όπως ακριβώς η πρωινή δροσιά στα φυτά.
Όποιος προσεύχεται στον Θεό το πρωί, με την πρέπουσα προσοχή και ευλάβεια, είναι χαρούμενος και ειρηνικός όλη την υπόλοιπη ημέρα.
Ο νους είναι απασχολημένος όλη την ημέρα μ’ αυτό που έζησε το πρωί στην προσευχή του.
Ο Κύριος παίρνει την αγάπη μας και την μεταβάλλει σε Θείο έρωτα. Ο διάβολος παίρνει την αγάπη μας και την μεταβάλλει σε σαρκικό έρωτα. Θέλει πολύ προσοχή, για να μην παγιδευτείτε από τον πονηρό. Προσέχετε το αίσθημα της αγάπης, γιατί όταν η καρδιά δεν θερμαίνεται από καθαρή προσευχή, η αγάπη κινδυνεύει να γίνει σαρκική και αφύσικη και να ''σκοτώσει'' το νου.
Αδικία είναι η εναντίωση στο Θείο θέλημα. Η αδικία είναι αποκρουστική στα μάτια του Θεού, καθώς προσβάλλει το πρώτο των Θείων χαρακτηριστικών, που είναι η Θεία δικαιοσύνη. Η αδικία είναι η μητέρα κάθε κακίας, αφού μέσα σε αυτήν, κρύβεται διαμιάς κάθε κακία. Η έλλειψη της δικαιοσύνης, μαρτυράει έλλειψη αγάπης. Αυτός που πράττει την αδικία, αρνήθηκε την θεοσέβεια. Διότι κανείς άδικος δεν είναι θεοσεβής. Αλλά και κανένας θεοσεβής, δεν είναι άδικος.
Αδικία είναι η συνήθεια να βλέπει κανείς τους νόμους με υπεροψία. Είναι η περιφρόνηση των νόμων, η καταπάτηση του δικαίου, η εναντίωση στο θείο θέλημα. Είναι ενέργεια για να επικρατήσει το κακό, ο πόλεμος, η ταραχή, η κακοδαιμονία, η βασιλεία του πονηρού. Είναι ο κακός δαίμονας που αφαιρεί την ευτυχία από τους ανθρώπους.
Περισσότερο κινδύνευσα με την άμετρη ασιτία και αγρυπνία, παρά από το πολύ φαγητό και τον άμετρο ύπνο...
Αυτός που δεν γνωρίζει τον Θεό είναι ανόητος και το φως της γνώσης, δεν τον έχει φωτίσει ακόμα. Αυτός που δεν γνωρίζει τον Θεό, είναι γεμάτος από κάθε είδους κακία. Αυτός που δεν γνωρίζει τον Θεό, είναι ο πιο δυστυχής από όλους τους ανθρώπους. Ζει δυστυχισμένος και πορεύεται προς τον θάνατο απελπισμένος. Ο τάφος, είναι το παντοτινό του φόβητρο...
Όταν δεν αποδίδουμε την τιμή και τον σεβασμό που αρμόζει προς τους Αγίους του Θεού, αυτό είναι ασέβεια, αχαριστία, αδιαφορία και έλλειψη πόθου προς τελείωση στην αρετή.
Η Θεία Χάρη στέλνει τα χαρίσματα σαν αμοιβή σ' όσους έχουν καθαριστεί από τα πάθη. Τους επισκέπτεται χωρίς θόρυβο και σε ώρα που δεν γνωρίζουν. Η Χάρη δεν έρχεται σ' αυτόν που είναι υποδουλωμένος στην αμαρτία, αφού καμιά κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει μεταξύ φωτός και σκότους. Το πνεύμα της Χάριτος, προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο, πρέπει να τον βρει καθαρό, για να αναπαυθεί σ' αυτόν, γιατί δεν πρόκειται για την απλή απαλλαγή από τη δουλεία του διαβόλου, αλλά για το συμβιβασμό και τη συμφιλίωση με τον Θεό. Πρόκειται για την υιοθεσία από τον επουράνιο Πατέρα, για τη συναρίθμησή του με τους Αγγέλους και τους Αγίους, για τη θέωσή του.
