Περί...

Loading...
Περί Βασάνων
Κοινοποίηση
Δεν πληγώνει την ψυχή μας τόσο η φύση των συμφορών που δοκιμάζουμε, όσο την πληγώνουν εκείνοι, οι οποίοι μας εμπαίζουν για τις συμφορές μας.
Είσαι άρρωστος; Να είσαι χαρούμενος. Γιατί «εκείνον που αγαπά ο Κύριος, τον παιδαγωγεί» (Εβρ. 12,6).
Είσαι φτωχός; Να ευφραίνεται η ψυχή σου, γιατί σε περιμένουν τα αγαθά του φτωχού Λαζάρου.
Σε συκοφαντούν και σε κακομεταχειρίζονται για το Όνομα του Χριστού; Είσαι μακάριος, γιατί η καταισχύνη σου θα μετατραπεί σε δόξα αγγελική.
Είσαι δούλος; Ευχαρίστησε τον Θεό και έτσι θα έχεις μαζί σου πάντα Εκείνον που ταπεινώθηκε περισσότερο από όλους τους ανθρώπους. Ευχαρίστησε Τον, γιατί είσαι σε καλύτερη κατάσταση από κάποιον άλλο, γιατί ούτε σε καταναγκαστικά έργα σε έστειλαν, ούτε σε μαστιγώνουν.
Τα πρόσκαιρα βάσανα αυτά καθ' αυτά είναι ασήμαντα. Εμείς τα θεωρούμε σημαντικά, επειδή είμαστε κολλημένοι στη γη και στα φθαρτά, επειδή είμαστε ψυχροί απέναντι στον Χριστό και την αιωνιότητα. Όσες θλίψεις και αν δοκιμάζουμε στην παρούσα ζωή, αυτές δεν μπορούν να συγκριθούν με τα αγαθά που μας περιμένουν στην αιωνιότητα, αλλά ούτε και με την παρηγοριά που από εδώ κιόλας μας χαρίζει το Άγιο Πνεύμα.
Δεν υπάρχει τίποτα γλυκύτερο, από το να υποφέρεις για το Χριστό.
Δεν είναι τόσο φοβερό, το να δεχτείς ένα πλήγμα, όσο φοβερό είναι, το να μην συνετιστείς με την συμφορά αυτήν.
Τον Χριστό ο μαθητής Του, Τον πρόδωσε, οι άλλοι μαθητές Τον εγκατέλειψαν και έφυγαν, εκείνοι που ευεργετήθηκαν Τον έφτυσαν, ο δούλος του αρχιερέως Τον ράπισε, οι στρατιώτες Τον κολάφιζαν, οι διερχόμενοι Τον κορόϊδευαν και Τον βλασφημούσαν, οι ληστές Τον κατηγόρησαν και σε κανέναν σε απηύθυνε λόγο, αλλά τους αντιμετώπιζε όλους με σιωπή, διδάσκοντας εσένα έμπρακτα, ότι όσο ήρεμα υποφέρεις, τόσο περισσότερο θα νικήσεις, όσους σε κακοποιούν και θα εκτιμηθεί από όλους.
Όταν δεις κάποιον δίκαιον να στενοχωρείται, να υποφέρει, να τελειώνει την ζωή του μέσα στην ασθένεια και σε άπειρα άλλα κακά, να πεις μέσα σου, ότι εάν δεν υπήρχε ανάσταση νεκρών και Μέλλουσα Κρίσις, ο Θεός δεν θα άφηνε τον άνθρωπον αυτόν να απέλθει από την παρούσαν ζωή, αφού χάριν του Θεού δοκίμασε τόσες συμφορές, χωρίς να απολαύσει κανένα καλό. Είναι επομένως φανερό, ότι κάποια άλλη ζωή ετοίμασε γι' αυτούς, γλυκύτερη και πολύ περισσότερο ανεκτή από την παρούσα.
Ο Θεός αφήνει τον δίκαιο να υποφέρει, όχι γιατί τον εγκατέλειψε, αλλά γιατί θέλει να τον στεφανώσει και να τον καταστήσει ενδοξότερο. Αν πάλι δεις αμαρτωλό να τιμωρείται, θυμήσου τον παραλυτικό που επί τριάντα οκτώ χρόνια ήταν κατάκοιτος στην κλίνη (Ιωα. 5,5).
