Περί...

Loading...
Άγιος Φώτιος ο Μέγας
Βιογραφία
Κοινοποίηση
Ο θυμός είναι ένα τυφλό πάθος και δεν μπορεί να διακρίνει το χειρότερο από το καλύτερο. Γι' αυτό δεν υπάρχει καμμία ωφέλεια, δεν ισχύει καμμία συμβουλή (παραίνεση) σ' αυτόν που είναι οργισμένος. Όταν όμως σταματήσει να είναι οργισμένος, πρέπει να του προσφέρουμε την θεραπεία με τον έλεγχο, αφού την αναμείξουμε με επιείκεια. Γνωρίζουν οι γιατροί και δεν χορηγούν στους αρρώστους, ούτε τα πιο πικρά φάρμακα, χωρίς να τα αναμείξουν με μέλι, για τον ίδιο λόγο, ούτε η ψυχή των απαιδεύτων αντέχει ακραίους ελέγχους.
Οι λογικοί και σταθεροί άνθρωποι όταν έχουν επιτυχίες, δεν φέρονται αλαζονικά, αλλά με ταπεινό φρόνημα στολίζουν το μεγάλο μέγεθος της επιτυχίας τους και έτσι καταπραϋνουν την φλόγα που καίει τους φθονερούς. Όταν αυτοί οι άνθρωποι φταίξουν κάπου, το αντιμετωπίζουν με γενναιότητα και το φταίξιμό τους το θεωρούνε αγώνα της αρετής και με την δύναμη αυτής, δυναμώνουν την ψυχική τους κατάσταση και διώχνουν από το μυαλό τους την αθυμία. Γιατί γνωρίζουν βέβαια, πως και στις 2 περιπτώσεις, υπάρχει το μεταβλητό, το άστατο, το αβέβαιο στον άνθρωπο. Γνώρισμα της αφροσύνης και της επιπολαιότητας και της άγνοιας του καλού είναι η αλαζονεία στις επιτυχίες και στις αποτυχίες είναι να χάνει εντελώς το ηθικό του κάποιος και να συμπεριφέρεται με απρέπεια.
Άρχοντες πρέπει να ανακηρύσσονται εκείνοι που είναι στολισμένοι με όλες τις αρετές. Ή τουλάχιστον, αν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να είναι δικαιότατοι. Γιατί όσες παρανομίες κάνει ο άρχοντας, αυτές κατευθύνουν το μίσος και την οργή του λαού προς εκείνον που εξέλεξε τον άρχοντα.
Ο αληθινός έρωτας για τον Θεό και η τέλεια αγάπη και στοργή προς τον πλησίον, εμπεριέχουν μέσα τους, τις πραγματοποιήσεις και των άλλων εντολών. Το παρουσιάζει αυτό και ο λόγος του Κυριου, που λέει γι αυτες: "Εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς, όλος ο νόμος κρέμαται και οι προφήται" δηλ. σ'αυτές τις εντολές συνοψίζεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες. Αυτός λοιπόν που αποδέχεται τον Θεικό έρωτα και αγαπάει και ανέχεται τον πλησίον σαν τον εαυτόν του, αυτός θα αγαπήσει πάρα πολύ τους γονεις του και μετά τον Θεό, θα τους τιμήσει πάρα πολύ. Θα φυλάξει καθαρά, όχι μόνο τα χέρια του από συγγενικά αίματα και φόνους, αλλά και την γλώσσα του και τις σκέψεις τους, από μια τέτοια πράξη. Ούτε πρόκειται αυτός να κλέψει, γιατί κανένας δεν έγινε κλέφτης αυτού τον οποίο αγαπά και τον προστατευει σαν τον εαυτόν του. Ούτε ξένο γάμο θα καταστρέψει, ούτε επίορκος θα γίνει, ούτε θα ψευδομαρτυρήσει εναντίον του πλησίον του. Γενικά δεν θα αρχίσει πρώτος να αδικεί χτυπώντας ή προπηλακίζοντας, ούτε θα επιθυμήσει αυθαίρετα την περιουσία του πλησίον του...
Ο εγωιστής ταράσσεται υπερηφανευόμενος σαν θύελλα και εξαφανίζεται σαν την σκόνη, διογκώνεται σαν σαπουνόφουσκα και το κομπαστικό του πνεύμα σβήνει σαν σπίθα.
