Περί...

Loading...
Περί Προσβολής
Κοινοποίηση
Αν οι φίλοι μας διαφθείρουν με τις κολακείες τους, οι εχθροί μας διαπαιδαγωγούν με τις προσβολές τους.
Μόλις σε προσβάλει κανείς, προσευχήσου γι' αυτόν στον Θεό και έτσι θα διατηρήσεις την ειρήνη του Θεού στην ψυχή σου.
Αγωνίσου να χαίρεσαι όταν κάποιος σε βρίσει ή σε ελέγξει ή σε καταφρονήσει, διότι κάτω απ'αυτήν την σκόνη και ατιμία, βρίσκεται κρυμμένος μεγάλος θησαυρός. Και αν τον δεχθείς με την θέλησή σου, γρήγορα θα γίνεις πολύ πλούσιος, χωρίς να το γνωρίζει ούτε εκείνος, που σε ατιμάζει.
Να υπομείνεις τον εξευτελισμό και την ταπείνωση με ευχαρίστηση, για να έχεις παρρησία στο Θεό. Ο άνθρωπος που υπομένει σκληρά και λυπηρά λόγια ενσυνείδητα, χωρίς προηγουμένως να έχει βλάψει αυτόν που τον προσβάλλει, βάζει ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι του, και είναι μακάριος, διότι κατά τη μέλλουσα κρίση θα αμειφθεί με το στεφάνι της αφθαρσίας.
Να μην θεωρείς τον εαυτόν σου άξιο για επαίνους και να μην νομίζεις κανέναν κατώτερό σου. Με τον τρόπο αυτόν, ποτέ δεν θα ανάψει θυμός μέσα σου, για τις προσβολές που σου γίνονται.
Όταν σε αδικήσει κάποιος, σκέψου την κόλαση την οποία θα υποστεί και τότε όχι μόνο δεν θα οργιστείς μαζί του, αλλά και θα δακρύσεις. Διότι δεν οργίζεται κανείς εναντίον εκείνου, ο οποίος κατέχεται από πυρετό ή έχει κάποια φλεγμονή, αλλά όλους αυτούς τους λυπάται και δακρύζει από ευσπλαχνία και συμπόνοια. Εάν θέλεις να υπερασπίσεις τον εαυτόν σου, σιώπα και πλήγωσες τον εχθρό σου θανάσιμα. Αν όμως, επειδή θίχτηκες, ανταποδώσεις τις βρισιές (και αδικίες), τότε αναγκάζεις όσους σε ακούν, να θεωρούν ως αληθινά τα λεγόμενα εις βάρος σου. Γιατί δηλ. ο πλούσιος, όταν ακούει από κάποιον, ότι είναι φτωχός, γελά; Διότι γνωρίζει πολλά καλά, ότι δεν είναι φτωχός. Αν λοιπόν φροντίζουμε κσι εμείς να γελούμε, όταν μας βρίζουν, θα παράσχουμε την μεγαλύτερη απόδειξη, ότι έχουμε συνείδηση, ότι τα λεγόμενα σε βάρος μας δεν είναι αληθινά.
Δεν βλέπεις στα σπίτια, που όταν φυσάει ο άνεμος και υπάρχουν 2 πόρτες ανοιχτές δημουργείται ρεύμα, ενώ αν κλείσεις την μία πόρτα, τότε καταστέλλεται το μεγάλο μέρος της δυνάμεως του ανέμου; Έτσι και τώρα υπάρχουν 2 πόρτες, το στόμα το δικό σου και το στόμα εκείνου που σε βρίζει και σε προσβάλλει. Εάν κλείσεις το δικό σου στόμα και δεν αφήσεις αντίθετο άνεμο, έσβησες όλη την δύναμη του ανέμου.
Όσο περισσότερο μας προσβάλλουν, τόσο περισσότερο εμείς πρέπει να λυπούμαστε γι' αυτούς που μας προσβάλλουν, διότι εξαιτίας τους, λαμβάνουμε μεγάλο καλό, ενώ εκείνοι μεγάλο κακό.
Εξορίστηκα, αλλά αυτό δεν ήταν προσβολή για μένα. Γιατί προσβολή ένα μόνο πράγμα είναι, η αμαρτία. Και αν ακόμη όλη η οικουμένη σε προσβάλλει, εσύ όμως δεν προσβάλλεις τον εαυτόν σου, δεν προσβλήθηκες.
Tον Xριστό ο μαθητής Του Τον πρόδωσε, οι άλλοι Τον εγκατέλειψαν και έφυγαν, εκείνοι που ευεργετήθηκαν Τον έφτυσαν, ο δούλος του αρχιερέως Τον ράπισε, οι στρατιώτες Τον κολάφιζαν, οι διερχόμενοι Τον κορόϊδευαν και Τον βλασφημούσαν, οι ληστές Τον κατηγόρησαν και σε κανένα δεν απηύθυνε λόγο, αλλά τους αντιμετώπιζε όλους με σιωπή, διδάσκοντας εσένα έμπρακτα, ότι όσο ήρεμα υποφέρεις, τόσο περισσότερο θα νικήσεις όσους σε κακοποιούν και θα εκτιμηθείς απ' όλους.
