Περί...

Loading...
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Ο Δαβίδ ήταν βασιλιάς, μα δεν είπε, πως ο βασιλικός θρόνος είναι πηγή της μακαριότητας του ανθρώπου. Ο Δαβίδ ήταν στρατηλάτης και ήρωας. Πόσες μάχες έδωσε και πόσες νίκες πέτυχε! Ποτέ του ωστόσο δεν είπε, ότι στην δόξα του νικητή και του κατακτητή, βρίσκεται η μακαριότητα του ανθρώπου. Ο Δαβίδ συγκέντρωσε με το ξίφος του αμύθητα πλούτη. Το χρυσάφι ήταν σωριασμένο στις αποθήκες του. Δεν είπε όμως, ότι στον πλούτο βρίσκεται η μακαριότητα του ανθρώπου. Ο Δαβίδ γεύτηκε όλες τις απολαύσεις. Μα σε καμμιά απ' αυτές δεν βρήκε την μακαριότητα του ανθρώπου. Μακάριος για τον Δαβίδ είναι εκείνος, που φυλάγεται από την αμαρτία και όλο του το θέλημα, είναι δοσμένο στον νόμο του Θεού...
Αδελφοί! Ας εθιστούμε στην ακατάπαυστη δοξολογία του Θεού. Στις θλίψεις μας, ας χρησιμοποιούμε αυτό το όπλο. Με την δοξολογία του Θεού, ας διώχνουμε μακριά τους αόρατους εχθρούς μας και ιδιαίτερα εκείνους, που προσπαθούν να μας λυγίσουν με τη λύπη, την ολιγοψυχία, την αγανάκτηση, την απελπισία. Ας καθαριζόμαστε ψυχικά με τα δάκρυα, με την προσευχή, με τη μελέτη της Αγίας Γραφής κα των Πατερικών κειμένων. Έτσι θα βλέπουμε ολοκάθαρα την Πρόνοια του Θεού, ο Οποίος όλα τα παρακολουθεί, όλα τα εξουσιάζει, όλα τα διακυβερνά, όλα τα κατευθύνει, σύμφωνα με τις ανεξιχνίαστες βουλές και κρίσεις Του, προς σκοπούς γνωστούς μόνο σε Εκείνον. Και βλέποντας την Θεία Πρόνοια, θα θαυμάζουμε το μεγαλείο του ακατάληπτου Θεού και θα Τον δοξολογούμε παντοτινά...
Όποιος πίνει το ποτήρι των θλίψεων, με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και με ευχές προς τους αδελφούς που του το προσφέρουν, αυτός έφτασε στην αγία ανάπαυση, στη χάρη της ειρήνης του Χριστού και από τώρα κιόλας, απολαμβάνει τον πνευματικό παράδεισο του Θεού.
Οι εχθροί σου δεν είνσι παρά όργανα της Θείας Πρόνοιας, που σε παιδαγωγούν για τις αμαρτίες σου, στο διάστημα της επίγειας ζωής σου. Έτσι θα γλυτώσεις από τα βάσανα του άδη, που σου αξίζουν. Αν αγαπήσεις τους εχθρούς σου και προσεύχεσαι εγκάρδια, να τους χαριστούν όλα τα αγαθά, πρόσκαιρα και αιώνια, τότε ο Θεός θα σε βοηθήσει, ώστε να ποδοπατήσεις όλους τους δαίμονες και να μπεις με τον νου στον ναό της καρδιάς σου, όπου θα προσκυνήσεις τον Θεό Πατέρα πνευματικά και αληθινά. Αν όμως αφήσεις την καρδιά σου να σκληρύνει με την μνησικακία και δικαιολογήσεις την οργή σου με υπερηφάνεια, ο Κύριος θα σε αποστραφεί! Τότε θα παραδοθείς στον σατανά, που θα σε ποδοπατήσει με αισχρούς λογισμούς και αμαρτωλά αισθήματα. Και εσύ, δεν θα μπορείς να αντισταθείς...