Να ξέρετε ότι ο Θεός δεν εκβιάζεται στις δωρεές Του. Δίνει, όταν αυτός θέλει. Ό,τι παίρνουμε, το παίρνουμε δωρεάν από το Θείο έλεος. Όποιος επιζητεί Θεία χαρίσματα και υψηλές θεωρίες ενώ είναι ακόμα φορτωμένος με πάθη, αυτός σαν ανόητος και υπερήφανος πλανιέται. Πρώτα απ' όλα οφείλει ν' αγωνιστεί για την κάθαρσή του. Η Θεία Χάρη στέλνει τα χαρίσματα σαν αμοιβή σ' όσους έχουν καθαριστεί από τα πάθη. Κατέρχεται σ' αυτούς χωρίς θόρυβο και σε ώρα που δεν γνωρίζουν...
Ο χαιρέκακος χαίρεται περισσότερο με τις δυστυχίες των άλλων, παρά με τα δικά του αγαθά. Η ψυχή του τρέφει μίσος γι' αυτούς που ευτυχούν και αποστρέφετα αυτούς που απολαμβάνουν τα αγαθά της ζωής. Η καρδιά του είναι γεμάτη μίσος και διακαής πόθος του είναι η δυστυχία των άλλων. Ο χαιρέκακος είναι μοχθηρός, η όψη του σκυθρωπή, το βλέμμα του ύπουλο. Έχει σφιγμένα χείλη, χαμογελάει σαρδόνια και το στόμα του είναι γεμάτο πίκρα. Ο τρόπος ζωής του είναι διεστραμμένος και υπερηφανεύεται με την κακία του. Ο Θεός θα ανταποδώσει σ' αυτόν, σύμφωνα με τις επιθυμίες της πονηρής του καρδιάς...
Φρόνηση είναι η διάκριση και επιλογή των πραγμάτων που πρέπει να γίνουν και εκείνων που δεν πρέπει. Είναι δε η επιστήμη του να ξεχωρίζει κανείς τα αγαθά από τα κακά.
Η έριδα γεννιέται από την κενοδοξία, οι δε εριστικοί είναι κενόδοξοι. Φιλονικούν προκαλώντας ο ένας τον άλλον, προσπαθώντας να μην υποτιμηθεί η γνώμη τους, αλλά να σταθεί ως ορθή και γεμάτη σοφία. Στους εριστικούς σημασία δεν έχει η αλήθεια, αλλά η υπεροχή τους έναντι της γνώμης του άλλου, επιδιώκοντας με τις κραυγές τη νίκη. Οι εριστικοί είναι ισχυρογνώμονες, αυτάρεσκοι, κενόδοξοι, υψηλόφρονες.
Φιλία είναι αγάπη υγιούς ψυχής προς ψυχή επίσης υγιή. Η φιλία είναι πιο δυνατή από την συγγενική αγάπη, διότι η μεν συγγενική αγάπη είναι έργο ανάγκης, αντίθετα η φιλία βασίζεται στην θέληση. Η φιλία υπαγορεύει ευλάβεια προς τα ιερά των φίλων, αγνότητα στη συμπεριφορά, ακεραιότητα στα ήθη, πίστη στον χαρακτήρα, σταθερότητα στις αποφάσεις, ειλικρίνεια στους λόγους, θάρρος στο να ειπωθούν τα ορθά και ωφέλιμα και στο να λέγεται η αλήθεια. Η φιλία είναι το στήριγμα για την ευτυχία δύο αγαθών ανθρώπων, γιατί μόνο μεταξύ αγαθών ανθρώπων μπορεί να αναπτυχθεί η αληθινή φιλία.
Ο ανειλικρινής φίλος είναι άνθρωπος ιδιοτελής, κρυψίνους, εγωιστής, υποκριτής. Φοράει το προσωπείο της φιλίας για να ωφεληθεί από οτιδήποτε χρήσιμο μπορεί να προκύψει. Λέει ψέματα όταν μιλάει για φιλία και έχει δόλο μέσα του όταν παριστάνει τον αφοσιωμένο. Ο ίδιος θέλει την βοήθεια του φίλου του όταν όμως εκείνος του ζητάει βοήθεια, την αρνείται, προφασιζόμενος χίλιες δύο δικαιολογίες. Επιδεικνύει φιλία, όταν όλα πάνε καλά, αλλά όταν ο φίλος του περνάει δύσκολα τον απαρνείται. Τον θυμάται όταν αυτός είναι ευτυχισμένος και από μακριά ζητάει να μάθει γι' αυτόν. Εύχεται ευτυχία σ' αυτόν που ήδη ευτυχεί και υγεία στον υγιή. Τον ξεχνάει όμως γρήγορα, όταν πέσει σε ατύχημα και δεν ρωτάει γι'αυτόν. Ενώ είναι γείτονάς του, δεν ενδιαφέρεται, τον αποφεύγει και τον καταριέται. Του καταλογίζει ανοησία για το γεγονός ότι δυσκολεύεται κάπου, τον ξεχνάει στην ασθένειά του, δεν τον πλησιάζει στη δυστυχία του, σαν ατυχήσει τον αποστρέφεται, ταπεινωμένο τον εξουθενώνει, όταν πτωχεύσει δεν θέλει καν να τον βλέπει, όταν πεινάει δεν τον φροντίζει, ακόμα και όταν πάει να πεθάνει δεν τον ελεεί. Τέτοιος είναι ο ανειλικρινής φίλος.
