Περί...

Loading...
Άγιος Εφραίμ ο Σύρος
Βιογραφία
Κοινοποίηση
1) Μακάριος, αυτός που αγαπά τη μετάνοια, η οποία σώζει τους αμαρτωλούς και που δεν σκέφτηκε στη συνέχεια να κάνει κάτι αμαρτωλό, σαν αχάριστος, μπροστά στο Σωτήρα μας Θεό 2) Μακάριος, αυτός που προσέρχεται στα Άχραντα Μυστήρια του Σωτήρα Χριστού με φόβο και τρόμο και φρίκη και που γνωρίζει καλά, ότι δέχτηκε μέσα του ζωή αιώνια 3) Μακάριος, αυτός που μελετά κάθε μέρα το θάνατο και που νέκρωσε τα αισχρά πάθη που φωλιάζουν μέσα στις καρδιές των αμελών. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος, θα βρει παρηγοριά την ώρα του χωρισμού της ψυχής από το σώμα 4) Μακάριος, αυτός που έχει συνεχώς στη μνήμη του το φόβο της γέενας του πυρός και σπεύδει με δάκρυα και με στεναγμούς, να μετανοήσει ειλικρινά, με τη βοήθεια του Κυρίου, διότι θα διασωθει από την μεγάλη θλίψη 5) Μακάριος, αυτός που συνεχώς ταπεινώνει τον εαυτόν του εκούσια. Διότι θα στεφανωθεί ως νικητής από τον Κύριο που ταπείνωσε τον εαυτόν Του εκούσια για εμάς 6) Μακάριος, αυτός που πυρπολήθηκε με το φόβο του Θεού, έχοντας πάντοτε μέσα του τη θέρμη του Αγίου Πνεύματος και κατέκαψε τα αγκάθια και τα τριβόλια των πονηρών λογισμών 7) Μακάριος, αυτός που δεν μόλυνε τα χέρια του με αμαρτωλά έργα, όπως ένας ασεβής, διότι και γι' αυτό θα γίνει κρίση ενώπιον του Κυρίου, κατά τη φοβερή μέρα της κρίσεως 8) Μακάριος, αυτός που καλλιεργεί κάθε μέρα ωραίους και καλούς λογισμούς και που νίκησε με την ελπίδα το πονηρό πάθος της ακηδίας, με το οποίο πολεμούνται οι ασκητές του Κυρίου 9) Μακάριος, αυτός που αγαπά τις καλές και αγαθές συμβουλές και μισεί τα αισχρά και βλαπτικά λόγια, διότι δεν θα γίνει αιχμάλωτος του Πονηρού 10) Μακάριος, αυτός που υπακούει στον πλησίον του, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και που υπομένει τις θλίψεις με ευχαριστία. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος θα στεφανωθεί, επειδή είναι ομολογητής εν Κυρίω 11) Μακάριος, αυτός που δεν κυριεύτηκε από το πάθος της ακηδίας, σαν άνανδρος, αλλά αγάπησε την τέλεια υπομονή, με την οποία, όλοι οι Άγιοι πήραν τα στεφάνια της νίκης 12) Μακάριος, αυτός που αγαπά την εγκράτεια, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και δεν κατακρίθηκε για χάρη της γαστριμαργίας, σαν φιλήδονος και ρυπαρός, διότι ένας τέτοιος άνθρωπος θα δοξαστεί εν Κυρίω 13) Μακάριος, αυτός που δεν μέθυσε με κρασί, σαν άσωτος, αλλά που ευφραίνεται κάθε μέρα, έχοντας στο νου του τον Κύριο, με Τον οποίο όλοι οι Άγιοι ευφραίνονται συνεχώς 14) Μακάριος αυτός που διαχειρίζεται τα υπάρχοντά του, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και δεν κατακρίθηκε από τον Θεό σαν φιλάργυρος και άσπλαχνος στον πλησίον του 15) Μακάριος, αυτός που αγρυπνά στις προσευχές και στις αναγνώσεις και στο αγαθό έργο. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα φωτιστεί, ώστε να μην αποκοιμηθεί και τον βρει ο θάνατος 16) Μακάριος, αυτός που έγινε καλό παράδειγμα για τον πλησίον του και δεν πλήγωσε τη συνείδηση του συνδούλου του, κάνοντας άνομες πράξεις. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος, θα πάρει πολλή ευλογία από τον Κύριο 17) Μακάριος, αυτός που έγινε μακρόθυμος και σπλαχνικός και δεν υποδουλώθηκε στο θυμό και την πονηρή οργή. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος, θα υψωθεί από τον Κύριο 18) Μακάριος, αυτός που αγαπά την αλήθεια συνεχώς και δεν επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί το στόμα του, σαν όργανο της ασέβειας από το ψέμα, επειδή φοβάται την προσταγή του Κυρίου, για τον αργό λόγο. (Ματθ. 12,36) 19) Μακάριος, αυτός που δεν κρίνει τον πλησίον του, σαν άσοφος, αλλά ως άνθρωπος συνετός και πνευματικός αγωνίστηκε να βγάλει το δοκάρι από το δικό του μάτι 20) Μακάριος, αυτός που η καρδιά του άνθισε σαν φοινικιά, στην ορθότητα της πίστης και δεν κυριεύτηκε από την αίρεση των απίστων και ασεβών 21) Μακάριος, αυτός που εξουσιάζει τα μάτια του και που δεν τον εξαπάτησε, ούτε νοερά, ούτε αισθητά, το δέρμα της ανθρώπινης σάρκας, το οποίο μετά από λίγο αρχίζει να λειώνει 22) Μακάριος, αυτός που δεν στηρίζει την ελπίδα του σε άνθρωπο, αλλά στον Κύριο, που θα έρθει πάλι με πολλή δόξα να κρίνει όλη την οικουμένη με δικαιοσύνη. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος θα είναι σαν δέντρο θαλλερό δίπλα στο πέρασμα των νερών και δεν θα παύσει να κάνει καρπό.
Εκείνος που από πονηριά σωπαίνει όταν ελέγχεται, κρύβει μνησικακία στην καρδιά του. Εκείνος όμως που με ειρήνη και πραότητα απολογείται (όταν ελέγχεται), είναι αμνησίκακος.
Το να φανερώνει κανείς με την θέλησή του τα σφάλματά του σε πνευματικούς ανθρώπους, δείχνει διόρθωση του τρόπου ζωής. Το να κρύβει όμως τα σφάλματά του, φανερώνει ψυχή κυριευμένη από τα πάθη. Γιατί, ποτέ κανείς άνθρωπος, που συμπράττει με τους κλέφτες και συμμερίζεται τις πράξεις των μοιχών, δεν τους ξεσκεπάζει, επειδή έχει φιλική διάθεση, απέναντι στο πάθος τους.
Τις γιορτές του Κυρίου και τις μνήμες των Αγίων να τις τιμάται, όχι όμως ειδωλολατρικά με χορούς, στολισμούς, φαγητά και πανηγύρια, αλλά Χριστιανικά με μετάνοια που συνοδεύεται από δάκρυα.
Ας αποφύγουμε αδελφοί την κακή επιθυμία. Διότι αυτή απογύμνωσε την Έυα από την δόξα, για να επιθυμήσει τη γεύση μιας τροφής. Αυτή έφερε τον κατακλυσμό στον κόσμο (επί εποχής Νώε), γιατί έστρεψαν το βλέμμα τους οι υιοί του Θεού προς τις γυναίκες και μολύνθηκαν αισχρά. Αυτή (η κακή επιθυμία) έκανε την Αιγυπτία να κυριευτεί από παράφορη επιθυμία για τον συνετό Ιωσήφ. Αυτή έκανε τον Δαβίδ να σφάξει τον Ουρία και τον Ιούδα να προδώσει το Χριστό.
Ο Θεός, την ψυχή που ελπίζει σε Αυτόν δεν την αφήνει να πέσει σε πειρασμό τέτοιον, που να μην μπορεί να τον σηκώσει, ώστε να φτάσει σε απόγνωση.
