Περί...

Loading...
Περί Πνευματικού Πατέρα
Κοινοποίηση
Ο πνευματικός πατέρας υποφέρει, πονά, κλαίει και προσεύχεται περισσότερο από αυτούς που έρχονται σε αυτόν· μόνο κάτω από τις συνθήκες αυτές μπορεί αληθινά να διακονήσει τους ανθρώπους.
Η τελεία υπακοή σε έναν πνευματικό πατέρα, είναι η εφαρμογή όλων των εντολών του Χριστού. Ανέπαυσες τον γέροντα σου, κάνοντας υπακοή σε αυτόν, κόβοντας το δικό σου θέλημα, ανέπαυσες το Θεό. Δεν ανέπαυσες το γέροντά σου με την υπακοή, δεν ανέπαυσες το Θεό! Είναι φύση αδύνατον κάποιος που αναπαύει τον γέροντα του με τη ζωή του, να μην προοδεύει στην πνευματική του ζωή. Με την τέλεια υπακοή στον γέροντά του, πηγαίνει κανείς στον Ουρανό με το εξπρές, χωρίς να γίνεται ο τελωνισμός της ψυχής του.
Οφείλουμε υπακοή στους Δεσποτάδες μας, στους πνευματικούς μας, όταν ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας. Όταν όμως δεν ορθοτομούν το λόγο της αληθείας και λένε αιρετικά πράγματα, όχι μόνο σ' αυτούς δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή, αλλά και σε ένα άγγελο από τον ουρανό αν κατέβει και μας πει αντίθετα με αυτά που διδάσκει η Εκκλησία, δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή. Έχουμε καθήκοντα προς τους πνευματικούς μας Πατέρες και καθήκοντα προς τον Θεό. Τα καθήκοντα προς τον Θεό είναι υπέρτερα των καθηκόντων προς τους πνευματικούς μας Πατέρες. Αν ένα καθήκον προς τους πνευματικούς μας Πατέρες συγκρούεται με το καθήκον μας προς τον Θεόν, τότε παύει να ισχύει, καταργείται. Παράδειγμα έχουμε την Αγία Γραφή. Τί διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων; Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι Ιουδαίοι Αρχιερείς ήτανε οι πνευματικοί ηγέτες στην εποχή του Κυρίου μας. Πιάσαν τους Αποστόλους, τους βάλαν φυλακή και τους είπαν να μην κηρύττουν. Πήγε Άγγελος Κυρίου και τους έβγαλε και τους είπε να κηρύξουν. Τους ξαναπιάσαν και τους είπαν: Τί σας είπαμε; Γιατί δεν κάνετε υπακοή; Εμείς είμαστε οι πνευματικοί ηγέτες! Τότε απολογήθηκε ο Απόστολος Πέτρος: «Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον η ανθρώποις» (Πράξ. 5, 29).
Να μην ζητάς πνευματικό δάσκαλο (εξομολόγο) που να ανέχεται τα πάθη σου, διότι οδηγείσαι από αυτόν σε πνευματικό λάκκο.
Ο δεσμείν και λύειν εξουσίαν λαβών, ουτινοσούν των ημαρτηκότων, μεγάλην ορών συντριβήν, ελαττώσει τον χρόνον των επιτιμίων. Μη χρόνω κρίνε, αλλά τρόπω τα επιτίμια. (Ο εξομολόγος έχει την εξουσία, όταν δει ότι κάποιος έχει συντριβή και μεγάλη μετάνοια, για μία αμαρτία που έχει διαπράξει, να του μικραίνει το χρόνο του επιτιμίου που θα του επιβάλλει. Γιατί το επιτίμιο, πρέπει να είναι ανάλογο του τρόπου (μετανοίας) και όχι του χρόνου.)