Αν σε προσβάλλουν και ανταποδώσεις την προσβολή, βλάπτεις τον εαυτόν σου διπλά: πρώτα βέβαια, διότι σε πρόσβαλλαν και δεν ανέχτηκες την προσβολή με μακροθυμία και έπειτα, διότι συμπεριφέρθηκες αδιάντροπα και ανταπόδωσες την κακολογία.
Αυτός που μισεί τις βρισιές και τις κακολογίες και τους εξευτελισμούς των ανθρώπων, δεν βρισκεται μέσα στη δόξα του Θεού, ούτε θα κληρονομήσει τη Βασιλεία Του. Όποιος θέλει να σωθεί, ας το ξερει: Όπου οι άνθρωποι μας περιφρονούν και μας εξουθενώνουν, εκεί να μένουμε, κάνοντας υπομονή και θα στεφανωθούμε από το Θεό με μεγάλη δόξα. Αντίθετα όπου απολαμβάνουμε τιμή και επαίνους από τους ανθρώπους, να μην καθόμαστε, αλλά να φεύγουμε σε άλλο τόπο.
Εσύ για κάθε παραμικρή ενόχληση, που δέχεσαι από τους άλλους κλαις και θρηνείς απαρηγόρητα· για όποια παραμικρή θλίψη σου στείλει ο Θεός γογγύζεις και αναστενάζεις· εσύ για έναν ψυχρό λόγο, που θα σου πει ο αδελφός σου, θυμώνεις εναντίον του σαν θηρίο. Και αυτές είναι οι ανταποδώσεις που δίνεις στον Θεό για την αγάπη Του; Αυτή είναι η μίμηση που πρέπει να δείχνεις στο παράδειγμα του Ιησού Χριστού, όπως είναι διαταγμένο; «Ο Χριστός έπαθε για χάρη σας και σας άφησε παράδειγμα, για να ακολουθήσετε τα ίχνη του... Όταν τον έβριζαν δεν ανταπέδιδε τις ύβρεις, όταν υπέφερε δεν απειλούσε, αλλά άφηνε την κρίση σ' Εκείνον, που μπορεί να κρίνει δίκαια» (Α' Πέτρ. 2, 21).
Σου είπαν λόγο σκληρό και ονειδιστικό; Να σιωπήσεις και να προσευχηθείς γι' αυτόν, που σου το είπε. Σου έδωσε κάποιος μια λογχιά σαν αυτήν που έδωσαν τον Χριστόν; Υπέμεινέ την. Εκείνος την υπέμεινε για την αγάπη τη δική σου και εσύ για την αγάπη της δικής σου ψυχής, δεν την υπομένεις;... Μας χρειάζεται λοιπόν ταπείνωση, φρόνημα ταπεινό, για να αρέσουμε τον Κύριο και να βρεθούμε στην Βασιλεία των Ουρανών.
Υπάρχει διαφορά, όταν βρίζεις κάποιον ή όταν τον ελέγχεις. Εμείς όταν λέμε στον πλησίον μας ''ανόητε'' ή ''ηλίθιε'', τί εκφράζουμε μ' αυτές τις λέξεις; Την περιφρόνησή μας. Τον προσβάλλουμε μ' αυτό τον τρόπο και τον βρίζουμε. Αυτό ακριβώς απαγορεύει ο Κύριος Ιησούς Χριστός με την εντολή Του. Και ποιά σημασία έχουν τέτοια σκληρά λόγια στο στόμα του Χριστού; Γιατί έλεγε σε μερικούς ανθρώπους ''όφεις, γεννήματα εχιδνών'' ή «πορευθέντες είπατε τη αλώπεκι ταύτη''; Το έλεγε για να τους ελέγξει. Υπάρχει μεγάλη διαφορά, όταν βρίζει κανείς ή όταν ελέγχει κάποιον. Ο νόμος του Θεού, δεν μας επιτρέπει να προσβάλλουμε τον πλησίον μας, ενώ το να ελέγχουμε κάτι που δεν είναι σωστό, μας το παραγγέλλει η ίδια η Αγία Γραφή: ''Μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε" (Εφ. 5,11). Γιατί τον είπε αλεπού ο Κύριος τον Ηρώδη; Τί διακρίνει την αλεπού μεταξύ των άλλων ζώων; Είναι γνωστή η πονηριά της, πως ξεγελάει και τον κυνηγό και το θύμα της. Όταν ο Κύριος έλεγε τον Ηρώδη αλεπού, το έκανε για να ελέγξει την πονηριά του, την τάση του για προδοσία. Αυτό που είπε ο Κύριος για τον Ηρώδη, δεν ήταν προσβολή, αλλά δικαιολογημένος και σωστός έλεγχος.
