Περί...

Loading...
Περί Τεμπελιάς
Κοινοποίηση
Δεν υπάρχει κανένα κακό χειρότερο από την οκνηρία και κανένα μεγαλύτερο από την αργία. Και τα εύκολα και υποφερτά θα μας φανούν δύσκολα, αν είμαστε νωθροί και οκνηροί.
Όπως τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει αυτόν που έχει αγαθή προαίρεση και ζήλο να κάνει κάτι, έτσι και τον αμελή, τον ράθυμο και αναβλητικό όλα μπορούν να τον εμποδίσουν.
Δεν υπάρχει καλό, που δεν το χαλάει η τεμπελιά, η αργία. Πάρτε το νερό: Αυτό που είναι στάσιμο, σαπίζει. Αυτό που τρέχει και πάει παντού, διατηρεί την αξία του. Πάρτε και το σίδηρο: Όταν είναι αχρησιμοποίητο, γίνεται μαλακό και αδύνατο, γιατί το τρώει η σκουριά. Αυτό όμως που χρησιμοποιείται, γίνεται πολύ χρήσιμο... Ξέροντας λοιπόν τι ζημιά κάνει η αργία και πόσο όφελος έχουμε από την εργασία, να αποφεύγουμε την πρώτη και να επιδιώκουμε την δεύτερη.
Οι νωθροί, οι οκνηροί και οι τεμπέληδες δεν είναι εντάξει απέναντι του Θεού. Η τεμπελιά είναι πολύ κακό πράγμα. Η νωθρότητα είναι αρρώστια, είναι αμαρτία. Ο Θεός δεν μας θέλει νωθρούς... Η πολλή προσπάθεια, η κίνηση, ο κόπος, η δράση είναι αρετή.
Όπως ακριβώς ένα ερειπωμένο σπίτι, έξω από την πό­λη γίνεται τόπος ακαθαρσιών, έτσι και η ψυχή του οκνηρού, γίνεται κατοικητήριο κάθε ακαθάρτου πάθους.
Οι πολλές ευκολίες, όταν ξεπερνούν τα όρια, τον αχρηστεύουν τον άνθρωπο και τον κάνουν τεμπέλη. Σήμερα οι άνθρωποι, θέλουν να δουλεύουν λίγο και να πληρώνονται πολύ. Αυτό το πνεύμα έχει προχωρήσει και στην πνευματική ζωή, ώστε να θέλουμε να αγιάσουμε, δίχως κόπο.
Εκείνος που εργάζεται πειράζεται από έναν διάβολο, αλλά εκείνος που τεμπελιάζει, πειράζεται από χίλιους.
Μια από τις πιο δυνατές πανουργίες του διαβόλου είναι, να εξασθενήσει την καρδιά με την οκνηρία. Έτσι θα αποδυναμώσει τόσο τις πνευματικές όσο και τις σωματικές δυνάμεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις η καρδιά είναι στεγνή από πίστη, ελπίδα και αγάπη. Μας καταβάλλει η ολιγοπιστία, η απόγνωση και η αναισθησία προς τον Θεό και τους ανθρώπους. ''Το άλας μωράνθηκε''.
Κανέναν δεν μπορεί με τόση ευκολία να πλησίασει ο σατανάς, όσο αυτόν που ζει με αργία και τεμπελιά.
Ο οκνηρός είναι όπως ακριβώς ένα ακαλλιέργητο χωράφι, το οποίο γεννάει αγκάθια και τριβόλια.
Τεμπέλης δεν είναι μόνο εκείνος που δεν κάνει τίποτε, αλλά και εκείνος που μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο και δεν το κάνει.
Κανένας τεμπέλης δεν έγινε σπουδαίος, αλλά οι κόποι δημιουργούν τη μεγαλοσύνη.
Για τους κατακουρασμένους η σκληρή πέτρα είναι σαν πούπουλο, για τον τεμπέλη σκληρό είναι και το πούπουλο.
Εκείνος που δεν κάνει τίποτα και τεμπελιάζει, είναι πολύ κοντά, στο να κάνει κακές πράξεις.
Όπως και μέσα στο στάσιμο νερό των μικρών λιμνών, εμφανίζονται διάφορα σκουλήκια και απαίσια ερπετά, έτσι ακριβώς πολλαπλασιάζονται οι βρώμικες και οι σάπιες σκέψεις, στο μυαλό του οκνηρού ανθρώπου.
Τί είναι ο τεμπέλης; Είναι ένας νεκρός που δυστυχώς δεν μπορούμε να τον θάψουμε.
Οι μεγάλοι φαγάδες και οι μεγάλοι υπναράδες, είναι ανίκανοι για ο,τιδήποτε άλλο.
Καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδὲ ἐσθιέτω. (Διότι, και όταν ήμεθα μεταξύ σας, αυτήν την εντολήν και νουθεσίαν σας εδίδαμεν, ότι, εάν κανείς δεν θέλη να εργάζεται, δεν πρέπει ούτε και να τρώγη.)

