Περί...

Loading...
Περί Θλίψεων Και Πειρασμών
Κοινοποίηση
Όσο πιο άρρωστος είσαι, όσο πιο αμαρτωλός, όσο πιο πληγωμένος, όσο πιο θλιμμένος, τόσο πιο κατάλληλος είσαι για να σε πάρει στα χέρια του ο Χριστός, και να γιατρέψει, να σε σώσει, να σε λυτρώσει.
Όταν έρθει ένας πειρασμός μην ψάχνεις να βρεις για ποιον λόγο ήρθε, ούτε εξαιτίας ποιανού ανθρώπου σε βρήκε.
Αυτό που πρέπει σε αυτήν την περίπτωση να κάνεις με τον πειρασμό, που σου κάνει επίθεση, δεν είναι απλά να τον υπομείνεις.
Αλλά να τον αντιμετωπίσεις με ευχαρίστηση και χωρίς ίχνος λύπης και στενοχώριας και χωρίς μάλιστα να μνησικακήσεις εναντίον εκείνου που εξαιτίας του ταλαιπωρείσαι…
Διά πολλών θλίψεων, είπε ο Κύριος, θα εισέλθετε στην ζωή… Δεν υπάρχει άλλη οδός εκτός των πειρασμών και των θλίψεων. Αυτήν την οδό βάδισαν όλοι οι Άγιοι προφήτες, Απόστολοι, Μάρτυρες, Όσιοι και Δίκαιοι. Υπάρχει και η ευρύχωρη οδός την οποίαν όσοι ακολουθούν πηγαίνουν στην απώλεια… Εμείς να ζητούμε από τον Θεό να μας δώσει καλή φώτιση και δύναμη να βαδίσουμε με προθυμία τη στενή και τεθλιμένη οδό, η οποία οδηγεί στην ευρυχωρία της Βασιλείας των ουρανών και την ανερμήνευτη ευτυχία.
Όταν κανείς περνάει μεγάλο πειρασμό και παρακαλέσει τον Θεό να τον απαλλάξει και εισακουσθεί, ο άνθρωπος στερείται ανάλογης χάρης, όσο ήταν το μέγεθος του πειρασμού τον οποίον του αφαίρεσε.
Όποιος πίνει το ποτήρι των θλίψεων, με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και με ευχές προς τους αδελφούς που του το προσφέρουν, αυτός έφτασε στην αγία ανάπαυση, στη χάρη της ειρήνης του Χριστού και από τώρα κιόλας, απολαμβάνει τον πνευματικό παράδεισο του Θεού.
Οι πειρασμοί που έρχονται στον άνθρωπο, είναι ανάλογοι με τις δυνάμεις του, και ό Θεός δεν επιτρέπει στον άνθρωπο πειρασμούς, που να υπερβαίνουν τις ψυχικές και σωματικές του δυνάμεις. Και παρ' όλο που αυτό είναι γνωστό και μάλιστα κατοχυρωμένο από την Αγία Γραφή, εν τούτοις, ό άνθρωπος, κάθε φορά, που του έρχεται και ένας πειρασμός, λησμονεί αυτό και αρχίζει να χάνει τον έλεγχο των κινήσεων του, ανυπομονώντας και κατηγορώντας τους άλλους που τον πειράζουν και πολλές φορές γογγύζει απέναντι του Θεού, γιατί επιτρέπει αυτούς τους πειρασμούς, σαν και να μη γνωρίζει ό Θεός τι κάνει.

Το αποτέλεσμα είναι να αμαρτάνει, να χάνει την ειρήνη και την χαρά, οπότε πάλι και από την αρχή, και άλλοι πάλι πειρασμοί, ίσως τώρα πιο μεγάλοι, ώστε να μάθει να ειπωμένη και να ελπίζει, ότι ό Θεός θα τον απαλλάξει από το βάρος των πειρασμών.

