Περί...

Loading...
Περί Ψέματος
Κοινοποίηση
Το ψέμα γεννιέται συχνά από την επιθυμία να αρέσουμε στους ανθρώπους και απομακρύνει από την ψυχή το φόβο του Θεού.
Ελεεινός και ταλαίπωρος είναι αυτός, που επιμένει σε κάθε ψέμα, διότι ο διάβολος από την αρχή είναι ψεύτης. Ο ψεύτης είναι μισητός και από τον Θεό και από τους ανθρώπους. Ο ψεύτης είναι άχρηστος σε κάθε εργασία και ακατάλληλος για κάθε αποστολή. Ο ψεύτης προκαλεί θυμούς και φιλονεικίες, με ευχαρίστηση πληροφορείται τα μυστικά και με ευκολία τα αποκαλύπτει και παρουσιάζει τον εαυτόν του αθώο. Τίποτε δεν λέει χωρίς όρκο και νομίζει, ότι πείθει με την πολυλογία του. Ο ψεύτης είναι εφευρετικός και πανούργος.
Τίποτα δεν είναι πιο αδύνατο από το ψέμα, έστω και αν το σκεπάζουν με αμέτρητα πολυτελή παραπετάσματα και ωραία λόγια, έστω και αν ακόμα παρουσιαστεί με μύρια λογικά τεχνάσματα. Το ψέμα εύκολα αποκαλύπτεται και γίνεται πιο αδύνατο και από τον ιστό της αράχνης. Γιατί με τη ίδια ευκολία που θριαμβεύει, με την ίδια και καταρέει...
Όποιος θέλει να πει ψέματα, σκέψου τι επιχειρεί, τι μηχανορραφίες χρειάζεται, τι λόγια προσποιείται... Όποιος όμως λέει την αλήθεια, δεν χρειάζεται κόπο, μήτε δυσκολία, μήτε υποκρισία, μήτε τεχνάσματα, διότι η αλήθεια ακτινοβολεί. Και όπως ακριβώς τα άσχημα σώματα έχουν ανάγκη από εξωτερικούς τεχνητούς στολισμούς, για να καλύψουν την φυσική ασχήμια, ενώ τα όμορφα εκ φύσεως λάμπουν μόνα τους, τέτοιο ακριβώς συμβαίνει και ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια.
Οι Άγιοι παρεκκλίνουν από την αλήθεια όταν πρόκειται για την ωφέλεια της ψυχής, όπως ακριβώς χρησιμοποιεί κανείς και το φυτό ελλέβορο για να θεραπεύσει τις σωματικές ασθένειες. Πρέπει να κάνουμε χρήση του ψέματος σε ακραίες περιπτώσεις, όπως ακριβώς θα κάναμε και με τον ελλέβορο. Όταν δηλαδή πάρουμε ελλέβορο την ώρα που κινδυνεύουμε απο μια θανατηφόρα αρρώστια, γιατρευόμαστε. Αν όμως πάρουμε αυ΄τη την ουσία σε διαφορετική περίπτωση και όταν δεν διατρέχουμε κανέναν κίνδυνο, αυτή θα προκαλέσει ακαριαίο θάνατο. Οι Άγιοι άνθρωποι που ευαρέστησαν στον Θεό, μεταχειρίσθηκαν σωτήρια το ψέμα, τη στιγμή ακριβώς που κινδύνευσαν να πέσουν στην αμαρτία.. Γι' αυτό και όχι μόνο δεν κατακρίθηκαν, αλλά και δικαιώθηκαν. Σκεφθείτε τι θα είχε συμβεί, αν αυτοί δεν είχαν κάνει αυτή τη μικρή παρέκκλιη και προτιμούσαν να μείνουν άκαμπτοι στις αρχές τους. Τέτοια ήταν η περίπτωση της Ραάβ. Η Αγία Γραφή δεν αναφέρει οτι η Ραάβ διέθετε καμιά αρετή, παρά μόνο την αναισχυντία της (Ιησούς Ναυή 2, 1-6). Παρόλα αυτά, αντί να προδώσει τους κατασκόπους του Ιησού του Ναυή, τους έκρυψε λέγοντας ένα ψέμα. Γι' αυτό και μόνο, όμως αξιώθηκε να καταταγεί στο λαό του Θεού, κερδίζοντας μια αιώνια ευλογία.