Ορισμένοι πνευματικοί κατά την εξομολόγηση, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια, εξαντλούν τα όρια της τιμωρίας και επιβάλλουν μεγάλες τιμωρίες (επιτίμια) στον εξομολογούμενο, χωρίς να αντιλαμβάνονται, ότι με τον τρόπο αυτό, αντί να κάνουν καλό, διαπράττουν έγκλημα. Εγώ, πάντα τους φωνάζω και τους συμβουλεύω: Όχι μεγάλες τιμωρίες. Αλλά σωστές συμβουλές. Γιατί, οι μεγάλες τιμωρίες, τροφοδοτούν τον άλλο (τον διάβολο) με πλούσια πελατεία. Και αυτός, αυτό περιμένει. Αυτό καραδοκεί και έχει πάντα ανοιχτές τις αγκάλες του για να τους δεχτεί! Και τους τάζει, μάλιστα, λαγούς με πετραχήλια... Γι' αυτό, απαιτείται μεγάλη προσοχή στην επιλογή του πνευματικού. Όπως αναζητάτε τον καλύτερο γιατρό, το ίδιο να κάνετε και για τον πνευματικό. Και οι δύο γιατροί είναι. Ο ένας του σώματος και ο άλλος της ψυχής!
Αν ο άνθρωπος δεν τα λέει όλα στον πνευματικό του, τότε είναι ο δρόμος του στραβός και δεν οδηγεί στην σωτηρία.
Έχουν μεγάλη δύναμη οι προσευχές του πνευματικού. Εγώ έπαθα πολλά εξαιτίας της υπερηφάνειάς μου από τους δαίμονες, αλλά ο Κύριος με ταπείνωσε και με ελέησε με τις προσευχές του πνευματικού, και τώρα ο Κύριος μου φανέρωσε, ότι σε αυτούς αναπαύεται το Άγιο Πνεύμα και γι' αυτό έχω βαθύ σεβασμό για τους πνευματικούς.
Σήμερα το πιο απαραίτητο είναι να βρουν οι άνθρωποι έναν πνευματικό, να εξομολογούνται, να του έχουν εμπιστοσύνη και να τον συμβουλεύονται. Αν έχουν πνευματικό και βάλουν ένα πρόγραμμα με προσευχή και λίγη μελέτη, Εκκλησιάζονται, Κοινωνούν, τότε δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν σ' αυτήν την ζωή.
Όποιος δεν έχει πνευματικό, για να τον συμβουλεύεται στην πνευματική του πορεία, μπερδεύεται, κουράζεται, καθυστερεί και δύσκολα θα φθάσει στον προορισμό του. Αν δίνει μόνος του λύση στα προβλήματά του, όσο σοφός και αν είναι, επειδή κινείται με αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια, μένει σκοτισμένος. Ενώ, όποιος ταπεινώνεται και πηγαίνει με εμπιστοσύνη και αυταπάρνηση στον πνευματικό και ζητά την γνώμη του, βοηθιέται.
Αν κανείς δεν έχει πνευματικό οδηγό, μπορεί να δίνει δικές του ερμηνείες σ' αυτά που διαβάζει και να πλανηθεί. Βλέπεις και όταν κάποιος πάει κάπου με το αυτοκίνητό του και δεν γνωρίζει καλά τον δρόμο, μπορεί να συμβουλεύεται τον χάρτη, αλλά σταματάει κιόλας και ρωτάει, για να μην πάρει λάθος δρόμο. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και στην πνευματική ζωή. Είναι απαραίτητο ο πιστός να έχει πνευματικό που θα τον καθοδηγεί με τις συμβουλές του και θα τον βοηθάει δια του μυστηρίου της εξομολογήσεως. Έτσι μόνο μπορεί να ζήσει Ορθόδοξη πνευματική ζωή και να είναι σίγουρος, ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο.
