Περί...

Loading...
Περί Θείας Βοηθείας
Κοινοποίηση
Να μάθει κανείς από νωρίς να κάνει τον σταυρό του, που ξυπνά, που κοιμάται, που ξεκινά κι επιστρέφει στο σπίτι, που αρχίζει και τελειώνει το φαγητό του ή την εργασία του, που πιάνει το τιμόνι ή το μολύβι.
Τι ωραίο να ζητάμε πάντα τη βοήθεια του Θεού για όλα. Και θα την έχουμε. Γι’ αυτό υπάρχει, για να δίνει σε αυτούς που του ζητούν, για ν’ ανοίγει σε αυτούς που του κρούουν, για ν’ ακούει αυτούς που τον επικαλούνται.
Εκείνος που θεωρεί τον εαυτόν του ως κάτι μεγάλο και αυτό μάλιστα μπροστά στον Θεό, τον εγκαταλείπει ο Θεός, γιατί δεν έχει ανάγκη από την βοήθεια Του. Εκείνος όμως που θεωρεί τον εαυτόν του, ότι δεν είναι τίποτε και γι' αυτό αποβλέπει στο έλεος και την ευσπλαχνία του Θεού, κατά δίκαιο λόγο, αξιώνεται της συμπάθειας, της βοήθειας και της Χάρης του Θεού.
Όταν εμείς αναθέτουμε τα πάντα σ' Αυτόν, ο Θεός ''υποχρεώνεται'' να μας βοηθήσει. Ο Θεός βλέπει τις μικρές μας προσπάθειες και μας βοηθάει. Όταν όμως ο άνθρωπος δεν ζει πνευματικά, δεν δικαιούται την Θεία βοήθεια.
Όσοι τηρούν τις εντολές του Χριστού, αυτοί έχουν τη Χάρη του Θεού και ο Θεός είναι ''υποχρεωμένος'' να τους βοηθά. Ο άνθρωπος που έχει φόβο Θεού, δικαιούται την Θεία βοήθεια, γιατί βαδίζει με τον Χριστό. Πώς να το κάνουμε; Την δικαιούται...
Ο Θεός αγαπάει πάρα πολύ τον άνθρωπο, γνωρίζει το πρόβλημα του καθένα πάρα πολύ καλά και θέλει να τον βοηθήσει, πριν εκείνος φθάσει να Του το ζητήσει. Όμως η μοναδική δυσκολία που έχει ο Θεός, στο να βοηθήσει κάποιον, είναι όταν η ψυχή του δεν είναι ταπεινή. Ο Θεός τότε ''δεν μπορεί'' να βοηθήσει, γιατί ό,τι βοήθεια και να του προσφέρει, εφόσον δεν έχει ταπεινό φρόνημα θα βλαφτεί. Ό,τι γίνεται στον άνθρωπο, είναι απόλυτα εξαρτημένο από την ταπείνωση. Και μόνον προδιάθεση υπερηφάνειας να έχουμε μέσα μας, εμποδίζουμε τον Θεό να μας βοηθήσει, έστω και αν αγωνιζόμαστε και προσευχόμαστε ίσως και περισσότερο απ' ό,τι χρειάζεται.
Πράγματα που γίνονται από τους ανθρώπους, να μην τα ζητάμε από τον Θεό. Να ταπεινωνόμαστε στους ανθρώπους και να ζητάμε την βοήθειά τους. Ο Θεός βοηθάει εκεί που πρέπει, εκεί που δεν μπορεί ο άνθρωπος να ενεργήσει ανθρωπίνως. Δεν θα βοηθήσει την χαζομάρα μας. Σου λένε λ.χ. να βάζεις το βράδυ τον σύρτη στην πόρτα και εσύ δεν τον βάζεις, γιατί βαριέσαι και λες ότι θα φυλάξει o Θεός. Δεν είναι ότι έχεις εμπιστοσύνη στον Θεό και δεν βάζεις τον σύρτη, αλλά δεν τον βάζεις, γιατί βαριέσαι. Πώς να βοηθήσει τότε ο Θεός; Να βοηθήσει δηλαδή τον τεμπέλη; Όταν λέω σε έναν να βάλει τον σύρτη και δεν τον βάζει και μόνο για την παρακοή του θέλει τιμωρία.