Β' Επιστολή Προς Θεσσαλονικείς 3,10
Δειλία κατέχει ἀνδρόγυνον, ψυχὴ δὲ ἀεργοῦ πεινάσει. (Δειλία καταλαμβάνει τον θηλυπρεπή και μαλθακόν, ο δε οκνηρός, που αποφεύγει την εργασίαν, θα πεινάσει.)

Παροιμίες 19,15
Ἴθι πρὸς τὸν μύρμηκα, ὦ ὀκνηρέ, καὶ ζήλωσον ἰδὼν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ γενοῦ ἐκείνου σοφώτερος (Συ δέ, ω οκνηρέ άνθρωπε, πήγαινε στον μύρμηκα και, αφού ίδης τους τρόπους της ζωής του και την εργατικότητά του, να του ζηλεύσεις και να του μιμηθείς την εργατικότητα. Μάλλον δε συ, ο λογικός άνθρωπος, να γίνεις περισσότερον από εκείνον εργατικός.)

Παροιμίες 6,6
Προφασίζεται καὶ λέγει ὀκνηρός· λέων ἐν ταῖς ὁδοῖς, ἐν δὲ ταῖς πλατείαις φονευταί. (Ο οκνηρός, δια να μη κινηθεί από την θέσιν του, επινοεί τας πλέον γελοίας προφάσεις και λέγει· “στους δρόμους είναι λιοντάρι, εις δε τας πλατείας ενεδρεύουν δολοφόνοι”!)

Παροιμίες 22,13
Λίθῳ ἠρδαλωμένῳ συνεβλήθη ὀκνηρός, καὶ πᾶς ἐκσυριεῖ ἐπὶ τῇ ἀτιμίᾳ αὐτοῦ. βολβίτῳ κοπρίων συνεβλήθη ὀκνηρός, πᾶς ὁ ἀναιρούμενος αὐτὸν ἐκτινάξει χεῖρα. (Ο οκνηρός ομοιάζει με λίθον λερωμένον από αηδείς ακαθαρσίας. Κάθε άνθρωπος σφυρίζει με αποδοκιμασίαν δια τον εξευτελισμόν αυτού. Με σιχαμερήν κόπρον ομοιάζει ο οκνηρός. Καθένας που σηκώνει αυτήν, θα τινάξει κατόπιν τα χέρια του. Έτσι θα συμβεί και με τον οκνηρόν.)

Σοφία Σειράχ 22,1-2
Καὶ νῦν, παιδίον, ἀγάπα τοὺς ἀδελφούς σου καὶ μὴ ὑπερηφανεύου τῇ καρδίᾳ σου ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν υἱῶν καὶ θυγατέρων τοῦ λαοῦ σου λαβεῖν σεαυτῷ ἐξ αὐτῶν γυναῖκα· διότι ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ ἀπώλεια καὶ ἀκαταστασία πολλή, καὶ ἐν τῇ ἀχρειότητι ἐλάττωσις καὶ ἔνδεια μεγάλη· ἡ γὰρ ἀχρειότης μήτηρ ἐστὶ τοῦ λιμοῦ. (Και τώρα, παιδί μου, άκουσε και αυτήν την συμβουλήν μου. Να αγαπάς τους ομοεθνείς σου. Να μη αλαζονευθής εις την καρδίαν σου απέναντι των αδελφών σου και των υιών και των θυγατέρων του λαού σου, ώστε να μη καταδεχθείς να λάβεις σύζυγον από τας θυγατέρας του λαού. Διότι μέσα εις την υπερηφάνειαν υπάρχει ο όλεθρος και πολλή αναστάτωσις, μέσα δε εις την ράθυμον και απράγμονα ζωήν υπάρχει ξεπεσμός και μεγάλη φτώχεια, διότι η ραθυμία και η τεμπελιά είναι η μητέρα της πείνας.)

Τωβίτ 4,13
Αποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα! ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ. (Αποκριθείς δε ο Κύριος αυτού του είπε· “δούλε πονηρέ και οκνηρέ! Εγνώριζες ότι εγώ θερίζω εκεί όπου δεν έσπειρα και μαζεύω από εκεί όπου δεν εσκόρπισα. Έπρεπε λοιπόν συ να καταθέσεις τα χρήματά μου στους τραπεζίτας και όταν εγώ θα ερχόμουν, θα έπαιρνα με τον τόκο του αυτό που είναι ιδικόν μου.)

Κατά Ματθαίον 25,26-27
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 65 αποτελέσματα