Περί...

Loading...
Περί Πίστεως
Κοινοποίηση
Να είστε πιστοί, δώστε όλες σας τις αμαρτίες στο Θεό. Όλες σας τις ασθένειες, τις θλίψεις, τις φροντίδες να τις αναθέτετε στο Θεό. Και αν είναι εύκολο, να ελευθερώσετε τον εαυτό σας. Ο Θεός ξέρει για σένα. Κάθε πρόσωπο έρχεται στη ζωή να εκτελέσει έναν ρόλο -θα τον εκτελέσει- και θα πάει στην αιώνια ζωή. Δεν είμαστε εδώ για πάντα, είμαστε εδώ για μια επίσκεψη. Και θα πάμε σπίτι μας εγκαίρως, όλοι μας θα πάμε. Ο Κύριος στην γη δεν θα αφήσει κανέναν, θα πάρει τον καθένα μας. Η ψυχή δεν πεθαίνει. Το σώμα είναι κοστούμι, είναι ναός της ψυχής.
Απλά πρέπει πριν φάτε φαγητό να κάνετε τον σταυρό σας. Θα έρθουν καιροί, που όλα θα δηλητηριαστούν. Αλλά εάν πορεύεστε με πίστη, θα ζήσετε. Και ο άλλος που θα πιει ή θα φάει το ίδιο πράγμα, χωρίς να έχει πίστη – θα πεθάνει.
Όταν οι δυσκολίες της ζωής, οι πικρίες της ψυχής, οι αδυναμίες του εσωτερικού μας κόσμου, ο πόνος, η χαρά, μας αφαιρούν κάθε ελπίδα, πνευματική ή ανθρώπινη. Όταν οι οφθαλμοί μας γίνονται ξηροί από την προσδοκία και τελικά δεν βλέπουν. Όταν το θεωμένο σώμα μας, το τίμιο ναΰδριο του Θεού γίνεται "ως ασκός εν πάχνη", ένα τομάρι που έπεσε στην πάχνη και πάγωσε και έχασε το χρώμα του τόσο, ώστε να μην ξεχωρίζεις αν υπάρχει. Όταν η ζωή μου γίνεται τέτοια που με κάνει να νιώθω ότι ξηράθηκε η ύπαρξη μου, ότι ξεχάστηκα από την αγάπη των ανθρώπων, των αγγέλων, των αγίων, ότι χάθηκα και ζητάω από τον Θεό λίγη ανάψυξη, λίγη ξεκούραση, και ο Θεός δεν μου δίνει τίποτα, και νιώθω σαν συντρίμμι της ζωής, τότε αξίζει να πιστεύουμε.
Όλων των λαών η ψυχή αισθανόταν πως υπάρχει ο Θεός, αν και δεν ήξεραν να λατρεύουν τον αληθινό Θεό. Το Άγιο Πνεύμα όμως δίδαξε πρώτα τους προφήτες, έπειτα τους αποστόλους, ύστερα τους αγίους πατέρες και επισκόπους μας, κι έτσι έφτασε ως εμάς η αληθινή πίστη. Εμείς γνωρίσαμε τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα. Και όταν Τον γνωρίσαμε, τότε στερεώθηκε σ’ Αυτόν η ψυχή μας.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο Χριστός μπορεί ακόμη και αυτά που δεν θεραπεύονται από γιατρούς να τα θεραπεύση, αλλά πρέπει να υπάρχη σοβαρός λόγος και ο πιστός να είναι πολύ πιστός και πολύ δοσμένος στον Χριστό.
Τί είμαι; Αγελάδα ή βουβάλι για να είμαι άπιστος; Άνθρωπος είμαι και είμαι πιστός! Υπάρχουν μεγάλοι αμαρτωλοί αλλά με τη νηστεία, την προσευχή και με τη Θεία Κοινωνία, οι μεγάλοι αμαρτωλοί έγιναν μεγάλοι Άγιοι.
Πόσο μεγάλη ήταν η πίστη του κεντυρίωνα! … Και ο ίδιος ο Κύριος θαύμασε. Η ουσία της πίστεώς του έγκειται στο ότι ομολόγησε τον Κύριο ως Θεό των πάντων, ως παντοδύναμο Κύριο όλων των όντων. Γι’ αυτό τον λόγο και τον ικέτευσε: «Εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Ματθ. η΄ 8). Αυτό ήταν σαν να έλεγε: «Πιστεύω, ότι τα πάντα βρίσκονται στην εξουσία σου και όλα υπακούουν στο παραμικρό νεύμα σου».

