Περί...

Loading...
Περί Συναναστροφής
Κοινοποίηση
Όπως εκείνος που φυσάει τη φωτιά, ανάβει τη φλόγα, έτσι και οι κοσμικές συναναστροφές ανάβουν τα πάθη μέσα στην καρδιά. Οι κοσμικές συναναστροφές, χωρίζουν τον νου από τον Θεό.
Μερικοί ζουν με εγκράτεια, όμως δεν ξεκολλούν από κάποιες συναναστροφές που τους αρέσουν και οι οποίες προξενούν μεγάλο εμπόδιο στην πνευματική τους ζωή και στην ένωσή τους με το Θεό.
Στις θύρες των σοφών να πηγαινοέρχεσαι και να στέκεσαι με επιμονή, όμως μακρυά από τις θύρες των πλουσίων.
Να συναναστρέφεστε με φτωχούς και με ανθρώπους που οι άλλοι τους ταπεινώνουν.
Όσοι φορούν ρούχα λερωμένα με βρωμερή λάσπη, λερώνουν εκείνους που τους πλησιάζουν. Παρόμοια οι κακοπροαίρετοι άνθρωποι που δεν ζουν με ευσέβεια, όταν συναναστρέφονται με απλούς και άκακους ανθρώπους, μολύνουν την ψυχή τους με τα βρωμερά και άπρεπα λόγια τους.
Όπως και το καλύτερο κρασί το διαφθείρει το βλαβερότατο νερό, έτσι και οι κακές συναναστροφές διαφθείρουν τους ενάρετους κατά τη ζωή και το φρόνημα.
Καλή παρέα δεν είναι η ευχάριστη και η φαιδρή, αλλά η ψυχικά ωφέλιμη.
Αν συναναστραφείς με πονηρό άνθρωπο απρόσεκτα, είναι σαν να κόλλησες λέπρα και θα οδηγηθείς σε ναυάγιο.
Το κακό μεταδίδεται τόσο εύκολα, όσο μιά κολλητική αρρώστια. Άν συναναστρέφεσαι συχνά με ανθρώπους που φλυαρούν, που συκοφαντούν, που αγαπούν τα κοσμικά πράγματα, τότε και σύ χωρίς να το καταλάβεις, θα πέσεις στα ίδια πάθη. Και αντίθετα, αν συναναστρέφεσαι με ανθρώπους Πνευματικούς και φίλους της προσευχής, τότε οι αρετές τους θα μεταδοθούν και σ' εσένα.
Και μόνος του να είναι κανείς ανάμεσα στους κοσμικούς, αν είναι σωστός χριστιανός, μεταβάλλει το κοσμικό αυτό περιβάλλον σ ένα κομμάτι του Παραδείσου.
Θα μιλάς σε όλους με αγάπη, αλλά θα κάνεις παρέα με ανθρώπους, που είσαι στην ίδια συχνότητα.
Ο άνθρωπος που δεν έχει ειρήνη, εκπέμπει νευρικότητα και την ακτινοβολεί τριγύρω του, έτσι που στη συναναστροφή με έναν τέτοιο άνθρωπο, να νοιώθουμε και εμείς αναστατωμένοι και νευρικοί. Το καλύτερο είναι να κάνουμε παρέα με ήσυχους και χαρούμενους ανθρώπους. Έτσι γινόμαστε και εμείς πιο ήσυχοι και πιο χαρούμενοι.
Τις παρέες σας να προσέχετε. Καλό είναι να έχετε φίλους, αλλά να αποφεύγετε τις συχνές συναντήσεις. Όσο και να ομιλείτε πνευματικά και ψυχωφελή, δεν μπορεί, στην φλυαρία θα πέσετε και την ησυχία θα χάσετε. Να αγαπάτε τους άλλους, αλλά με διάκριση, όχι υπερβολικά. Όταν η βρύση τρέχει πολύ και δεν σταματάει, θέλει φτιάξιμο. Να έχετε διάκριση. Το αλάτι είναι εκείνο που κάνει το φαγητό νόστιμο. Αν ρίξετε παραπάνω, θα γίνει αλμυρό και δεν τρώγεται. Αν δεν ρίξετε καθόλου, θα είναι άνοστο και πάλι δεν τρώγεται. Να έχετε σε όλα τα πράγματα το μέτρο.
Αδύνατο είναι να πας στον αλευρόμυλο και να μην αλευρωθείς. Αδύνατο είναι να κρατάς πίσσα και να μην κολλήσει στα χέρια σου. Το ίδιο αδύνατο είναι, να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους κοσμικούς, ανθρώπους αμαρτωλούς και σαρκολάτρες και να μην μολυνθείς.
Όπως ξεπερνά την ανθρώπινη φύση, να έχεις στο στήθος σου κάρβουνα και να μην καείς, έτσι είναι αδύνατο να συναντιέσαι με γυναίκα, να συνομιλείς με αυτήν και να μην θελχτείς από την φωτιά της φιληδονίας.
Πρέπει να φεύγουμε μακριά απ' όλους όσους δουλεύουν στην αμαρτία, έστω και αν είναι φίλοι ή συγγενείς μας, έστω ακόμα και αν έχουν το ιερατικό ή το βασιλικό αξίωμα. Γιατί η απομάκρυνση απ' όσους δουλεύουν στην αμαρτία, μας χαρίζει την παρρησία στο Θεό και τη φιλία Του.
Να αποφεύγεις με όλη σου τη δύναμη τη συναναστροφή με ανθρώπους που δεν έχουν να σου προσφέρουν καμιά πνευματική ωφέλεια.
Οι άνθρωποι που ζούνε κατά Χριστώ, είναι ''καρφί'' στο μάτι των άλλων που είναι ασεβείς και είναι μακριά από τον Θεό, διότι: α) Η ζωή εκείνων, τους ελέγχει τη συνείδηση και επειδή καίγονται και δεν αντέχουν αυτόν τον έλεγχο, τους κάνουν πόλεμο, τους κοροϊδεύουν κ.ά. και β) ο σατανάς που είναι μέσα τους, τους υποκινεί να τους μισήσουν, να τους κάνουν κακό και να τους ρίξουν και αυτούς στην αμαρτία. Θέλουν δηλ. το περιβάλλον τους να είναι σαν το δικό τους, ώστε να αναπαύονται.
Ένας φαύλος άνθρωπος δίπλα σου, είναι πάντα επιζήμιος, είτε μιλάει, είτε σωπαίνει. Είναι σαν το κάρβουνο, που αν δεν σε κάψει, θα σε μουτζουρώσει.
Αν φυτέψουμε δίπλα σε μια καρπουζιά, μια κολοκυθιά, τότε θα συμβεί το εξής: Το κολοκύθι θα αρχίσει να παίρνει όλη τη γλυκύτητα από το καρπούζι, με αποτέλεσμα το καρπούζι να καταντήσει άνοστο και γλυκό, ενώ το κολοκύθι όσο γλυκύτητα και αν πάρει, πάλι κολοκύθι θα μείνει.
Τα πεπόνια χάνουν την νοστιμιά τους, όταν η πεπονιά βρεθεί κοντά σε καμμιά κολοκυθιά.
Εάν σε κάποια συντροφιά που θα τύχουμε, δεν συζητούν πνευματικά, εμείς θα σιωπούμε, δεν θα δίνουμε σημασία σ' αυτά που λένε, μόνο θα λέμε την Ευχή. Έτσι και προσευχή γίνεται γι' αυτούς που αργολογούν και εμείς δεν έχουμε βλάβη.
Ο πνευματικός άνθρωπος από τον Άγιο αλλοιώνεται με την καλή έννοια και από τον σαρκικό άνθρωπο δεν ερεθίζεται. Τον βλέπει, τον πονάει αλλά δεν παθαίνει κακό. Ένας άνθρωπος σε μέση πνευματική κατάσταση, από έναν πνευματικό άνθρωπο αλλοιώνεται προς το καλό και από έναν σαρκικό, αλλοιώνεται προς το κακό. Ο σαρκικός άνθρωπος τον Άγιο δεν τον καταλαβαίνει και από τον σαρκικό ερεθίζεται. Και ενώ ο δαιμονισμένος βλέπει τον Άγιο και φεύγει, ο σαρκικός άνθρωπος πάει προς τον Άγιο, για να τον πειράξει και να τον σκανδαλίσει. Ένας που έχει φθάσει σε κατάσταση Σοδομιτών σκανδαλίζεται και από τους Αγγέλους ακόμη. Τέλος ο εγωιστής και σαρκικός, εκτός που πλανιέται εύκολα από τον πονηρό διάβολο, μεταδίδει και αυτός πονηριά και προκαλεί με την σαρκικότητά του και βλάπτει τις φιλάσθενες ψυχές με τα πνευματικά του μικρόβια.
Αν ένας Χριστιανός που δεν είναι πολύ προοδευμένος πάει κοντά σε έναν πνευματικά προοδευμένο άνθρωπο, μπορεί να κουραστεί ο δεύτερος, να ζημιωθεί λίγο, αλλά ωφελείται ο πρώτος. Αν όμως ένας κοσμικός άνθρωπος, που δεν πιστεύει, πάει κοντά σε έναν πνευματικό άνθρωπο, θα πάει χαμένος ο κόπος που θα διαθέσει ο πνευματικός άνθρωπος. Το πολύ-πολύ ο κοσμικός να συγκινηθεί από μερικά πνευματικά που θα του πει ο άλλος και να τα φιλοσοφήσει κοσμικά. Θα τα πάρει δηλαδή με το κοσμικό πνεύμα και δεν θα ωφεληθεί.
Η συναναστροφή με πνευματικούς ανθρώπους πολύ βοηθάει - περισσότερο και από την πνευματική μελέτη -, διότι αυτή η χαρά του πνευματικού συνδέσμου, δίνει όρεξη μεγάλη, για να αγωνίζεται κανείς πνευματικά. Ακόμη και στην εργασία, σε μια δημόσια υπηρεσία κ.λπ., καλά είναι να γνωρίζονται μεταξύ τους οι πνευματικοί άνθρωποι, για να αλληλοβοηθιούνται.
Καλύτερα να ζεις αποξενωμένος από κοσμικό περιβάλλον και να βρίσκεσαι κοντά στον Θεό, παρά να συναναστρέφεσαι με περιβάλλον κοσμικό, για να μην σε θεωρήσουν δήθεν ακοινώνητο και αποξενωθείς, χωρίς να το καταλάβεις από τον Θεό.
Όταν ήμουν στον κόσμο, γνώριζα έναν καθυστερημένο διανοητικά, που οι συγγενείς του, όταν πήγαιναν κάπου με καμμιά συντροφιά, δεν τον έπαιρναν μαζί τους, για να μη ντροπιαστούν! Και εμένα με κορόϊδευαν, επειδή καταδεχόμουν να συζητάω μαζί του. Εγώ όμως τον είχα σε καλύτερη θέση στην καρδιά μου από ότι εκείνους.
Οι παρέες πολύ επηρεάζουν τα παιδιά. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, είχα μέσα στη φύση μου την αγάπη. Ξεκινούσα να πάω κάπου με τα ζώα και κοίταζα να βάλω και τον έναν πάνω στο ζώο, να βάλω και τον άλλον, να πάρω και τον μικρό μου αδελφό στον ώμο. Μια φορά ένας αδελφός μου σκότωσε ένα πουλάκι και εγώ στενοχωρέθηκα πολύ και τον μάλωσα. Πήρα μετά το πουλάκι και το έθαψα με κλάματα. Εκείνο το διάστημα έκανα παρέα με παιδιά της ηλικίας μου. Πηγαίναμε στο δάσος, προσευχόμασταν, διαβάζαμε Συναξάρια, νηστεύαμε. Μετά οι μητέρες τους άρχισαν να μην τα αφήνουν να έρχονται μαζί μου. «Μην κάνετε παρέα με αυτόν, τους έλεγαν, θα σας χτικιάσει». Οπότε με άφησαν και ένιωθα μόνος. Με κορόϊδευαν κιόλας, «καλόγερο από εδώ, με έλεγαν, καλόγερο από εκεί», μου είχαν κάνει την ζωή μαρτύριο... Έφτασα κάποτε σε σημείο, που δεν μπορούσα να αντέξω την κοροϊδία. Τότε είπα και εγώ: «Θα πάω με τα μεγαλύτερα παιδιά και θα υποκρίνομαι». Άρχισα λοιπόν να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά. Πήρα λάστιχα και έκανα σφεντόνα. Πρώτα έβαζα δήθεν σημάδι μόνο με την σφεντόνα. Ύστερα πήρα σκάγια και είχα γίνει ο καλύτερος σκοπευτής. Μια φορά, μόλις σκότωσα ένα πουλάκι και το είδα σκοτωμένο, συνήλθα. Πέταξα και τα λάστιχα, και τα σκάγια. «Εσύ έκλαιγες, είπα, όταν ο αδελφός σου σκότωσε ένα πουλάκι και τον μάλωσες, που το σκότωσε και τώρα πού έφτασες; Σκοτώνεις πουλιά και σιγά - σιγά θα φτάσεις να σκοτώνεις και ζώα». Πράγματι, αν συνέχιζα έτσι, θα προχωρούσα στο κυνήγι ζώων και μετά θα τα έγδερνα κιόλας. Από μία ευαισθησία σε τί κακότητα μπορεί να φτάσει κανείς, αν δεν προσέξει και παρασυρθεί από κακές παρέες! Ενώ, οι καλές συντροφιές πολύ βοηθούν. Ο Θεός γέμισε τους ανθρώπους με διάφορα χαρίσματα. Ο άνθρωπος, όπως βλέπει την διαστροφή των άλλων, έτσι μπορεί να δει και την αρετή τους και να την μιμηθεί...
Πρέπει όχι μόνο να μένουμε μακριά από το κακό, αλλά και να αποστρεφόμαστε αυτούς που το κάνουν.
Ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε όλοι να ζούμε στον ίδιο κόσμο και να συναναστρέφονται οι πονηροί με τους αγαθούς, για να αποκόπτεται η κακία των πονηρών και να εμφανίζεται λαμπρότερη η αρετή των αγαθών και να ωφελούνται όσο το δυνατό περισσότερο οι ράθυμοι, εάν θέλουν, από την συναναστροφή τους με τους καλούς. Όπως οι καλοί και αγαθοί είναι άξιοι διπλής τιμής, διότι και χρήσιμοι έγιναν και καθόλου δεν ζημιώθηκαν από την συναναστροφή τους με τους πονηρούς, έτσι και οι φαύλοι είναι άξιοι διπλής τιμωρίας, διότι και πονηροί έγιναν, ενώ μπορούσαν να γίνουν καλοί και τίποτε δεν ωφελήθηκαν, από την συναναστροφή τους με τους καλούς.
Εάν αποκόπτουμε από τα μέλη μας εκείνο το μέρος του σώματος το οποίο σαπίζει και δεν επιδέχεται καμμία θεραπεία, επειδή φοβόμαστε μήπως η μόλυνση μεταδοθεί σε ολόκληρο το σώμα και το κάνουμε αυτό, όχι διότι περιφρονούμε το αποκοπτόμενο μέλος, αλλά επειδή θέλουμε να διαφυλάξουμε το υπόλοιπο σώμα, πολύ περισσότερο δεν είναι ανάγκη να πράττουμε το ίδιο και σε εκείνους, οι οποίοι μας συναναστρέφονται, όταν αυτοί τυγχάνει να είναι κακοί; Εάν βεβαίως μπορούμε και εκείνους να διορθώσουμε και εμείς να μην πάθουμε βλάβη, πρέπει να κάνουμε, ό,τι είναι δυνατόν. Εάν όμως και εκείνοι μένουν αδιόρθωτοι και εμάς είναι δυνατόν να βλάψουμε, είναι ανάγκη να τους αποκόπτουμε και αυτούς και να τους απορρίπτουμε ως άχρηστα μέλη...
/
4

Βλέπετε 1 - 33 από τα 122 αποτελέσματα