Περί...

Loading...
Περί Πλούτου Και Χρημάτων
Κοινοποίηση
Οι καρδιές των ανθρώπων σήμερα έχουν σκληρύνει, γιατί ασχολούνται με το σκληρότερο μέταλλο. Ασχολούνται με το πως θα αποκτήσουν χρυσό και πολλά χρήματα.
Γιατί ο άνθρωπος θέλει να είναι πλούσιος; Γιατί; Γιατί έχει άδεια ψυχή. Είναι αντιστάθμισμα αυτό. Όπως μία γυναίκα, όσο πιο πολύ βάφεται, στολίζεται και φορτώνεται μπιχλιμπίδια κτλ., τόσο κούφια είναι από μέσα. Όσο μία γυναίκα είναι πιο γεμάτη μέσα της, τόσο λιγότερο απ' έξω, είναι αγνή. Όσο λείπει η εσωτερική ικανοποίηση στον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού, τόσο θέλει ο άνθρωπος, για να αντισταθμίσει το κενό της ψυχής του, να την γεμίσει με υλικά πράγματα. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος έχει μέσα του αυτόν τον Πλούτο που λέγεται «Θεός», ο πλούτος του είναι αδιάφορος!
Ο πλούτος δεν βρίσκεται στα πολλά αποκτήματα, αλλά στην αγαθή συνείδηση, η οποία χωρίς τον θνητό πλούτο, διαθέτει ήδη τις δικές της ανταμοιβές. Και ο Θεός δύναται να μας χαρίσει, ό,τι μας είναι αναγκαίο και επαρκές.
Είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπει ο πλούσιος στην Βασιλεία των Ουρανών, γιατί τα χρήματα είναι πιο κολλητικά και από τον ιξό και δύσκολα ξεκολλάει, όποιος έχει παρασυρθεί από αυτά. Μην μου πεις ότι ο τάδε, αν και ήταν πλούσιος, έδινε τα αγαθά του και σώθηκε. Δεν σώθηκε ενώ ήταν πλούσιος, αλλά αφού έγινε φτωχός ή σώθηκε επειδή ήταν οικονόμος και όχι πλούσιος. Διότι πλούσιος είναι αυτός που διατηρεί τον πλούτο του για τον εαυτόν του, ενώ οικονόμος είναι αυτός που τον δέχτηκε για χάρη των άλλων.
Ο πλούτος, όχι μόνο ειρήνη και ανάπαυση δεν σου χαρίζει, αλλά αντίθετα πολλή μέριμνα και ανησυχία και ανασφάλεια, μέρα και νύχτα. Οι άνθρωποι σε φθονούν και σε αντιπαθούν και εσύ πάλι δεν είσαι ποτέ ικανοποιημένος με όσα έχεις. Θέλεις ν' αποκτάς όλο και περισσότερα, ξεχνώντας πώς τίποτε από τον πλούτο σου, δεν θα σου μείνει. Μην ξεχνάς ακόμη, πως ο πλούτος γίνεται αφορμή για πολλές αμαρτίες και θανάσιμες πτώσεις. Γι' αυτό τον λόγο και ο Κύριος αναφώνησε κάποτε με πόνο: 'Πώς δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εις την βασιλείαν του Θεού εισελεύσονται!... Ευκολώτερον εστί κάμηλον δια τρυμάλιας ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν!' (Μαρκ. 10, 23,25). Τι θα προτιμήσεις, λοιπόν; Τον πρόσκαιρο πλούτο ή την Βασιλεία του Θεού;
Λένε οι άνθρωποι, πως τα χρήματα δεν είναι εμπόδιο, όσα και εάν έχουμε. Δεν είναι αλήθεια! Τα χρήματα εμποδίζουν πάρα πολύ την ψυχή μας να αναστηθεί, να κοιτάξει προς τον Ουρανό ή να συλλογιστεί την Ουράνια πατρίδα μας. Όσο πιο πολλά χρήματα έχουμε, τόσο πιο πολύ η καρδιά μας έλκεται προς τα κάτω, προς τα γήινα. Τα χρήματα μας παρακινούν να ασχολιούμαστε με εγκόσμια πράγματα π.χ. φανταχτερά ρούχα, ακριβές επιπλώσεις στο σπίτι, πλούσια γεύματα κτλ. Έτσι η ψυχή μας στερείται από ιερό ζήλο και πολύτιμο χρόνο, που θα μπορούσαμε να τον χρησιμοποιήσουμε, για να κερδίσουμε την αιώνια μακαριότητα.
