Περί...

Loading...
Περί Πολιτικής
Κοινοποίηση
Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους για τα μεν δικά τους σφάλματα γίνονται συνήγοροι, κατηγορούν όμως τα σφάλματα των άλλων. Και πολλές φορές λένε, ότι τα πράγματα της πολιτείας δεν βαδίζουν καλώς και ότι αιτία του κακού, είναι η απερισκεψία των αρχόντων. Εγώ όμως λέω, ότι όχι η απερισκεψία των αρχόντων, αλλά τα δικά μας σφάλματα είναι η αιτία της αναταραχής και αυτά προκαλούν τις συμφορές που μας συμβαίνουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Εξάλλου το να εκλέγουμε τους άρχοντες σύμφωνα με τις επιθυμίες μας, τίποτε άλλο δεν είναι παρά, το ότι λόγω των προηγούμενων σφαλμάτων μας, τέτοιον άρχοντα αποκτήσαμε...
Τί να σου κάνουν οι πολιτικοί; Είναι μπερδεμένοι με τα ψυχικά πάθη τους. Όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτόν του, πως θα μπορέσει να βοηθήσει τους άλλους; Φταίμε και εμείς για την κατάσταση αυτή. Αν είμασταν αληθινοί Χριστιανοί, θα μπορούσαμε να στείλουμε στη Βουλή, όχι βέβαια Χριστιανικό κόμμα, αλλά Χριστιανούς πολιτικούς και τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Όταν σε μια χώρα υπάρχει πολύ αμαρτία, τότε και η πολιτική της χώρας, πάει στραβά.
Εκείνος θα έπρεπε αληθινά να κυβερνά, ο οποίος εφαρμόζει στην ψυχή και στο σώμα του, τους νόμους της αρετής.
Οι υποθέσεις και τα πράγματα του κράτους είναι άσχημα και αιτία δεν είναι τόσο η αβουλία των κυβερνώντων, όσο η δική μας αμαρτία, η συνέπεια των αμαρτιών μας. Αυτή έκανε τα πάντα άνω κάτω, αυτή έφερε όλα τα κακά.
Έναν άνθρωπο που συγκρατεί τον θυμό, τον φθόνο και τις ηδονές του και ο οποίος όλα τα υποτάσσει στους Νόμους του Θεού, έναν τέτοιον άνθρωπο θα ήθελα να έβλεπα με μεγάλη ευχαρίστηση να εξουσιάζει. Εκείνος που κυβερνιέται από τα πάθη του και δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτόν του, πώς θα μπορέσει να κυβερνήσει και τους άλλους, σύμφωνα με τους Νόμους του Θεού; Ούτε ο πολιτικός, ούτε ο πνευματικός ηγέτης μπορούν να διοικήσουν καλά, αν δεν κυβερνούν πρώτα τον εαυτόν τους όπως πρέπει, αν δεν τηρούν με κάθε λεπτομέρεια τους νόμους.
Τί ωφελείσαι, όταν εξουσιάζεις ανθρώπους και εξουσιάζεσαι από τα πάθη σου; Είσαι σαν και εκείνον που στο σπίτι του δέρνεται από τους υπηρέτες του και στην αγορά εμφανίζεται καμαρωτός, επειδή έχει άλλους κάτω από την εξουσία του.
Αν κάποιος προτού γίνει μαθητής, αμέσως γίνεται δάσκαλος, οπωσδήποτε θα φτάσει στην αλαζονεία. Και αν προτού μάθει να άρχεται γίνει άρχοντας, αμέσως θα φουσκώσει από υπερηφάνεια. Όσοι από χαμηλές τάξεις πάρουν υψηλά αξιώματα, ευκολότερα φουσκώνουν από υπερηφάνεια.
Η εξουσία πολλές φορές μας παρασύρει να πράττουμε πράγματα, τα οποία δεν θεωρούνται καλά από τον Θεό και χρειάζεται πραγματικά γενναία ψυχή, για να κάνουμε καλή χρήση της τιμής, της δόξας και της εξουσίας. Διότι η εξουσία πολλούς κατέστησε υπερήφανους, τους διήγειρε το θυμό και αναίρεσε το χαλινό της γλώσσας τους, καταποντίζοντάς τους στον μεγαλύτερο βυθό των κακών.
Ο άρχοντας έχει την υποχρέωση, να φροντίζει για την σωτηρία των υπηκόων του, να εξημερώνει τον άγριο και τον ανυπάκουο, να τιμά τους αρίστους, να τιμωρεί τους μοχθηρούς και όλα αυτά πρέπει να τα κάνει εκπαιδευόμενος από το Θεό Λόγο.
