Περί...

Loading...
Περί Σώματος
Κοινοποίηση
Να είστε πιστοί, δώστε όλες σας τις αμαρτίες στο Θεό. Όλες σας τις ασθένειες, τις θλίψεις, τις φροντίδες να τις αναθέτετε στο Θεό. Και αν είναι εύκολο, να ελευθερώσετε τον εαυτό σας. Ο Θεός ξέρει για σένα. Κάθε πρόσωπο έρχεται στη ζωή να εκτελέσει έναν ρόλο -θα τον εκτελέσει- και θα πάει στην αιώνια ζωή. Δεν είμαστε εδώ για πάντα, είμαστε εδώ για μια επίσκεψη. Και θα πάμε σπίτι μας εγκαίρως, όλοι μας θα πάμε. Ο Κύριος στην γη δεν θα αφήσει κανέναν, θα πάρει τον καθένα μας. Η ψυχή δεν πεθαίνει. Το σώμα είναι κοστούμι, είναι ναός της ψυχής.
Η καύση των νεκρών δεν αποτελεί χριστιανικό έργο. Αυτό είναι έργο του σύγχρονου κόσμου.

Το σώμα του ανθρώπου, που κατά τη διάρκεια της ζωής ζούσε η ψυχή, αν ζούσε με ευσέβεια, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, είναι αγιασμένο και δεν επιτρέπεται να το καίνε.

Αφού ο Κύριος δεν δημιούργησε το σώμα μας για να καεί, αλλά είναι τόσο ευάρεστο σ ̓ Αυτόν εξ αρχής, από τον προπάτορά μας Αδάμ μέχρι το σημερινό μας σώμα -κι αυτό είναι κανόνας όταν η ψυχή αποχωρίζεται το σώμα-, το χώμα πρέπει να επιστρέψει στο χώμα, πρέπει το σώμα να ταφεί στο χώμα, κι όχι να καεί, επειδή αυτό δεν είναι χριστιανικό έργο.

Η καύση είναι κάτι σύγχρονο, για να καταλαμβάνουν τα νεκροταφεία όσο το δυνατόν μικρότερο χώρο.

Ο άνθρωπος από σώμα (πατέρα και μητέρα) φτιάχνει τέφρα, τη μεταφέρει και νομίζει ότι αυτή είναι ο πατέρας και η μητέρα του.