Και όταν τον πειρασμό τον περάσει, όπως θέλει ό Θεός, και όχι όπως αυτός επιθυμεί, τότε, πραγματικά αισθάνεται τη χάρη του Θεού, γίνεται πιο ισχυρός, πιο ανδρείος και πιο θαρραλέος και αποκτάει την πείρα για να αντιμετωπίζει και τους άλλους πειρασμούς που θα επιτρέψει ό Θεός προς όφελος του..
Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται διά των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. ξε’, 12).
Νά μήν τά φορτώνουμε καί όλα στον πειρασμό.

- Είναι σωστό, Γέροντα, όταν έχουμε μιά πτώση νά λέμε: Ό πειρασμός μέ έρριξε;
- Πολλές φορές ακούω κι εγώ μερικούς ανθρώπους νά λένε ότι φταίει ό πειρασμός, όταν ταλαιπωρούνται, ένω φταίνε οί ϊδιοι πού δέν αντιμετωπίζουν σωστά τά πράγματα.
Έπειτα ό πειρασμός, πειρασμός είναι. Μπορεί νά μας έμποδίση άπό το κακό;
Τήν δουλειά του κάνει.
Νά μήν τά φορτώνουμε καί όλα στον πειρασμό.
Ένας υποτακτικός, πού ζούσε σέ μιά Καλύβη μέ τον Γέροντα του, μιά φορά πού έμεινε γιά λίγο μόνος του, πήρε ένα αυγό, το έβαλε πάνω σέ ένα κλειδί - ήταν άπό εκείνα τά μεγάλα, τά παλιά κλειδιά - καί άναψε άπό κάτω ένα κερί, γιά νά το ψήση!
Μπαίνει ξαφνικά ό Γέροντας καί τον βλέπει. "Τί κάνεις εκεί;", τού λέει.
Νά, Γέροντα, ό πειρασμός μέ έβαλε νά ψήσω έδώ ένα αυγό, τού λέει ό υποτακτικός του. Καί τότε ακούσθηκε μιά άγρια φωνή: Αυτήν τήν τέχνη έγώ δέν τήν ήξερα- άπό αυτόν
τήν έμαθα!

Ό διάβολος μερικές φορές κοιμάται, καί εμείς τον προκαλούμε...
Ποιος τραυματισμένος θεράπευσε ποτέ την πληγή του χωρίς υπομονή στον πόνο και στα θεραπευτικά μέσα του γιατρού;
Ποιος μπορεί ν' ακολουθήσει πίσω από τον Χριστό, χωρίς να σηκώσει στους ώμους τον σταυρό της υπομονής;
Κανένας.

Όλοι όσοι Τον ακολούθησαν και Τον ακολουθούν, ήταν και είναι έτοιμοι ν' αντιμετωπίσουν με υπομονή τις δοκιμασίες, που οπωσδήποτε θα τους βρουν, καθώς τονίζει και ο σοφός Σειράχ: "Τέκνον, ει προσέρχη δουλεύειν Κυρίω Θεώ, ετοίμασον την ψυχήν σου εις πειρασμόν" (2,1).
Η υπομονή σας πρέπει να είναι τέλεια και να κρατήσει έως το τέλος.

Και πότε είναι τέλεια η υπομονή;
Όταν σηκώσει κανείς τις δοκιμασίες, όχι μόνο καρτερικά και αγόγγυστα, αλλά και με χαρά, ευγνωμονώντας το Θεό για ότι παραχωρεί, όσο βαρύ και αν είναι, όπως θα Τον ευγνωμονούσε για μια μεγάλη ευεργεσία.

"Ο υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται" (Ματθ. 24,13).

Εμείς βάζουμε την υπομονή.
Και ο Θε­ός τη σωτηρία.

