Περί...

Loading...
Περί Βρισιάς
Κοινοποίηση
Τις κακές κουβέντες, είναι καλύτερα, να τις αντικρούει και να τις αντιμετωπίζει κανείς με καλές πράξεις.
Καθένας που βρίζεται ή υποφέρει από κάτι φοβερό, να υποφέρει με πραότητα τις βρισιές και να συγκρατεί την οργή του, εφόσον, συγκρατώντας την οργή του, πρόκειται να γίνει μιμητής του Θεού.
Εγώ προτιμώ να βρίζομαι και να καταφρονούμαι για τον Θεό, παρά να τιμώμαι από όλους τους βασιλείς. Διότι τίποτε, μα τίποτε, δεν είναι ισάξιο της τιμής αυτής...
Όταν έρθει κάποιος και σου πει, ότι ο τάδε σε έβρισε και διαρκώς σε κακολογεί σε όλους, εσύ αυτόν που σε βρίζει και σε κακολογεί, να τον επαινέσεις μπροστά σε όσους σε ακούνε. Τότε εσένα, γι' αυτήν σου την στάση, θα σε επαινέσουν και θα σε θαυμάσουν, εκείνον όμως θα τον μισήσουν, σαν να επρόκειτο για κάποιο θηρίο, διότι εκείνος χωρίς να τον αδικήσεις, σε λύπησε και παρόλο αυτό, εσύ τον αντάμειψες με τον καλό σου λόγο. Αλλά εκτός αυτού, θα μπορέσεις να αποδείξεις, ότι όλα όσα λέχτηκαν εις βάρος σου, ήταν συκοφαντικά.
Όταν σε αδικήσει κάποιος, σκέψου την κόλαση την οποία θα υποστεί και τότε όχι μόνο δεν θα οργιστείς μαζί του, αλλά και θα δακρύσεις. Διότι δεν οργίζεται κανείς εναντίον εκείνου, ο οποίος κατέχεται από πυρετό ή έχει κάποια φλεγμονή, αλλά όλους αυτούς τους λυπάται και δακρύζει από ευσπλαχνία και συμπόνοια. Εάν θέλεις να υπερασπίσεις τον εαυτόν σου, σιώπα και πλήγωσες τον εχθρό σου θανάσιμα. Αν όμως, επειδή θίχτηκες, ανταποδώσεις τις βρισιές (και αδικίες), τότε αναγκάζεις όσους σε ακούν, να θεωρούν ως αληθινά τα λεγόμενα εις βάρος σου. Γιατί δηλ. ο πλούσιος, όταν ακούει από κάποιον, ότι είναι φτωχός, γελά; Διότι γνωρίζει πολλά καλά, ότι δεν είναι φτωχός. Αν λοιπόν φροντίζουμε κσι εμείς να γελούμε, όταν μας βρίζουν, θα παράσχουμε την μεγαλύτερη απόδειξη, ότι έχουμε συνείδηση, ότι τα λεγόμενα σε βάρος μας δεν είναι αληθινά.
Σε έβρισε κάποιος; Εσύ ευλόγησέ τον! Πρόσεξε πόσα κερδίζεις απ΄αυτό:

  1. Έσβησες το κακό!
  2. Ετοίμασες μισθό για σένα!
  3. Εκείνον τον καταντρόπιασες!
  4. Εσύ δεν έπαθες κανένα κακό!
Δεν βλέπεις στα σπίτια, που όταν φυσάει ο άνεμος και υπάρχουν 2 πόρτες ανοιχτές δημουργείται ρεύμα, ενώ αν κλείσεις την μία πόρτα, τότε καταστέλλεται το μεγάλο μέρος της δυνάμεως του ανέμου; Έτσι και τώρα υπάρχουν 2 πόρτες, το στόμα το δικό σου και το στόμα εκείνου που σε βρίζει και σε προσβάλλει. Εάν κλείσεις το δικό σου στόμα και δεν αφήσεις αντίθετο άνεμο, έσβησες όλη την δύναμη του ανέμου.