Για να βοηθήσει ο Θεός, πρέπει να καταβάλλει ο άνθρωπος την προσπάθεια που μπορεί. Δηλαδή είναι μερικά πράγματα, που πρέπει να κάνει ο ίδιος ο άνθρωπος, για να βοηθήσει μετά ο Θεός. Σε καμμιά περίπτωση δεν βοηθιέται, αν δεν θέλει να βοηθήσει ο ίδιος τον εαυτόν του. Ό,τι σπείρουμε, θα θερίσουμε. Αν όμως δεν οργώσουμε, πώς θα σπείρουμε; Και αν δεν σπείρουμε, τι θα θερίσουμε;
Να μην θέλουμε εύκολα να μας βοηθάει ο Χριστός· να μην ζητάμε οικονομίες, γιατί τότε θα είμαστε αδόκιμοι, ανεκπαίδευτοι. Και στον στρατό, όσοι εκπαιδεύονται καλά, αυτοί δεν σκοτώνονται. Όταν ο άνθρωπος βοηθιέται συνέχεια, τελικά δεν βοηθιέται. Εμένα με συγκινεί που δεν βοηθάει συνέχεια ο Χριστός. Νιώθω σαν να είμαι μαθητής και οι καθηγητές έχουν από τους μαθητές απαιτήσεις. Και για να περάσει κανείς στις πνευματικές εξετάσεις, είναι δύσκολο· χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση του εαυτού του και βία, αλλά έτσι προοδεύει πνευματικά. Μήπως είναι δύσκολο στον Θεό να βοηθάει συνέχεια τον κάθε άνθρωπο; Αλλά δεν βοηθιέται με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος. Ένα παιδί κακομαθημένο, που του δίνουν οι γονείς του συνέχεια σοκολάτες και θέλει όλο να του δίνουν, θα γίνει τεμπέλικο, κακορίζικο, κακομοίρικο. Το ίδιο και ο άνθρωπος, αν δέχεται συνέχεια την βοήθεια του Θεού, χωρίς να κοπιάζει ο ίδιος, δεν θα ωριμάσει ποτέ πνευματικά. Γι' αυτό, ενώ στην αρχή της πνευματικής ζωής ο Θεός βοηθάει τον άνθρωπο, μετά σιγά-σιγά τραβιέται, για να καταλάβει ο άνθρωπος, ότι πρέπει και ο ίδιος να κάνει ό,τι μπορεί...
Να βάζεις τον Θεό μπροστά. Να λες: «με την δύναμη του Θεού, θα προσπαθήσω να διορθωθώ», ώστε να βοηθήσει ο Θεός. Το ότι θέλεις να διορθωθείς, αυτό σημαίνει ότι δέχεσαι βοήθεια. Ζητάς και από τον Θεό να σε βοηθήσει και ρίχνει ο Θεός το βλέμμα Του επάνω σου. Κάνεις και την μικρή σου προσπάθεια και προχωρείς. Ποιός, όταν δει ένα μικρό παιδάκι να προσπαθεί με τα χεράκια του να κυλήσει μια κοτρόνα, δεν θα τρέξει να το βοηθήσει, για να μην παιδεύεται; Έτσι και ο Θεός, όταν δει την μικρή σου προσπάθεια, θα σε βοηθήσει να νικήσεις....