Υπάρχουν 3 διαφορετικοί τρόποι, για να πει κάποιος ψέματα: Ο ένας είναι το να πει ψέματα με τον νου του, ο δεύτερος είναι το να πει ψέματα με τα λόγια και ο τρίτος το να πει ψέματα με ολόκληρη τη ζωή του. Ο ψευδόμενος με το νου του είναι εκείνος, που δέχεται υπόνοιες. Εάν αυτός δει κάποιον να ομιλεί με τον αδελφόν του, υποπτεύται και λέει, ότι για μένα ομιλούν. Και αν διακόψουν την ομιλία, πάλι υποπτεύεται, ότι για αυτόν διέκοψαν. Εάν πει κανείς λόγο, υποπτεύεται, ότι τον είπε για να τον θλίψει και γενικώς σε κάθε πράγμα υποπτεύεται έτσι τον πλησίον. Ο ψευδόμενος με τα λόγια είναι αυτός, που υποθετικά, οκνεύεται να σηκωθεί στην αγρυπνία και δεν λέεει, συγχωρεσέ με, πού όκνησα να σηκωθώ, αλλά λέει: "είχα πυρετό, είχα σκοτοδίνη, δεν μπόρεσα να σηκωθώ, είχα ατονία" και λέγει δέκα λόγους ψευδείς, για να μην βάλει μία μετάνοια και ταπεινωθεί. Ο ψευδόμενος με τον βίο του είναι αυτός που, ενώ είναι άσωτος, προσποιείται εγκράτεια, ή ενώ είναι πλεονέκτης ομιλεί περί ελεημοσύνης και επαινεί την συμπάθεια κ.τ.λ.
Κάθε αμαρτία γίνεται ή από φιληδονία ή από φιλαργυρία ή από φιλοδοξία. Ομοίως και το ψεύδος διά τούτα τα 3 πάθη γίνεται. Ψεύδεται κανείς ή για να μην κατηγορηθεί και ταπεινωθεί, ή για να ικανοποιήσει επιθυμία του, ή για να κερδίσει αγαθά.
Οι πολλές υποσχέσεις και δικαιολογίες, είναι συνυφασμένες με το ψέμα.
Ο σατανάς είναι ο πρώτος που πρωτοείπε ψέματα, όταν στον Παράδεισο είπε στην Έυα, ότι ο Θεός δεν επιτρέπει να φάτε απ' αυτό το δέντρο, για να μην γίνετε ''θεοί''. Γι' αυτό και ο άνθρωπος που ψεύδεται σήμερα, εξυπηρετεί και περιπατεί στα χνάρια του σατανά. Είναι δηλ. όργανο του σατανά, αφού ο σατανάς χρησιμοποιεί το στόμα, τη γλώσσα, την καρδιά και τον νου του, για να πει ψέματα.
Είναι μερικές φορές που επιβάλλεται να πούμε το ψέμα, για να προλάβουμε κάποιο κακό, χειρότερο από το ψέμα. Μπορεί για παράδειγμα, εάν πούμε ψέμα, να προλάβουμε ένα διαζύγιο ή ένα φόνο, ή ακόμα θα πρέπει να πούμε ψέμα στο παιδί που πέθανε η μαμά του. Δεν θα πούμε βέβαια στο παιδί, ότι πέθανε η μαμά σου, αλλά ότι πήγε να ψωνίσει και θα έρθει. Είναι δηλ. περιπτώσεις ευλογημένες, που πρέπει να ειπωθεί το ψέμα και αυτές υπάγονται, σε εκείνο το οποίο λέει ο Εκκλησιαστής: Μη γίνεστε πολύ δίκαιοι, αμαρτία εστί. Εάν όμως χρησιμοποιούμε το ψέμα για το συμφέρον μας και για ιδιοτελή σκοπό, τότε το ψέμα είναι τιμωρήσιμο από τον Θεό.
Όταν βάφω τα μαλλιά μου ή βάζω μαλλιά (περούκα), γίνομαι ένας ψεύτης, κυκλοφορώ ένα ψέμα στο κεφάλι μου. Δεν λέω το ψέμα με την γλώσσα, το λέω με το κεφάλι μου. Δεν είμαι αυτός που είμαι. Ξεγελώ τον εαυτόν μου και τους άλλους. Εξάλλου η αξία σου έγκειται στο χρώμα των μαλλιών σου ή το αν έχεις μαλλιά;
Σε όλη μου τη ζωή έλεγα ψέματα. Ακόμα και τότε που έλεγα την αλήθεια. Ποτέ δεν μιλούσα για χάρη της αλήθειας. Μιλούσα μόνο για χάρη του εαυτού μου... Το πιο δύσκολο στη ζωή είναι να ζεις και να μην λες ψέματα... και να μην πιστεύεις το ψέμα σου.
Ψέμα είναι κάθε είδος φαντασίας, που κατασκευάζει στη διάνοια την εντύπωση, πως είναι υπαρκτό το ανύπαρκτο.
Όποιος προσπαθεί να περιγράψει το άφατο με λόγια είναι πράγματι ψεύτης, όχι επειδή μισεί την αλήθεια, αλλά επειδή είναι ακατάλληλος για την περιγραφή.