Στις συμφορές μας, ας καταφεύγουμε πάντοτε στο Θεό, ο Οποίος και μπορεί και θέλει να μας απαλλάξει απ' αυτές. Γιατί όταν χρειάζεται να παρακαλέσουμε ανθρώπους, πρέπει προηγουμένως και θυρωρούς να συναντήσουμε και παράσιτους και κόλακες να παρακαλέσουμε και πολύ δρόμο να βαδίσουμε, ενώ στην περίπτωση του Θεού, τίποτα παρόμοιο δεν χρειάζεται, αλλά παρακαλείται χωρίς μεσίτη, χωρίς χρήματα, χωρίς δαπάνη και αποδέχεται την παράκλησή μας. Αρκεί μόνο να φωνάξει κανείς με την καρδιά του και να χύσει δάκρυα και αμέσως θα σπεύσει να τον βοηθήσει.
Η αγάπη προς τον Θεό, μετριάζει την ένταση των συμφορών και δεν αφήνει ούτε καν να αισθανθούμε τα θλιβερά επακόλουθα.
Εκείνος που είναι προετοιμασμένος για να αντιμετωπίσει τις συμφορές, ευκολότερα μπορεί να τις υπομείνει όταν τον βρουν, από εκείνον που δεν τις περιμένει και αδιαφορεί.
Το να υποστεί κανείς κάτι υπέρ του Χριστού, αποτελεί δόξα και τιμή για εκείνον που πάσχει. Γιατί τίποτε δεν είναι καλύτερο, από το να υποστεί κανείς ταλαιπωρίες για τον Χριστό.
Εμείς βλέπουμε μόνο τις συμφορές που μας βρίσκουν, δεν βλέπουμε όμως τα σφάλματά μας, πόσες φορές καθημερινώς παραβαίνουμε τις Θείες εντολές. Εάν όμως σκεπτόμασταν τα αμαρτήματά μας, έστω και μιας μόνο ημέρας, τότε θα αναγνωρίζαμε και εμείς οι ίδιοι, πόσες συμφορές θα έπρεπε να πάθουμε...
Ο φρόνιμος άνθρωπος, επειδή αναλογίζεται την θεραπευτική ενέργεια της κρίσεως του Θεού, υπομένει ευχαρίστως τις συμφορές που του επέρχονται και σκέφτεται, ότι κανένας άλλος δεν είναι αίτιός τους, παρά μόνο οι αμαρτίες του. Ο ανόητος όμως, επειδή δεν γνωρίζει τη σοφότατη πρόνοια του Θεού, όταν αμαρτάνει και τιμωρείται, θεωρεί ως αιτίους των συμφορών του, ή το Θεό, ή τους ανθρώπους.
Ο κόσμος έχει πολλούς φτωχούς στο πνεύμα, αλλά όχι όπως πρέπει. Έχει πολλούς που πενθούν, αλλά από χρηματική ζημιά ή θάνατο τέκνων. Έχει και πολλούς πράους, αλλά σε σχέση με τα ακάθαρτα πάθη. Και πολλούς που πεινούν και διψούν, αλλά για να αρπάζουν τα ξένα και να κερδίζουν με αδικία. Έχει και πολλούς καθαρούς στην καρδιά, αλλά για χάρη της κενοδοξίας. Έχει επίσης ειρηνοποιούς, αλλά που υποτάσσουν την ψυχή στο σώμα και πολλούς που διώκονται, αλλά ως άτακτοι. Επίσης πολλούς που ονειδίζονται, αλλά για αισχρά αμαρτήματα. Μακάριοι όμως είναι εκείνοι που ενεργούν έτσι και πάσχουν μόνο για τον Χριστό. Και γιατί είναι μακάριοι; Γιατί σ' αυτούς ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών. Ώστε δεν είναι μακάριοι, αυτοί που γενικώς πάσχουν, αλλά αυτοί που πάσχουν για το Χριστό.
Οι άνθρωποι που τους χτύπησαν μερικοί βαρδάρηδες, δοκιμασίες είτε γιατί το επέτρεψε ο Θεός, για να τους φρενάρει, είτε από φθόνο του πονηρού, χρειάζονται μετά πολλές λιακάδες και δροσιά πνευματική, για να ανθήσουν και να καρποφορήσουν. Όπως και τα δένδρα, όταν ξεθαρρεύουν από τις χειμωνιάτικες λιακάδες, αλλά τα φρενάρει ο βαρδάρης, χρειάζονται μετά συνέχεια λιακάδες ανοιξιάτικες και βροχούλα, για να κυκλοφορήσουν οι χυμοί και να βγάλουν άνθη και καρπούς.