Η μεγάλη καλοπέραση γεννά πάθη και αρρώστιες, ενώ η κοπιαστική εργασία, μπορεί προσωρινά να φέρνει κούραση, ύστερα όμως από την κούραση, φέρνει υγεία και δύναμη.
Μην πιέζεις τον εαυτόν σου να καταγίνεται με υπερβολική εργασία, διότι είναι καλό και ωφέλιμο, να τα κάνεις όλα με μέτρο και τάξη.
Εκείνος που παραστρατίζει και απομακρύνεται από τις εντολές του Κυρίου, φονεύει την ψυχή του, ενώ καθένας που τηρεί τις εντολές αυτές αληθινά, θα κληρονομήσει απερίγραπτη χαρά...
Όταν μπαίνουμε σ' έναν Οίκο του Κυρίου, ας φεύγει από το νου μας κάθε ρεμβασμός, ας προσηλώνεται ο εσωτερικός μας άνθρωπος στη θεωρία (του Θεού) και την προσευχή και ας μην ταράζουν το νου μας οποιοιδήποτε κακοί λογισμοί. Ας συλλογιστούμε μπροστά σε ποιόν στεκόμαστε την ώρα της προσευχής και ας είναι όλη η ψυχή και η καρδιά μας στραμμένη σ' Αυτόν, χωρίς να φαντάζεται τίποτε άλλο. Θα καταλάβεις αυτό που λέω και με το εξής παράδειγμα: Αν πάρει κάποιος στο χέρι του ένα σακούλι νομίσματα και πάει στο παζάρι για να αγοράσει βόδια, μήπως θα περιεργάζεται τούς χοίρους; Αν πάλι θέλει να αγοράσει γαϊδούρια, μήπως θα παρατηρεί τούς σκύλους; Δεν θα είναι όλη του η προσοχή δοσμένη σ' αυτά που θέλει να αγοράσει; Αυτά μονάχα δεν θα εξετάζει προσεκτικά, για να μην εξαπατηθεί και να μη χάσει ασυλλόγιστα τα χρήματα που έχει στα χέρια του; Έτσι και εμείς, όταν μπούμε στην Εκκλησία και σταθούμε μπροστά στο Θεό, ας υψώσουμε όλη τη διάνοιά μας σ' Αυτόν και ας προσέχουμε και ας συλλογιζόμαστε μόνο όσα αναφέρονται σ' Αυτόν, για να κερδίσουμε έτσι τη σωτηρία μας και να απολαύσουμε τα ουράνια αγαθά. Μα ούτε και έναν λόγο, να μην αλλάξουμε με τον διπλανό μας, για να μην παροργίσουμε, αντί να ευαρεστήσουμε, τον Ποιητή του ουρανού και της γης. Όπως οι άγγελοι, με πολύ τρόμο στέκουν κοντά στο Δημιουργό και τον υμνούν, έτσι πρέπει και εμείς, να στεκόμαστε την ώρα της ψαλμωδίας.
Εκείνος που θέλει να ζει ειρηνικά σε κάθε τόπο, ας μην επιδιώκει την προσωπική του ανάπαυση, αλλά την ανάπαυση του άλλου, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου και τότε θα βρει ανάπαυση.
Να αγαπάς πάντα την εγκράτεια και θα ωφεληθείς πάρα πολύ! Αν όμως αρχίσεις να την παραμελείς, θα πάθεις μεγάλο κακό. Και πρώτα-πρώτα (το μεγαλύτερο), θα στερηθείς τη Χάρη του Θεού.