Οι εντολές του Θεού δόθηκαν όχι μόνο για την εξωτερική συμπεριφορά, αλλά και για την εσωτερική κατάσταση του ανθρώπου· αγκαλιάζουν όλους τους λογισμούς, όλα τα αισθήματα, όλες τις μυστικές κινήσεις της ψυχής. Η τήρηση των εντολών δεν είναι δυνατή, χωρίς την διαρκή εγρήγορση και την έντονη προσοχή.
Ρύθμισε όλες σου τις πράξεις και όλη σου τη διαγωγή, σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου. Ρύθμισε σύμφωνα με αυτές τα λόγια σου, τις σκέψεις σου και τα αισθήματά σου και θα γνωρίσεις τις ιδιότητες του Ιησού και έτσι θα σε συνεπάρει μια άφθαρτη γλυκύτητα, που δεν ανήκει στον κόσμο και η οποία αφαιρεί από την καρδιά, κάθε ροπή προς τις επίγειες απολαύσεις. Θα Τον αγαπήσεις τότε τον Χριστό τόσο, που θα θελήσεις να κατοικήσει μέσα σου και χωρίς Αυτόν, θα θεωρείς τον εαυτόν σου χαμένο. Και θα κραυγάζεις αδιάλειπτα: "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό!".
Στόλισε τον εαυτό σου όχι με μαργαριτάρια και διαμάντια, όχι με χρυσάφι και ασήμι, αλλά με τη σωφροσύνη και την ταπεινοφροσύνη, την πραότητα, την πνευματική σύνεση, με τα δάκρυα της μετάνοιας και την παιδική, ή μάλλον την αγγελική ακακία. Να ο ακριβός στολισμός σου! Έτσι βλέποντας στολισμένη τη ψυχή σου ο Βασιλιάς των βασιλιάδων, ρίχνει σ' αυτήν το σπλαχνικό του βλέμμα.
Όποιος συχνά προδίδει τους φίλους του, τους κάνεις εχθρούς του και τους διώχνει μακριά του. Έτσι και όποιος συχνά εξομολογείται τις αμαρτίες του, τις διώχνει μακριά του. Γιατί οι αμαρτίες δεν αντέχουν τον έλεγχο και τον διασυρμό. Με την εξομολόγηση, διαλύεται η φιλία με τις αμαρτίες.
Όπως το φιλάσθενο σώμα πρέπει να προφυλάσσεται από το κρύο, την υγρασία και ορισμένες βλαπτικές τροφές, έτσι και η πνευματικά φιλάσθενη ψυχή, που πάντα κινδυνεύει από την αμαρτία, πρέπει να προφυλάσσεται από τον ανθρώπινο έπαινο, για να μην καταβάλλεται από τα πάθη και μάλιστα από την ολέθρια κενοδοξία.
Αν η Πρόνοια του Θεού, μας παραχώρησε αξιώματα και εξουσία, ας γίνουμε μέσω αυτών ευεργέτες των ανθρώπων. Ας φτύσουμε το φοβερό εκείνο δηλητήριο, το τόσο επικίνδυνο για τη ψυχή μας, τον άλογο εγωισμό, που κάνει τους ανθρώπους άρρωστους, ή μάλλον θηρία και δαίμονες, μάστιγες της ανθρωπότητας και εχθρούς του εαυτού μας.
Οι μετάνοιες πρέπει να γίνονται χωρίς καμμία βιασύνη, με μία αίσθηση μετανοίας στην ψυχή και με την προσευχή του Ιησού στα χείλη, κατά τη διάρκεια της κάθε μετάνοιας που κάνουμε.
Ο Κύριος όταν προσευχόταν γονάτιζε (Λουκ. 22,41). Και εσύ, δεν πρέπει να περιφρονείς τις γονυκλισίες, αν οι σωματικές σου δυνάμεις, σου τις επιτρέπουν. Με το γονάτισμα στη γη, λένε οι Πατέρες, εικονίζεται η πτώση στην αμαρτία και γίνεται ένα είδος εξομολογήσεως, ενώ με την ανόρθωση απο τη γη υποδηλώνετσι η μετάνοια και συμβολίζεται η υπόσχεση για ενάρετο βίο.