Αν ανταποδώσεις την βρισιά που δέχτηκες, νικιέσαι από το πάθος του θυμού. Αν όμως σιωπήσεις, τότε νίκησες και χωρίς κόπο, έστησες τρόπαιο και έχεις αναρίθμητους θαυμαστές (Αγγέλους και Αγίους), που σε δικαιώνουν και καταδικάζουν της ύβρεως την ψευτιά.
Όταν κάποιος βριστεί και δεν ανταποδώσει την βρισιά, έμπηξε μέσα στην καρδιά του υβριστεί και χάραξε την ντροπή, λόγω της μακροθυμίας του. Δεν ομολογεί βέβαια αμέσως την ωφέλεια, είτε γιατί είναι θυμωμένος, είτε από εγωισμό, είτε από ντροπή. Όμως αμέσως του κάνει αίσθηση η αντίδρασή του. Και είναι αδύνατο ένας υβριστής, έστω και εάν είναι θηρίο, να συναναστραφεί Χριστιανό ανεξίκακο και να μην αποκομίσει μεγάλο κέρδος. Διότι τα καλά έργα, ακόμη και αν δεν τα πράττουμε, όμως όλοι τα επαινούμε και τα θαυμάζουμε.
Τίποτε δεν στενοχωρεί τόσο τους υβριστές μας, όσο το να περιφρονούμε τις βρισιές τους.
Και αν ακόμη κάποιος σε βρίσει, υπόφερέ το γενναία. Γιατί τον εαυτόν του έβρισε και όχι εσένα. Και αν ακόμη σε χτυπήσει, μην ανταποδώσεις το χτύπημα, γιατί αυτός ναι μεν σε χτύπησε με το χέρι, ωστόσο χτύπησε μόνος τον εαυτόν του με το θυμό.
Όταν βριζόμαστε και ανεχόμαστε με γενναιότητα εκείνους που μας κακολογούν, θα αποσπάσουμε μεγαλύτερη εύνοια από το Θεό.
Eκείνος που φροντίζει να μην υβρίζει, δεν θα μάθει ούτε και να φιλονικεί! Εκείνος που δεν έμαθε να φιλονικεί, θα κατορθώσει και το ν' αγαπά. Εκείνος που κατόρθωσε ν' αγαπά, δεν θα έχει εχθρό. Εκείνος που δεν έχει εχθρό και εκδηλώνει την αγάπη του, θα κατορθώσει όλη γενικώς την αρετή.
Αυτός που βρίζει είναι σαν να έφαγε αδελφικό κρέας, είναι σαν να δαγκώνει την σάρκα του πλησίον.
Αυτός που βρίζει σε όλη του τη ζωή αναδίδει δυσοσμία. Έχει το στόμα του πιο ακάθαρτο και από τους υπονόμους.
Δεν είναι γέννημα του θυμού, το να βρίζει κανείς, αλλά της μικροψυχίας του. Και όσο βρίζει κανείς τον άλλο, τόσο εκείνος δοξάζεται.
Εάν θυμώσεις εναντίον αυτού που σε έβρισε, θα βεβαιώσεις τις ύβρεις! Αν όμως δεν θυμώσεις, καταντροπιάζεις αυτόν που σε έβρισε, δείχνοντας έμπρακτα, την σύνεσή σου.
Εάν λοιπόν συνηθίσεις να φρονείς ότι είσαι ο τελευταίος από όλους, πότε θα αγανακτήσεις γιατί βρίστηκες χωρίς να το αξίζεις; Όταν ένα μικρό παιδί σε βρίσει, θεωρείς τις βρισιές ως αφορμή για γέλια. Και όταν κάποιος που πάσχει από τρέλα ξεστομίζει λόγια ατιμωτικά, τον θεωρείς περισσότερο αξιολύπητο παρά άξιο μίσους. Δεν είναι λοιπόν τα λόγια η φυσική αιτία που προκαλεί τη λύπη, αλλά η υπεροψία απέναντι σε αυτόν που μας έβρισε και η φανταστική ιδέα που έχει ο καθένας μας για τον εαυτό του.