Είναι αλήθεια μακάριος και τρισμακάριος εκείνος που φυλάττει εγκράτεια, διότι πραγματικά η εγκράτεια, είναι μεγάλη αρετή. Είναι λοιπόν εγκράτεια στην γλώσσα, το να μην λέει κάνεις πολλά και ανώφελα, το να συγκρατεί κάνεις την γλώσσα του και να μην κακολογεί, το να μην βρίζει, το να μην καταριέται, το να μην λέει αυτά που δεν πρέπει, το να συγκρατεί την γλώσσα του και να μην συκοφαντεί τον έναν στον άλλον, να μην κατηγορεί τον αδελφό, να μην μαρτυρά τα μυστικά των άλλων, το να μην ασχολείται με ξένες υποθέσεις. Εγκράτεια είναι και στην ακοή, το να συγκρατείται κάνεις και να μη ακούει μάταια πράγματα. Εγκράτεια είναι και στους οφθαλμούς, το να συγκρατεί κανείς τα μάτια του (όρασή του) και να μην κοιτάζει ή περιεργάζεται όλα τα ευχάριστα και όσα δεν πρέπει. Είναι εγκράτεια και στον θυμό, το να συγκρατεί κάνεις τον θυμό του και να μην εξάπτεται. Είναι εγκράτεια στην φιλοδοξία το να συγκρατεί κανείς τον νου του και να μη θέλει να δοξάζεται, να μην υψώνει τον εαυτόν του, να μην επιδιώκει την τιμή ώστε να φουσκώνει από υπερηφάνεια, να μην υπερηφανεύεται από επαίνους. Είναι εγκράτεια στους λογισμούς, χρειάζεται και αυτούς να τους κατακρίνει κανείς με φόβο Θεού και να μη συγκατατίθεται ή να ευχαριστιέται από λογισμό που θέλγει ή ερεθίζει τον άνθρωπο. Εγκράτεια είναι και στις τροφές το να συγκρατεί κανείς τον εαυτόν του και να μη επιζητεί τροφές υπερβολικές ή φαγητά πανάκριβα, το να μη τρώει κανείς πριν από τον κατάλληλο καιρό ή πριν από την ώρα, το να μην κυριεύεται από το πνεύμα της γαστριμαργίας, το να μην είναι αχόρταγος στα ωραία φαγητά, το να μην απολαμβάνει το ένα φαγητό ύστερα από το άλλο. Εγκράτεια είναι στο ποτό, το να συγκρατείται και να μη κάθεται μαζί με άλλους σε οινοποσίες, ή σε απολαύσεις οίνων, το να μη πίνει οίνο άφοβα, το να μη επιδιώκει ποικιλίες των ποτών, το να μην πίνει χωρίς μέτρο όχι μόνο το κρασί αλλά αν είναι δυνατόν και το νερό. Εγκράτεια είναι στην πονηρά επιθυμία και ηδονή, το να συγκρατεί κανείς τις αισθήσεις του και να μη συμπαρασύρεται από τις επιθυμίες που παρουσιάζονται, το να μην συγκατατίθεται στους λογισμούς του πάγους της φιληδονίας, το να μην ευχαριστείται κανείς με την ιδέα ότι κάνει βδελυγμία, το να μην κάνει το θέλημα της σαρκός, αλλά να χαλιναγωγεί τα πάθη με φόβο Θεού. Ο αληθινά ανδρείος και εγκρατής είναι εκείνος, ο οποίος και φυλάτει άγρυπνα τον εαυτό του για εκείνη την άμετρη ανάπαυση (την ανάπαυση στη βασιλεία των ουρανών), σε κάθε λογισμό εγκρατεύεται, σε κάθε επιθυμία ορίζει τον εαυτό του και κάνει αυτό από επιθυμία για τα πνευματικά και από φόβο για τη μέλλουσα ζωή.
Για κανένα από τα πράγματα αυτού του κόσμου, που είναι πρόσκαιρα, να μην πενθήσεις. Μην ευχαριστιέσαι με τα ευχάριστα της ζωής. Μην επιθυμήσεις τον πλούτο αυτού του κόσμου. Μίσησε τα απαλά ενδύματα, τα κοσμικά στολίδια. Μίσησε το υπερβολικό ντύσιμο, τον καλλωπισμό, την αλαζονεία και τα δαιμονικά τους τραγούδια, τις κιθάρες και τους αυλούς και τα χειροκροτήματα και τις άτακτες και άπρεπες φωνές. Ή μήπως δεν γνωρίζεις ταλαίπωρε, ότι όλα αυτά είναι σπορά του Διαβόλου; Όλα αυτά τα κάνουν οι ειδωλολάτρες που έχουν κοσμικό φρόνημα και οι οποίοι δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας.