Δεν υπάρχει ανώτερος γιατρός από τον έμπειρο πνευματικό, που εμπνέει εμπιστοσύνη με την αγιότητά του, πετάει από τα ευαίσθητα πλάσματα του Θεού, τους λογισμούς που φέρνει το ταγκαλάκι και θεραπεύει ψυχές και σώματα δίχως φάρμακα, με την Χάρη του Θεού. Ο πνευματικός, όταν έχει Θείο φωτισμό, πνεύμα Θεού, καταλαβαίνει και διακρίνει καταστάσεις και μπορεί να δίνει σωστές κατευθύνσεις στις ψυχές. Καλά είναι να μην έχει πολλές απασχολήσεις, για να μπορεί να διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο για την κάθε ψυχή και να κάνει σωστά την δουλειά του. Διαφορετικά, παθαίνει ό,τι και ένας καλός χειρουργός, που όταν κάθε μέρα έχει να κάνει πολλές εγχειρήσεις, κουράζεται και είναι φυσικό να μην αποδίδει όσο μπορεί.
Οι υποτακτικοί να κάνουν υπακοή στον Γέροντά τους. Αν είναι αυστηρός και αδικούνται, θα λάβουν άφθονη τη Χάρη. Να μην τον κατακρίνουν. Ο υποτακτικός να είναι όλο προθυμία και αυταπάρνηση και ο Γέροντας να του βάζει μόνο φρένο. Ο Γέροντας κλαδεύει διακριτικά και όχι να κουτσουρεύει. Να έχει περάσει ο ίδιος από την υπακοή και όχι να κάνει πειράματα στον υποτακτικό του. Οι Γέροντες που απαιτούν τυφλή υπακοή, πρέπει να βλέπουν πολύ καλά.
Δεν είναι καλό να αλλάζει κανείς εύκολα πνευματικό. Μια οικοδομή δεν θα γίνει ποτέ σωστή, αν αλλάζουν συνέχεια οι μηχανικοί και οι οικοδόμοι.
Είναι πολλοί, που όταν κάνουν ένα σφάλμα, δεν πάνε να το πουν στον πνευματικό τους, αλλά πάνε και το λένε σε άλλο πνευματικό, για να μην χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Μετά από λίγο καιρό κάνουν το ίδιο σφάλμα και το λένε σε άλλο, ύστερα σε άλλο και τελικά παρουσιάζονται στον έναν πνευματικό, ότι το έκαναν μια φορά, στον άλλο μια φορά και έτσι συνεχίζουν να σφάλλουν και μένουν αδιόρθωτοι.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του πονηρού είναι, πως να χαλάσει τον λογισμό του υποτακτικού προς τον Γέροντά του.
Ο υποτακτικός που δέχεται πονηρό λογισμό για τον Γέροντά του και αφαιρείται η εμπιστοσύνη του, σωριάζεται πια μόνος του, όπως γκρεμίζεται και ο τρούλος, όταν αφαιρεθεί το κεντρικό τούβλο.
Καλό είναι η οικογένεια να έχει τον ίδιο πνευματικό. Ο άντρας, η γυναίκα και τα παιδιά. Αυτό βοηθά πολύ! Όχι άλλον πνευματικό ο άνδρας και άλλον η γυναίκα. Δύο ξύλα, αν τα πελεκήσουν δύο μαραγκοί, όπως νομίζει ο καθένας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να εφαρμόσουν. Ενώ, όταν έχουν τον ίδιο πνευματικό, ο πνευματικός πελεκάει τα εξογκώματα - τα ελαττώματα - του ενός, πελεκάει και τα εξογκώματα του άλλου και έτσι εξομαλύνονται οι δυσκολίες. Αλλά σήμερα, ακόμη και ανδρόγυνα που ζουν πνευματικά, έχουν διαφορετικό πνευματικό. Σπάνια έχουν και οι δύο τον ίδιο πνευματικό, γι' αυτό και δεν βοηθιούνται. Έχω υπ' όψιν μου ανδρόγυνα που ταίριαζαν, αλλά δεν είχαν τον ίδιο πνευματικό, για να τους βοηθήσει και χώρισαν. Και άλλο, που ενώ δεν ταίριαζαν, επειδή είχαν τον ίδιο πνευματικό, έζησαν αρμονικά.