Μέγιστο έργο κάνει αυτός που υπομένει με ευχαριστία την ύβρη ή την προσβολή χάριν του Κυρίου. Η ταπείνωση και η αγάπη σε τούτο ακριβώς βρίσκονται: στην αγόγγυστη υπομονή των θλίψεων, που μας προξενούν οι συνάνθρωποί μας. Από αυτό και μόνο, έχουν σωθεί πολλοί...
Αν δεν τα υπομένεις, αλλά αντίθετα πικραίνεσαι, αγανακτείς και οργίζεσαι εναντίον εκείνων που σε προσβάλλουν, δεν μπορείς να φτάσεις στην τελείωση και να σωθείς. Μια τέτοια αντίδραση χαρακτηρίζει τους αρχάριους, τους εμπαθείς, τους ολιγόψυχους και τους επιπόλαιους. Των τελείων όμως χαρακτηριστικό είναι, να δέχονται κάθε κακό με χαρά και να τα υπομένουν με ευχαριστία.
Οφείλεις να μην αντιλέγεις σε εκείνους που σε προσβάλλουν, θεωρώντας τον εαυτόν σου άξιο για κάθε κακοπάθημα.
Όσοι μας κατηγορούν, είναι σαν βούρτσες συρμάτινες που καθαρίζουν την ψυχή μας.
Σίγουρα μερικές φορές μας προσβάλλουν. Αλλά αυτό είναι το σχέδιο της Θείας Πρόνοιας, για να φανερωθεί η αδυναμία μας. Μας δίνεται έτσι η ευκαιρία και το μέσο να την θεραπεύσουμε, δηλαδή να αγωνιστούμε, να αντισταθούμε, να ταπεινωθούμε.
Να προσεύχεσαι στον Θεό, για όποιον σε βρίζει και να τον θεωρείς ευεργέτη σου και κατά κανένα τρόπο, μην τον εκδικηθείς. Ο πονηρός τον ωθεί να σε βρίσει, αυτόν πρέπει να μισείς και όχι αυτόν που σε έβρισε. Για εκείνον, να προσεύχεσαι... Τότε θα διδαχτείς την ταπεινοφροσύνη, όταν οι άλλοι σε κατηγορούν. Και να θεωρείς, ότι αυτό σου αξίζει, λόγω των αμαρτιών σου.
Αν στην καρδιά σου νοιώθεις αγανάκτηση, τήρησε σιωπή, όχι όμως σιωπή μοχθηρή και αν δεις, ότι οι μοχθηρές σκέψεις δρουν εν κρυπτώ εντός σου, αποσύρσου, προσευχήσου στον Θεό, υπέρ όσων σε βρίζουν και ζήτησε με προσευχές να συγχωρεθούν αυτοί. Προσπάθησε να ρίχνεις πάντα στον εαυτόν σου το φταίξιμο και έστω και αν εκείνη την φορά δεν διέπραξες σφάλμα, τότε η μομφή αποστέλλεται για προηγούμενα αμαρτήματα και για την στηλίτευση της θλιβερής διάθεσή μας.
Να μην προσβάλλεις κανέναν άνθρωπο, είτε με τα λόγια, είτε με τις πράξεις του, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ αμάρτημα. Όταν προσβάλλεις κάποιον άνθρωπο, είναι σαν να προσβάλλεις τον Θεό, που αγαπάει τον άνθρωπο. Και όποιος αμαρτάνει στο δημιούργημα, αμαρτάνει και στον ίδιο τον Δημιουργό.
Πως γίνεται από τη μία μεριά να θυμόμαστε πάντα τις προσβολές των ανθρώπων, να εκνευριζόμαστε εκείνους που μας προσβαλλαν και από την άλλη να ξεχνάμε, τις πιο μοχθηρές, βλαβερές και συνεχείςωπροσβολές του πονηρού; Αυτό είναι τέχνασμα του διαβόλου. Ξέρει να μαε απατά έξυπνα. Ενώ μαε προσβάλλει ο ίδιος, συνηθίζειβνα κρύβεται πίσω από την φιλαυτία μας και παράλληλα μεγιστοποιεί τις προσβολές που μας κάνουν οι άλλοι. Και εδώ πάλι, κρύβεται πίσω από την φιλαυτία μαε. Φθονεί την ευτυχία μας και βάζει άλλους ανθρώπους να την καταστρέψουν με τις προσβολές τους.
