Περί...

Loading...
Περί Υπακοής
Κοινοποίηση
Δεν φτάνει μόνο να θέλουμε εκείνα που θέλει ο Θεός, αλλά και να τα θέλουμε όταν τα θέλει, όπως τα θέλει και γιατί Εκείνος τα θέλει!
Εάν ένα και μόνο πρόσωπο, ένας και μόνο άνθρωπος γινόταν υπήκοος και εφαρμοστής των εντολών του σαρκωθέντος Θεού Λόγου, του σωτήρα και ανακαινιστή μας, ήταν αυτό μόνο αρκετό για να μας αποδείξει την αλήθεια ότι «πιστός Κύριος εν πάσι τοις λόγοις αυτού» (Ψαλμ. ρμδ΄ 13). Αλλά από τότε μέχρι σήμερα εκατομμύρια αθλητών επισφραγίζουν καθημερινά, κάθε ώρα και κάθε στιγμή, τη μοναδική αυτήν αλήθεια.
Θέλετε να αγιάσετε; Σου λέει κάτι ο Γέροντας σου. ''Να είναι ευλογημένο'', να του λέτε. Μην κάνεις διάκριση, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει, αυτό που σου είπε, ο Γέροντας ή ο αδελφό σου. Από πείρα φαρμακερή σας λέω, μόνο το ''Να 'ναι ευλογημένο'', κάνοντας υπακοή, θα σας αγιάσει και θα σας σώσει.
Επειδή δεν θέλουμε ν' αφήσουμε το δικό μας θέλημα για τον Κύριο, προξενούμε στους εαυτούς μας ψυχική βλάβη και καταστροφή. Και επειδή δεν ανεχόμαστε να ζούμε ή να μπούμε σε υποταγή και εξουδένωση για τον Κύριο, στερούμε τους εαυτούς μας από την παρηγοριά των δικαίων. Και επειδή δεν πειθαρχούμε στις νουθεσίες όσων μας βάζουν νόμους για τον Κύριο, γινόμαστε αντικείμενα της χαιρεκακίας των δαιμόνων. Και επειδή δεν ανεχόμαστε την αυστηρή τιμωρία, θα μας δεχθεί το καμίνι της άσβηστης φωτιάς, όπου δεν θα υπάρχει πια ποτέ παρηγοριά.
Πολύ με ωφέλησε η υπακοή, πάρα πολύ...!!! Δεν μπορώ να σας περιγράψω τις καλοσύνες της υπακοής. Η χάρις της υπακοής, είναι απεριόριστη. Το βάθος, το μυστήριο που κρύβεται μέσα στην υπακοή είναι μεγάλο...
Το "μπέρδεμα" μέσα μας, συμβαίνει μόνο όταν δεν εφαρμόζουμε τα λόγια του Χριστού, αλλά αυτό που εμείς, λόγω του εγωισμού μας, θεωρούμε σωστά και πρέποντα στη δεδομένη περίπτωση.
Το να κάνει κανείς υπακοή στον Γέροντά του, είναι ανώτερο και από το να υπομείνει μαρτύριο. Ή τουλάχιστον, είναι σαν να υπομείνει μαρτύριο. Δηλαδή γίνεται κανείς μάρτυρας.
Εκείνος που κάνει υπακοή, έχει ένα στύλο πύρινο, που αρχίζει από τον ουρανό φθάνει ως κάτω στη γη και του φέγγει και δεν φοβάται, ότι θα σκοντάψει πουθενά. Ο καλός υποτακτικός και υποτασσόμενος εν Πνεύματι Αγίω, δεν θα κριθεί από τον Θεό.
Έκανες υπακοή; Όλες τις αρετές θα τις κατορθώσεις. Δεν έκανες υπακοή, δεν ταπεινώθηκες; Θα γεμίσεις τον κόσμο κρίσεις και κατακρίσεις. Τα μάτια σου θα πονούν από τα δάκρυα, αλλά ανώφελα θα είναι. Το ψέμα, η οργή, το μίσος, η κακία, όλα θα σε κυριέψουν.
Υπακοή σημαίνει θάψιμο της δικής μας θέλησης και ανάσταση της ταπείνωσης. Υπακοή σημαίνει το να μην εμπιστεύεται κανείς τον εαυτόν του, σε όλα τα καλά, μέχρι το τέλος της ζωής του. Σημαίνει την αποξένωση από την υποκρισία και από κάθε προσωπική επιθυμία. Χωρίς την υπακοή, κανείς από τους εμπαθείς δεν θα κατορθώσει να δει τον Κύριο. Από την υπακοή γεννάται η ταπείνωση, που οδηγεί στην μακάρια απάθεια και από την ταπείνωση γεννάται η διάκριση. Από την διάκριση γεννάται η διόραση και από αυτήν η προόραση.