Ξέρετε πόσοι βασανίζονται, επειδή δεν ακούν κάποιον, που μπορεί να τους βοηθήσει πνευματικά;
Μακάριος είναι αυτός που αναγκάζει τον εαυτό του να υπομένει τα βάσανα, γιατί μέσω της οδού του θρήνου θα εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών.
Όλες οι συμφορές, όλες οι δυστυχίες, οι θλίψεις και οι ασθένειες που παραχωρεί ο Θεός και έρχονται στους ανθρώπους, είναι τρόποι για μετάνοια.
Σε κάθε λυπηρή αφορμή που θα σε βρει, σκέψου ότι είναι μηδέν κάθε λύπη και κάθε βάσανο, σε σχέση με τα ανήκουστα βάσανα, που καταπλήγωσαν και συνέτριψαν το σώμα και την ψυχή του Κυρίου σου, Ιησού Χριστό.
Όσοι νεκρώθηκαν για τον κόσμο, αυτοί υπομένουν τους πειρασμούς και τα δυσάρεστα με χαρά, ενώ αυτοί που ζουν κοσμικά δεν έχουν τη δύναμη να υποφέρουν την αδικία. Αυτοί ή νικιούνται από την κενοδοξία τους και οργίζονται και ταράσσονται, φερόμενοι με τρόπο παράλογο, ή κυριεύονται από τη λύπη και την απόγνωση.
Ανάλογα με το μέτρο της ταπεινοφροσύνης, σου δίνεται και η υπομονή στις συμφορές σου. Και ανάλογα με την παρηγοριά σου, μεγαλώνει και η αγάπη σου προς τον Θεό.
Μην ταράζεστε και μην ανησυχείτε, διότι Αυτός που γνωρίζει όσα υποφέρετε και είναι σε θέση να τα εμποδίσει, είναι φανερό, ότι δεν τα εμποδίζει, επειδή προνοεί και ενδιαφέρεται για εσάς.
Όλα τα κακά και τα δεινά που μας συμβαίνουν, συμβαίνουν εξαιτίας της υπερηφάνειάς μας.
Τα οδυνηρά γεγονότα, χαρίζουν μνήμη Θεού στον συνετό άνθρωπο και προκαλούν αντιστοίχως θλίψη σ' εκείνον, που έχει ξεχάσει τον Θεό. Όσο πιο μακριά βρισκόμαστε από τον Θεό, τόσο περισσότερο βασανιζόμαστε.
Όλα τα βάσανά μας στη γη, δεν είναι παρά μια αμυδρή σκιά των τρομερών βασάνων, που θα υποστούν οι αμαρτωλοί στην κόλαση.
Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος. Βέβαια εσείς νοιώθετε μόνο την στέρηση και τον χαμό. Δεν βλέπετε όμως το έλεος, που κρύβεται πίσω απ' αυτά και μέσα σ' αυτά...
Αν υποφέρεις και θλίβεσαι, να κατηγορείς τις αμαρτίες σου και το διάβολο, μα κυρίως τον εαυτό σου. Γιατί ο διάβολος δεν θα μπορούσε να σου κάνει κανένα κακό, αν δεν έβρισκε αιτία σε σένα που να του δίνει αυτό το δικαίωμα.
Προκειμένου να αντέξετε ευκολότερα τα βάσανα, θα πρέπει να έχετε ισχυρή πίστη, ένθερμη αγάπη για τον Κύριο, να μην προσκολλάστε σε κανένα γήινο αγαθό, να παραδίνεστε μετά χαράς στο θέλημα του Κυρίου.
Οι άνθρωποι μέσα στα βάσανα που βρίσκονται, ασχολούμενοι με τις ματαιότητες, που δεν ωφελούν την σωτηρία τους, πιστεύουν ότι με το θάνατο θα απαλλαχτούν και θα τελειώσουν τα βάσανά τους. Οι δυστυχείς, επειδή δεν έχουν φώτιση, δεν γνωρίζουν, ότι από εκείνη την στιγμή του θανάτου, θα αρχίσουν τα ουσιώδη βάσανα και μάλιστα θα είναι αιώνια! Και όλα αυτά, διότι ο νους των ανθρώπων αυτών, είναι ''κλεισμένος'', είναι σφραγισμένος από την εμπάθεια και από το σκότος του κόσμου.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 78 αποτελέσματα