Όποιος έχει την αγάπη του Θεού:

α) Δεν υπερηφανεύεται
β) Δεν αποστρέφεται και δεν φθονεί κανέναν
γ) Δεν κατηγορεί και δεν μισεί κανέναν
δ) Δεν πολιτεύεται με δόλο και πονηριά
ε) Δεν χαίρεται για τα σφάλματα των άλλων
στ) Δεν διασύρει τον φταίχτη, αλλά συλλυπείται και τον βοηθά
ζ) Δεν παραβλέπει τον αδελφό, που βρίσκεται σε κάποια ανάγκη
η) Δεν θεωρεί κανέναν ξένο, αλλά όλους τους θεωρεί οικείους
θ) Δεν παροξύνεται (δεν αντιδράει βία και δεν ξεσπάει)
ι) Δεν θεωρεί κανέναν εχθρό, παρά μόνο τον διάβολο
ια) Υπομένει τα πάντα και μακροθυμεί
ιβ) Πολιτεύεται ενάρετα Μακάριος όποιος έχει αγάπη...

Ο Κύριος θα τον δεχθεί κοντά Του και θα είναι μαζί Του.

Όποιος δεν έχει την αγάπη του Θεού:

α) Γίνεται οξύθυμος
β) Κυριεύεται από το μίσος
γ) Δεν συμπάσχει με τον αμαρτάνοντα
δ) Δεν απλώνει το χέρι του στον πεσμένο καταγής και δεν στηρίζει αυτόν που κλονίζετα
ε) Δεν συμβουλεύει τον φταίχτη
στ) Είναι βλαμμένος στο μυαλό
ζ) Είναι φίλος και όργανο του διαβόλου
η) Είναι εφευρέτης κάθε πονηριάς
θ) Είναι αίτιος φιλονικείων και ύβρεων
ι) Είναι σκεύος αλαζονείας
ια) Πλανιέται σε όλα τα μονοπάτια της ζωής του και δεν ξέρει ότι βαδίζει μέσα στο σκοτάδι...
Ποτέ μην κάνεις φιλία με αιρετικούς. Να μην φας μαζί τους, να μην πιείς μαζί τους, να μην οδοιπορήσεις μαζί τους. Μην μπεις στο σπίτι τους, ούτε στη συνάθροισή τους. Διότι όλα όσα έχουν, είναι ακάθαρτα, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, ότι δηλ. ''τίποτε δεν έχουν καθαρό, αλλά έχει μολυνθεί ο νους τους και η συνείδησή τους'' (Τίτος 1,15).
Τους αιρετικούς ως βλάσφημους και εχθρούς του Θεού, η Γραφή δεν τους ονόμασε ανθρώπους, αλλά σκύλους και λύκους και γουρούνια και αντίχριστους, όπως λέει ο Κύριος: ''Μην δώσετε τα άγια στους σκύλους'' (Ματθ. 7,6)
Όπως το θυμίαμα ευφραίνει την αίσθηση, έτσι και με την αγνότητα, ευφραίνεται το Πνεύμα το Άγιο και κατοικεί στον άνθρωπο.