Όποιος όμως λέει: «για να πετύχω εκείνο, πρέπει να κάνω αυτήν την αδικία· για να πετύχω το άλλο, πρέπει να κάνω εκείνη την πονηριά» κ.λ.π., αυτός αμαρτάνει εσκεμμένως και εν γνώσει του. Καταστρώνει δηλ. το αμαρτωλό του σχέδιο και βάζει πρόγραμμα με τον διάβολο τι αμαρτία θα κάνει. Αυτό είναι πολύ κακό, επειδή είναι προμελετημένο. Δεν είναι ότι πέφτει σε πειρασμό, αλλά ξεκινάει να κάνει κάτι μαζί με τον πειρασμό. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να βοηθηθεί, γιατί δεν δικαιούται την Θεία βοήθεια και τελικά πεθαίνει αμετανόητος...
Ο Θεός έχει όλη την καλή διάθεση να βοηθήσει τους ανθρώπους που υποφέρουν. Για να τους βοηθήσει όμως, πρέπει κάποιος να Τον παρακαλέσει. Γιατί, αν βοηθήσει κάποιον, χωρίς κανείς να Τον παρακαλέσει, τότε ο διάβολος θα διαμαρτυρηθεί και θα πει: «Γιατί τον βοηθάς και παραβιάζεις το αυτεξούσιο; Αφού είναι αμαρτωλός, ανήκει σ' εμένα». Εδώ βλέπει κανείς και την μεγάλη πνευματική αρχοντιά του Θεού, που ούτε στον διάβολο δίνει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί. Γι' αυτό θέλει να Τον παρακαλούμε, για να επεμβαίνει - και θέλει ο Θεός να επεμβαίνει αμέσως, αν είναι για το καλό μας,- και να βοηθάει τα πλάσματα Του ανάλογα με τις ανάγκες τους. Για τον κάθε άνθρωπο ενεργεί ξεχωριστά, όπως συμφέρει στον καθέναν καλύτερα. Ο Θεός λοιπόν αλλά και οι Άγιοι για να βοηθήσουν, πρέπει ο ίδιος ο άνθρωπος να το θέλει και να το ζητά, αλλιώς δεν επεμβαίνουν. Ο Χριστός ρώτησε τον παράλυτο: «Θέλεις υγιής γενέσθαι;» Αν δεν θέλει ο άνθρωπος, το σέβεται ο Θεός. Αν κάποιος δεν θέλει να πάει στον Παράδεισο, ο Θεός δεν τον παίρνει. Εκτός αν ήταν αδικημένος και είχε άγνοια, οπότε δικαιούται την Θεία βοήθεια. Διαφορετικά, δεν θέλει να επέμβει ο Θεός. Ζητά κανείς βοήθεια και ο Θεός και οι Άγιοι την δίνουν. Μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου, έχουν κιόλας βοηθήσει. Μερικές φορές δεν προλαβαίνεις ούτε να τα ανοιγοκλείσεις• τόσο γρήγορα βρίσκεται ο Θεός δίπλα σου. «Αιτείτε και δοθήσεται», λέει η Γραφή.
Αν δεν ζητάμε βοήθεια από τον Θεό, θα σπάζουμε τα μούτρα μας. Ενώ, όταν ζητάμε την Θεία βοήθεια, ο Χριστός μας δένει με ένα σχοινάκι με την Χάρη Του και μας συγκρατεί. Φυσάει ο αέρας, αλλά, επειδή είμαστε δεμένοι, δεν κινδυνεύουμε. Όταν όμως ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι ο Χριστός είναι που τον κρατάει, λύνεται πλέον από το σχοινάκι και τον χτυπούν οι άνεμοι και ταλαιπωρείται. Να ξέρετε, μόνο τα πάθη και οι αμαρτίες είναι δικές μας. Ό,τι καλό κάνουμε είναι από τον Θεό, ό,τι ανοησίες κάνουμε είναι δικές μας. Λίγο η Χάρις του Θεού να μας αφήσει, τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε. Όπως στην φυσική ζωή, λίγο το οξυγόνο να μας πάρει ο Θεός, αμέσως θα πεθάνουμε, έτσι και στην πνευματική ζωή, λίγο αν μας αφαιρέσει την Θεία Χάρη, πάει, χαθήκαμε...