Υπακοή σημαίνει, ενέργεια χωρίς εξέταση, θάνατος εκούσιος, ζωή χωρίς περιέργεια, αμεριμνία για κάθε σωματικό κίνδυνο, αμεριμνία για το τι θα απολογηθείς στον Θεόν, να μην φοβάσαι τον θάνατο...
Σε τίποτε δεν ωφελούμαστε από την υπακοή που κάνουμε στον πνευματικό μας Πατέρα, εάν τον εξετάζουμε και τον κρίνουμε. Αυτός που άλλοτε υπακούει και άλλοτε παρακούει στον πνευματικό του Πατέρα, μοιάζει με άνθρωπο, που βάζει στα μάτια του άλλοτε κολλύριο και άλλοτε ασβέστη.
Όπως τα δέντρα που σείονται από τους ανέμους ρίχνουν βαθειές ρίζες, έτσι και όσοι ζουν σε υπακοή, αποκτούν δυνατές και ακλόνητες ψυχές.
Οι Πατέρες ονόμασαν την ψαλμωδία όπλο, την προσευχή τείχος, τα καθαρά δάκρυα λουτρό, ενώ την υπακοή την χαρακτήρισαν ως μαρτύριο. Χωρίς αυτήν, κανένας από τους εμπαθείς δεν θα δει πρόσωπο Θεού.
Εκείνος που ασκεί αληθινή υπακοή, πρέπει να φυλάει οπωσδήποτε τις εξής πέντε αρετές: α ) την πίστη, να έχει δηλαδή καθαρή και ειλικρινή πίστη προς τον πνευματικό του πατέρα, τόσο πολύ ώστε να νομίζει ότι βλέπει το Χριστό και ότι σ' Αυτόν υποτάσσεται, όπως λέει ο Κύριος Ιησούς: «Όποιος ακούει εσάς ακούει εμένα, και όποιος απορρίπτει εσάς απορρίπτει εμένα· κι όποιος απορρίπτει εμένα, απορρίπτει αυτόν που με απέστειλε» (Λουκ. 10,16) β ) την αλήθεια· να είναι δηλαδή αληθινός στα έργα και στους λόγους και στην ακριβή εξομολόγηση των λογισμών του γ ) να μην κάνει το δικό του θέλημα, γιατί είναι ζημιά στον υποτακτικό να κάνει το θέλημά του, αλλά πάντοτε να το κόβει θεληματικά, χωρίς δηλαδή να αναγκάζεται από τον πνευματικό του πατέρα δ ) να μην αντιλέγει και να μη φιλονεικεί καθόλου, γιατί η αντιλογία και η φιλονεικία δεν είναι των ευσεβών και ε ) η ακριβής και ειλικρινής εξομολόγηση στον γέροντα. Εκείνος που κρατά αυτή την πεντάδα των αρετών με σοφία και επιμέλεια, ας γνωρίζει χωρίς ν' αμφιβάλλει, ότι θα επιτύχει από εδώ ακόμα σαν αρραβώνα, την μακαριότητα των δικαίων.
Το θησαυροφυλάκιο των αρετών, έχει ως κλειδί, την φωνή του πνευματικού σου πατέρα.
Με αυτόν που αντιλέγει στον πνευματικό του πατέρα, χαίρονται οι δαίμονες. Εκείνον που ταπεινώνεται μέχρι θανάτου, τον θαυμάζουν οι Άγγελοι. Γιατί αυτός εργάζεται Θεϊκό έργο, καθώς εξομοιώνεται με τον Υιό του Θεού, που έκανε υπακοή στον Πατέρα Του μέχρι θανάτου και μάλιστα σταυρικού.
Όσοι έκοψαν το θέλημά τους και κάνουν υπακοή στο θέλημα του άλλου, λογίζονται ως Ομολογητές, αν την φυλάξουν έως το τέλος.
Πρόσεχε την πίστη και την υπακοή των Αποστόλων. Μόλις άκουσαν να τους καλεί ο Χριστός, δεν ανέβαλλαν, δεν έβαλαν κάτι πάνω απ' αυτό. Δεν είπαν: ''Ας πάμε για λίγο στο σπίτι μας, να συζητήσουμε με τους δικούς μας... Όλα τα άφησαν και ακολούθησαν τον Χριστό. Τέτοια υπακοή ζητάει ο Χριστός από εμάς, ώστε ούτε στιγμή να μην αναβάλλουμε, έστω και αν κάτι από τα θεωρούμενα αναγκαία, φαίνεται ως επείγον.
Όταν κάτι προστάζει ο Θεός, είμαστε υποχρεωμένοι να Τον υπακούουμε, χωρίς να περιεργαζόμαστε αυτό που προστάζει. Να Τον υπακούς, με όλη την προθυμία σου.