Σε πρόσβαλαν; Και τί έγινε; Πρέπει να δοκιμαστεί ο παλαιός σαρκικός άνθρωπος, εκείνος που είναι φίλαυτος, υπερήφανος, οργίλος, φθονερός, οκνηρός, πλεονέκτης, αυτός που αμαρτάνει τόσο πολύ στον Θεό. Είναι πολύ καλό, που έστω και λίγο του ανταποδίδουν τις προσβολές, που αυτός κάνει στον Θεό.
Αν βρεθείς αντιμέτωπος με την αδιαφορία ή την περιφρόνηση των άλλων, μην πληγώνεσαι και μην ανταποδίδεις την προσβολή. Να πεις μέσα σου: "Μου αξίζει! Δόξα σοι Κύριέ μου, που επέτρεψες σε μένα τον ανάξιο, να δεχτώ προσβολές και ατιμίες από τους ανθρώπους". Εσύ από την πλευρά σου, να έχεις αγάπη για όλους και ιδιαίτερα για τους συγγενείς σου και να την εκδηλώνεις με ειλικρίνεια, ανοιχτά, με την καρδιά σου, όχι ψυχρά, αδιάφορα, υποκριτικά και ψιθυριστά.
Να θυμάσαι τα λόγια της Αγίας Γραφής: "Μη νικώ υπό του κακού, αλλά νίκα εν τω αγαθώ το κακόν" (Ρωμ.12,21). Οι άνθρωποι μπορεί να σε προσβάλλουν, να σε εκνευρίζουν, να σε περιφρονούν και να σε φθονούν. Μην τους ανταποδίδεις τα ίσα. Να είσαι ευγενικός, ταπεινός και πράος μαζί τους. Να σέβεσαι και να αγαπάς τα ίδια εκείνα πρόσωπα, που σου φέρονται περιφρονητικά. Αν εκνευριστείς και εσύ και τους μιλήσεις απότομα, με αγένεια και περιφρόνηση, χωρίς αγάπη, τότε να ξέρεις πως νικήθηκες. Τότε και εκείνοι που σε πρόσβαλλαν, θα έχουν το δικαίωμα να σε πουν: "Ιατρέ, ιάτρευσον σεαυτόν" (Λουκ. 4,23) ή "τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε εν τω σω οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; ... Υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου... (Ματθ. 7,3-5).
Συχνά εκνευριζόμαστε με τους ευθείς και ειλικρινείς ανθρώπους, επειδή μας φανερώνουν ανοιχτά τις αδυναμίες μας. Τέτοιους ανθρώπους όμως, πρέπει να τους τιμούμε και να τους ευχαριστούμε, γιατί με την παρρησία τους, μας βοηθούν να καθυποτάξουμε την φιλαυτία μας. Είναι σαν να λέμε οι χειρουργοί, που με τον οξύ λόγο τους, κόβουν τα μολυσμένα μέρη της καρδιάς. Με το να θίγουν την φιλαυτία μας, ξυπνούν την συνείδηση της ψυχής, που είναι ναρκωμένη από την αμαρτία και την ωθούν σε μια υγιή αντίδραση.
Προσευχήσου για όσους σε προσβάλλουν. Αυτοί είναι φίλοι σου, γιατί μέσω αυτών ο Κύριος σου δίνει στεφάνια. Αν γογγύζεις, τότε στερείσαι αυτά τα στεφάνια.
Μάθετε και εσείς να υπομένετε ο ένας τα βάρη του άλλου (Προς Γαλάτας 6,2),μάθετε να έχετε σεβασμό μεταξύ σας. Και αν ακόμα ακούσει κανένας σας από κάποιον ένα λόγο, που δεν τον ευχα­ριστεί, ή αν πάθει κάτι παρά την θέλησή του, να μην το πάρει αμέσως κατάκαρδα, να μην ερεθιστεί και σε καιρό που προσφέ­ρεται για αγώνα και ωφέλεια, βρεθεί να έχει την καρδιά του χαλαρωμένη, ασυλλόγιστη, αδύναμη, ανίκανη να δεχτεί οποια­δήποτε προσβολή, όπως ακριβώς το πεπόνι, που και μικρό πετραδάκι να το εγγίσει, αμέσως τραυματίζεται και σαπίζει. Αλλά να έχετε καλύτερα σταθερή καρδιά, να έχετε μακροθυμία, για να νικάει η μεταξύ σας αγάπη όλα όσα συμβαίνουν.
Έχουμε πολύ εγωισμό, κρυφή οίηση και γι' αυτό δεν μποροεύμε να αντέξουμε μια κουβέντα και αμέσως αντιδρούμε. Δεν βλέπουμε το συμφέρον της ψυχής μας, γι' αυτό παραπονιούμαστε, ότι μας καταφρονούν και ότι μας προσβάλλουν...
Εκείνον που μας πληγώνει και μας κάνει να πονάμε, οφείλουμε να τον αγαπάμε διπλά.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 79 αποτελέσματα