Περί...

Loading...
Άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Το ότι ο Ιησούς παραδόθηκε να φραγγελωθεί, πριν Σταυρωθεί, είναι για μας τύπος, στο να καταφρονήσουμε κάθε ανθρώπινο ονειδισμό.
Μάταια είναι όλα τα (καλά) έργα εκείνου, που με πονηρή διάθεση, άλλα λέει και άλλα έχει μέσα στην καρδιά του.
Το φτυσίματα που έκαναν στον Κύριό μας, για εμάς είναι τύπος, στο να σβήσουμε κάθε ανθρωπαρέσκεια και κάθε δόξα του κόσμου τούτου.
Ο στολισμός του σώματος είναι καταστροφή της ψυχής. Το να φροντίζεις όμως γι' αυτά (σώμα και ψυχή) με φόβο Θεού, είναι καλό.
Όταν ελεήσεις τον φτωχό αδελφό σου, μην τον φωνάξεις να σε βοηθήσει στη δουλειά σου, για να μην χάσεις τον μισθό της ευεργεσίας.
Τα νεανικά σώματα, πο παχαίνουν με διάφορα φαγητά και με οινοποσίες, είναι όμοια με γουρουνόπουλα, που τα ετοιμάζουν για σφάξιμο. Έτσι, με την πύρωση των σαρκικών ηδονών (που προκαλεί η πολυφαγία και η οινοποσία), σφαγιάζεται η ψυχή και με τη φλόγα της κακής επιθυμίας, αιχμαλωτίζεται ο νους, για να μην μπορεί να αντιστέκεται στις ηδονές της σάρκας.
Κόσμος είναι το να διασπάται κανείς σε πολλές και διάφορες υποθέσεις. Κόσμος είναι το να ενεργούν οι άνθρωποι τα αντίθετα προς την ανθρώπινη φύση και να ικανοποιούν τα σαρκικά τους θελήματα. Κόσμος είναι το να νομίσει κανείς, ότι μένει παντοτινά στη ζωή αυτή. Κόσμος είναι, να φροντίζει για το σώμα προς βλάβην της ψυχής και να καυχιέται γι' αυτά που αφήνει πίσω του. Και αυτά δεν τα είπα από μόνος μου, αλλά ο Ιωάννης ο Απόστολος είναι που τα λέει: Μην αγαπάτε τον κόσμο μήτε όσα είναι του κόσμου.
Θυμήσου τον Θεό ότι είναι παρών και σε προσέχει, και ό,τι έχεις στην καρδιά σου, είναι φανερό μπροστά Του.

Πες λοιπόν στη ψυχή σου. Αν φοβάσαι όμοιούς σου ανθρώπους αμαρτωλούς να μη δουν τις αμαρτίες σου, πόσον μάλλον τον Θεό που τα βλέπει όλα;

Και από αυτό φανερώνεται ο φόβος του Θεού στη ψυχή σου. Και σε κάθε πράγμα που κάνεις, να πιστεύεις ότι ο Θεός βλέπει κάθε σκέψη σου, και δεν θα αμαρτήσεις ποτέ.
Το ψέμα γεννιέται συχνά από την επιθυμία να αρέσουμε στους ανθρώπους και απομακρύνει από την ψυχή το φόβο του Θεού.
Να φυλάγεσαι όταν συνομιλείς με αιρετικούς, επιθυμώντας να υπερασπίσεις την πίστη σου, μήπως το δηλητήριο των κακών τους λόγων, δηλητηριάσει και εσένα τον ίδιο. Μα ούτε και βιβλίο αιρετικών μην θελήσεις να διαβάσεις, για να μην θανατώσεις την ψυχή σου.
Χωρίς την οργή, προς όλα εκείνα που σπέρνει ο διάβολος, δεν θα μπορέσει ο άνθρωπος, να πετύχει την αγνότητα.
Το Άγιο Πνεύμα μας διδάσκει να απομακρυνόμαστε από την αμαρτία και να μην επιστρέφουμε πλέον σ' αυτήν.
Με 4 πράγματα σκοτίζεται η ψυχή: με το μίσος προς τον πλησίον, την εξουθένωση, την ζήλεια και τον γογγυσμό.
Αν θέλεις ν' ακολουθήσεις τον Χριστό, πρέπει να κρεμάσεις μαζί Του, πάνω στο σταυρό, τον παλιό σου εαυτό, εφόσον πρώτα διώξεις από κοντά σου, εκείνους που σε κατεβάζουν από το σταυρό και να ετοιμαστείς για να υπομείνεις ταπεινώσεις και να αναπαύεις τις καρδιές εκείνων που σε στενοχωρούν.