Να ζητάς την βοήθεια του Θεού και συγχρόνως να Τον παρακαλάς, να σου δίνει και εγρήγορση, για να μπορέσεις να αξιοποιήσεις την ευκαιρία που θα σε δώσει. Ο Θεός θέλει να Τον παρακαλούμε να μας βοηθήσει για να επέμβει, γιατί σέβεται το αυτεξούσιό μας. Εδώ βλέπει κανείς και την μεγάλη πνευματική Αρχοντιά του Θεού, που ούτε στον διάβολο δίνει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί.
Μερικοί υποφέρουν, αλλά ο Θεός δεν αδικεί καμμία καρδιά, που έχει ταπεινή διάθεση. Όπου υπάρχει αυτή η διάθεση, ο Θεός δεν αφήνει, αμέσως βοηθάει.
Όπως ο γονέας είναι υποχρεωμένος να βοηθήσει τα παιδιά του, έτσι και ο Θεός ενδιαφέρεται και είναι υποχρεωμένος να μας βοηθήσει (αρκεί να το θέλουμε και εμείς...).
Να λες: Θεέ μου, όπως ευεργέτησες εμένα τόσο πολύ, βοήθησε και τον αδελφό μου, που είναι καλύτερος από μένα.
Αν ζητούμε κάτι από τον Θεό, χωρίς να θυσιάζουμε και κάτι, δεν έχει αξία. Μερικοί άνθρωποι έρχονται και μου λένε: «Κάνε με καλά· έμαθα ότι μπορείς να με βοηθήσεις». Θέλουν όμως να βοηθηθούν, χωρίς οι ίδιοι να καταβάλλουν καθόλου προσπάθεια. Λες λ.χ. στον άλλον: «μην τρως γλυκά, κάνε αυτήν την θυσία, για να σε βοηθήσει ο Θεός», και σου λένε: «Γιατί; Δεν μπορεί να με κάνει καλά ο Θεός;». Δεν κάνουν μια θυσία για τον εαυτό τους, πόσο μάλλον να θυσιαστούν για τον άλλον.
Έρχονται πολλά παιδιά στο Καλύβι και μου λένε: «Κάνε προσευχή να περάσω». Δεν διαβάζουν και λένε: «Ο Θεός μπορεί να με βοηθήσει». «Διάβασε, του λέω και κάνε και προσευχή». «Γιατί, μου λέει, δεν μπορεί ο Θεός να με βοηθήσει;» Δηλαδή την τεμπελιά του να ευλογήσει ο Θεός; Δεν γίνεται αυτό. Αν το παιδί διαβάζει, αλλά δεν πιάνει, τότε θα το βοηθήσει ο Θεός. Είναι μερικά παιδιά, που δεν θυμούνται ή δεν καταλαβαίνουν, αλλά καταβάλλουν προσπάθεια. Αυτά θα τα βοηθήσει ο Θεός να γίνουν τετραπέρατα.
Αυταπάρνηση χρειάζεται πρώτα και ύστερα έρχονται πολλές Θείες δυνάμεις, γιατί όταν υπάρχει αυταπάρνηση, τότε ο Θεός δίνει στον άνθρωπο την Χάρη Του. Αν ο άνθρωπος έχει πνεύμα θυσίας, τότε δέχεται την Θεία βοήθεια, τον οικονομάει ο Θεός. Ανάλογα με την θυσία και την προσευχή που κάνει ο άνθρωπος για τον εαυτόν του ή για τον συνάνθρωπό του, θα δεχτεί και την Θεία βοήθεια.
Ο Θεός ξέρει τι θα ωφελήσει τον καθέναν και δίνει ανάλογα. Δεν δίνει στον άνθρωπο κάτι που δεν θα τον ωφελήσει. Βλέπει λ.χ. ότι περισσότερο θα μας ωφελήσει, αν μας δώσει ένα κουσούρι, μια αναπηρία, παρά αν μας προστατεύσει, για να μην χτυπήσουμε ή να μείνουμε ανάπηροι.