Για να θανατώσω τον εγωισμό μου, πρέπει να αποκτήσω βαθιά συναίσθηση της πνευματικής μου φτώχειας και να δεχθώ τον τρόπο σκέψεως του Ευαγγελίου.
Όποιος δεν έχει μέτρο και διάκριση στη διατροφή του, δεν μπορεί να διαφυλάξει την αγνεία και τη σωφροσύνη, δεν μπορεί να δαμάσει την οργή, δεν μπορεί να νικήσει την οκνηρία, την αθυμία και την λύπη, γίνεται δούλος της φιλοδοξίας και κατοικητήριο της υπερηφάνειας. Την υπερηφάνεια τη γεννά μέσα στον άνθρωπο η σαρκική του κατάσταση και αυτήν πάλι τη δημιουργεί η τρυφηλή ζωή, γενικά και η πλούσια διατροφή, ειδικότερα.
Η αδιάκριτη εγκράτεια, η παρατεταμένη δηλαδή ασιτία, δεν ενθαρρύνεται από τους Αγίους Πατέρες, επειδή: α)προξενεί σωματική εξασθένηση β) επιφέρει ανικανότητα για πνευματικές ασκήσεις γ)ευνοεί το πάθος της υπερηφάνειας και της οιήσεως και δ)αναγκάζει συχνά τον άνθρωπο, από αδυναμία, να επιστρέψει στην πολυφαγία.
Όποιος σπέρνει σε γη ακαλλιέργητη, χάνει το σπόρο και αντί για σιτάρι θερίζει αγκάθια. Έτσι και εμείς, αν σπέρνουμε στη ψυχή την προσευχή έχοντας παχιά σάρκα, τότε αντί για καρπό καλό, θα θερίσουμε αμαρτία. Η προσευχή θα χάνεται ή θα μολύνεται μέσα σε μάταιες σκέψεις. Η σάρκα μας προέρχεται από τη γη και αν δεν την καλλιεργήσουμε όπως τη γη, ποτέ δεν θα φέρει καρπό καλό, τον καρπό της αλήθειας.
Όλες οι επίγειες ενασχολήσεις, τέρψεις, τιμές και απολαβές, δεν είναι παρά παιχνίδια με τα οποία παίζουν τα ενήλικα παιδιά, χάνοντας την αιώνια μακαριότητα. Τί αξία έχουν όλα εγκόσμια μπροστά στον Χριστό, τον παντοδύναμο Θεό, που παραδίνει τον εαυτόν Του ως δώρο και απόκτημα αιώνιο στη σκόνη, τον άνθρωπο;
Η συναίσθηση της πνευματικής φτώχειας, η παραδοχή της πτώσεως, η ζωντανή ομολογία του Λυτρωτή είναι άγνωστες στον άνθρωπο πού έχει κοσμικό φρόνημα. Αυτός είναι δούλος των παθών, δεν βλέπει στον εαυτό του παρά μόνο προτερήματα, μόνο αρετές, και είτε δεν περιμένει τίποτα στον ουρανό, καθώς δεν συλλογίζεται ποτέ τον ουρανό, είτε περιμένει βραβεία σαν οφειλές, έχοντας πλήρη άγνοια της μοναδικής αρετής που βραβεύεται στον ουρανό και που δεν είναι άλλη από τον Χριστιανικό τρόπο ζωής.
Στους έσχατους χρόνους τον στενό δρόμο θα τον εγκαταλείψουν σχεδόν όλοι. Θα προτιμήσουν ν’ ακολουθήσουν τον φαρδύ δρόμο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως ο φαρδύς δρόμος έχασε το χαρακτηριστικό του να οδηγεί στην απώλεια ή ο στενός δρόμος δεν είναι αναγκαίος, για να οδηγηθεί ο άνθρωπος στη σωτηρία του. Όποιος θέλει να σωθεί, πρέπει οπωσδήποτε νʹ ακολουθήσει τον στενό δρόμο, όπως είπε πολύ καθαρά και με σαφήνεια ο Σωτήρας μας.