Αυτό είναι πολύ λανθασμένη αντίληψη.
Με το σώμα και την ψυχή συμβαίνει, ό,τι και με μια ζυγαριά: Αν παραφορτώσεις τον ένα της δίσκο, οπωσδήποτε θα κάνεις ελαφρότερο τον άλλο. Όταν, λοιπόν, το σώμα καλοπερνά, η ψυχή γίνεται αδρανής και άτονη. Και όταν αντίθετα, η ψυχή εξυψώνεται με την αρετή, οι σαρκικές επιθυμίες μαραίνονται.
Εμείς παραδεχόμαστε, ότι το σώμα είναι κατώτερο από την ψυχή και υποδεέστερο· αυτό όμως δεν ση­μαίνει, ότι το σώμα είναι αντίθετο από την ψυχή, ότι δηλαδή την πολε­μά και ότι είναι πονηρό· αλλά έχει ανάγκη από την ψυχή, όπως ακριβώς η κιθάρα από τον κιθαριστή και το πλοίο από τον κυβερνήτη. Αυτά δηλαδή που δεν είναι αντίθετα με εκείνους που τα οδηγούν και τα μεταχειρίζονται, μπορεί να είναι πάρα πολύ σπουδαία, δεν έχουν ό­μως την ίδια αξία με τον τεχνίτη.
Το σώμα έχει ανάγκη από τροφή, όχι από τρυφή (καλοπέραση). Έχει ανάγκη να τρέφεται, όχι να αποχαυνώνεται και να ζει με απολαύσεις. Όχι μόνο στην ψυχή, αλλά και στο σώμα, που τρέφεται είναι εχθρός η καλοπέραση. Γιατί; Διότι, αντί για ισχυρό σώμα, γίνεται ασθενέστερο. Αντί για δυνατό, γίνεται μαλθακό. Αντί για υγιές, γίνεται ασθενικό, αντί για ελαφρό, γίνεται ασήκωτο από το βάρος, αντί για ωραίο, γίνεται αισχρό, αντί για ευωδιαστό, γίνεται δύσοσμο, αντί για καθαρό, γίνεται ακάθαρτο, αντί για χρήσιμο, γίνεται άχρηστο, αντί για νεανικό, γίνεται γέρικο, αντί για γρήγορο, γίνεται νωθρό, αντί για αρτιμελές, γίνεται ανάπηρο//.
Τίποτα δεν είναι πιο εχθρικό και βλαβερό για το σώμα, όσο η πολυφαγία και η ακολασία. Και τίποτε δεν αποδιοργανώνει και δεν βλάπτει και δεν καταστρέφει το σώμα τόσο, όσο η ασωτία.
Ό,τι είναι το ρούχο για το σώμα, αυτό είναι το σώμα για την ψυχή. Το σώμα δηλ. είναι σαν το ρούχο, από το οποίο περιβάλλεται η ψυχή.
Η συμπεριφορά και οι κινήσεις των μελών του σώματος ενός ανθρώπου, εξωτερικεύουν τις ιδιότητες της ψυχής του.
Κανένας ας μην μεταχειρίζεται μύρο (άρωμα) για το σώμα του. Γιατί μόλις ο εγκέφαλος αισθανθεί την ευωδία, παραλύει όλο το σώμα. Με αυτήν την αφορμή εξεγείρεται η σάρκα και ο κίνδυνος για την ψυχή είναι μεγάλος.
Δεν είναι το σώμα που τυφλώνει την ψυχή, μακριά μια τέ­τοια σκέψη, άνθρωπε, αλλά οι αμαρτωλές απολαύσεις. Και από πού προέρχεται η επιθυμία των αμαρτωλών απολαύσεων; Δεν προέρχεται καθόλου από το σώμα, αλλά από την πονηρή εσωτερική διάθεση... Δεν είναι όργανα του διαβόλου ούτε το σώμα, ούτε οι τροφές, αλλά μόνον οι αμαρτωλές απολαύσεις.
Αν ληστής κλέψει πλούσιο παλάτι, αυτό δεν αποτελεί κατηγορία για το σπίτι. Είναι κατηγορία για τον ληστή. Και όμως οι εχθροί της αλήθειας, ανακατεύοντας την ευσέβεια με πολλές ανοησίες, ισχυρίζονται ότι για την αμαρτία φταίει η σάρκα.
Η επιθυμία των χρημάτων είναι μικρότερη, από την επιθυμία των σωμάτων. Και αυτό γιατί η σαρκική επιθυμία έγινε ανάγκη σε μας. Αφού λοιπόν έχει σπαρεί ως ανάγκη στο σώμα μας, είναι φανερό, ότι με πολύ κόπο κατορθώνει κανείς να το τιθασεύσει.
Όταν το σώμα γίνει ασθενικό, αναγκαστικά και η ψυχή συμμετέχει σ' αυτή τη βλάβη· γιατί ως επί το πλείστον οι ενέργειες της ψυχής συμβαδίζουν με τη διάθεση του σώματος. Γιατί και κατά τη διάρκεια των ασθενειών είμαστε διαφορετικοί εξαιτίας της αδυναμίας του σώματος και διαφορετικοί, όταν είμαστε υγιείς.
Αν προσέξουμε και την σάρκα θα την κάνουμε πνευματική. Αν δεν προσέξουμε και την ψυχή μας θα την κάνουμε σαρκική.
Η σχέση ψυχής - σώματος, είναι σχέση κιθαρίστα και κιθάρας. Η κιθάρα βγάζει τέτοιους ήχους, όπως την αναγκάζει ο κιθαρίστας.
