Περί...

Loading...
Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Μην αφήνεις λύπη στην καρδιά σου.
Διότι η χαρά του πονηρού είναι η λύπη, η αθυμία, από την οποία γεννιούνται πολλά και με τα οποία γεμίζει πικρία η ψυχή αυτού που τα έχει.
Ενώ η διάθεση του μετανοούντος λέει: «Ήμαρτον, συγχώρησον, Πάτερ»!
Και διώχνει τη λύπη.
«Μήπως, λέει, δεν είμαι άνθρωπος ασθενής; Λοιπόν, τί πρέπει να κάνω»; Πράγματι, παιδί μου, έτσι είναι. Έχε θάρρος.
Μόνον όταν έλθει η χάρις του Θεού, τότε στέκει στα πόδια του ο άνθρωπος.
Αλλιώς, χωρίς χάρη, πάντοτε παρασύρεται και πάντοτε πέφτει.
Να έχεις ανδρεία λοιπόν και μη φοβάσαι καθόλου.
Εμείς να ζητούμε το έλεος της αφέσεως των αμαρτιών μας και να επιμεληθούμε την καθαρότητα της ψυχής, και τα του Θεού έρχονται μόνα τους χωρίς να τα ζητούμε.
Να του λες του Χριστού: ''Σε ευχαριστώ Χριστέ μου, για τα καλά που μου έδωσες και για τα κακά που πάσχω. Δόξα σοι, δόξα σοι, ο Θεός μου!''.
Εάν ζήτησεις το δίκαιο για οποιοδήποτε πράγμα, που θα σε αδικήσει, ατιμάσει, βρίσει, χτυπήσει, διώξει ή τη ζωή σου επιβουλευθεί ο πλησίον σου και πάλι εσύ είσαι άδικος, εάν τον θεωρήσεις αίτιο ή τον κατηγορήσεις με εμπάθεια. Γιατί ζητείς απ' αυτόν, αυτό που δεν του το έδωσε ο Θεός. Εάν εννοήσεις καλά αυτό που σου λέω, όλους θα τους θεωρείς ανεύθυνους, για οποιοδήποτε σφάλμα και μόνον εσύ θα είσαι για όλα υπεύθυνος...
Τρεις εχθροί πολεμούν το ανθρώπινο γένος: οι δαίμονες, η ίδια η φύση μας και η συνήθεια. Εκτός απ' αυτά άλλος πόλεμος δεν υπάρχει.
Αυτοί που ντρέπονται να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, πίσω από την ντροπή αυτή κρύβεται ο εγωισμός τους.
Όταν εξομολογείται ο άνθρωπος, καθαρίζεται η ψυχή του και γίνεται αδάμαντας φωτεινός. Χωρίς την εξομολόγηση, μετάνοια δεν λογίζεται και χωρίς την μετάνοια, ο άνθρωπος δεν σώζεται. Αν δεν αφήσεις την αμαρτία ότι κι αν κάνεις πηγαίνει χαμένο. Μόλις χωρίσεις και αφήσεις την αμαρτία, όλα είναι συγχωρημένα μετά την εξομολόγηση. Όλα συγχωρούνται, μόνο όσα δεν εξομολογηθούν, εκείνα δεν συγχωρούνται. Χύσε δύο σταγόνες δάκρυα με πόνο ψυχής και ξεπλύνεται όλος ο ρύπος...
Πρόσεχε να καθαρίζεις τον εαυτόν σου με καθαρή εξομολόγηση. Μην αφήνεις ακαθαρσία αμαρτίας μέσα σου, για να μην βρίσκει αιτία ο πονηρός και σε ρίχνει. Αποκάλυψε στον γέροντά σου τους λογισμούς σου και αυτός σε θεραπεύει. Μην κρύψεις ποτέ λογισμό σου, διότι μέσα σ' αυτόν βρίσκεται κρυμμένη η πονηριά του διαβόλου.
Όσο αργείς να ζητήσεις συγχώρεση, πηγαίνοντας για εξομολόγηση, τόσο περισσότερο δίνεις άδεια στον πονηρό (διάβολο) να απλώνει μέσα σου ρίζες.