Ο Κύριος απαιτεί την ίδια πίστη και από μας. Όποιος διαθέτει τέτοια πίστη δεν γνωρίζει έλλειψη· ότι αν ζητήσει, το λαβαίνει. Αυτό μας υποσχέθηκε ο ίδιος ο Κύριος. Αχ! Πότε θα αποκτήσουμε τέτοια πίστη, έστω και λίγη; Η πίστη αυτή όμως είναι δώρο.

Πρέπει να την ζητήσουμε και να την ζητήσουμε με πίστη. Ας την ζητήσουμε με μία αίσθηση ανάγκης γι’ αυτήν. Πρέπει να την ζητάμε διαρκώς με θέρμη και ταυτόχρονα να ξεδιπλωθεί μέσα μας με αντίστοιχες σκέψεις και κυρίως με την υποταγή μας στις Εντολές του Θεού.
Εκείνος, που πιστεύει στον Θεό, φοβάται την κόλαση, αποφεύγει τις αμαρτίες, υπομένει χωρίς γογγυσμούς τα λυπηρά της ζωής και αποκτά τη βέβαιη ελπίδα προς τον Κύριο.
Όταν πιστέψεις βαθειά με όλη σου την ψυχή, θα αισθανθείς την Παρουσία Του Θεού τόσο δυνατή, σαν να είναι μία πραγματικότητα.
Και τότε πια δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο.

Θα δώσεις το χέρι σου στο Χέρι Του κι όπου σε πάει… θα πας!
Ένα γραμμάριο Πίστης αξίζει περισσότερο από ένα ολόκληρο φορτίο με στεναχώριες!
Ο θυμός χρειάζεται όταν πρόκειται να υπερασπιστούμε την πίστη μας και όχι τον εαυτό μας. Πρέπει να θυμώνουμε όταν βλέπουμε ότι πολεμιέται η πίστη μας. Αν κατηγορήσουν εμένα έχω υποχρέωση να το δεχτώ. Αλλά για την Ορθοδοξία χρειάζεται θυμός.
Δεν είναι το θαύμα που γεννά την πίστη, αλλά η πίστη που γεννά θαύματα.
Ο Θεός μερικές φορές μου στέλνει τέτοιες στιγμές στις οποίες νιώθω τέλεια. εκείνες τις στιγμές αγαπώ και διαπιστώνω ότι αγαπάμε και ο ένας τον άλλον.

Εκείνες τις στιγμές, συγκέντρωσα ένα σύμβολο πίστης στο οποίο όλα είναι ξεκάθαρα και ιερά για μένα. Αυτό το σύμβολο είναι πολύ απλό, ορίστε: πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, πιο βαθύ, πιο συμπαθητικό, πιο λογικό, πιο αντρικό και πιο τέλειο από τον Χριστό – και όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά λέω στον εαυτό μου με ζήλο αγάπη ότι δεν μπορεί να υπάρξει.