O Kαλός Θεός τον σημερινό κόσμο τον φυλάει με τα δύο Του χέρια, παλιότερα μόνο με το ένα. Σήμερα, μέσα στους τόσους κινδύνους που ζει ο άνθρωπος, ο Θεός τον φυλάει όπως η μάνα το μικρό το παιδί, όταν αρχίζει να περπατάει. Τώρα μας βοηθούν πιο πολύ ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ισορροπημένοι. Πού θα ήταν ο κόσμος, αν δεν βοηθούσαν!... Τώρα είναι μια κατάσταση... Θεός φυλάξοι! Σαν μια μητέρα να έχει δύο-τρία προβληματικά παιδιά, το ένα λίγο χαζούλικο, το άλλο λίγο αλλοίθωρο, το άλλο λίγο ανάποδο, να έχει και κανά-δύο της γειτόνισσας να τα προσέχει και το ένα να ανεβαίνει ψηλά και να κινδυνεύει να πέσει κάτω, το άλλο να παίρνει το μαχαίρι να κόψει τον λαιμό του, το άλλο να πάει να κάνει κακό στο άλλο και αυτή συνέχεια να βρίσκεται σε εγρήγορση, να τα παρακολουθεί και εκείνα να μην καταλαβαίνουν την αγωνία της... Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων παίρνει χάπια και είναι σε μια κατάσταση... Άλλος μεθυσμένος, άλλος απογοητευμένος, άλλος ζαλισμένος. Άλλος από τους πόνους ξενυχτισμένος. Όλοι αυτοί βλέπεις να οδηγούν αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, να κάνουν επικίνδυνες δουλειές, να χειρίζονται επικίνδυνα μηχανήματα. Είναι όλοι αυτοί σε κατάσταση να οδηγούν; Μπορούσε να είχε σακατευτεί ο κόσμος. Πώς μας φυλάει ο Θεός και δεν το καταλαβαίνουμε!...
Όποιος ομολογεί και εγκαταλείπει τις αμαρτίες του, θα βρει έλεος από τον Κύριο.
Όπως η σκιά ακολουθεί το σώμα, έτσι και τους ταπεινούς στοχασμούς ακολουθεί το έλεος του Θεού.
Εκείνος που καυχιέται για την δύναμή του, απομακρύνει από τον εαυτόν του την βοήθεια του Θεού.
Τότε θα μπορέσουμε να λάβουμε τη βοήθεια του Θεού, όταν προσερχόμαστε προς Αυτόν με ψυχή γεμάτη από οδύνη και με θερμά δάκρυα. Ο άνθρωπος χωρίς την βοήθεια του Θεού, είναι ένα τίποτα...
Είναι δυνατόν για τον Θεό, να βρίσκει δρόμους στα αδιέξοδα. Όταν βρεθείς σε πλήρη αδυναμία, τότε μάλιστα να ελπίζεις. Διότι τότε φανερώνει ο Θεός την δύναμή Του, όχι εκ των προτέρων, αλλά όταν αποκλειστεί εντελώς η ανθρώπινη βοήθεια. Τότε είναι ο καιρός, για να έρθει η βοήθεια του Θεού.
Όπως ακριβώς έχουμε ανάγκη απ' αυτήν την αναπνοή, έτσι έχουμε ανάγκη και από την βοήθεια του Θεού.
Όταν ο Θεός μας παρηγορεί και μας ενθαρρύνει, ακόμη και αν μας παρενοχλούν αμέτρητοι άνθρωποι, δεν θα μπορέσουν να μας βλάψουν σε τίποτα. Γιατί όταν Εκείνος στερεώσει την καρδιά μας, κανένας δεν μπορεί να μας κλονίσει.