Ο αληθινός έρωτας για τον Θεό και η τέλεια αγάπη και στοργή προς τον πλησίον, εμπεριέχουν μέσα τους, τις πραγματοποιήσεις και των άλλων εντολών. Το παρουσιάζει αυτό και ο λόγος του Κυριου, που λέει γι' αυτες: "Εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς, όλος ο νόμος κρέμαται και οι προφήται" δηλ. σ' αυτές τις εντολές συνοψίζεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες. Αυτός λοιπόν που αποδέχεται τον Θεϊκό έρωτα και αγαπάει και ανέχεται τον πλησίον σαν τον εαυτόν του, αυτός θα αγαπήσει πάρα πολύ τους γονείς του και μετά τον Θεό, θα τους τιμήσει πάρα πολύ. Θα φυλάξει καθαρά, όχι μόνο τα χέρια του από συγγενικά αίματα και φόνους, αλλά και την γλώσσα του και τις σκέψεις τους, από μια τέτοια πράξη. Ούτε πρόκειται αυτός να κλέψει, γιατί κανένας δεν έγινε κλέφτης αυτού τον οποίο αγαπά και τον προστατεύει σαν τον εαυτόν του. Ούτε ξένο γάμο θα καταστρέψει, ούτε επίορκος θα γίνει, ούτε θα ψευδομαρτυρήσει εναντίον του πλησίον του. Γενικά δεν θα αρχίσει πρώτος να αδικεί τον πλησίον του...
Η τιμή που απονέμεται στις εικόνες, απονέμεται στα πρόσωπα που εικονίζουν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την περιφρόνηση των εικόνων, που στοχεύει τα εικονιζόμενα πρόσωπα.
Να μη ζητάς από τους φίλους να ακούς τα ευχάριστα, αλλά τα αληθινά.
Μην δεσμεύεσαι εύκολα με φιλία. Αν όμως δεσμευτείς, προσπάθησε με κάθε τρόπο να διατηρήσεις άλυτο τον δεσμό σου, ανεχόμενος κάθε βάρος του πλησίον σου, εκτός αν αυτό εγκυμονεί κίνδυνο για την ψυχή σου.
Εκείνους να κάνεις φίλους, οι οποίοι διατήρησαν τη φιλία τους με άλλους αγνή, σε όλες τις περιπτώσεις και δεν είδαν με ζηλοφθονία τους φίλους τους, όταν εκείνοι ευημερούσαν, ούτε αμέλησαν, όταν οι φίλοι τους έπεσαν σε δυστυχία.
Είδατε πόσο αγαθός και φιλάνθρωπος είναι ο Κύριος; Πως αναλαμβάνει σαν δικές του τις υποθέσεις των φτωχών; Πως παραδέχεται ότι αναφέρεται σ΄αυτόν η ευεργεσία προς τους φτωχούς; Ρωτάς γιατί το κάνει αυτό; Και για να ανακουφίσει την ντροπή και την στενοχώρια των φτωχών και για να προετοιμάσει εμάς τους ανθρώπους, να γίνουμε πιο ελεήμονες προς τους φτωχούς και ακόμη εμάς να μας ανταμείψει με περισσότερα και στα πλούσια αγαθά, όχι μόνο επειδή ευεργετήσαμε έναν σύνδουλό μας, αλλά επειδή ευεργετήσαμε μαζί με τους φτωχούς και τον κοινό όλων Δεσπότη. Προσέξτε την συγκατάβαση και την συμπάθεια προς εμάς του Κυρίου. Δεν ντρέπεται να εισέλθει στην τάξη των ανθρώπων. Καταδέχεται να ονομάσει τροφούς και κηδεμόνες των φτωχών, αυτός που κάθε ζωντανή ύπαρξη την γέμισε με αισθήματα ικανοποίησης, μόνο και μόνο για να μας κάνει πολίτες του Παραδείσου. Γι' αυτό και βροντοφωνάζει: ''Πείνασα και μου δώσατε να φάω''. Και ''Αφού ελεήσατε έναν φτωχό από τους αδελφούς μου, εμένα βοηθήσατε΄''...
Η κενοδοξία είναι η μητέρα του φθόνου, ενώ η δυσφήμιση, η συκοφαντία και ο φόνος είναι παιδιά του φθόνου.
Η προσευχή μας συνδέει και μας συμφιλιώνει με τον Θεό, καθώς είναι μια Θεϊκή συνομιλία και μια πνευματική σχέση με τον Θεό. Απ' αυτόν προέρχονται κάθε δημιουργία και συνένωση, κάθε πρόνοια και κάθε χορηγία αγαθών, κάθε τελειότητα και κάθαρση παθών. Με την προσευχή συγχωρούνται οι αμαρτίες μας, παρακαλούμε και για τα άλλα αιτήματά μας, όσα είναι συμφέροντα, τις αγαθές και αποτελεσματικές δωρεές και αξιωνόμαστε με την προσευχή μας να ευχαριστήσουμε Τον ευεργέτη μας, για τα απερίγραπτα έργα και δώρα Του.
Άρχοντες πρέπει να ανακηρύσσονται εκείνοι που είναι στολισμένοι με όλες τις αρετές. Ή τουλάχιστον, αν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να είναι δικαιότατοι. Γιατί όσες παρανομίες κάνει ο άρχοντας, αυτές κατευθύνουν το μίσος και την οργή του λαού προς εκείνον που εξέλεξε τον άρχοντα.
Ο θυμός είναι ένα τυφλό πάθος και δεν μπορεί να διακρίνει το χειρότερο από το καλύτερο.