Ο Χριστός, κατά τον επίγειο βίο του, δεν είχε που να γείρει το κεφάλι. Και όμως είχε μέσα του όλο τον πλούτο της αληθινής ζωής. Οι πλούσιοι του κόσμου τούτου, χτίζουν μέγαρα και ζουν μέσα σε αυτά. Αλλά, αλλοίμονο! Μέσα σε τόση χλιδή, που τους περιβάλλει, δεν έχουν αληθινή ζωή στην καρδιά τους. Δεν μπορούν να χαρούν ικανοποιητικά τα μάταια αγαθά τους. Νοιώθουν τον εαυτό τους κενό και δυστυχισμένο, μέσα στα ωραία μέγαρά τους. Έτσι, κατά βάθος, πολλοί ισχυροί του κόσμου τούτου, θα ήθελαν να αλλάξουν τα πολυτελή καταλύματά τους με το καλύβι του πτωχού, αν επρόκειτο έτσι να αποκτήσουν την δική τους εσωτερική ειρήνη...
Ποτέ ο Χριστός δεν υποστήριξε ότι ο πλούτος είναι αιτία κολασμού, όπως νομίζουν πολλοί. Ποτέ ο Χριστός δεν μίλησε για κομμουνισμό. Ουδέποτε ο Χριστός ασχολήθηκε με τον αριθμό των χρημάτων και πραγμάτων, παντός ανθρώπου. Δεν είπε, ότι το να είσαι πλούσιος είναι αμαρτία. Όταν ο Χριστός είπε την παραβολή με τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, πολλοί υποστήριξαν, ότι ο Χριστός είναι εναντίον των πλουσίων και ότι οι πλούσιοι, δύσκολα θα μπουν στον παράδεισο, άρα οι φτωχοί θα μπουν ευκολότερα! Αυτό είναι παντελώς λάθος. Και απόδειξη είναι, ότι μερικοί από τους μεγαλύτερους Αγίους ήταν πάμπλουτοι, όπως ο Αβραάμ και ο Ιώβ. Το ζήτημα είναι, πως ερμηνεύεται η λέξη πλούσιος στο Ευαγγέλιο. Πλούσιος στο Ευαγγέλιο είναι εκείνος, που έχει πλούτο αμετανοήτων αμαρτιών! Η ερμηνεία λοιπόν της λέξης πλούσιος είναι τελείως διαφορετική από αυτήν, που νομίζουν πολλοί. Ο πλούτος αυτός καθ΄αυτός, δεν είναι ούτε κακός, ούτε καλός. Η χρήση του τον κάνει καλό ή κακό. Θα πρέπει ο πλούτος και τα χρήματα, να μην είναι προϊόν κλοπής και να μην αποτελούν αιτία εμπαθούς προσκόλλησης του ανθρώπου σε αυτά.
Όποιος σας λέει πως το πολύ βιός (περιουσία) είναι ευλογία Θεού, σας ξεγελάει. Το χρυσάφι είναι μεγάλη αρματωσιά του σατανά και αυτό σπρώχνει τον άνθρωπο στο ψέμα, στην κλεψιά, στην μοιχεία, στην απονιά και τον φόνο.
Διαπίστωσα, ότι ο Θεός σε όλες σχεδόν τις πόρτες των πλουσίων, έβαλε απ' έξω και έναν Λάζαρο.
Σας βεβαιώνω, είδα πολλούς πλουσίους και είδα τη ζωή τους και τους λυπήθηκα από τα βάθη της καρδιάς μου και είπα: «Τους κακόμοιρους!». Να είσαι πλούσιος, να αγωνίζεσαι μια ζωή να αποκτήσεις πλούτο και να σε λένε οι άλλοι κακόμοιρο; Κακόμοιροι είναι αυτοί που δεν ξέρουν να χαρούν πραγματικά τη ζωή τους και τη χαίρεται μόνο εκείνος, που λογαριάζει με ταπείνωση ποιό είναι το θέλημα του Θεού και έχει ειρήνη στην ψυχή. Ναι, ειρήνη στην ψυχή! Αν τσακωθώ με κάποιον και δεν έχω ειρήνη στην ψυχή μου τί κέρδισα; Μερικά χρήματα; Μία καλύτερη θέση; Και τί έβγαλα εγώ από αυτό, όταν έχω χάσει την ειρήνη μου; Δεν είμαι κουτός άνθρωπος;
Έχουμε οικονομικό πρόβλημα, γιατί είμαστε άπληστοι. Αν ήμεθα ολιγαρκείς, δεν θα υπήρχε τέτοιο πρόβλημα. Η πλεονεξία δημιουργεί το οικονομικό αδιέξοδο. Δεν μας αρκούν αυτά που έχουμε. Θέλουμε όλο και περισσότερα... Ποιά άλλη καλύτερη λύση του οικονομικού προβλήματος υπάρχει, από την ολιγάρκεια; Κυνηγάμε το περισσότερο... Να μάθουμε να είμαστε ολιγαρκείς...