Να τιμάς τον πλησίον σου σαν εικόνα του Θεού, αλλά να τον τιμάς μέσα στην ψυχή σου, αόρατα στους άλλους, φανερά μόνο στην συνείδησή σου. Η απόδοση τιμής ας είναι μυστική αλλά και ειλικρινής. ''Αφού κάνατε το καλό σ' έναν από τους άσημους τούτους αδελφούς Μου, σε Εμένα το κάνατε'' (Ματθ. 25,40). Κράτησε στην μνήμη σου αυτά τα Ευαγγελικά λόγια και θα γίνεις ζηλωτής της αγάπης προς τον πλησίον και μ' αυτήν την αγάπη, πλησιάζεις τον Θεό.
Η αγάπη γεννιέται:

α) από την καθαρότητα της καρδιάς
β) από την αγαθοσύνη της συνειδήσεως και
γ) από την ειλικρίνεια της πίστεως.

Η καθαρότητα της καρδιάς μολύνεται με την αποδοχή αμαρτωλών λογισμών, ιδιαίτερα πορνικών. Η αγαθοσύνη της συνειδήσεως, καταστρέφεται με την διάπραξη εκούσιων αμαρτημάτων. Και η πίστη αδυνατίζει, με την αυτοπεποίθηση, την ανειλικρίνεια και την φιλαυτία.
Τί φοβερή που είναι η τύφλωσή μας! Βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να πεθαίνουν και γνωρίζουμε, ότι και εμείς οπωσδήποτε θα πεθάνουμε και παρόλο αυτά, συνεχίζουμε να κυνηγάμε μόνο τα πρόσκαιρα αγαθά, σαν να ήταν μόνιμα και αιώνια. Σ' αυτά στρέψαμε όλη την προσοχή μας. Ξεχάσαμε τον Θεό! Ξεχάσαμε την μεγαλειώδη και συνάμα φοβερή αιωνιότητα! Όμως όλα τα αγαθά της επίγειας ζωής μας, αφαιρούνται με τον θάνατο. Δεν αξίζει λοιπόν, να ονομάζονται αγαθά, αυτά που χάνονται τόσο σύντομα! Απάτη είναι, ή μάλλον δίχτυα. Όσοι πλέκονται σ' αυτά, στερούνται τα αληθινά, τα αιώνια, τα ουράνια, τα πνευματικά αγαθά, που μπορούν να τα αποκτήσουν, αν πιστέψουν τον Χριστό και Τον ακολουθήσουν.
Η μεταβολή των αισθήσεων, χάρη στην οποία ο άνθρωπος έρχεται σε αισθητή επικοινωνία με τις υπάρξεις του αοράτου κόσμου, στην Αγία Γραφή ονομάζεται άνοιγμα των αισθητηρίων οργάνων.
Δύσκολη είναι η έξοδος από την πλάνη (της αίρεσης). Φρουρά στέκεται στην πόρτα, πόρτα ασφαλισμένη με μεγάλη κλειδαριά και αμπάρες, πόρτα σφραγισμένη με την σφραγίδα την άσπαστη του άδη. Κλειδαριά και αμπάρες είναι η υπερηφάνεια, που βρίσκεται βαθιά κρυμμένη στην καρδιά του ανθρώπου, η κενοδοξία, που αποτελεί το κίνητρο κάθε δραστηριότητάς του, η υποκρισία και η πονηριά, με τις οποίες κατορθώνει να βάλει την μάσκα των καλών προθέσεων, της ταπεινοφροσύνης και της αγιότητας, σκεπάζοντας την υπερηφάνεια και την κενοδοξία του. Σφραγίδα άσπαστη, πάλι είναι η αποδοχή των ενεργειών της πλάνης, ως ενεργειών Θείων και ευλογημένων.
Είναι πολύ ωφέλιμο για τον εργάτη της προσευχής, να έχει στο κελί (δωμάτιό) του εικόνες και μάλιστα μεγάλες, της Υπεραγίας Θεοτόκου. Προσευχόμενος κανείς και ατενίζοντας τις εικόνες αυτές, μπορεί να εθιστεί στην αίσθηση της παρουσίας του Θεού στο χώρο όπου βρίσκεται.