Όταν στις ερήμους η ηχώ επιστρέφει πάλι ακέραιη πίσω σ' εκείνον που μίλησε, έτσι και οι βρισιές επιστρέφουν σ' αυτόν που βρίζει. Ή καλύτερα, ο μεν ήχος παραδόθηκε στον αέρα, η βρισιά όμως, επιστρέφει ενισχυμένη.
Σε έβρισε; Εσύ πες καλό λόγο! Σε χτύπησε; Εσύ να υπομείνεις! Σε φτύνει και σε θεωρεί ένα τίποτα; Εσύ σκέψου ποιός είσαι, ότι δηλαδή απ' τη γη προήλθες και πάλι θα διαλυθείς στη γη! Γιατί αυτός που με τους λόγους αυτούς θα αυτοκυριαρχηθεί, θα βρει κάθε ατίμωση μικρότερη της πραγματικότητας. Έτσι και στον εχθρό θα αχρηστεύσεις την άμυνα, με το να δείχνεις ότι είσαι άτρωτος από τις ύβρεις, και στον εαυτό σου θα προμηθεύσεις μεγάλο το στεφάνι της υπομονής, με το να καταστήσεις τη μανία του άλλου αφορμή της δικής σου φιλοσοφίας. Έτσι, θα φανείς ανώτερος από τις ύβρεις.
Τι πιο ανόητο υπάρχει από την οργή; Αν παραμείνεις ήρεμος, ντροπιάζεις τον υβριστή, δείχνοντας έμπρακτα τη σύνεσή σου. Δέχτηκες ράπισμα; Και ο Κύριος το ίδιο! Φτύστηκες; Και ο Κύριός μας! Γιατί δεν έστρεψε αλλού το πρόσωπό Του απ' τη ντροπή των εμπτυσμάτων. Συκοφαντήθηκες; Το ίδιο και ο Κριτής! Σου έσκισε το ένδυμά σου; Και τον Κύριό σου Τον απογύμνωσαν και μοιράστηκαν τα ρούχα Του!
Είδα τρεις μοναχούς που υβρίστηκαν συγχρόνως. Ο πρώτος απ' αυτούς δαγκώθηκε και ταράχθηκε, αλλά δεν μίλησε. Ο δεύτερος χάρηκε για τον εαυτόν του, αλλά λυπήθηκε για τον υβριστή. Και ο τρίτος, αφού αναλογίστηκε την ψυχική βλάβη του υβριστού, έχυσε θερμά δάκρυα γι΄ αυτόν. Έτσι έχεις μποστά σου, τον εργάτη του φόβου, τον μισθωτό και τον εργάτη της αγάπης.
Όταν πονέσεις από μια βρισιά ή εξουδένωση, γνώριζε ότι ωφελήθηκες πολύ, διότι με την ταπείνωση που έπαθες, ανάλογα απέβαλλες την κενοδοξία.
Όταν κάποιος σε βρίσει ή σε περιφρονήσει, τότε πρόσεξε τους λογισμούς που έρχονται από την οργή, μήπως σε αποχωρίσουν από την αγάπη λόγω της λύπης και έτσι θα σε μεταφέρουν στην χώρα του μίσους.
Οι ύβρεις, οι αδικίες κ.λ.π. είναι τα καλύτερα νυστέρια για όσους έφταιξαν, διότι με αυτά καθαρίζουν οι παλιές πληγές. Για εκείνους όμως που δεν έφταιξαν, είναι μαχαίρια δημίου και Μάρτυρες θεωρούνται αυτοί, που τα δέχονται χαρούμενοι για την αγάπη του Χριστού.
Είναι καλύτερα, αν ένας βρίζει, βλασφημάει κ.λπ. και είναι αναιδής, να κάνεις ότι είσαι απασχολημένος και δεν ακούς και να λες την ευχή. Γιατί αν καταλάβει, ότι τον παρακολουθείς, μπορεί να βρίζει συνέχεια και έτσι γίνεσαι αιτία να δαιμονιστεί. Όταν όμως δεν είναι αναιδής, αλλά ευσυνείδητος και βρίζει από κακή συνήθεια, μπορείς κάτι να του πεις. Αν πάλι είναι ευσυνείδητος, αλλά έχει πολύ εγωισμό, πρέπει να προσέξεις να μην του μιλήσεις αυστηρά αλλά ταπεινά, όσο μπορείς και με πόνο.