Όταν λέμε πλούτο, δεν εννοούμε τις κολοσσιαίες περιουσίες. Τόσος πλούτος δεν αποκτάται με έντιμο τρόπο. Κάποιος, όμως από μία εργασία δική του, από μία μεγάλη βιοτεχνία, μπορεί ν' αποκτήσει μερικά υλικά αγαθά, περισσότερα από έναν μισθωτό. Αυτό ακριβώς το περισσότερο από το σύνηθες εισόδημα είναι πλούτος. Οι πολύ μεγάλες, οι κολοσσιαίες περιουσίες, δεν αποκτώνται με έντιμους τρόπους...
Αχάριστε άνθρωπε, όταν σου δίνει πλούτο ο Κύριος και αυξάνουν τα πράγματά σου, τον ευλογείς και τον ευχαριστείς και όταν ψοφήσουν τα ζώα σου ή πάθεις άλλες διάφορες ζημιές, παραπονιέσαι στο Θεό και τον βλασφημείς άθλιε; Όταν σου δίνει, τον αναγνωρίζεις για Αφέντη και Κύριο και όταν παίρνει γογγύζεις και Τον κατηγορείς; Τη στιγμή μάλιστα που το κάνει για καλό σου και σε στερεί από τον πλούτο, όταν δει πως είναι η αιτία της απωλείας σου. Όπως ο σωματικός ιατρός, όταν καταλάβει πως ένας άνθρωπος έχει περισσότερο αίμα από όσο πρέπει και κινδυνεύει από την υπερβολή να τον πνίξει και να τον οδηγήσει στον θάνατο, τον φλεβοτομεί και βγάζει το κακό αίμα και το απομακρύνει. Έτσι και ο Θεός, ο πάνσοφος ιατρός, γνωρίζοντας ότι ο πλούτος που είχες, μπορούσε να σε θανατώσει στην ψυχή από την πολλή αγάπη που είχες γι' αυτόν, σου τον πήρε. Γι' αυτό ευχαρίστησε την Πρόνοιά Του και την Σοφία Του, για την ευσπλαχνία και την ευεργεσία που σου έκανε...
Ο πλούτος αυτός καθ΄αυτός δεν είναι ούτε κακός, αλλά και ούτε καλός. Το πως χρησιμοποιείται ο πλούτος και το πως αποκτήθηκε ο πλούτος, τον κάνουν καλό ή κακό. Αν τον απόκτησε κάποιος, με τον ιδρώτα του και με την τιμιότητα του και τον χρησιμοποιεί επί αγαθού σκοπού και όχι εις βάρος της ψυχής του, τότε ο πλούτος δεν βλάπτει. Θα κατηγορηθούνε οι πλούσιοι, αν έκαναν κακή απόκτηση ή κακή χρήση του πλούτου. Ο Ιερός Χρυσόστομος, ο οποίος ταλάνιζε τους πλουσίους, είπε και ωραία λόγια για αυτούς. Εάν, έλεγε, ο πλούτος ήταν κακός, τότε δεν θα μας έστελνε ο Θεός στον Αβραάμ, που ήταν σφόδρα πλούσιους και είχε και 318 υπηρέτες. Βέβαια ο Χριστός είχε πει, ότι είναι δύσκολο, οι πλούσιοι, να μπουν στην Βασιλεία των Ουρανών. Δεν είπε ότι είναι αδύνατο, αλλά είναι δύσκολο, γιατί δεν πιστεύουν στο αίμα του Χριστού, αλλά στα χρήματα τους.
Δεν υπάρχουν πιο δυστυχισμένοι άνθρωποι από τους πλούσιους που δεν έχουν Χριστό.
Δεν πρέπει κανείς να δέχεται, αλλά και ούτε να ζητάει λεφτά, από σκληροτράχηλο και τσιγγούνη άνθρωπο και γενικά από άνθρωπο, που δεν τα έχει καλά με το Θεό, διότι ο σατανάς θα τον αποκοιμίσει και θα νομίζει ο ίδιος, ότι επιτελεί και αγαθοεργία. Είναι σαν να είναι χαλασμένο το δόντι του και είναι για βγάλσιμο και εσείς του δίνετε μια ασπιρίνη για να πάψει να πονάει. Είναι λάθος μεγάλο αυτό και χρειάζεται προσοχή! Πρέπει οι άνθρωποι αυτοί, να μένουν εκτεθειμένοι, για να μπορέσουν κάποια στιγμή να συνέλθουν και να αποκαταστήσουν τη σχέση τους με το Θεό...