Ω αγνότητα, που σιχαίνεσαι την τρυφή και τη σπατάλη και την περιποίηση του σώματος και τον καλλωπισμό των ενδυμάτων! Ω αγνότητα, που σκληραγωγείς το σώμα και το μεταχειρίζεσαι σαν δούλο, και προσέχεις στα ουράνια! Ω αγνότητα, που κάνεις χαρούμενη την καρδιά εκείνου που σε έχει, και δίνεις φτερά στην ψυχή, για να πετάξει στα ουράνια! Ω αγνότητα, που γεννάς την πνευματική χαρά και φονεύεις την λύπη! Ω αγνότητα, που αποστρέφεσαι το κακό και προσηλώνεσαι στο καλό! Ω αγνότητα, που ελαττώνεις τα πάθη και καλλιεργείς την απάθεια! Ω αγνότητα, που κατοικείς στις ψυχές των πράων και ταπεινών και τους κάνεις ανθρώπους του Θεού! Ω αγνότητα, που ανθίζεις σαν ρόδο ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα, και γεμίζεις όλο τον οίκο με ευωδία! Ω αγνότητα, που είσαι πρόδρομος και σύνοικος του Αγίου Πνεύματος! Ω αγνότητα, που εξιλεώνεις το Θεό και απολαμβάνεις την πραγματοποίηση των υποσχέσεών του, και για αυτό σε ευγνωμονούν όλοι οι άνθρωποι! Αυτήν λοιπόν ας αγαπήσουμε και εμείς με όλη μας την καρδιά, για να κάνουμε να χαρεί το Πνεύμα του Θεού, που κατοικεί μέσα μας.
Μακαρίζουμε τους Αγίους και επιθυμούμε τα στεφάνια τους, αλλά δεν θέλουμε να μιμηθούμε τους αγώνες τους.
Τα λόγια του Θεού όταν μελετώνται, την μεν ψυχή τρέφουν και διαφυλάττουν, το δε σώμα φρουρούν και παιδαγωγούν, τους δε δαίμονες διώκουν και προξενούν πολύ μεγάλη γαλήνη στην ψυχή. Πριν από κάθε ανάγνωση, προσευχήσου και παρακάλεσε θερμά τον Θεό, να σου αποκαλυφτεί. Η ανάγνωση των Θείων Γραφών, συμμαζεύει το νου που περιπλανιέται και χαρίζει σαν δώρο, τη γνώση για τον Θεό. Να προσκολλάσαι στην ανάγνωση των Θείων Γραφών, για να σε διδάξουν, πως πρέπει να αποφεύγεις τις παγίδες του εχθρού και να κερδίσεις την αιώνια ζωή.
Άλλοι καυχιώνται για την συναναστροφή τους με μεγιστάνες, άρχοντες και βασιλιάδες, εσύ όμως να καυχιέσαι επειδή συναναστρέφεσαι με τον Ουράνιο Βασιλιά, όταν μελετάς τις Θείες Γραφές. Διότι είναι το Άγιο Πνεύμα που μιλά δια των Γραφών.
Ελεεινός και ταλαίπωρος είναι αυτός, που επιμένει σε κάθε ψέμα, διότι ο διάβολος από την αρχή είναι ψεύτης. Ο ψεύτης είναι μισητός και από τον Θεό και από τους ανθρώπους. Ο ψεύτης είναι άχρηστος σε κάθε εργασία και ακατάλληλος για κάθε αποστολή. Ο ψεύτης προκαλεί θυμούς και φιλονεικίες, με ευχαρίστηση πληροφορείται τα μυστικά και με ευκολία τα αποκαλύπτει και παρουσιάζει τον εαυτόν του αθώο. Τίποτε δεν λέει χωρίς όρκο και νομίζει, ότι πείθει με την πολυλογία του. Ο ψεύτης είναι εφευρετικός και πανούργος.
Η ψαλμωδία είναι γαλήνη της ψυχής και χορηγός της ειρήνης. Η ψαλμωδία είναι σύνδεσμος της φιλίας, είναι προσέλκυση της βοήθειας των Αγγέλων, όπλο για τους νυχτερινούς φόβους. Η ψαλμωδία είναι το αλφάβητο για τους αρχάριους, η αύξηση γι' αυτούς που προοδεύουν, το στήριγμα γι' αυτούς που προχωρούν στην τελειότητα. Η ψαλμωδία προξενεί λύπη σύμφωνη με το θέλημα του Θεού, γιατί βγάζει δάκρυα ακόμη και από πέτρινη καρδιά. Η ψαλμωδία είναι το πνευματικό θυμίαμα, είναι ο φωτισμός των ψυχών και ο αγιασμός των σωμάτων.