Άρχοντες πρέπει να ανακηρύσσονται εκείνοι που είναι στολισμένοι με όλες τις αρετές. Ή τουλάχιστον, αν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει οπωσδήποτε να είναι δικαιότατοι. Γιατί όσες παρανομίες κάνει ο άρχοντας, αυτές κατευθύνουν το μίσος και την οργή του λαού προς εκείνον που εξέλεξε τον άρχοντα.
Ποιός είναι πιο κοντά στην Εκκλησία, ποιός αγωνίζεται γι΄ αυτήν και για την πατρίδα και ποιός έχει ζωή σύμφωνη μ΄αυτά που λέει; Αυτόν να ψηφίζετε! Όποιον βλέπετε πως είναι πιο καλός και πιο κοντά στην Εκκλησία, αυτόν να ψηφίζετε! Δεν λέω να ψηφίζετε κόμματα, όπως αυτά που βγαίνουν και λέγονται π.χ Χριστιανοδημοκρατικά, γιατί είναι λάθος. Δεν πρέπει να κομματιαζόμαστε. Εμείς πρέπει να αγαπούμε πρώτα την Εκκλησία μας και μετά την πατρίδα μας και να ψηφίζουμε αυτούς που βλέπουμε να αγωνίζονται γι΄ αυτά τα 2. Βλέπετε, ο Μακρυγιάννης και όλοι οι μεγάλοι ήρωες γι΄αυτά τα 2 αγωνίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους. Πρώτα υπέρ πίστεως και μετά υπέρ πατρίδος. Γι΄ αυτό, πρέπει να τους είμαστε ευγνώμονες, που είμαστε ελεύθεροι και όχι δούλοι των Τούρκων και να προσπαθούμε τέτοιοι Έλληνες να βγαίνουν στην εξουσία. Σήμερα δυστυχώς βάλαμε στη Βουλή ανθρώπους να μας διοικούν, των οποίων το ιστορικό είναι πολύ επιβαρυμένο.
Όλες οι ελιές ίδιες είναι και όλες έχουν δάκο, όμως άλλες έχουν εκατό τοις εκατό, ενώ άλλες πενήντα τοις εκατό. Εμείς, λοιπόν, εφόσον έχουμε ανάγκη από ελιές, πρέπει να κοιτάξουμε ποιές έχουν το λιγότερο δάκο, γιατί διαφορετικά δεν γίνεται. Και πάντα πρέπει να ψηφίζουμε με δύο κριτήρια: α) με το πόσο αγαπά ο υποψήφιος το Θεό και το κατά πόσο, είναι συνειδητό μέλος της Εκκλησίας και β) με το πόσο αγαπά την πατρίδα και αποβλέπει στο γενικό καλό του τόπου και όχι στο δικό του συμφέρον. Εάν κάποιος χρησιμοποιήσει κάποιο άλλο κριτήριο, εκτός από αυτά τα δύο, τότε κινείται ιδιοτελώς, και δεν είναι αυτό που κάνει Χριστιανικό. Αργότερα θα επιτρέψει η Θεία Δικαιοσύνη να το πληρώσει.
Ο Θεός επιτρέπει τόσο τις καλές όσο και τις σκληρές πολιτικές εξουσίες. Τις πρώτες για να μας παρηγορούν, ενώ τις δεύτερες για να μας προκαλέσουν συντριβή και ταπείνωση.
Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Ότι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια.
Οι πολιτικοί μας, ψηφίζουν αντίχριστους νόμους. Ξέρετε τί πρέπει να κάνουμε; Κανένας να μην πάει να ψηφίσει. Κανένας να μην ψηφίσει κανέναν. Κανένας να μην προσέλθει. Να δούμε τι θα γίνει και τι μήνυμα μπορούμε να περάσουμε...
Κανένα κόμμα δεν πρέπει να μας εκφράζει. Και κάθε φορά που πάμε να ψηφίσουμε, να σκεπτόμαστε ποιό είναι το λιγότερο κακό για τη χώρα μας. Θα ψηφίζουμε με αρχή: ''Το μη χείρον βέλτιστον''.
Αλίμονο στον Χριστιανό που θα πεί, «εμένα με εκφράζει το τάδε ή το τάδε κόμμα». Αυτός πολύ απέχει από του να είναι ένας συνειδητός Χριστιανός. Κανένα κόμμα δεν εκφράζει τον Χριστιανό. Και βλέπετε, ότι σε μερικά πράγματα είναι όλα τα κόμματα, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά, σύμφωνα.
