Περί...

Loading...
Περί Τεκνογονίας
Κοινοποίηση
Ο Θεός σε πολλούς δεν δίνει παιδιά, για να αγαπήσουν τα παιδιά όλου του κόσμου σαν δικά τους και να βοηθήσουν για την πνευματική τους αναγέννηση. Κάποιος δεν είχε παιδιά, αλλά, όταν έβγαινε από το σπίτι του, όλα τα παιδιά της γειτονιάς έτρεχαν κοντά του και τον περιτριγύριζαν με πολλή αγάπη. Δεν τον άφηναν να πάει στην δουλειά του. Βλέπετε, ο Θεός δεν του έδωσε δικά του παιδιά, αλλά του χάρισε την ευλογία να τον αγαπούν σαν πατέρα όλα τα παιδιά της γειτονιάς του και με τον τρόπο του να τα βοηθάει πνευματικά. Τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Άλλοτε πάλι ο Θεός δεν δίνει παιδιά, για να βολεύεται και κανένα ορφανό.
Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι το απαθέστερο ανδρόγυνο που υπήρξε ποτέ. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό φρόνημα. Απ' αυτούς γεννήθηκε η Παναγία, η οποία ήταν πάναγνη (έφερε βέβαια το προπατορικό αμάρτημα) γιατί η σύλληψη Της έγινε χωρίς ηδονή. Οι Άγιοι Θεοπάτορες, μετά από θερμή προσευχή στον Θεό να τους χαρίσει παιδί, συνήλθαν όχι από σαρκική επιθυμία, αλλά από υπακοή στον Θεό.
Οι γονείς που έχουν παιδάκια κάπως καθυστερημένα ή "μογγολάκια" κλπ. δεν πρέπει να στενοχωριούνται γι' αυτά, γιατί αυτά είναι σωσμένα. Πρέπει μάλιστα να χαίρονται, γιατί χωρίς ιδιαίτερους αγώνες, έχουν κερδισμένο τον Παράδεισο. Τί άλλο θέλουν, από το να έχουν ένα παιδί, που έχει εξασφαλισμένο τον Παράδεισο; Αν το δέχονται το θέμα έτσι πνευματικά, και αυτοί ωφελούνται και έχουν και πνευματικό μισθό.
Οι γυναίκες που είναι σε ενδιαφέρουσα και καπνίζουν, θα γεννήσουν παιδιά ή ψάρια καπνιστά;
Η γυναίκα όταν δεν έχει παιδιά και δεν αξιοποιήσει το θέμα αυτό πνευματικά, βασανίζεται... Η καρδιά της γυναίκας αχρηστεύεται, όταν η αγάπη που έχει στην φύση της δεν βρει διέξοδο. Και βλέπεις, άλλη με πέντε - έξι ή και οκτώ παιδιά, να είναι πάμφτωχη η καημένη και να χαίρεται. Έχει και λεβεντιά και παλληκαριά. Γιατί; Γιατί βρήκε τον στόχο της. Μου έκανε εντύπωση μία περίπτωση: Ένας γνωστός μου είχε δύο αδελφές. Η μία παντρεύτηκε πολύ μικρή και απέκτησε πολλά παιδιά. Θυσία γινόταν. Έρραβε κιόλας και έστελνε σε φτωχούς ελεημοσύνες. Ήρθε προ ημερών και μου είπε: «έχω και εγγονάκια τώρα!» και σκιρτούσε η καρδιά της. Η άλλη δεν παντρεύτηκε, δεν αξιοποίησε πνευματικά και το αμέριμνο που είχε και ήταν... μην τα ρωτάς! Ένα άχρηστο πράγμα! Βαριόταν που ζούσε. Περίμενε από την γριά μάνα της να την εξυπηρετεί και είχε και παράπονα. Βλέπετε τι γίνεται; Δεν έγινε η αλλαγή μέσα της, γιατί δεν έγινε μητέρα και ούτε αξιοποίησε την αγάπη που υπάρχει στην γυναικεία φύση, βοηθώντας όσους έχουν ανάγκη. Για αυτό λέω, ότι η θυσία είναι απαραίτητη στην γυναίκα. Ο άνδρας και αν ακόμη δεν καλλιεργήσει την αγάπη, δεν παθαίνει και μεγάλη ζημιά. Η γυναίκα όμως, με την αγάπη που έχει, αν τυχόν δεν την διοχετεύει σωστά, είναι σαν μια μηχανή που δουλεύει, αλλά δεν έχει υλικό να δουλέψει και τραντάζεται και τραντάζει και τους άλλους.]