Πιστέψτε ακράδαντα, πως υπομένοντας μια αδικία, αξιώνεστε να συμπεριληφθείτε στην χορεία των μαρτύρων.
Δεν πρέπει να χαίρεστε γι' αυτό;
Απεναντίας, αφήνοντας την καρδιά σας να κυριεύεται από την λύπη και το παράπονο, εκμηδενίζετε την αξία και την ωφέλεια του Θείου Δώρου.
Για να αποκτήσεις υπομονή στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, πίστευε πως όλα γίνονται στη ζωή μας με το θέλημα του Θεού.
Κάθε θλί­ψη που υπο­φέ­ρου­με με καρ­τε­ρία, γί­νε­ται ένα εί­δος σκά­λας, που μας ανε­βά­ζει στην τε­λειό­τη­τα.
Είναι δυνατόν κάποιος και μαστιγόμενος, να αισθάνεται ευχαρίστηση, όταν πάσχει για τον Χριστό. Όπως ακριβώς οι τρεις Παίδες στο καμίνι της φωτιάς τραγουδούσαν χαρούμενοι, έτσι αισθανόμαστε και εμείς στις θλίψεις. Και όπως εκεί, η δροσιά δεν προερχόταν από την φύση της φωτιάς, αλλά από το Πνεύμα το Άγιο, που δρόσιζε την φωτιά, έτσι και εδώ. Εκείνο που γεννάει την χαρά, δεν είναι το ποιόν της θλίψεως, αλλά το ότι πάσχει κανείς για τον Χριστό. Το Πνεύμα το Άγιο, δροσίζει στις θλίψεις και κάνει τον πιστό να αισθάνεται άνεση και μέσα στις δοκιμασίες.
Μέσα στις θλίψεις υπάρχει ο Χριστός και μέσα στην ανάπαυση (καλοπέραση) υπάρχει το πνεύμα του διαβόλου, που είναι η αιτία όλων των κακών.
Η δοκιμασία δια των θλίψεων, τις οποίες επιτρέπει ο Θεός στον άνθρωπο, έχει ως σκοπό τον καταρτισμό των δικαίων επί της γης και την αμοιβή τους στην άλλη ζωή. Και στην παρούσα ζωή είναι ολοφάνερος ο καταρτισμός του ανθρώπου δια τον θλίψεων. Είναι αδύνατο να καταρτιστεί ο άνθρωπος χωρίς θλίψη. Η θλίψη είναι εκείνη, η οποία ταπεινώνει τον άνθρωπο, τον αποσπά από τα εγκόσμια, φανερώνει τον χαρακτήρα του, καθαρίζει τις ιδέες του και του δίνει μεγαλείο, εφόσον την υπομένει. Όταν ο δίκαιος ασθενήσει, πετάει ευκολότερα στον ουρανό, όταν συκοφαντηθεί αποσπάται ευκολότερα από τους ανθρώπους και ζητάει τον λυτρωτή του Χριστό, όταν έλθει σε οικονομική ανάγκη γίνεται ταπεινότερος και προσεύχεται θερμότερα στο Θεό.
Ο άνθρωπος μοιάζει με άμορφο μάρμαρο, το οποίο για για να γίνει άγαλμα, έχει ανάγκη από τη σμίλη του γλύπτη, δηλαδή ο άνθρωπος έχει ανάγκη από τη σμίλη των θλίψεων του Θεού.
Να υπομείνουμε την θλίψη, ώστε εάν είμαστε κακοί να γίνουμε καλοί, ενώ εάν είμαστε καλοί και δοκιμαζόμαστε, να γίνουμε καλύτεροι.