Από εμάς εξαρτάται, το να μας ελεήσει ο Θεός. Αυτός μας έδωσε αυτήν την δυνατότητα. Εάν εκτελούμε έργα άξια ελέους, εάν οι πράξεις μας είναι άξιες της φιλανθρωπίας του Θεού, τότε σίγουρα ο Θεός θα μας ελεήσει. Εάν όμως δεν ελεούμε τον εαυτόν μας, ποιός θα μας λυπηθεί; Λυπήσου τον πλησίον και θα σε λυπηθεί ο Θεός... Πώς λοιπόν έχεις την αξίωση να ελεηθείς, όταν εσύ ο ίδιος δεν κάνεις τίποτε άξιο της ευσπλαχνίας;
Όποιος αμετανόητος ζητάει το έλεος του Θεού, μάταια ζητάει το έλεός Του. Γιατί άμα ο Θεός αδιακρίτως ελεούσε όλους, κανείς δεν θα κολάζονταν. Όσο ετοιμάζει και προετοιμάζει ο άνθρωπος, τόσο παίρνει ο άνθρωπος. Και αν ο Θεός τους ελεούσε όλους, τόσο αυτούς που ετοίμασαν, όσο και αυτούς που δεν ετοίμασαν, θα ήταν άδικος.
Όσο είμαστε πρόβατα, θα νικάμε. Και αν ακόμα περικυκλωθούμε από λύκους αμέτρητους, θα υπερισχύσουμε και θα επικρατήσουμε. Αν όμως γίνουμε λύκοι, θα νικηθούμε, αφού δεν θα έχουμε την βοήθεια του Ποιμένα. Διότι ο Χριστός δεν ποιμαίνει λύκους, αλλά πρόβατα. Γι' αυτό και σε εγκαταλείπει και φεύγει, αφού έγινες λύκος και δεν Του επιτρέπεις να δείξει την δύναμή Του.
Μπαίνεις στην Εκκλησία για να ελεηθείς. Προηγουμένως να ελεήσεις (τον εαυτόν σου πρώτα και έπειτα τους άλλους). Κάνε με την ελεημοσύνη σου οφειλέτη σε σένα τον Θεό και ύστερα ζήτησέ Του. Δάνεισέ Τον και τότε ζήτα Του, ώστε οπωσδήποτε να πάρεις το ζητούμενο. Αυτό το θέλει ο Θεός, δεν το αποφέυγει. Αν παρακαλείς μαζί με την ελεημοσύνη, τότε θα πάρεις τη χάρη που ζητάς. Αν μαζί με την ελεημοσύνη ζητάς, τότε δανείζεις τον Θεό και παίρνεις και τόκους. Ναι σε παρακαλώ! Δεν σε ακούει ο Θεός, όταν απλώς σηκώνεις τα χέρια σου στην προσευχή. Άπλωσε τα χέρια όχι μόνο στον Ουρανό (προσευχή), αλλά και στα χέρια των φτωχών (ελεημοσύνη).
Τα φυλαχτά είναι δαιμονική ειδωλολατρεία. Τι να πει κανείς γι' αυτά και τα κουδούνια, που κρεμούν από το χέρι και την κόκκινη κλωστή και τα άλλα που είναι γεμάτα με πολλή ανοησία, ενώ δεν πρέπει να τοποθετούν τίποτε άλλο γύρω από το παιδί, παρά μόνο τον Σταυρό, για να το προστατεύει το παιδί; Για πες μου: Αν έρθει κάποιος ιατρός και παραμερίζοντας τα φάρμακα της ιατρικής, χρησιμοποιεί γιατροσόφια, θα τον ονομάσουμε γιατρό; Φυσικά όχι, αφού δεν βλέπουμε τα φάρμακα της ιατρικής. Έτσι και στην περίπτωση με τα ξόρκια και τα φυλαχτά: Δεν βλέπουμε τα φάρμακα του Χριστιανισμού.
/
4

Βλέπετε 1 - 33 από τα 119 αποτελέσματα