Δεν βλέπεις τον Προφήτη Δαβίδ, όταν τον ελέγχει ο (Προφήτης) Νάθαν για την Βηρσαβεέ; Φωνάζει ο Δαβίδ: ''Ημάρτηκα τω Κυρίω!'' και ο Νάθαν του λέει: ''Και ο Κύριος παρεβίβασεν το αμάρτημά σου''. Λοιπόν, συγχωρέθηκε αμέσως ο Δαβίδ, ωστόσο όμως εφόρου ζωής παιδευόταν. Αρχικά πέθανε το παιδάριο που έκανε με την Βηρσαβεέ. Έπειτα αμάρτησε ο υιός του (Αβεσσαλώμ) προς την θυγατέρα του Θάμαρ. Κατόπιν τον έδιωξε ο υιός του... Και όλα αυτά τα υπέστη ο Δαβίδ, κατόπιν συγχωρήσεως... Βλέπεις, ότι παρότι συγχωρείται η αμαρτία, ο κανόνας παραμένει κατ' αναλογία του πταίσματος; Αν και συγχωρείται ο άνθρωπος με την εξομολόγηση, ωστόσο όμως παραμένει η φαντασία του σφάλματος και η εργασία αυτής.
Χωρίς το θέλημα του Κυρίου, ούτε ασθενούμε, ούτε πεθαίνουμε... Λοιπόν ταπεινώσου και πάσαν την ελπίδα σου στήριζε εις Αυτόν.
Πίστεψε παιδί μου, ότι σε όσα και αν πάσχουμε, ο Χριστός είναι ο ιατρός της ψυχής και του σώματός μας, αρκεί να έχει κανείς την τέλεια αυταπάρνηση, την τέλεια πίστη και αφοσίωση σε Αυτόν, χωρίς δισταγμό.
Προσέχετε, να μην επαινείτε ο ένας τον άλλον κατά πρόσωπο, διότι ο έπαινος βλάπτει ακόμα και τους τελείους!
Ο φοβούμενος να γνωρίσει τον εαυτόν του, αυτός βρίσκεται μακριά από την γνώση· άλλο τίποτε δεν αγαπά παρά να βλέπει μόνο λάθη στους άλλους και να τους κρίνει. Αυτός δεν βλέπει στους άλλους χαρίσματα, αλλά μόνον ελαττώματα, δεν βλέπει στον εαυτό του ελαττώματα, παρά μόνο χαρίσματα. Και αυτό είναι το χαρακτηριστικό ελάττωμα των ανθρώπων του καιρού μας, που δεν αναγνωρίζουμε ο ένας, το χάρισμα του άλλου.
Η πείρα δεν αγοράζεται. Είναι απόκτημα του καθενός, κατά τον κόπο του και το αίμα του, που θα δώσει για να την αποκτήσει.
Οι άνθρωποι του κόσμου, αγαπούν τον κόσμο, επειδή δεν γνώρισαν ακόμη, την πικρία του. Είναι ακόμη τυφλοί στην ψυχή και δεν βλέπουν τι κρύβεται, μέσα σ' αυτήν την προσωρινή χαρά. Δεν ήρθε ακόμη σ' αυτούς το νοητό φως και δεν έφεξε ακόμα, ημέρα σωτηρίας.
Τίποτε άλλο δεν μπορεί τόσο να βοηθήσει και να κατευνάσει τον θυμό και όλα τα πάθη, όσον η αγάπη προς τον Θεόν και προς όλους τους συνανθρώπους. Με την αγάπη ευκόλως νικάς, παρά με τους άλλους αγώνες. Με την αγάπη φτάνει κανείς σύντομα σε μεγάλα μέτρα και χωρίς να κοπιάσει πολύ κάνοντας πνευματικό αγώνα, διότι η αγάπη μετέχει σε όλα.
Μην ομιλείς καθόλου με τους αιρετικούς, διότι μολύνεται η καθαρή σου ψυχούλα από τα βλάσφημα λόγια τους.
Δεν υπάρχει άλλη πιο ευωδιαστή θυσία προς τον Θεό, σαν την αγνότητα του σώματος, που αποκτάται με αγώνα και αίμα.
Για να λάβεις προσθήκη Χάριτος, θα πρέπει να βγεις νικητής από τον πειρασμό και τον πόλεμο που θα σε κάνει εχθρός. Εάν δεν αντέχεις τον πόλεμο, γογγύζεις και πίπτεις, προσθήκη Χάριτος δεν λαμβάνεις. Με πόνο, δάκρυα, θερμότητα πίστεως, ταπεινώσεως και καλής προαιρέσεως θα λάβεις τη Χάρη. Και πάλιν με δάκρυα χαράς και ευχαριστίας και με φόβον Θεού θα Την κρατήσεις. Με θέρμην και ζήλον ελκύεται. Με ψυχρότητα και αμέλεια χάνεται.
Η πείρα δια της πράξεως αποκτάται με τα χρόνια. Αντίθετα η Χάρη, είναι χάρισμα εξαρτώμενο από τον Θεό. Και δίδεται κατά αναλογία της θερμότητος της πίστεως, της ταπεινώσεως και της καλής προαιρέσεως.