Οι άνθρωποι, με το πεπερασμένο μυαλό, δεν μπορούν να καταλάβουν πολλά πράγματα στη ζωή. Όταν όμως έρθει η ώρα, τότε βλέπουμε τι καλό έχει βγει από τις θλίψεις και από τις δυσκολίες που έχουμε περάσει, αφού ο Θεός μόνο το καλό δουλεύει και τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την πρόνοιά Του.
Αν στις θλίψεις που μας στέλνει ο Θεός δείξουμε υπομονή, τότε αρχίζει η ανοδική πορεία αποκτήσεως των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, με κορυφή την αγάπη του Χριστού σε εμάς και την αγάπη την δική μας στον Χριστό.
Γιατί ο Θεός δοκιμάζει τους Πρωτοπλάστους και τους λέει, να μην δοκιμάσουν από τον καρπό του δέντρου της γνώσεως του καλού και του πονηρού; Ο Θεός τους δοκιμάζει, για να τους αναπτύξει την αρετή της υπακοής και της πίστεως στον Θεό. Συνεπώς η δοκιμασία είχε σκοπό την ανάπτυξη της πνευματικής ωριμότητας των Πωτοπλάστων. Και οι Πρωτόπλαστοι δεν θα μπορούσαν να αναδείξουν την αρετή και την ωριμότητά τους, παρά μόνο στο χώρο της ελευθερίας και ο χώρος της ελευθερίας αναδεικνύεται με την δοκιμασία.
Κάποτε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, είχε έναν συμμαθητή. Οι 2 τους είχαν έναν σπουδαίο φιλόλογο, ο οποίος έκανε διαρκώς παρατηρήσεις στον Σολωμό. ''Δεν το έγραψες αυτό καλά... δεν το έκανες εκείνο καλά...''. Συνεχώς τον έκανε παρατηρήσεις στις επιδόσεις του. Στον άλλον μαθητή, δεν έκανε παρατηρήσεις. Μια μέρα διαμαρτυρήθηκε ο Σολωμός στον καθηγητή του και του είπε: ''Κύριε καθηγητά, δηλαδή εγώ είμαι χειρότερος από τον άλλον μαθητή, τον οποίον δεν κάνεις καμμία παρατήρηση; Όλο σε μένα παρατηρήσεις;''. Και του απαντάει ο καθηγητής του: ''Γιατί φτωχέ μου μαθητά, εσύ αξίζεις...!''. Του έφτιαχνε ο καθηγητής τις παρατηρήσεις, για να αναδειχθεί, γιατί έβλεπε το ταλέντο του. Το ίδιο κάνει και ο Κύριος, εκείνοι που αξίζουν, σε εκείνους επιτρέπει τις μεγάλες θλίψεις, ώστε να αναδειχθούν.
Με χάϊδευαν τα κλαδιά της αγάπης Σου, Κύριε, κι εγώ νόμιζα πως ήθελαν να μου βγάλουνε τα μάτια.
Πρέπει να ξέρεις, ότι καμιά θλίψη δεν έρχεται στον άνθρωπο, παρά μόνο «άνωθεν», από το Θεό, είτε για να δοκιμαστεί είτε εξαιτίας των αμαρτιών του. Και όποιος δεν έχει αυτή την πεποίθηση, δεν πιστεύει, ότι ο Θεός είναι δίκαιος Κριτής.
Ο άνθρωπος που εκούσια προσφέρει στον εαυτόν του σε θλίψη,
πιστεύω ότι μεταξύ των Μαρτύρων τον λογαριάζει ο Θεός.