Στην κατοχή είχε μείνει στην γειτονιά ένα ορφανό. Κανείς δεν το έπαιρνε σπίτι του. Σκεφτόντουσαν διάφορα πράγματα. Κατοχή είναι... τα βολεύω δύσκολα... πως θα το ταΐσω... κ.λ.π. Ένας πολύτεκνος, είχε δέκα παιδιά, ήταν και φτωχός, μόλις το είδε το κακόμοιρο, το λυπήθηκε!! Το φώναξε σπίτι του και τόχωσε κάτω από τις κουβέρτες μαζί με τ' άλλα. «Δέκα έχω... και ένα αυτό ένδεκα!!» σκέφτηκε «έχει ο Θεός»... Βλέπεις ο πολύτεκνος είχε πλούσια καρδιά... και ας ήταν φτωχός... γι' αυτό είχε και πλούσια την βοήθεια του Θεού...
Η γυναίκα που είναι έγκυος, πρέπει να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον της στο έμβρυο και στο μωρό. Πρέπει να έχει όλη μέρα καλή διάθεση και να είναι χαρούμενη και αν είναι δυνατόν να ψέλνει ή να τραγουδά. Αυτό γιατί, αν εκείνη είναι στενοχωρημένη, είναι και το μωρό. Πρέπει να βγαίνει για περίπατο στη φύση και να θυμιατίζει. Θα πρέπει να τρώει σωστές τροφές, όπως φρέσκα αυγά και γάλα, γιαούρτι και τυρί για το ασβέστιο, κρέας και φρούτα. Η έγκυος επιπλέον πρέπει να αποφεύγει τα ταξίδια με το αυτοκίνητο, για να μην υφίσταται απότομα φρεναρίσματα. Όταν το μωρό αρχίζει να κινείται, η μητέρα πρέπει να χαϊδεύει την κοιλιά της και να του μιλάει. Το έμβρυο θα καταλαβαίνει την αγάπη της και θα χαίρεται.
Επειδή σαν ζευγάρι δεν αγαπιέστε, το παιδί σας που θα γεννηθεί, θα έχει προβλήματα και προβληματικό χαρακτήρα.
Ο πατέρας κάνει την αμαρτία Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή και το παιδί γεννιέται άρρωστο, αμαρτωλό...
Παραμονή Χριστουγέννων σμίγουν τ' ανδρόγυνα. Κάνουν παράλυτα παιδιά και ύστερα τρέχουν να τα σώσουν... Οι άνδρες πρέπει ν' αποφεύγουν να έρχονται σε ερωτική επαφή τις Κυριακές και τις γιορτές, για να μην γεννιούνται ανάπηρα παιδιά.
Αν δεν απέκτησες παιδιά, εσύ που φοβάσαι το Θεό, από που γνωρίζεις, αν δεν σου έδωσε ο Θεός, άλλα μεγαλύτερα αγαθά, απ' αυτήν την ευτυχία; Γιατί ο Κύριος δεν ευεργετεί όλους μ' έναν τρόπο, αλλά με διάφορους γιατί είναι πλούσιος. Πόσοι που έχουν παιδιά, μακάρισαν εκείνους, που δεν έχουν; Πόσοι, αν και απέκτησαν πλούτο, τελείωσαν τη ζωή τους αθλιότεροι από τους φτωχούς; Πόσοι, ενώ απόλαυσαν δόξα, πληγώθηκαν απ' αυτήν, σαν ακριβώς από μαχαίρι και έπαθαν αθεράπευτα κακά;
Όταν δεις έναν άνδρα και μία γυναίκα να ζούν ενάρετη ζωή και να μην έχουν παιδιά, όταν δεις ότι είναι θεοσεβείς και ευλαβείς, αλλά άτεκνοι, μην νομίσεις ότι αυτό είναι αποτέλεσμα αμαρτιών. Διότι είναι πολλοί οι λόγοι της οικονομίας του Θεού και άγνωστοι σε μας και πρέπει να ευχαριστούμε για όλα και να λέμε, ότι είναι δυστυχισμένοι μόνο εκείνοι, που ζουν στην αμαρτία και όχι εκείνοι, που δεν έχουν αποκτήσει παιδιά. Διότι ο Θεός, ρυθμίζει πολλές φορές πολλές φορές πολλά πράγματα, σύμφωνα με το συμφέρον μας. Εμείς αυτό πρέπει να θαυμάζουμε παντού τη σοφία Του και να δοξάζουμε, την απερίγραπτη φιλανθρωπία Του.
Ου το τεκνοποιείν ποιεί τον γονέα , αλλά το τεκνοτροφείν . [Με την τεκνογονία δεν γίνεσαι γονέας, αλλά με την διαπαιδαγώγηση.]
Η στενοχώρια που προέρχεται από την έλλειψη παιδιών και που σημαδεύει όλα τα γεγονότα της ζωής μας, είναι ικανή να επισκιάσει κάθε χαρά και να καταβάλλει τον άνθρωπο.
Δικαίωμα να συνουσιάζονται έχουν μόνο οι παντρεμένοι και ο σκοπός της συνουσίας τους είναι η παιδοποιϊα. Και ο σκοπός της παιδοποιϊας είναι η δημιοργία καλών παιδιών. Ως προς την παιδοποιϊα, ο άνθρωπος γίνεται εικόνα του Θεού, καθώς συνεργεί με τον Θεό, στην δημιουργία άλλου ανθρώπου.
Αυτή που εγκατέλειψε το νεογέννητο παιδί της στο δρόμο, αν και μπορούσε να το σώσει ή προσπάθησε να συγκαλύψει την αμαρτία της ή σκεφθηκε με θηριώδη και απάνθρωπο λογισμό, την κρίνουμε ως φόνισσα.
Το ότι πολλοί άνθρωποι είναι στείροι, έχει καθαρά παιδαγωγικό ρόλο. Ο Θεός βλέποντας, ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν διάθεση μετανοίας, προσπαθεί με τον τρόπο αυτό, να τους συνεφέρει στην μετάνοια. Επίσης πολλά αθώα παιδιά που γεννιούνται άρρωστα, έχει τον ίδιο παιδαγωγικό ρόλο: Να μετανοήσουν οι γονείς.
Ο Θεός, μεταβιβάζει στο σπέρμα του ανδρός την ''νέα ψυχή'' (πνεύμα) και στην συνέχεια το σπέρμα έλκει το ωάριο, για να το γονιμοποιήσει και έτσι δημιουργείται ένας νέος άνθρωπος. Πρώτα δηλ. ο Θεός κάνει την ψυχή και μετά γίνεται η σύλληψη. Δεν γίνεται σύλληψη, εάν ο Θεός δεν κάνει ψυχή. Έχουμε δηλαδή πνεύμα+ύλη= άνθρωπος (σώμα και πνεύμα), όπου πνεύμα είναι το σπέρμα και σώμα το ωάριο. Βλέπουμε δηλ. ότι ο άνδρας συνεισφέρει την ψυχή στον νέο άνθρωπο, ο άνδρας δηλ. γεννάει και η γυναίκα τίκτει. Τώρα αν οι άνθρωποι θέλουν να δημιουργήσουν άνθρωπο με τη μέθοδο της κλωνοποίησης, θα έχουμε ύλη+ύλη=; Άνθρωπος πάντως δεν πρόκειται να βγει με την μέθοδο αυτήν.
Ο Θεός θέλει, το παιδί που θα γεννηθεί να είναι τέκνο ευλογίας και όχι τέκνο πορνείας και αμαρτίας. Θέλει το ζευγάρι να αποκτήσει παιδί στο γάμο και όχι εκτός γάμου. Ο γάμος εξαγιάζει ψυχοσωματικά τα κύτταρα του ανθρώπου και κατά συνέπεια και το σπέρμα του ανδρός και το ωάριο της γυναικός. Και αν οι γονείς διάγουν πνευματική ζωή με νηστείες και προσευχή, δημιουργούνται προϋποθέσεις αγιασμού, πριν την σύλληψη και το παιδί που θα γεννηθεί, θα έχει αυξημένη πνευματική αντίληψη και ευφυϊα και πολλές φορές ξεπερνάει πνευματικά και τους γονείς του.
Γνώρισα πολλά παιδάκια που γεννήθηκαν με εξωσωματική γονιμοποιήση. Χαριτωμένα παιδάκια... Τώρα άμα κάνω εγώ μια ομιλία για την εξωσωματική και πω ότι, όσοι αποκτούν έτσι παιδιά είναι βαρύ αμάρτημα, πώς θα νοιώσουν, αυτά τα χαριτωμένα παιδάκια; Και μπορεί να ρωτήσει ένα τέτοιο παιδάκι: ''Εμάς Ποιός μας έπλασε; Ο Θεός μας έπλασε... Μήπως έκανε λάθος ο Θεός και μας έπλασε;'' Ο Θεός όταν φέρνει έναν άνθρωπο στο είναι με οποιονδήποτε τρόπο, είναι σωστός! Επομένως δεν είναι αμαρτία η εξωσωματική. Αλλά επειδή η Εκκλησία δεν αποφάνθηκε εν Συνόδω για την εξωσωματική, ο πνευματικός παίρνει πρωτοβουλία μόνος του και λέει ''ναί'' ή ''όχι'' στο εκάστοτε ζευγάρι που δεν μπορείν να κάνει παιδί. Πιστεύω ότι αν γίνει Σύνοδος για το συγκεκριμένο θέμα, οι Πατέρες θα πουν ''ναι'' στην εξωσωματική. Η εξωσωματική να χρησιμοποιείται σαν έσχατη μέθοδο συλλήψεως...
Τα αντρόγυνα που δεν τηρούν τη Θεία εντολή, να κάνουν όσα παιδιά τους δώσει ο Θεός, θα τιμωρηθούν, εκτός και εάν μετανοήσουν.
Όταν οι σύζυγοι δεν αφήνουν τον Θεό να αποφασίζει για τον αριθμό των παιδιών, αλλά εφαρμόζουν διάφορα αμαρτωλά εφευρήματα, για να αποφεύγουν τα παιδιά, η πείρα διδάσκει, ότι υπάρχουν δυσάρεστες επιπτώσεις και στην παρούσα ζωή. Όταν οι γονείς μένουν σκόπιμα (και όχι γιατί ο Θεός έτσι το θέλησε) στο ένα παιδί, αυτό συνήθως γίνεται ιδιαίτερα εγωϊστικό και απαιτητικό, γιατί οι γονείς του, του κάνουν όλα τα θελήματα και καταντούν σκλάβοι του. Στην περίπτωση δε, που οι γονείς μένουν σκόπιμα στα δύο παιδιά, τότε συνήθως τα παιδιά ζηλεύουν αφάνταστα το ένα το άλλο. Στα τρία παιδιά αρχίζει να καλλιεργείται η μεταξύ τους αγάπη και αλληλοβοήθεια. Και όσο το ανδρόγυνο αφήνει τον Θεό να αποφασίζει για τον αριθμό των παιδιών, τόσο περισσότερο αυξάνεται και η ευλογία Του στο σπίτι εκείνο!
Τα παιδιά που γεννήθηκαν μετά από διασκεδάσεις και ακόλαστες πράξεις, ακολουθούν γρήγορα το δρόμο της κακίας.
Πολλά παιδιά που ''συνελήφθησαν'', Τετάρτη, Παρασκευή, Κυριακή, τις μεγάλες εορτές του έτους και τις γνωστές περιόδους νηστείας του έτους, είναι ανυπάκουα, πεισματάρικα, διότι οι γονείς τους δεν σεβάστηκαν και δεν υπάκουσαν τις εντολές του Θεού και δεν φύλαξαν καθαρότητα τις άγιες ημέρες Του.
Η σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της κυοφορίας, αν είναι αναγκαία, να γίνεται χωρίς πορνική διάθεση, με μεγάλη αγάπη και στοργή. Διαφορετικά συμβαίνει συχνά τα παιδιά που γεννιούνται από ανάρμοστες συμπεριφορές του ανδρός προς την γυναίκα του, να γεννιούνται νεκρά ή να πεθαίνουν σε νεαρή ηλικία ή εάν ζουν, να ρέπουν προς την πορνεία, διότι τυπώνεται σαν σφραγίδα η πορνική επιθυμία του πατέρα τους, ενώ ακόμη είναι στην κοιλιά των μητέρων τους.
Σαν συλλάβει η γυναίκα, να μην ξανακάνει έρωτα, παρά μόνο αφού γεννήσει και αφού απογαλακτιστεί πρώτα το βρέφος που γέννησε. Η έγκυος γυναίκα να τρώει πολύ λίγο και όχι βαριά φαγητά, ώστε να μην πάρει παραπανίσια κιλά. Είναι για καλό της. Να τρώει αβγά, γάλα, γιαούρτια, τυρί, σούπες. Το κρέας να το αποφεύγει. Η υπερκατανάλωση κρέατος που τρώνε αμφότεροι οι γονείς, κάνουν τα βρέφη γκρινιάρικα και νευρικά. Επίσης να μην θυμώνει και να μην βλέπει τηλεόραση, αισχρά έργα και τηλεόραση. Τότε και στη γέννα της θα πονέσει λιγότερο. Αν το παιδί συλληφθεί στη Σαρακοστή, να ξέρει ότι πρέπει ύστερα να κάνει κανόνα, τρία χρόνια νηστεία για εξιλέωση. Επίσης καλό είναι να το κυοφορεί ψέλνοντάς το λίγο κάπου - κάπου. Τότε το παιδί αυτό όταν γεννηθεί, θα είναι πιο ήρεμο.
Οι έγκυες γυναίκες πρέπει να σταυρώνουν συνεχώς την κοιλιά τους, να θυμιατίζουν σταυροειδώς και να προσεύχονται κάθε μέρα για το έμβρυο, για το νέο παιδί που έχουν μέσα τους, ώστε να λάβει και αυτό τη Χάρη και την Θεία ευλογία. Το σταύρωμα αποβλέπει στην ολοκλήρωση της αναπτύξεως του εμβρύου δια του Ιησού Χριστού.
Σας έδωσε ο Θεός παιδιά; Να τα μεγαλώσετε εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Όμως μην σκαλίζετε να αποκτήσετε παιδί, είτε δια της υιοθεσίας είτε δια των συγγενικών σας προσώπων. Θα μείνετε έτσι, χωρίς παιδί, γιατί έτσι το επιτρέπει και θέλει ο Θεός.
Η πολυτεκνία είναι μαρτυρία και μαρτύριο. Μαρτυρία μεν διότι ο πολύτεκνος Χριστιανός προβαίνει καθημερινώς σε ομολογία πίστης: ότι τηρεί την περί τεκνογονίας εντολή. Και μαρτύριο διότι, συνεχώς υφίσταται χλευασμούς και τις ειρωνείες του κόσμου τούτου, αλλά και διότι αναλίσκεται ακατάπαυστα στις οικογενειακές φροντίδες.
Είναι πολλοί που δεν κάνουν παιδιά, με το πρόσχημα ότι, ή δεν υπάρχουν καθόλου ή δεν επαρκούν τα χρήματα. Να γνωρίζουμε ότι: Αν ο Θεός για τα πουλιά και τα ζώα, δεν έδωσε τίποτα, ωστόσο τα τρέφει και τα διατηρεί, για τον άνθρωπο που έδωσε το Αίμα Του και Σταυρώθηκε, δεν θα βρει έναν τρόπο να τον οικονομήσει; Να όμως που εμείς δεν Τον εμπιστευόμαστε και λειτουργούμε στη ζωή μας με μολύβι και χαρτί.
Είναι πολλά αντρόγυνα, που περιορίζουν κατά κάποιο τρόπο την τεκνογονία και κάνουν τόσα παιδιά όσα επιθυμούν οι ίδιοι τους (συνήθως 1 ή 2) και όχι τόσα, όσα θα τους έδινε ο Θεός, με αποτέλεσμα να πληγώνονται, να υποφέρουν και να κουράζονται πολύ περισσότερο, από ότι αν είχαν τόσα παιδιά, όσα θα τους χάριζε ο Θεός. Έτσι για παράδειγμα αν έχουν 1 παιδί και ο Θεός επρόκειτο να τους έδινε 5, η κούραση τους, η θλίψη τους και ο πόνος τους, γι΄αυτό το παιδί τους, θα ήταν σαν να είχαν 5 παιδιά. Να ξέρετε, ότι αυτοί οι γονείς απέτυχαν στο έργο τους. Αισθάνονται τέτοια πικρία, που μερικοί το ομολογούν κιόλας, ότι καλύτερα να είχανε 10 παιδιά, παρά αυτό το 1, που τόσο τους βασανίζει. Αν ξέρει ο Θεός, ότι ένα αντρόγυνο δεν μπορεί να θρέψει 10 παιδιά, θα τους δώσει 10 παιδιά; Είναι ο Θεός άδικος; Ξέρει ο Θεός από πριν για τον καθένα μας πόσα παιδιά μπορεί να θρέψει, αλλά εμείς δεν Του έχουμε εμπιστοσύνη, κόβουμε και ράβουμε με το δικό μας μυαλό.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 69 αποτελέσματα