Όπως τότε έπεσε χρήμα Εβραϊκό, για να αποσιωπηθεί η Ανάσταση του Χριστού, έτσι και σήμερα πέφτει χρήμα Εβραϊκό για να καταστραφεί η ανθρωπότητα.
Όποιος φτωχεύει από τα πλούτη του κόσμου, πλουτίζεται με τα πλούτη του Θεού.
Γνώρισα κάμποσους από κείνους, που έχουνε πολλά πλούτη και είδα την αγωνία τους και την δυστυχισμένη ευτυχία τους.
Δεν πλουταίνει ο άνθρωπος με χρήματα μονάχα, πλουταίνει και με τα καλά του έργα.
Πολλοί πιστεύουν στον Μαμωνά. Θέλουν να κερδίσουν άκοπα δίχως κούραση. Έφυγε όμως η ευλογία. Γιατί λέει, με τον ίδρωτα να βγάζεις το ψωμί σου. Όχι να βγάζουν πολλά λεφτά άκοπα. Αυτοί θέλουν αιχμάλωτους στο συμφέρον τους...
''Γίνε πλούσιος και το παν θα σου ανήκει''. Δεν υπάρχει πιο διεφθαρμένη σκέψη απ' αυτήν.
Ο πλούτος μου θυμίζει την κοπριά στο χωράφι. Όταν βρίσκεται σε μεγάλο σωρό, μυρίζει άσχημα. Όταν όμως μοιράζεται παντού μέσα στο χωράφι, κάνει το χώμα γόνιμο.
Κανείς δεν είναι περισσότερο ανόητος, από τον δούλο των χρημάτων. Νομίζει ότι τα εξουσιάζει, ενώ εκείνα τον εξουσιάζουν. Νομίζει ότι είναι κύριος των χρημάτων του, ενώ στην πραγματικότητα είναι δούλος αυτών.
Ονομάζονται χρήματα, για να τα χρησιμοποιούμε εμείς και όχι εκείνα εμάς. Γιατί λοιπόν, έκανες κύριό σου τον δούλο; Γιατί αναποδογύρισες την τάξη; Αυτός που είναι δούλος του Χριστού, δεν γίνεται δούλος του χρήματος, αλλά αφέντης.
Ο πλούσιος σε υλικά, είναι φτωχός σε φιλανθρωπία, φτωχός σε πίστη στον Θεό, φτωχός σε ελπίδα ζωής αιωνίου. Γι' αυτό και είναι αξιοθρήνητος, εκείνος που θεωρεί τον πλούσιο, μακάριο.
Πολλοί με κατηγορούν, ότι ασχολούμαι με τους πλουσίους... Ενώ εγώ μεν ασχολούμαι με τους πλούσιους, αλλά όχι με όλους, παρά μόνο με εκείνους, οι οποίοι κάνουν κακή χρήση του πλούτου τους. Πάντοτε ομιλώ, όχι για να κατηγορήσω τον πλούσιο, αλλά τον άρπαγα. Άλλο πλούσιος, άλλο άρπαγας. Ξεχώριζε τα πράγματα... Είσαι πλούσιος; Δεν σε εμποδίζω. Αρπάζεις; Σε κατηγορώ! Έχεις τα κτήματά σου; Απολάμβανέ τα. Παίρνεις τα ξένα; Δεν μπορώ να σιωπήσω. Θέλεις να με λιθοβολήσεις; Είμαι έτοιμος και το αίμα μου να χύσω, φτάνει μόνο να εμποδίσω την αμαρτία σου. Εμένα δεν με ενδιαφέρει το μίσος, δεν με τρομάζει η πολεμική. Ένα μόνο πράγμα με ενδιαφέρει: η προκοπή εκείνων, οι οποίοι με ακούουν...
Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει ανάγκη από πολλά χρήματα και τον περιτριγυρίζουν πολλά αγαθά, αλλά εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτα. Πλούσιος είναι εκείνος, που δεν θέλει να γίνει πλούσιος. Πλούσιο τον άνθρωπο δεν τον κάνουν το χρυσάφι και τα φορέματα και το χρυσάφι, αλλά τον κάνει η ελεημοσύνη.
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 251 αποτελέσματα