Ακολασία είναι η αχαλίνωτη φιληδονία, η ασωτία. Ακόλαστοι είναι οι ακρατείς, οι φιλήδονοι, που δεν συγκρατουν τις επιθυμίες τους, αλλά τους παραδίνουν τα χαλινάρια και όπου θέλουν αυτές, τους πηγαίνουν.
Φιλαυτία είναι η προς το σώμα εμπαθής και παράλογος φιλία, στην οποία αντίκειται η αγάπη και η εγκράτεια. Ο έχων την φιλαυτία έχει όλα τα πάθη.
Η φιλαργυρία γεννά την πλεονεξία, την απληστία, τον δόλο, την κλοπή, την αρπαγή, την αγνωμοσύνη, την αχαριστία και τον θάνατο της ψυχής.
Ο νους του φιλάργυρου σκοτίστηκε, η καρδιά του πωρώθηκε και η ψυχή του έχει διαφθαρεί. Ο,τιδήποτε το καλό είχε αποκτήσει στην ψυχή του, μαύρισε ή χάθηκε εντελώς. Είναι άσπλαγχνος, άπονος, ασυμπαθής και ανελεήμονας, τα πάθη του πλησίον του δεν συγκινούν την αναίσθητη καρδιά του. Η δυστυχία των αδελφών του δεν συγκινούν τα σπλάγχνα του, κανένα δεν σκέπτεται, δεν φροντίζει, δεν λυπάται, κανένα δεν συμπαθεί. Αν η κοινωνία των ανθρώπων χαθεί από πείνα, οι αποθήκες του δεν θα ανοίξουν. Την δυστυχία των άλλων, την θεωρεί ευκαιρία για την επαύξηση του πλούτου του. Πλεονέκτης και άπληστος επωφελείται από τις δυστυχίες των άλλων και χαίρει γι' αυτές περισσότερο από όσο για τις ευφορίες της γης και τον πλούτο του πλησίον του.
Ο φιλάργυρος δεν έχει φίλους, δεν έχει συγγενείς, έχει στερηθεί την συμπάθεια των ανθρώπων και περιφορονείται από όλους. Ο φιλάργυρος είναι ανελεύθερος, γιατί η φιλαργυρία, του υποδούλωσε την ψυχή του. Ο φιλάργυρος, ενώ έχει τα πάντα για να ευχαριστιέται, διανύει την ζωή του χωρίς ευχαρίστηση, γιατί δεν έχει αυτόν που θα τον ευχαριστήσει.
Ο φθόνος είναι πάθος της μοχθηρής ψυχής που λιώνει από ζήλεια, όταν βλέπει να προκόβει ο διπλανός. Είναι εμπαθής κριτής για τα αγαθά των άλλων. Είναι ρίζα όλων των κακών, πηγή κάθε συμφοράς και φυτώριο ανοσιουργημάτων. Είναι από όλα τα πάθη το πιο άδικο και το πιο δίκαιο. Στην πρώτη περίπτωση, ενοχλεί ιδιαίτερα τους καλούς, στη δεύτερη λιώνει αυτούς που το έχουν.
Ο φθονερός μισεί αυτούς που ευτυχούν και ποθεί την δυστυχία τους, χαίρεται με την καταστροφή τους και ευχαριστιέται με τις συμφορές τους.
Η φαντασία καθιστά τους ανθρώπους που την ακολουθούν, όχι λάτρεις του Θεού, αλλά ειδωλολάτρες. Γιατί υποβάλλει στους ''οπαδούς'' της, να λατρεύουν τις εικόνες που αυτή κατασκευάζει.
/
8

Βλέπετε 34 - 66 από τα 240 αποτελέσματα