Τον πνευματικό οδηγό, φυσικά θα τον διαλέξει κανείς. Δεν θα εμπιστευθεί στον οποιονδήποτε την ψυχή του. Όπως για την υγεία του σώματος ψάχνει να βρη καλό γιατρό, έτσι και για την υγεία της ψυχής του θα ψάξει να βρει κάποιον καλό πνευματικό και θα πηγαίνει σ' αυτόν, τον γιατρό της ψυχής, τακτικά. Και όπως κανείς, φροντίζει ο οικογενειακός γιατρός να βρίσκεται, όσο το δυνατόν κοντά του, έτσι πρέπει να φροντίσει και ο πνευματικός να βρίσκεται κοντά του.
Όσοι βιάζονται να κάνουν τον Πνευματκό Πατέρα, ενώ έχουν ακόμη πολλές πνευματικές τοξίνες, μοιάζουν με τα άγουρα στυφά κυδώνια, που όση ζάχαρη και εάν ρίξουμε, πάλι γλυκό της προκοπής δεν γίνεται, αλλά και να γίνει, γρήγορα ξινίζει.
Άλλο είναι να πει ταπεινά σαν λογισμό στον πνευματικό του κάποιος τι νομίζει, ότι θα τον βοηθήσει - αυτό επιβάλλεται - και άλλο είναι να επιμένει, ότι ο λογισμός του αυτός είναι σωστός. Τότε είναι που δεν κάνει ο άνθρωπος προκοπή. Είναι σαν να πηγαίνει στον γιατρό και να του λέει: «Αυτό το φάρμακο να μου δώσεις». Ο άρρωστος οφείλει να κάνει υπακοή στον γιατρό· δεν θα του υποδείξει τι είδους φάρμακα θα του δώσει. Δεν είναι εδώ θέμα ορέξεως, όπως με τα φαγητά και τα γλυκά, για να πει κανείς: «Θέλω μπακλαβά ή θέλω κανταϊφι». Ανάλογα με την πάθηση ο γιατρός δίνει και το φάρμακο.
Ένας πνευματικός, που δεν είναι αποφασισμένος να πάει ακόμη και στην κόλαση για την αγάπη των πνευματικών παιδιών του, δεν είναι πνευματικός.
Ο πνευματικός πρέπει να έρχεται στη θέση κάθε εξομολογουμένου και να ζει τον πόνο του, ώστε ο εξομολογούμενος να βλέπει στο πρόσωπό του ζωγραφισμένο το δικό του πόνο. Στην εποχή μας οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από λίγο δροσερό νερό και όχι από δυνατό ξύδι. Γι' αυτό να φέρεται με επιείκεια και να μιλάει στους ανθρώπους με αγάπη για την μεγάλη αγάπη του Θεού, ώστε μόνοι τους να φιλοτιμηθούν, να αισθανθούν τα λάθη τους και να αλλάξουν συνήθειες.
Ο πνευματικός, όταν έχει Θείο φωτισμό, πνεύμα Θεού, καταλαβαίνει και διακρίνει καταστάσεις και μπορεί να δίνει σωστές κατευθύνσεις στις ψυχές. Καλά είναι να μην έχει πολλές απασχολήσεις, για να μπορεί να διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο για την κάθε ψυχή και να κάνει σωστά την δουλειά του. Διαφορετικά, παθαίνει ό,τι και ένας καλός χειρουργός που, όταν κάθε μέρα έχει να κάνει πολλές εγχειρήσεις, κουράζεται και είναι φυσικό να μην αποδίδει όσο μπορεί.