Κάποιος που πρόκειται να χτίσει ένα σπίτι ετοιμόρροπο, πρώτα βγάζει έξω τους ενοίκους και μετά γκρεμίζει το σπίτι. Χτίζει στη θέση του άλλο, πολύ πιο λαμπρό. Έτσι κάνει και ο Θεός, που θέλει να κατασκευάσει καινούριο σπίτι (σώμα). Βγάζει πρώτα την ψυχή από μέσα (όταν πεθάνει ο άνθρωπος), σαν ένοικο του σώματος και ύστερα οικοδομεί το νέο σπίτι, το σώμα, με την ανάσταση. Και στη συνέχεια, ξαναβάζει την ψυχή μέσα στο απείρως λαμπρότερο σώμα. Λοιπόν, ας μην προσέχουμε το γκρέμισμα (το θάνατο), αλλά να σκεπτόμαστε, την μελλοντική λαμπρότητα...
Όταν καλοπερνάει η σάρκα, συνήθως δυναμώνει η αμαρτία. Και όταν η σάρκα δυσκολοπερνάει, δυναμώνει εύλογα η αρετή. Η κακοπάθεια του σώματος, σε όσους υπομένουν, είναι ευρωστία της ψυχής.
Η ψυχή είναι ανώτερη από το σώμα και εκείνος που προτιμά το σώμα από την ψυχή, δεν διαφέρει καθόλου, από τους ειδωλολάτρες.
Μακάριος εκείνος που αξιώθηκε να φτάσει σε τέτοια μέτρα σ' αυτή τη ζωή και είδε το κατά φύση πήλινο σώμα του, κατά χάρη πύρινο...
Όσο περισσότερο περιποιείται κάποιος, χωρίς (αναγκαίο) λόγο την σάρκα του, τόσο περισσότερο πλεονάζουν μέσα του τα πάθη. Και όταν η ψυχή καταπιέζεται από την κακή συνήθεια του σώματος, τότε γίνεται άκαρπος.
Αν η σάρκα δεν είχε καμμιά αξία, γιατί ο Κύριος θεράπευε τους αρρώστους και ανέσταινε νεκρούς;
Η σάρκα είναι ένας αχάριστος και δόλιος φίλος και όσο την περιποιείται κανείς, τόσο περισσότερο αυτή βλάπτει. Και όπως τα πολύσαρκα πτηνά δεν μπορούν να πετάξουν στον ουρανό, έτσι και εκείνος, που τρέφει και περιποιείται την σάρκα του.
Ποιός νίκησε το σώμα; Εκείνος που νίκησε τον εαυτόν του. Όποιος αποφάσισε να πολεμήσει ή να νικήσει την σάρκα του με τις δικές του δυνάμεις, άδικα τρέχει...
Όπως εκείνος που παλεύει με λιοντάρι, αν στρέψει το βλέμμα του αλλού, εξοντώνεται αμέσως, έτσι θα πάθει και εκείνος που παλεύει με την σάρκα του, εάν της προσφέρει αδιάκριτη ανάπαυση!
Το φρόνημα της σάρκας είναι θάνατος και όσοι είναι παραδομένοι σε σαρκικό βίο δεν μπορούν να αρέσουν στο Θεό.
Έλαβες εντολή να έχεις το σώμα υπηρέτη, όχι να δουλεύεις παρά φύση στις ηδονές του.
Η ''επανάσταση'' της σάρκας έρχεται από αμέλεια της προσευχής και της εγκράτειας και της καλής ησυχίας.
Είναι το σώμα μου, εχθρός καλοπροαίρετος και φίλος απειλητικός. Τι περίεργη συζυγία και αλλοτρίωση! Αυτό που φοβάμαι, τιμώ και αυτό που φροντίζω, φοβούμαι. Πριν το πολεμήσω, συμφιλιώνομαι και πριν ειρηνεύσω μαζί του, εναντιώνομαι.
Εάν το σώμα είναι αίτιο της αμαρτίας, γιατί τότε δεν αμαρτάνει και ο νεκρός. Μην λες λοιπόν, ότι το σώμα είναι αίτιο της αμαρτίας. Το σώμα δεν αμαρτάνει από μόνο του, αλλά η ψυχή δια του σώματος.
Τίποτα δεν κάναμε, χωρίς να συμμετέχει το σώμα μας. Βλασφημούμε με το στόμα, προσευχόμαστε με το στόμα, πορνεύουμε με το σώμα, ζούμε αγνή ζωή με το σώμα. Αρπάζουμε με τα χέρια, δίνουμε ελεημοσύνες με τα χέρια και όλα τα υπόλοιπα. Επειδή, λοιπόν, σε όλα όσα κάναμε, μας υπηρέτησε το σώμα, παίρνει και αυτό μέρος στις απολαβές της μέλλουσας ζωής.
Την σάρκα, πολύ την ταπεινώνει η νηστεία και περισσότερο η αγρυπνία και η προσευχή, μόνο όταν στην ψυχή φιλοξενείται η ταπείνωση.
Δεν είναι δυνατόν να πιάσεις φιλία με το φίδι και να το βάλεις μέσα στον κόρφο σου, ούτε είναι δυνατόν να χαϊδεύεις και να περιποιείσαι το σώμα σου με κάθε τρόπο και να το αγαπάς, εκτός απ' όσο του είναι αναγκαίο και του χρειάζεται και συγχρόνως να φροντίζεις για την ουράνια αρετή. Γιατί, εκ φύσεως το φίδι δαγκώνει, ενώ το σώμα μολύνει με την ηδονή εκείνον που το περιποιείται. Μέχρι τον θάνατό σου, μην εμπιστευτείς να πάρεις θάρρος με τη σάρκα σου. Η σάρκα επιθυμεί αντίθετα απ' αυτά που επιθυμεί το πνεύμα και το πνεύμα αντίθετα απ' αυτά της σάρκας. Όσοι ζούνε ζωή σαρκική δεν μπορούν ν' αρέσουν στον Θεό.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 72 αποτελέσματα