Όπως το αμόνι, αν και χτυπιέται συνεχώς, δεν λυγίζει, ούτε επιτρέπει να δημιουργηθούν στην επιφάνειά του βαθουλώματα από σφυριές, αλλά το ίδιο είναι συνεχώς λείο, έτσι και εκείνος που θέλει να είναι Χριστιανός, πρέπει να μένει αλύγιστος στις διάφορες θλίψεις και στους διάφορους εξωτερικούς πειρασμούς, δηλ. ή στος προσβολές, στους διωγμούς, τις κακίες των ανθρώπων και όλα τα παρόμοια μ' αυτά, καθώς στους εσωτερικούς πειρασμούς, που προκαλούνται από τα πνεύματα της κακίας.
Εσείς που χορεύετε, σας χορεύει ο διάβολος. Ντραπείτε και σταματείστε αυτήν την ειδωλολατρική και άθεη μανία. Δεν είναι γνώρισμα των Χριστιανών ο χορός.
Μίσησε φορέματα μαλακά, μίσησε βαψίματα όμορφα, μίσησε ομορφιά και τα συνοδεύοντα αυτά δαιμονικά άσματα, κιθάρες και αυλούς, τους κρότους των χορών και τις άτακτες φωνές. Δεν γνωρίζεις, άθλιε, πως όλα τούτα είναι σπορά του διαβόλου; Ποιά Γραφή επαινεί τους αυλίζοντες, τους κιθαρίζοντες, τους γελώντες, τους χορεύοντες και τους αγαπώντες τον κόσμο και όλα τα του κόσμου;
Όπου υπάρχουν κιθάρες και χοροί, εκεί υπάρχει σκοτισμός ανδρών και γυναικών. Εκεί υπάρχει γιορτή του Διαβόλου...
Μην νομίζεις, ότι υπάρχουν ώρες του Θεού, κατά τις οποίες πρέπει να συμπεριφέρεσαι σωστά και ότι υπάρχουν ώρες του Διαβόλου, κατά τις οποίες πρέπει εσύ να ασωτεύεις. Μη θεωρείς, ότι υπάρχει καιρός ευσεβείας και καιρός παρανομίας. Τέτοια κάνουν οι θεατρίνοι, διότι στις συναναστροφές τους είναι ευγενικοί και στα θέατρα είναι αισχροί γελωτοποιοί. Πρέπει πάντα η συμπεριφορά μας να είναι προσεκτική...
Αρχή του πένθους είναι η αυτογνωσία. Το πένθος μας, ας μην είναι ανθρώπινο, ούτε ''προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις'' (Ματθ. 23,5), αλλά όπως το θέλει ο Θεός, που γνωρίζει τα απόκρυφα της καρδιάς μας, για να μακαριστούμε απ' Αυτόν. Ας έχουμε λοιπόν χαρούμενο το πρόσωπο, όταν συναντάμε άλλους ανθρώπους, ως προς το φρόνημα όμως ας κλαίμε και ας πενθούμε. Γιατί το πένθος είναι προϋπόθεση, αλλά και εξασφάλιση της πνευματικής εργασίας. Το πένθος ξεπλένει την ψυχή με τα δάκρυα και την αποκαθιστά καθαρή. Το πένθος γεννάει τη σωφροσύνη, ξεριζώνει τις ηδονές, κατορθώνει τις αρετές. Και τι περισσότερο να πω; Το πένθος από το Θεό μακαρίζεται (Ματθ. 5,4. Λουκ. 6,21) και από τους αγγέλους επαινείται.
Αν αξιωθείς να σου δοθεί κάποιο χάρισμα μην υψηλοφρονείς, επειδή ό,τι καλό έχεις, το πήρες από τον Κύριο. Και δεν βαδίζεις σύμφωνα με την εντολή και το θέλημά Του και θα αφαιρέσει το χάρισμά Του από σένα και θα το χαρίσει στον καλύτερο. Και τότε θα μοιάσεις με εκείνον που πιέζει την πέννα για να γράψει, ενώ τελείωσε το μελάνι της...
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 247 αποτελέσματα