Αν ο πνευματικός χρησιμοποιεί τους κανόνες σαν... κανόνια, και όχι με διάκριση, ανάλογα με τον άνθρωπο, με την μετάνοια που έχει κ.λπ., αντί να θεραπεύη ψυχές, θα εγκληματεί... (με τα επιτίμια που θα επιβάλλει στον εξομολογούμενο)
Αν συγκατοικήσεις με πνευματικό πατέρα και βρεις ωφέλεια απ' αυτόν, κανείς να μην σε χωρίζει από την αγάπη του και την συμβίωση. Μην τον κρίνεις για κανένα πράγμα, μην τον κακολογήσεις αν σε ελέγχει ή σε χτυπά, μη δώσεις προσοχή αν τον κατηγορεί κανένας, μην συμφωνήσεις μ' εκείνον που τον υβρίζει, για να μην οργιστεί ο Κύριος εναντίον σου και σε διαγράψει από το βιβλίο της ζωής.
Να μην είσαι δικαστής των έργων του πνευματικού σου πατέρα, αλλά εκπληρωτής των εντολών του. Γιατί οι δαίμονες έχουν συνήθεια να σου επιδεικνύουν τις ελλείψεις του, για να σε κάνουν να παρακούσεις τις εντολές του και ή να σε αποτραβήξουν από το γυμναστήριο ως άνανδρο και δειλό στρατιώτη, ή μόνο με τους λογισμούς της απιστίας, να σε παραλύσουν και να σε αποχαυνώσουν από κάθε ιδέα αρετής.
Σε τίποτε δεν ωφελούμαστε από την υπακοή που κάνουμε στον πνευματικό μας Πατέρα, εάν τον εξετάζουμε και τον κρίνουμε. Αυτός που άλλοτε υπακούει και άλλοτε παρακούει στον πνευματικό του Πατέρα, μοιάζει με άνθρωπο, που βάζει στα μάτια του άλλοτε κολλύριο και άλλοτε ασβέστη.
Ανάλογα με τα πάθη που υπάρχουν μέσα μας, πρέπει να κοιτάξουμε και να εκλέξουμε τους Γέροντες, όπου θα υποταγούμε. Δηλαδή: αν είσαι επιρρεπής στην λαγνεία, διάλεξε ως γυμναστή σου έναν ασκητική και αυστηρότατο στην νηστεία Γέροντα. Εάν πάλι είσαι υπερήφανος, διάλεξε Γέροντα απότομο και ανυποχώρητο και όχι κανέναν πράο και φιλεύσπλαχνο.
Εκείνοι που στηρίχθηκαν στις δικές τους δυνάμεις (στον πνευματικό τους αγώνα) και νόμισαν πως δεν έχουν ανάγκη από κανέναν (πνευματικό) οδηγό, οπωσδήποτε απατήθηκαν.
Δείχνε νοερώς ενώπιον του Θεού την ειλικρινή πίστη και αγάπη που τρέφεις προς τον πνευματικό σου πατέρα και ο Θεός με μυστικό τρόπο θα τον πληροφορήσει, ώστε και εκείνος να τρέφει απέναντί σου ανάλογη εύνοια και οικειότητα.
Όπως αυτός που δεν έχει οδηγό χάνει εύκολα τον δρόμο, έστω και εάν είναι πολύ έξυπνος, έτσι και εκείνος που προχωρεί αυτοκυβέρνητος την μοναχική (και την έγγαμη) οδό, εύκολα χάνεται, έστω και εάν κατέχει όλη την σοφία του κόσμου.
Να πείθεστε και να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες, διότι αυτοί αγρυπνούν για τις ψυχές σας, σαν άνθρωποι που θα δώσουν λόγο για εσάς. Να συμβουλεύεσαι και να υπακούς μέχρι τέλους στους πνευματικούς σου πατέρες, για να σωθεί η ψυχή σου και να γίνεις κληρονόμος των αιωνίων και αφθάρτων αγαθών. Γι' αυτό θα υπακούσεις σ αυτούς, χωρίς καμιά αντιλογία, για να μην χαθεί η ψυχή σου.
/
4

Βλέπετε 1 - 33 από τα 102 αποτελέσματα