Η κατά Θεό λύπη, προξενεί σωτηρία και επειδή τρέφει την ψυχή με την ελπίδα της μετανοίας, είναι ανακατεμένη με χαρά (χαρμολύπη).
Τα έργα εκείνων που αληθινά πενθούν είναι: το να απομακρύνουν το νου και τις αισθήσεις τους, από τα γύρω φαινόμενα. Το να μην κρίνουν τον πλησίον, γιατί εκείνος που ασχολείται μόνο με τις δικές του αμαρτίες, αποφεύγει να κρίνει το πλάσμα του Θεού. Το να μην εκδικούνται αυτόν που τους κάνει κακό. Το να μη λυπούνται, για όσα έγιναν από το συγκάτοικό τους, χωρίς τη δική τους γνώμη. Το να μην κάνουν το θέλημά τους. Το να μη λένε για οποιονδήποτε, ότι είναι καλός ή κακός, γιατί το θεωρούν ντροπή τους, να μάθουν πως υπάρχει κάποιος αισχρότερος απ' αυτούς. Το να μη θέλουν να γνωρίζουν πράγματα, που δεν τους ενδιαφέρουν. Το να μην αντιδρούν, όταν τους χλευάζουν. Το να μη λυπούνται, όταν τους αδικούν. Το να μην ταράζονται, όταν συκοφαντούνται για πράγμα που δεν γνωρίζουν, αλλά να λένε αμέσως το "συγχώρησαν". Το να μην αποδέχονται τους επαίνους. Το να μη συγχύζονται, όταν βρίζονται. Το να μην κυνηγούν τη φιλία των ισχυρών του κόσμου. Το να μη θέλουν να επιβάλλουν τη γνώμη τους, ακόμα και όταν έχουν δίκιο, ούτε να φιλονικήσουν για ο,τιδήποτε. Αυτά και όσα σχετίζονται μ' αυτά, αν υπάρχουν σ' έναν άνθρωπο, φανερώνουν ότι έχει το αληθινό πένθος, ότι με τα νοερά του μάτια γνώρισε τον εαυτό του και την αδυναμία του, ότι κατάλαβε ποιό είναι το θέλημα του Θεού και ότι συνειδητοποίησε πως δεν μπορεί ν' αρέσει στο Θεό όπως ο ίδιος νομίζει. Γι' αυτό και αρκείται στη δική του λύπη, κλαίει για τον εαυτό του και δεν ασχολείται με το πλάσμα του Θεού, που μέλλει Εκείνος να κρίνει. Έτσι διατηρεί ακέραιη την (πνευματική) οικοδομή, που έχτισε μέσα του το πένθος. Δεν μπορεί λοιπόν ο άνθρωπος να είναι αμέριμνος ούτε να εμπιστευθεί τον εαυτό του, πριν βρεθεί μπροστά στο κριτήριο, να ακούσει και να μάθει την απόφαση, που θα τοποθετηθεί (η ψυχή του). Γι' αυτό όσο βρίσκεται εν ζωή, οφείλει να κοπιάζει ακατάπαυστα.
Μην θελήσεις να ακούσεις βλάβη αυτού που σε λύπησε, για να μην του την ανταποδώσεις, με την καρδιά σου.
Εκείνα που γεννούν τη φιλονικία είναι τα εξής: η πολυλογία, η μεταφορά στον καθένα λόγων που του αρέσουν, η παρρησία, η δολιότητα και το να θέλει κανείς να επικρατεί ο λόγος του. Αυτά κυρίως οδηγούν στη φιλονικία.
Φιλαργυρία είναι η έλλειψη πίστεως στο Θεό, ότι θα φροντίσει για σένα, είναι το χάσιμο της ελπίδος για την εκπλήρωση των υποσχέσεών Του και η μεγάλη ιδέα που έχουμε για τον ευατόν μας.
Αν τρώτε και κάποιος από σας δεν θέλει το φαγητό, ας μην πει, ότι δεν μπορεί να το φάει. Ας πιέσει τον εαυτόν του μέχρι θανάτου και ο Θεός θα τον αναπαύσει. Αν ο αδελφός σου μαγειρέψει ένα φαγητό και δεν το πετύχει, μην του πεις, ότι δεν μαγείρεψε καλά, γιατί αυτό είναι θάνατος για την ψυχή σου. Εξέτασε τον εαυτό σου, πόσο θα στενοχωριόσουν εσύ, αν το άκουγες από άλλον και θα βρεις ψυχική ανάπαυση. Όταν πίνεις νερό, να μην κάνεις θόρυβο με τον λάρυγγά σου.