Εκείνος που όταν δέχεται ατιμίες και ύβρεις αισθάνεται μεγάλο πόνο στην καρδιά, ας μάθει από αυτό, ότι κουβαλάει στον κόρφο του το παλιό φίδι. Αν λοιπόν υπομείνει με σιωπή ή αποκριθεί με μεγάλη ταπείνωση, εξασθενίζει αυτό το φίδι και το παραλύει. Αν όμως αντιπεί πικρόλογα ή μιλήσει με αυθάδεια, δίνει δύναμη στο φίδι να χύνει το δηλητήριό του μέσα στην καρδιά του και να του κατατρώει ανελέητα τα εντόσθιά του· έτσι αυτό θα δυναμώνει κάθε μέρα και θα κατατρώει τη βελτίωση στο αγαθό και τη δύναμη της άθλιας ψυχής του, με αποτέλεσμα να ζει στο εξής για την αμαρτία και να είναι τελείως νεκρός για την αρετή.
Αν κάποιος σε βρίσει, μην του αντιμιλήσεις, ώσπου να σωπάσει. Και αν εξετάσεις τον εαυτό σου και βρεις, ότι υπάρχουν μέσα σου όσα άκουσες απ' αυτόν, μετανόησε, σαν να αμάρτησες εσύ και η αγαθότητα του Θεού σε δέχεται πάλι.
Εκείνος που μπορεί να υποφέρει τον σκληρό λόγο ενός κακοτρόπου και ανοήτου ανθρώπου για την αγάπη του Θεού, αυτός είναι ικανός να αποκτήσει την ειρήνη του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος.
Ο ακάνθινος στέφανος που πλέχτηκε και τοποθετήθηκε στην κεφαλή του Κυρίου μας, είναι τύπος για εμάς, στο να βαστάξουμε την σε βάρος μας μομφή κάθε ώρα υπομένοντας τις ύβρεις αταράχως.
Σε εκείνους που μας κακολογούν, μας βρίζουν ή μας κακομεταχειρίζονται, έχουμε εντολή, να μην ανταποδίδουμε την κακολογία ή την κακομεταχείριση, αλλά μάλλον να τους εγκωμιάζομε και να τους ευλογούμε. Γιατί στο μέτρο που ειρηνεύομε με τους ανθρώπους, πολεμούμε τους δαίμονες· ενώ όταν μνησικακούμε και πολεμούμε τους αδελφούς μας, έχουμε ειρήνη με τους δαίμονες, με τους οποίους έχουμε διδαχθεί, να έχουμε τέλειο μίσος και ασυμφιλίωτο πόλεμο.
Η ύβρις είναι εκδήλωση - με τον λόγο, με το ύφος και τους τρόπους - εξευτελιστικών σκέψεων για τον συνάνθρωπο, οι οποίες βρίσκονται στην καρδιά του υπερήφανου ανθρώπου. Η ύβρις εκδηλώνεται σαν ατιμία, σαν περιφρόνηση, σαν αυθάδεια. Η ύβρις είναι πιο δυσβάστακτη και από τον τραυματισμό ή οποιαδήποτε βλάβη του σώματος. Διότι η μεν βλάβη πειράζει το σώμα, ενώ η ύβρις συντρίβει την ψυχή. Γι' αυτό και οι άνθρωποι δυσκολότερα ανέχονται την ύβρη, παρά τη σωματική βλάβη. Και η μεν βλάβη δεν οδηγεί στον όλεθρο ή στον θάνατο της ψυχής, η ύβρις όμως έκανε πολλές ψυχές φιλότιμων ανδρών, να αγγίξουν τον Άδη.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 67 αποτελέσματα