Είναι χαρακτηριστικό της αγιότητας, να μην σκέφτεσαι κακό για τον πλησίον.
Είναι χαρακτηριστικό της αγιότητας, να βλέπει ακόμα και τους μεγαλύτερους εγκληματίες, λιγότερο κακούς, από όσο πράγματι είναι.

Γι' αυτό πολλοί Άγιοι άνθρωποι, ενώ δεν απατήθηκαν, από καμμιά φανερή αμαρτία, απατήθηκαν όμως από την πολλή τους αγάπη, από την εμπιστοσύνη τους στον πλησίον.
Ό,τι είναι η ψυχή για το σώμα, αυτό είναι και το Άγιο Πνεύμα για όλον τον άνθρωπο, για την ψυχή του και για το σώμα του μαζί. Όπως το σώμα, όταν το εγκαταλείψει η ψυχή, πεθαίνει με τον τρόπο που πεθαίνουν όλα τα ζώα, έτσι και όλος ο άνθρωπος, σώμα και ψυχή, πεθαίνει όταν τον εγκαταλείψει το Άγιο Πνεύμα, καθώς χάνει την αληθινή ζωή. Όπως το σώμα παίρνει ζωή και ανασταίνεται πνευματικά, όταν επιστρέφει σε αυτό η ψυχή, έτσι και όλος ο άνθρωπος, σώμα και ψυχή, παίρνει ζωή και ανασταίνεται πνευματικά, όταν επιστρέφει σ' αυτόν το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η ζωογόνηση και ανάσταση του ανθρώπου, πραγματοποιείται με το Μυστήριο του Βαπτίσματος.
Ο βαπτισμένος άνθρωπος, κάνοντας το καλό, αναπτύσσει μέσα του τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, την οποία έλαβε με το Βάπτισμα. Η Χάρη αυτή καθεαυτή, δεν μεταβάλλεται. Απλώς φωτίζει τόσο πιο λαμπρά τον άνθρωπο, όσο περισσότερο εκείνος κάνει το κατά Χριστό καλό. Συμβαίνει δηλαδή εδώ, ό,τι και με μία ηλιακή ακτίνα. Μολονότι η λαμπρότητά της είναι σταθερή, αυτή φέγγει στο μέτρο που ο ουρανός είναι ελεύθερος από σύννεφα.
Το Ευαγγέλιο διαβάζεται σωστά μόνο από τον καθαρό νου και όπως είπε κάποιος Όσιος, κατανοείται ανάλογα με την προθυμία και την εργασία των εντολών. Ωστόσο, η ακριβής και τέλεια γνώση του Ευαγγελίου δεν μπορεί ν' αποκτηθεί με τη δική μας προσπάθεια· είναι χάρισμα του Χριστού.
Μέχρι το τέλος της ζωής σου, μην πάψεις να μελετάς το Ευαγγέλιο! Μην σκεφτείς ποτέ, ότι σου είναι γνωστό, έστω και αν το ξέρεις απ' έξω... Αν όμως δεν μελετάς το Ευαγγέλιο και δεν εφαρμόζεις τις Ευαγγελικές εντολές, θα βαδίζεις στο δρόμο της αυταπάτης και της ψυχικής συγχύσεως.
Στην αρχή της πνευματικής σου πορείας, να μελετάς περισσότερο τα έργα των Πατέρων και όταν εκείνοι σε διδάξουν τον τρόπο της ορθής Ευαγγελικής μελέτης, τότε πια κατεξοχήν, να διαβάζεις το Ευαγγέλιο. Όσοι με αφροσύνη και αλαζονεία απορρίπτουν τους Αγίους Πατέρες, προσεγγίζοντας άμεσα, με τυφλή θρασύτητα, αφώτιστο νου και ακάθαρτη καρδιά το Ευαγγέλιο, απορρίπτονται απ' αυτό και πέφτουν σε πλάνη. Το Ευαγγέλιο αφήνει μόνο τους ταπεινούς να το προσεγγίσουν...
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 234 αποτελέσματα