Το στόμα του ταπεινόφρονα, θα πει την αλήθεια. Αυτός που αντιλέγει στην αλήθεια, είναι όμοιος με εκείνον τον υπηρέτη που ράπισε τον Κύριο στο πρόσωπο (Ιων 18,22).
Όταν κανεις λέει ψέματα, αυτό είναι αμαρτία. Όταν κανείς λέει ψέματα για καλό σκοπό π.χ. για να γλυτώσει κάποιον άλλον, τότε αυτό είναι μισή αμαρτία, γιατί το ψέμα το λέει όχι για τον εαυτόν του, αλλά για χάρη του αδελφού του. Το ψέμα ακόμη και όταν έχει ελαφρυντικά, δεν παύει να είναι μισή αμαρτία. Είναι λοιπόν και αυτό αμαρτία και χρειάζεται προσοχή, γιατί μπορεί κανείς να παρασυρθεί και να λέει ψέματα και για άλλα μικροθέματα.
Έχουμε την δυνατότητα να ελεγχθούμε και στην ανάγκη να παρεκκλίνουμε από την αλήθεια. Αυτό όμως μόνο στην περίπτωση που είμαστε βέβαιοι, ότι η ζημιά που θα προκύψει αν πούμε την αλήθεια, θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Ας θυμηθούμε τον Σαμψών, ο οποίος αποκάλυψε προς μεγάλη συμφορά του, στην μοχθηρή σύζυγό του (την Δαλιδά) την αλήθεια, που της έκρυβε τόσο καιρό, παραπλανώντας την με μία άλλη εξήγηση σχετικά με την προέλευση της δύναμής του. Επειδή αποκάλυψε την αλήθεια τόσο ασύνετα, πιάστηκε στην παγίδα. Και αυτό γιατί δεν τήρησε την εντολή του Προφήτη, που έλεγε: "Ακόμα και στην γυναίκα που αγαπάτε, να μην της εμπιστευτείτε τίποτα" (Μιχαίας 7,5).
Πρέπει να κάνουμε την χρήση του ψέματος σε ακραίες περιπτωσεις, όπως ακριβώς θα κάναμε με τον ελλέβορο (δηλητηριώδης φυτό). Όταν δηλ. πάρουμε ελλέβορο την ώρα που κινδυνεύουμε από μια θανατηφόρα αρρώστια, γιατρευόμαστε. Αν όμως πάρουμε αυτήν την ουσία σε διαφορετική περίπτωση και όταν δεν διατρέχουμε κανέναν κίνδυνο, αυτή θα προκαλέσει ακαριαίο θάνατο.
Οι Άγιοι άνθρωποι που ευαρέστησαν τον Θεό, μεταχειρίστηκαν σωτήρια το ψέμα, την στιγμή ακριβώς που κινδύνευαν να πέσουν στην αμαρτία. Γι' αυτό και όχι μόνο κατακρίθηκαν, αλλά και δικαιώθηκαν. Σκεφτείτε τι θα είχε συμβεί, αν αυτοί δεν είχαν κάνει αυτή την μικρή παρέκκλιση και προτιμούσαν να μείνουν άκαμπτοι στις αρχές τους...
Όπως ακριβώς ο άνθρωπος, που το στόμα του λέει την αλήθεια, αγιάζεται από την Αλήθεια, δηλαδή τον Κύριο, γιατί ο Ίδιος λέει, "εγώ ειμί η αλήθεια" (Ιω. 14,6), έτσι και εκείνος που λέει ψέματα, μολύνεται από τον πατέρα του, τον διάβολο, γιατί το ψέμα προέρχεται από τον πονηρό.
Η ειλικρίνεια είναι η πηγή όλων των καλών. Όποιος θέλει να ευτυχήσει, σ' αυτόν τον κόσμο, πρέπει να πιστεύει στην αλήθεια από την αρχή της ζωής του, για να ζήσει σαν αξιόπιστος άνθρωπος. Εκείνος όμως, που λέει συνειδητά ψέματα είναι αναξιόπιστος και δεν μπορεί να έχει φίλους ειλικρινείς και όταν γεράσει, όλοι θα τον αποφεύγουν.
Όποιος λέει ψέματα, δεν τον πιστεύουν ακόμα και όταν λέει την αλήθεια.
Μακριά από το ψέμα! Δεν δίνει ανακούφιση στην καρδιά, όπως η αλήθεια. Δεν μας παρηγορεί, λυπεί εκείνον που το εκτοξεύει και σαν βέλος σταλμένο από το Θεό, γυρίζει πίσω και πληγώνει τον τοξότη.
Να λες την αλήθεια στον εαυτόν σου και τότε θα δεις, ότι δεν θα μπορέσεις να πεις ψέματα σε κανέναν.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 95 αποτελέσματα