Πάντοτε προηγείται η Χάρη των πειρασμών, ως μία ειδοποίηση προετοιμασίας.
Ο άνθρωπος χωρίς τη Χάρη, είναι μηδέν. Μόνον η Χάρη του Θεού όταν έλθει, τότε στέκει στα πόδια ο άνθρωπος. Αλλιώς, χωρίς Χάρη, πάντοτε παρεκτρέπεται και πάντοτε πέφτει... στην αμαρτία.
Ό,τι επιτρέπει ο Θεός στη ζωή μας, το κάνει πάντοτε προς όφελος της ψυχής μας.
Αυτά που μας φαίνονται άσχημα, αυτά αφήνουν στη ψυχή μας περισσότερο κέρδος, όταν τα υπομένουμε χωρίς γογγυσμό.
Προσέχετε να μην επαινείτε ο ένας τον άλλον κατά πρόσωπον, διότι βλάπτει και τους τελείους ο έπαινος, όχι εσάς που είστε ακόμη αδύνατοι. Μόνον ονειδισμοί και ταπεινώσεις ωφελούν πνευματικά τον άνθρωπο. Διότι απ' αυτά γεννιέται η ταπείνωση. Κερδίζει στεφάνια. Υπομένοντας πνίγει τον εγωισμό και την κενοδοξία.
Διαπίστωσα, ότι αν η Χάρη δεν φωτίσει τον άνθρωπο, τα λόγια όσα και αν του ομιλήσεις, δεν βγάζουν καμμία ωφέλεια. Προς στιγμή τα ακούει και την άλλη στρέφει πάλι αιχμάλωτος στα ίδια. Εάν όμως ευθύς, μαζί με τον λόγο ενεργήσει η Χάρη, τότε γίνεται εκείνη την ώρα αλλοίωση, με την αγαθή προαίρεση του ανθρώπου. Και αλλάζει θαυμαστώς η ζωή του, από την ώρα εκείνη. Αυτό συμβαίνει, σε όσους δεν σκλήρυναν από μέσα τους ακοή και συνείδηση. Όσοι όμως παρακούουν και εμμένουν στα θελήματά τους, ημερονύχτια να τους ομιλείς από την σοφία των Πατέρων και θαύματα μπροστά τους να κάνεις, ούτε ρανίδα ωφελείας θα λάβουν. Μόνο θέλουν να έρχονται να μιλούν, να περάσει η ώρα τους, χάριν της ακηδίας...
Δεν σου ζητεί περισσότερο ο Χριστός, για να σου δώσει τα άγιά Του χαρίσματα· μόνο να αναγνωρίζεις ότι, ό,τι καλό και αν έχεις, είναι δικό Του. Και να συμπαθείς αυτόν που δεν έχει.
Από την αρχή της δημιουργίας, ο Κύριος σε 3 τάξεις χώρισε τους ανθρώπους. Στον έναν έδωσε πέντε τάλαντα, στον άλλον δύο και στον τρίτο ένα. Ο πρώτος έχει ανώτερα χαρίσματακαι χωρητικότητα στο νου και λέγεται Θεοδίδακτος, διότι λαμβάνει από τον Θεό, χωρίς διδασκαλία, όπως π.χ. ο Μέγας Αντώνιος. Ο δεύτερος με τα δύο τάλαντα, πρέπει να διδαχτεί το καλό για να το κάνει και ο τρίτος, είτε ακούσει, είτε μάθει, το κρύβει στο χώμα και δεν κάνει τίποτε...
Μην επιθυμείς να βρεις χαρά και ανάπαυση σε όσα η ψυχή σου λυπάται και η Θεία Χάρις δεν αναπαύεται.
Στους ανθρώπους υπάρχουν διάφοροι χαρακτήρες. Είναι εκείνοι που έχουν μαλακές ψυχές και εύκολα πείθονται. Είναι όμως και εκείνοι, που έχουν σκληρές ψυχές και δεν υποτάσσονται εύκολα. Έχουν τόση διαφορά (αυτοί μεταξύ τους), όση το βαμβάκι από το σίδηρο. Το βαμβάκι θέλει μόνο επάλειψη λόγου. Αλλά το σίδηρο θέλει φωτιά και καμίνι των πειρασμών, για να δουλευτεί. Και θα πρέπει ο συγκεκριμένος άνθρωπος να επιδείξει υπομονή στους πειρασμούς, για να γίνει η κάθαρση. Όταν δεν έχει υπομονή, είναι λύχνος χωρίς λάδι και συντόμως σβήνει και χάνεται.
/
7

Βλέπετε 1 - 33 από τα 201 αποτελέσματα