Γιατί τα δάκρυα του ανθρώπου αυτού υπολογίζονται ως αίμα.
Κάθε φορά που η σκέψη σου τρέχει στο πρόσωπο που σε έθλιψε, σε προσέβαλε ή με οποιοδήποτε τρόπο σε ''ζημίωσε'', πείσε τον εαυτόν σου, να τον θεωρείς σαν ευεργέτη, σταλμένο από τον Ιησού, για να σε θεραπεύσει τις αμέτρητες πληγές σου. Θλίβεσαι, όταν θυμάσαι εκείνον που σου έκανε κακό; Αυτό είναι σημάδι ψυχικής αρρώστιας. Αν η ψυχή σου δεν ασθενούσε, εσύ δεν θα έπασχες. Ευχαρίστησε εκείνον που σε λύπησε και προσευχήσου γι΄αυτόν. Σκέψου πως έγινε αιτία, να αντιληφθείς την ασθένειά σου. Μάθε να δέχεσαι τις δοκιμασίες που σου προξενούν οι άνθρωποι, σαν θεραπευτικά φάρμακα, σταλμένα από τον Ουράνιο Ιατρό. Εάν όμως αγανακτείς εναντίον τους, είναι σαν να λες στον Χριστό: ''Δεν θέλω τα φάρμακά Σου. Προτιμώ καλύτερα, την σήψη των ψυχικών τραυμάτων μου''. Συλλογίσου πόση υπομονή κάνουν εκείνοι που υποβάλλονται σε σωματική θεραπεία. Εγχειρίζονται, καυτηριάζονται, πίνουν καθαρτικά, που μόνο η σκέψη τους φέρνει αηδία. Επειδή όμως έχουν πείσει τον εαυτόν τους, ότι δεν μπορούν με άλλον τρόπο να απαλλαγούν από την ασθένεια, υποφέρουν ευχαρίστως την θεραπεία και ευχαριστούν τον ιατρό. Δέξου και εσύ σαν καυτήρα του Μεγάλου Ιατρού, εκείνον που σε κατηγορεί ή σε περιφρονεί, βέβαιος, πως σε θεραπεύει την κενοδοξία. Καθαρτικό είναι εκείνος που σε ζημιώνει και σε αδικεί, αλλά σε απαλάσσει από την πλεονεξία. Αποφεύγοντας τις ωφέλιμες δοκιμασίες, χάνεις την ευκαιρία να διορθωθείς, για να γίνεις κατάλληλος, για την Ουράνια Ζωή...
Σε κάθε πειρασμό μην κατηγορείς άλλον άνθρωπο, αλλά τον εαυτόν σου, λέγοντας: Εξαιτίας των αμαρτιών μου, μου συμβαίνουν αυτά...
Ο Θεός εκπαιδεύει τους ανθρώπους, προκειμένου να τους κάνει κατάλληλους για τον παράδεισο, όχι με χαρές, αλλά με θλίψεις και δοκιμασίες. Ο άνθρωπος που δεν έχει θλίψεις και βάσανα στη ζωή του, είναι εγκαταλειμμένος από τον Θεό.
Το νερό που τρέχει από το λάστιχο, για να πάει ψηλά, πρέπει να πιεστεί. Όταν δεν πιέζεται δεν πηγαίνει ψηλά. Είναι πλαδαρό και χύνεται κάτω. Όταν πιεστεί τρυπάει τον τοίχο! Έτσι ακριβώς πρέπει να πιεστεί ο άνθρωπος από τα γεγονότα και τις θλίψεις στην ζωή του για να έχει ωφέλεια, να προσευχηθεί και να ζητήσει βοήθεια από το Θεό.
Όπως τα φίδια συνθλίβονται μέσα στα λιθάρια προκειμένουν να αποβάλλουν εκεί το παλιό δέρμα τους και να αποκτήσουν καινούριο, έτσι και οι άνθρωποι μέσα από κάθε θλίψη, εάν την προσέξουν, βγαίνουν καλλιεργημένοι εις βάθος και λεπτύνουν την ψυχή τους.
Με τις θλίψεις και τους πειρασμούς, ο άνθρωπος καθαρίζεται. Είναι σαν το χρυσό, που το βάζουν στο καμίνι για να «καθαριστεί» και να γίνει 24 καρατίων. Εμείς όμως είμαστε φυγόπονοι και γογγύζουμε. Οι πραγματικοί Χριστιανοί στον κόσμο τούτο θα πετροβοληθούν, θα διωχθούν, θα έχουν πειρασμούς. Αντίθετα ο σατανάς τους δικούς του ανθρώπους δεν τους πειράζει, γι' αυτό και οι περισσότεροι άνθρωποι, που πάνε με τον σατανά, περνούν πολύ καλύτερα στον κόσμο αυτό, αλλά τους περιμένει κόλαση. Συμφέρει επομένως, να περάσουμε εδώ δύσκολα και εκεί καλά...
Ο άνθρωπος από κάθε πειρασμό βγαίνει σοφότερος, βγαίνει καλύτερος, βγαίνει ψυχραιμότερος για μελλοντικούς αγώνες και πιο ενήμερος στα τεχνάσματα του σατανά.
/
16

Βλέπετε 1 - 33 από τα 501 αποτελέσματα