Γι' αυτό δεν υπάρχει καμμία ωφέλεια, δεν ισχύει καμμία συμβουλή (παραίνεση) σ' αυτόν που είναι οργισμένος.
Όταν όμως σταματήσει να είναι οργισμένος, πρέπει να του προσφέρουμε την θεραπεία με τον έλεγχο, αφού την αναμείξουμε με επιείκεια.

Γνωρίζουν οι γιατροί και δεν χορηγούν στους αρρώστους, ούτε τα πιο πικρά φάρμακα, χωρίς να τα αναμείξουν με μέλι, για τον ίδιο λόγο, ούτε η ψυχή των απαιδεύτων αντέχει ακραίους ελέγχους.
Η έλλειψη ντροπής είναι γνώρισμα του κακού και τιποτένιου ανθρώπου, ενώ η ντροπή είναι γνώρισμα του σπουδαίου.
Αυτός που νηστεύει από τροφές, αλλά δεν εγκρατεύεται από τα πάθη του, μοιάζει με εκείνον που έβαλε λαμπρά θεμέλια στο σπίτι, αφήνει όμως να συγκατοικούν μαζί του σ' αυτό φίδια, σκορπιοί και έχιδνες.
Να μην λες, ούτε και να ακούς αισχρολογίες.

Γιατί αυτά που ακούει κανείς ευχάριστα, αυτά δεν ντρέπεται και να τα λέει και σίγουρα αυτά δεν θα ντραπεί και να τα πράξει.
Αυτό είναι απόλυτα αποδεδειγμένο.

Γενικά φύλαξε την γλώσσα σου από ολισθήματα, γιατί πολλές φορές ένα μικρό γλωσσικό σφάλμα, έφερε μεγάλη ζημιά και έφερε τους ανθρώπους στον έσχατο κίνδυνο να χάσουν την ζωή τους.
Να μπορείς να διακρίνεις τους φίλους από τους κόλακες και τους υποκριτές.

Οι μεν κόλακες, επαινώντας σε κατά πρόσωπο, όχι μόνο δεν σε αφήνουν να συναισθανθείς τα σφάλματα που φυσικά διαπράττεις, αλλά τα καθιστούν μεγαλύτερα, με το να σε διαβάλλουν και να σε κουτσομπολεύουν στους άλλους.
Αντίθετα οι φίλοι, με το φιλικό έλεγχο και εσένα τον ίδιο ενισχύουν περισσότερο, ώστε να αντιληφθείς το σφάλμα σου, και αν χρειαστεί να λεχθεί κάτι προς τα έξω, αντί κατηγορίας, βρίσκουν απολογία και πράξη.

Διαφέρουν πάρα πολύ, οι φίλοι από τους κόλακες.
Όσο λοιπόν διαφέρει το να ασκείς την αρετή, από το να προοδεύεις στην κακία και το να διαλύεις τις συκοφαντίες στους υπηκόους από το να τις δέχεσαι, τόσο πολύ πρέπει να διαφέρει η εκτίμηση σου στους πραγματικούς φίλους, σε σχέση με τους κόλακες.
Τις ευεργεσίες που σε έκαναν, να τις θυμάσαι πάντοτε, τις ευεργεσίες που έκανες εσύ, γρήγορα να τις ξεχνάς. Το πρώτο δείχνει χρηστότητα (τιμιότητα) και ευγνωμοσύνη, ενώ το δεύτερο δείχνει καθαρή μεγαλοψυχία και διατηρεί ξεκάθαρη την ευεργεσία.
Οι πειρασμοί γίνονται πειρασμοί γι' αυτούς που πειράζονται, ενώ για αυτούς που δεν πειράζονται, γίνονται αιτία για στεφάνια και βραβεία.
Πριν από κάθε πράξη, να προγείται σκέψη, γιατί οι απερίσκεπτες πράξεις, συνήθως είναι σφαλερές.
Η αδιαντροπιά είναι ιδιαίτερο γνώρισμα του κακού και τιποτένιου ανθρώπου και η ντροπή του σπουδαίου.
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα