Περί...

Loading...
Περί Σωτηρίας
Κοινοποίηση
Σήμερα θέλω να πω στους νέους αδελφούς και στις αδελφές μας ότι η δύναμη της σωτηρίας δεν έγκειται στο πλήθος των γνώσεων αλλά στον τρόπο της ζωής.
Μου γράφεις ότι πολύ σε στενοχωρεί η ακαρπία των προσευχών σου. Πρόσεξε: Ο πόθος αισθητής παρηγορίας ή φανερών καρπών ή ακόμη και θείων αποκαλύψεων στην προσευχή, είναι επίσης ένα βέβαιο σημάδι υπερηφάνειας. Να προσεύχεσαι πολύ ταπεινά, πολύ απλά, ποθώντας μόνο την άφεση των αμαρτιών σου και τη σωτηρία της ψυχής σου, και πιστεύοντας πως ο Θεός θα σ’ ελεήσει, όπως ελέησε τον τελώνη.
Πέρασες τόσα χρόνια, ἀπασχολώντας τόν ἑαυτό σου μέ μάταια κοσμικά πράγματα, καί τώρα δέν μπορεῖς νά τά ἀφήσεις ὅλα γιά σαράντα μέρες καί νά ἀπασχοληθεῖς μέ τή σωτηρία τῆς ψυχῆς σου;
Μετά Την Ανάσταση τού Χριστού, δεν ισχύει το «Μνήσθητι» πού είπε ο ληστής πάνω στο σταυρό.!!
Το «Μνήσθητι» ίσχυε στην Παλαιά Διαθήκη.!!

Μετά Την Ανάσταση άλλαξε ο τρόπος σωτηρίας τού ανθρώπου και υπάρχει το Βάπτισμα, η Εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία.!!
Πλανώνται λοιπόν όσοι λένε, ότι εγώ ένα «Μνήσθητι» θα πω στα τελευταία μου μιμούμενος τον Ληστή και έτσι θα σωθώ!!

Εξ' άλλου τι «Μνήσθητι» θα πεις άμα σε πατήσει αμάξι, τρελαθείς ή πεθάνεις ξαφνικά και ακαριαία;;
Στους έσχατους χρόνους τον στενό δρόμο θα τον εγκαταλείψουν σχεδόν όλοι. Θα προτιμήσουν ν’ ακολουθήσουν τον φαρδύ δρόμο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως ο φαρδύς δρόμος έχασε το χαρακτηριστικό του να οδηγεί στην απώλεια ή ο στενός δρόμος δεν είναι αναγκαίος, για να οδηγηθεί ο άνθρωπος στη σωτηρία του. Όποιος θέλει να σωθεί, πρέπει οπωσδήποτε νʹ ακολουθήσει τον στενό δρόμο, όπως είπε πολύ καθαρά και με σαφήνεια ο Σωτήρας μας.
Αυτός που βλάπτει μια ψυχή βοηθάει στο έργο των δαιμόνων, ενώ αυτός που ωφελεί μια ψυχή, συνεργάζεται με τους αγίους αγγέλους.
Πρέπει να καταλάβουμε, ότι για έναν Χριστιανό, δεν υπάρχει σωτηρία χωρίς ταπείνωση. Τόσο απαραίτητη είναι για την σωτηρία μας η ταπείνωση, όσο απαραίτητο είναι το Βάπτισμα και η μετάνοια. Η ταπεινοφροσύνη είναι θησαυροφυλάκιο όλων των αρετών και χωρίς αυτήν, δεν κατορθώνεται κανένα αγαθό. Όπως με τον πηλό συγκολλούνται οι πέτρες, έτσι και με την ταπείνωση συγκολλούνται και συγκρατούνται όλες οι αρετές.
Τίποτα δεν σώζει τόσο σίγουρα τον άνθρωπο, όσο η βαθειά ταπεινοφροσύνη. Αυτή είναι ο θρόνος της αγάπης και όλων των αρετών.
Όλοι όσοι είναι καλοί, δεν σώζονται και όλοι οι σεσωσμένοι δεν είναι Άγιοι.
Για να σωθεί ο άνθρωπος πρέπει να έχει αγάπη για τους εχθρούς του, να εξομολογείται και να Κοινωνεί.
Επειδή ο Θεός μας αγαπάει όλους και θέλει όλοι να σωθούμε, γι' αυτό και έρχεται η Χάρις του, ακόμα και σε ανθρώπους που έχουν ακάθαρτη καρδιά και υπερίπταται πάνω από την καρδιά τους και την ''τρυπάει'' λίγο, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κατάνυξη σ' αυτούς. Ο Θεός ''τρυπάει'' την καρδιά τους, από ένα κήρυγμα, από ένα λόγο, από ένα περιστατικό στη ζωή τους και τότε αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι, παρόλο που δεν είναι καλοπροαίρετοι μια γλυκύτητα. Και δίνει ένα δείγμα σ' αυτούς, σαν να τους λέει: ''Αυτό θα νοιώθεις, όταν καθαρίσεις την καρδιά σου... Εγώ έριξα το βέλος, το αποσύρω και φεύγω. Εσύ εάν θέλεις, να διαθέσεις την προαίρεσή σου και τότε θα δημιουργήσεις προϋποθέσεις και καταστάσεις μόνιμης γλυκύτητας και κατανύξεως''. Τους δίνει δηλ. ο Θεός ένα δείγμα της δικής Του αγάπης και παρουσίας, έτσι ώστε εκείνοι να καθαρίσουν την καρδιά τους.
Λέει στο Γεροντικό, ότι όταν κάποιος πνίγεται και δεν ξέρεις κολύμπι, μην πέσεις στην θάλασσα για να τον σώσεις. Δώσε του το ραβδί σου. Εάν τώρα αυτός που πνίγεται, τραβήξει το ραβδί σου, έχει καλώς... Εάν πάλι δεν μπορεί να σωθεί και τραβάει και σένα μέσα στο νερό, τότε άσε το ραβδί σου στα χέρια του για να σωθείς... Μην το ξεχνούμε αυτό ποτέ: Δεν σημαίνει, ότι για να σώσω τον άλλο πρέπει να χαθώ εγώ!
Αυτοί που τελικά κολάζονται, δεν παραπέμπονται από τον Θεό στην κόλαση, αλλά οι ίδιοι στέλνουν τον εαυτόν τους στην κόλαση. Όταν ένας μαθητής που μένει στην ίδια τάξη μετεξεταστέος, δεν τον παραπέμπει ο σύλλογος των καθηγητών, αλλά ο ίδιος ο μαθητής παραπέμπει τον εαυτόν του, στο να μείνει στην ίδια τάξη.
Η σωτηρία της κεφαλής, είναι η σωτηρία του σώματος. Όταν σωθεί η κεφαλή, σώζεται και το σώμα. Έτσι όταν σωθεί ο άνδρας, που είναι η κεφαλή της οικογενείας, τότε σώζεται και η οικογένειά του. Η γυναίκα του και τα παιδιά του... Αντιλαμβάνεστε εσείς οι άνδρες, το μέγεθος της ευθύνης σας, έναντι της οικογενείας σας;
Γι' αυτόν που αμέλησε την προκοπή του και γύρισε πίσω στην προτέρα του αμαρτωλή ζωή, είναι ζήτημα αν μπορέσει μετά να σωθεί. Γιατί αυτός που κρύωσε, ενώ είχε θερμανθεί, δεν ξαναθερμαίνεται, σχεδόν ποτέ... εκτός θαύματος.
Η ποιότητα της προσευχής μας είναι αυτή που δείχνει αν είμαστε στον παράδεισο ή στην κόλαση από τώρα.
Όλα τα φιλοσοφικά συστήματα αυτοβελτίωσης τρέφουν τον εγωισμό του ανθρώπου. Γι' αυτό, πιο εύκολα σώζεται κάποιος, που έχει πέσει σε μεγάλες αμαρτίες, παρά κάποιος που έχει πέσει στην παγίδα, ενός τέτοιου δαιμονικού συστήματος.
Ο διάβολος δεν ξέρει πως ο Κύριος σώζει τους ανθρώπους, ποιούς τρόπους τους οδηγεί, ποιές πορείες, ποιές δοκιμασίες. Εμείς, με την πενιχρή διάνοιά μας, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το μεγαλείο του σχεδίου του Δημιουργού και την αγάπη Του για τη δημιουργία Του. Φροντίζει για κάθε πλάσμα και κάθε ανθρώπινη ψυχή. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ποιός θα σωθεί και ποιός δεν θα σωθεί... Γνωρίζουμε μόνο από την Αγία Γραφή, ότι ακόμη και οι "δίκαιοι" μόλις θα σωθούν" (Α' Πέτρου 4,18). Επομένως, δεν υπάρχει λόγος να καταδικάζουμε κανέναν, κανείς δεν πρέπει να στερηθεί την ελπίδα της σωτηρίας.
Θα σωθούμε, αν κάνουμε τρία πράγματα: Να αγαπάμε, να μην κρίνουμε και να συγχωρούμε...
Ό,τι σκέπτεται ο άνθρωπος από τον Ουρανό και κάτω είναι μάταιο και πρέπει να το διώχνει από την διάνοιά του. Έχε πάντοτε στη σκέψη σου τον Ιησού, για να βρεις την σωτηρία.
Αν Κοινωνήσεις και πεθάνεις την ίδια μέρα, πας κατευθείαν στον Παράδεισο.
Πολλοί αγωνιστές της παρθενίας ή αγωνιστές εναντίον των διαφόρων σαρκικων παθών, μπορεί να πάνε στην κόλαση. Ο αγωνιστής όμως της ταπείνωσης όχι.
Ό,τι αποστρέφεσαι, μην το κάνεις στον άλλο. Αποστρέφεσαι το να πει κάποιος λόγια εναντίον σου; Μην κακολογήσεις και εσύ κάποιον. Αποστρέφεσαι το να σε εξευτελίσει κάποιος ή να σε βρίσει ή να αρπάξει κάτι από τα υπάρχοντά σου ή ό,τι άλλο παρόμοιο μπορεί να συμβεί; Και εσύ ούτε ένα απ΄ αυτά μην κάνεις σε άλλον. Όποιος μπορεί να κρατήσει αυτόν τον λόγο, του αρκεί για να σωθεί.
Να ξέρετε, ότι η κόλαση γέμισε από καλούς ανθρώπους!!! Δεν σώζονται οι καλοί άνθρωποι, αλλά σώζονται οι πραγματικά Χριστιανοί, που τυγχάνει να είναι και καλοί άνθρωποι.
Δεν υπάρχει εργοσωτηρία (ούτε και αυτοσωτηρία), αλλά Χριστοσωτηρία. Αυτό σημαίνει, ότι τα καλά μας έργα, δεν μας σώζουν (όπως πιστεύουν πολλοί), αλλά ο Χριστός μας σώζει. Τα καλά μας έργα, αποτελούν τις αποσκευές του ταξιδιού και όχι το εισιτήριο για το ταξίδι. Τα καλά έργα δεν μας δίνουν το εισιτήριο για τον παράδεισο, αλλά μας εξασφαλίζουν την ποιότητα της θέσης μας, που θα έχουμε στον παράδεισο εάν τελικά σωθούμε. Ξέρεις τί είναι, να έχεις ένα δικό σου πολυτελές διαμέρισμα, αλλά να μην έχεις τα κλειδιά για να μπεις μέσα; Αυτό παθαίνουν, όσοι έχουν καλά έργα στη ζωή τους, αλλά δεν έχουν συγγένεια με τον Χριστό. Διότι η ''συγγένειά'' μας με τον Χριστό, μας δίνει το εισιτήριο για τον παράδεισο. Αυτή η συγγένεια, επιτυγχάνεται αρχικά με το Βάπτισμα, όπου παίρνουμε την δωρεά υιοθεσίας (την είχαμε χάσει λόγω του προπατορικού αμαρτήματος) και στη συνέχεια με τη Θεία Κοινωνία, υπό την προϋπόθεση, ότι εισερχόμαστε εξομολογημένοι και προετοιμασμένοι στο Μυστήριο. Με το Βάπτισμα ο άνθρωπος ανακαινίζεται και μεταποιείται από χοϊκός γίνεται πνευματικός και με την Θεία Κοινωνία, ο άνθρωπος μεταγγίζεται και αλλάζει όλο το αίμα του και από αδαμιαίο (του Αδάμ) παίρνει το Αίμα και το Σώμα του Χριστού, παίρνει τη Χάρη του Θεού μέσα του, η οποία είναι απαραίτητη, για την είσοδο του στον παράδεισο. Με αυτόν τον τρόπο γινόμαστε παιδιά του Θεού και μάλιστα Βασιλόπουλα και τότε μόνο έχουμε δικαίωμα να κληρονομήσουμε από την περιουσία του Βασιλιά, τη Βασιλεία του Θεού. Γιατί η Βασιλεία του Θεού, όπως γράφει το Ευαγγέλιο, κληρονομείται. Όπως την περιουσία ενός εργοστασιάρχη που έχει πεθάνει, δεν την κληρονομούν οι υπάλληλοι του εργοστασίου, αλλά τα παιδιά του και τα συγγενικά του πρόσωπα, κατά τον ίδιο τρόπο, τη Βασιλεία του Θεού την κληρονομούν τα παιδιά του Θεού. Επομένως η σωτηρία του ανθρώπου συνίσταται στο τρίπτυχο: Βάπτισμα, Μετάνοια και Εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος σωτηρίας του ανθρώπου. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος!!!
Για να σωθεί ο άνθρωπος, δεν είναι αρκετό να είναι καλός άνθρωπος και να μην πατάει ούτε τα μυρμήγκια. Η σωτηρία του ανθρώπου ξεκινάει από την ορθή πίστη και όχι από την καλή συμπεριφορά. Ακούς τον άλλον να λέει: Ε, μπορεί στην Εκκλησία να μην πηγαίνω, μπορεί να μην Κοινωνώ, αλλά δεν πειράζω κανέναν! Δεν βλάπτω κανέναν! Γιατί να κολαστώ; Γιατί είσαι νεκρός, γι΄αυτό θα κολαστείς...! Ο Χριστός είπε, ότι όποιος δεν τρώει τη Σάρκα Μου και δεν πίνει το Αίμα Μου, δεν έχει ζωή Αιώνια! Θα τον διορθώσεις;;; Δεν το ξέρουν οι άνθρωποι...
Αυτοί που ζουν τη ζωή τους, όπως αυτοί θέλουν, θα χάσουν την ψυχή τους, γιατί δεν είναι δυνατόν να απολαύσουμε τη ζωή αυτή και ταυτόχρονα να σώσουμε και την ψυχή μας. Δεν συνδυάζονται αυτά τα πράγματα.
Όσοι δεν έχουν οργανική σχέση με την Εκκλησία και τα Μυστήριά Της, δεν πρόκειται (να σωθούν και) να δουν πρόσωπο Χριστού. Μην νομίσουν μερικοί ότι επειδή πάνε στην Εκκλησία ανελλιπώς ή επειδή βοήθησαν να χτιστεί μία Εκκλησία ή κάνανε μια δωρεά στην Εκκλησία, θα σωθούν. Εδώ ο σατανάς πηγαίνει στην Εκκλησία πριν από εμάς, αλλά έβαλε μυαλό; Άλλαξε; Δεν άλλαξε, παρέμεινε ο ίδιος. Εξάλλου εκείνοι που ήταν μέσα στην κιβωτό του Νώε σώθηκαν από τον κατακλυσμό, επειδή πρωτίστως τρέφονταν με τα αγαθά που είχε η κιβωτός. Έτσι παρομοίως, θα πρέπει και αυτοί που πάνε στην Εκκλησία να τρέφονται με τα αγαθά που εκείνη τους παρέχει. Και ποιοί είναι αυτοί που πάνε στην Εκκλησία και δεν τρέφονται απ΄αυτήν; Οι αμετανόητοι, οι ανεξομολόγητοι και οι Ακοινώνητοι των Αχράντων Μυστηρίων...
Αν μας βρει ο θάνατος να πολιτεύομαστε με το Θεό και να έχουμε οργανική σχέση μαζί Του (μετανοημένοι, εξομολογημένοι, Κοινωνημένοι), θα πάμε στον παράδεισο. Αν ο θάνατος μας βρει, να πολιτεύομαστε με τον διάβολο (αμετανόητοι, ανεξομολόγητοι), θα πάμε στην κόλαση. Επομένως είναι προς συμφέρον μας, να είμαστε πάντα προετοιμασμένοι...
Στις 2 παραβολές του Χριστού, στην παραβολή του ασώτου υιού και στην παραβολή του τελώνη και του φαρισαίου, φαίνεται ξεκάθαρα, ότι δεν υπάρχει εργοσωτηρία, αλλά Χριστοσωτηρία. Οι άνθρωποι των έργων, ο φαρισαίος και ο μεγαλύτερος αδερφός του ασώτου υιού, παρότι που είχαν έργα, δεν σώθηκαν. Αντίθετα ο άσωτος υιός και ο τελώνης, δεν είχαν έργα, αλλά είχαν μετάνοια στη ζωή τους και σώθηκαν. Αν λοιπόν κάνεις όλες τις αγαθοεργίες του κόσμου, αλλά δεν μετανοήσεις, θα πας στην κόλαση. Μην πλανηθεί κανείς και νομίσει, ότι τα έργα του, θα τον οδηγήσουν στον παράδεισο. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποκλειστικά ζήτημα συγγενείας με τον Θεό. Ο άνθρωπος που δεν έχει μέσα του το Αίμα και το Σώμα του Χριστού, δεν μπορεί να παρουσιαστεί μπροστά στη δικαιοσύνη του Θεού Πατέρα.
Είμαστε έξυπνοι για πολλά πράγματα. Επιτέλους να γίνουμε έξυπνοι και για την σωτηρία της ψυχής μας.
Πώς κάθεσαι άνθρωπε και μαθαίνεις όλες τις λεπτομέρειες για τις αμαρτίες και όλες τις κακίες του κόσμου και δεν ενδιαφέρεσαι για να μάθεις πώς θα σωθείς; Μόνος σου πηγαίνεις στην αμαρτία και μόνος σου θα πας στο Χριστό. Γιατί πολλοί περιμένουν, ο Χριστός να πάει σε αυτούς, χωρίς αυτοί να κάνουν τίποτα.
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 257 αποτελέσματα