Όταν ασκείς το εκλογικό σου δικαίωμα, ψήφισε, όχι σύμφωνα με τις γνωριμίες, αλλά σύμφωνα με την συνείδησή σου. Μην τον προτιμήσεις, διότι είναι συγγενής, γνωστός, φίλος ή διότι έχεις προσωπική υποχρεώση. Αλλά να τον εκλέξεις, αν έχει φόβο Θεού και ικανότητα. Και επειδή δεν υπάρχουν τέλειοι, να ψηφίσεις τους καλύτερους. Εφόσον όμως, δεν ψηφίζουμε κατά συνείδηση, ας μην γογγύζουμε κατόπιν, για την κατάσταση ή μάλλον για την ακαταστασία. Να γογγύζουμε πρέπει κατά του εαυτού μας. Διότι εμείς βγάζουμε τους Κυβερνήτες και εκείνοι κατόπιν διορίζουν τους αρμοδίους. Η διόρθωση λοιπόν έγκειται σε σένα. Όταν ψηφίζεις και κάθε φόρα που ψηφίζεις, είσαι παντοδύναμος, γίνεσαι ανώτερος από τον Πρωθυπουργό, διότι είσαι εσύ που τον εκλέγεις...
Το Ελληνικό Κοινοβούλιο, κατήντησε λεγεώνα δαιμονίων. Όλοι οι διαβόλοι μαζεύτηκαν μέσα στην βουλή. Μαζεύτηκαν εκεί, το δαιμόνιο της αθεϊας, το δαιμόνιο της απιστίας. το δαιμόνιο της μοιχείας, το δαιμόνιο της πορνείας, το δαιμόνιο της... Συνεπώς, εφόσον υπάρχουν τέτοια δαιμόνια εκεί, η Ελληνική Βουλή δεν έχει ανάγκη από Αγιασμό, αλλά έχει ανάγκη από εξορκισμό! Και επειδή εγώ είμαι πολύ αμαρτωλός, θα καλέσω τον Γέροντα Πορφύριο (Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη), για να τους εξορκίσει όλους!... Να εξορκίσει τα δαιμόνια, που φωλιάσαν, μέσα στην καρδιά της Ελλάδος...!!!
Ακούω τους πολιτικούς να μιλάνε για αλλαγή προς το καλύτερο (ή προς το χειρότερο;). Είναι δυνατόν, οι ίδιοι άνθρωποι να κάνουν αλλαγή; Δεν έχουν ανάγκη αλλαγής τα πράγματα. Οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουνε, για να αλλάξουν τα πράγματα.
Άνθρωποι μικροί, χωρίς αξία και ηθικό ανάστημα, που κατάφεραν ωστόσο να αναρριχηθούν σε μεγάλα αξιώματα, το μόνο που πέτυχαν είναι ό,τι και ο νάνος που έκλεψε και φόρεσε στολή γίγαντα.
Η αργία γέννησε τη φτώχεια.
Η φτώχεια γέννησε την πείνα.
Η πείνα γέννησε την όρεξη.
Η όρεξη γέννησε την αυθαιρεσία.
Η αυθαιρεσία γέννησε τη ληστεία.
Η ληστεία γέννησε την πολιτική.

Να λοιπόν, η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου...
Ανάλογα με το ήθος του άρχοντα, πλάθονται συνήθως και οι υπήκοοι, ώστε όποιοι είναι οι ηγέτες, τέτοιοι κατ' ανάγκη είναι οι οδηγούμενοι.
Αν η Πρόνοια του Θεού, μας παραχώρησε αξιώματα και εξουσία, ας γίνουμε μέσω αυτών ευεργέτες των ανθρώπων. Ας φτύσουμε το φοβερό εκείνο δηλητήριο, το τόσο επικίνδυνο για τη ψυχή μας, τον άλογο εγωισμό, που κάνει τους ανθρώπους άρρωστους, ή μάλλον θηρία και δαίμονες, μάστιγες της ανθρωπότητας και εχθρούς του εαυτού μας.
Είναι εξίσου επικίνδυνο, να δώσεις μαχαίρι σε τρελό και δύναμη σε πονηρό.
Τρία προσόντα πρέπει να έχει όποιος πρόκειται να αναλάβει την διακυβέρνηση ενός κράτους:

Α) πρέπει να είναι φίλος προς το υπάρχον καθεστώς
Β) να διαθέτει την απαραίτητη ικανότητα και
Γ) να διαθέτει την αρετή εκείνη και την αγάπη προς την δικαιοσύνη, που αρμόζει στο κράτος στο οποίο ζει.
Ο πιο κακός άρχοντας είναι εκείνος που δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτό του.
Το ήθος όλη της πολιτείας είναι το ίδιο, μ' αυτό αυτών που την κυβερνούν.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 98 αποτελέσματα