Τα παιδιά είναι υποχρεωμένα να υπακούουν στους γονείς τους. Όταν όμως οι γονείς τους απαιτούν πράγματα που δυσχεραίνουν την πνευματική ζωή τους, τότε δεν είναι σωστό να πειθαρχούν και να τους υπακούουν.
Η υπακοή έχει αναγνωριστεί σαν το πρώτο καλό ανάμεσα σ' όλες τις βασικές αρετές, γιατί διώχνει την οίηση (τη μεγάλη ιδέα που έχει κανείς για τον εαυτό του) και γεννάει μέσα μας την ταπεινοφροσύνη. Γι' αυτό και σ' εκείνους που τη δέχονται με ευχαρίστηση, γίνεται θύρα που οδηγεί στην αγάπη του Θεού. Την υπακοή αθέτησε ο Αδάμ και κατρακύλησε στον άδη. Την υπακοή αγάπησε ο Κύριος και οικονομώντας τη δική μας σωτηρία, έγινε άνθρωπος και υπάκουσε στον Πατέρα Του μέχρι θανάτου - και αυτό, ενώ δεν ήταν καθόλου κατώτερος από τη μεγαλοσύνη Εκείνου - για να καταργήσει το έγκλημα της ανθρώπινης παρακοής με τη δική Του υπακοή και να επαναφέρει στη μακάρια και αιώνια ζωή, εκείνους που θα ζήσουν με υπακοή. Πρώτα λοιπόν γι' αυτή την αρετή πρέπει να φροντίζουν, όσοι θέλουν να πολεμήσουν τη διαβολική οίηση. Και αυτή η αρετή, με τον καιρό, θα μας δείξει αλάθητα όλους τους δρόμους των αρετών.
Την υπακοή αγάπησε ο Κύριος και σύμφωνα με το Θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας μας, υπάκουσε στον Πατέρα Του μέχρι του σημείου να Σταυρωθεί και να πεθάνει και αυτό χωρίς διόλου να είναι κατώτερος από την μεγαλοσύνη του Πατρός, για να ακυρώσει την ενοχή των ανθρώπων, λόγω της παρακοής με τη δική Του υπακοή και για να επιστρέψει στη μακαρία και αιώνιο ζωή, όσους θα ζήσουν με υπακοή.
Όπως το αποτέλεσμα της παρακοής είναι η αμαρτία, έτσι επίτευγμα της υπακοής είναι η αρετή. Και όπως στην παρακοή ακολουθεί παράβαση των εντολών και χωρισμός από το Θεό που έδωσε τις εντολές, έτσι και στην υπακοή ακολουθεί η τήρηση των εντολών και η ένωση με το Θεό. Εκείνος λοιπόν που τήρησε την εντολή με την υπακοή του και την αρετή κατόρθωσε και δεν χώρισε τον εαυτό του, από την ένωση με το Θεό μέσω της αγάπης.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, χάριν της υπακοής και ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου στη γη, είναι η υπακοή προς τον Θεό.
Η γνήσια υπακοή φέρνει μεγάλη ψυχική ωφέλεια και την αποκτάς όταν απειθείς στον εαυτό σου, στο θέλημά σου. Τότε σε παίρνει στα χέρια Του ο ίδιος ο Κύριός μας και ευλογεί τα έργα σου.
Η οποιαδήποτε υπακοή, η οποία μας φαίνεται δυσβάστακτη, εκτελείται με μεγάλη ευκολία, επειδή γίνεται ως υπακοή.
Μπορώ να πω, ότι η κατά Χριστόν υπακοή, είναι η μεγαλύτερη αρετή. Εκείνοι που υπακούουν και δεν λυπούν τον γέροντά τους, κατορθώνουν αγγελικά επιτεύγματα. Με την υπακοή, παίρνει πολλή Χάρη ο υποτακτικός.
Η τελεία υπακοή σε έναν πνευματικό πατέρα, είναι η εφαρμογή όλων των εντολών του Χριστού. Ανέπαυσες τον γέροντα σου, κάνοντας υπακοή σε αυτόν, κόβοντας το δικό σου θέλημα, ανέπαυσες το Θεό. Δεν ανέπαυσες το γέροντά σου με την υπακοή, δεν ανέπαυσες το Θεό! Είναι φύση αδύνατον κάποιος που αναπαύει τον γέροντα του με τη ζωή του, να μην προοδεύει στην πνευματική του ζωή. Με την τέλεια υπακοή στον γέροντά του, πηγαίνει κανείς στον Ουρανό με το εξπρές, χωρίς να γίνεται ο τελωνισμός της ψυχής του.
/
4

Βλέπετε 1 - 33 από τα 117 αποτελέσματα