Όπως ακριβώς ένα ερειπωμένο σπίτι, έξω από την πό­λη γίνεται τόπος ακαθαρσιών, έτσι και η ψυχή του οκνηρού, γίνεται κατοικητήριο κάθε ακαθάρτου πάθους.
Ο Θεός περισσότερο απ' όλες τις άλλες αρετές, ζητάει τούτο: να ταπεινώνεται κανείς και να υποτάσσεται στον πλησίον σε όλα.
Ταπείνωση είναι, το να θεωρεί κανείς τον εαυτόν του αμαρτωλό και ότι δεν κάνει κανένα καλό μπροστά στον Θεό.
Αυτός που έχει ταπείνωση δεν έχει γλώσσα να πει σε κάποιον ότι είναι αμελής ή να αντιμιλήσει σ΄εκείνον ο οποίος τον ταλαιπωρεί, ούτε έχει μάτια να δει ή να αντιληφθεί άλλου ανθρώπου ελαττώματα, ούτε αυτιά ν΄ακούσει πράγματα που δεν ωφελούν την ψυχή του. Στόμα δεν έχει να φανερώσει ελαττώματα κάποιου ή να θλίψει κάποιον με τα λόγια του, ούτε έχει ενδιαφέροντα με κάποιον εκτός των δικών του αμαρτημάτων. Αντίθετα, είναι ειρηνικός προς όλους τους ανθρώπους, γιατί αυτό είναι εντολή του Κυρίου και όχι γιατί χαρίζεται κάποια άλλη αδυναμία.
Εκείνος που αποκτά ταπεινοφροσύνη, παίρνει πάνω του το σφάλμα του συνανθρώπου του, λέγοντας: ''Εγώ έσφαλλα''. Ενώ εκείνος που καταφρονεί τον άλλον, πιστεύει ότι ο ίδιος είναι σοφός και κατηγορεί και ελέγχει τον πλησίον του.
Ο καλύτερος τρόπος για ν' αναπαύσει κανείς τη συνείδησή του είναι, να μην κατακρίνει τον πλησίον και να ταπεινώνει τον εαυτό του.
Αν ο άνθρωπος δεν ακούσει την συνείδησή του, τότε αυτή τον παραδίνει στους εχθρούς του (τους δαίμονες).
Όταν προσεύχεσαι με ταπείνωση, έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου, η προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από τον Θεό. Αν όμως ενώ προσεύχεσαι, σου έλθει στο νου σου να κατακρίνεις τον αδελφό σου, τότε ο κόπος σου, πηγαίνει εντελώς χαμένος.
Όταν προσεύχεσαι, πρόσεχε, μην τυχόν δείξεις καταφρόνηση (στην ιερότητα του έργου) με την αμέλειά σου, αντί να τιμάς το Θεό, Τον παροργίσεις. Στάσου με φόβο Θεού! Μην γέρνεις στον τοίχο και μην χαλαρώνεις τα πόδια σου, με το να στηρίζεσαι από ένα και να ξεκουράζεις το άλλο, όπως (κάνουν) οι άσχετοι. Και την καρδιά σου να την συγκρατείς, για να μην ασχολείται με τα θελήματά σου (την ώρα της προσευχής). Έτσι ο Θεός θα δεχθεί τη θυσία σου.
Μην αντιμετωπίσεις με πονηριά κανέναν άνθρωπο, για να μην αχρηστέψεις τους (πνευματικούς) κόπους σου. Με όλους τους ανθρώπους να κρατάς την καρδιά σου καθαρή, και θα δεις την ειρήνη του Θεού (να βασιλεύει) μέσα σου. Γιατί όπως ακριβώς, όταν ο σκορπιός χτυπήσει κάποιον, το δηλητήριο του διατρέχει ολόκληρο το σώμα και προσβάλλει την καρδιά του ανθρώπου, έτσι προσβάλλει την καρδιά η κακία και η πονηριά την ψυχή. Όποιος λοιπόν λυπάται τους κόπους του και δεν θέλει να χαθούν, πετάει από πάνω του, την πονηριά και την κακία.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 76 αποτελέσματα