Επιπλέον, αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι ο Χριστός είναι έξω από την αλήθεια, και αν ήταν στην πραγματικότητα ότι η αλήθεια είναι έξω από τον Χριστό, τότε θα προτιμούσα να μείνω με τον Χριστό παρά με την αλήθεια.
Οδοιπόρος είσαι, αδελφέ μου. Πρόσεξε μην παραστρατήσεις, μην λοξοδρομήσεις δεξιά ή αριστερά. Βάδιζε πάντα στη βασιλική οδό. Πνευματικός αθλητής είσαι. Πρόσεχε τον εαυτό σου, μην τυχόν παραβείς τους αθλητικούς κανόνες, γιατί κανείς δεν παίρνει το στεφάνι της νίκης, αν δεν αγωνιστεί σύμφωνα μ' αυτούς.
Πολλοί χάνουν την πίστη τους, επειδή νομίζουν ότι αν υπήρχε ο Θεός, το κακό δεν θα ήταν σε τόση έξαρση. Ξεχνούν όμως, ότι ο Θεός σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου.
Σε τί λοιπόν συνίσταται η ρίζα της απιστίας: Πριν απ' όλα οφείλουμε να πούμε ότι το θέμα αυτό είναι πρωτίστως έργο των γονέων, των πατέρων και των μητέρων. Αν οι γονείς φέρονται προς την πράξη της γεννήσεως του νέου ανθρώπου με σοβαρότητα, με τη συνείδηση ότι το γεννώμενο βρέφος μπορεί να είναι αληθινά «υιός ανθρώπου» κατ' εικόνα του Υιού του Ανθρώπου, δηλαδή του Χριστού, τότε προετοιμάζονται για την πράξη αυτή όχι όπως συνήθως γίνεται αυτό. Αν οι πατέρες και οι μητέρες θα γεννούν παιδιά συναισθανόμενοι την άκρα σπουδαιότητα του έργου αυτού, τότε τα παιδιά τους θα γεμίζουν από Πνεύμα Άγιο, ήδη από την κοιλιά της μητέρας· και η πίστη στον Θεό, τον Δημιουργό των απάντων, ως προς τον Πατέρα τους, θα γίνει γι' αυτά φυσική, και καμία επιστήμη δεν θα μπορέσει να κλονίσει την πίστη αυτή, γιατί «το γεννώμενον εκ Πνεύματος πνεύμα έστιν».
Εμένα πολλές φορές με πλησιάζουν άνθρωποι, που μου λένε ότι είναι πιστοί. Όταν τους ρωτώ με ποιό τρόπο φαίνεται η πίστη τους, μου λένε, ότι είναι άνθρωποι συνεπείς στη ζωή τους. Και να ξέρετε, ότι χαίρομαι! Χαίρομαι για όλους τους ανθρώπους, που επιθυμούν να είναι συνεπείς στη ζωή τους. Όταν όμως τους ρωτώ: «Αλλά βέβαια, εσύ τί κάνεις ως πιστός άνθρωπος, κάτι που να κάνουν μονάχα οι πιστοί άνθρωποι; Πηγαίνεις στην Εκκλησία;» Μερικοί μου απαντούν «Όχι». Αν συνεχίσω παραπέρα τις ερωτήσεις μου, όπως: «Προσεύχεσαι πρωί και βράδυ;». Μου απαντούν «Όχι», «Όχι πάντοτε», «Μερικές φορές». Αν τους ρωτήσω: «Νηστεύεις;» Μου απαντούν «Όχι», «Όχι κάθε φορά», «Πότε-πότε». Μερικοί λένε, ότι νηστεύουν την Παρασκευή και γενικά πολλοί μου λένε, ότι δε νηστεύουν. Και τότε λέω σ' αυτόν που έχω μπροστά μου: «Όλα αυτά τα πράγματα, που δεν κάνεις, δείχνουν, ότι δεν έχεις πίστη. Αν δεν πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία, αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι πιστός, γιατί ούτε οι άπιστοι πηγαίνουν στην Εκκλησία. Εσύ λες ότι είσαι πιστός, όμως αν δεν προσεύχεσαι πρωί και βράδυ, αυτό σημαίνει ότι πραγματικά εσύ δεν πιστεύεις στο Θεό, γιατί όποιος αδιαφορεί για το Θεό δεν έχει Θεό. Δεν είναι δυνατό να αδιαφορούμε για το Θεό. Εσύ λες, ότι δε νηστεύεις. Ούτε οι άπιστοι νηστεύουν. Τότε λοιπόν σε ποιά κατάσταση βρίσκεσαι; Είσαι πιστός ή άπιστος;». Η απάντηση συνήθως είναι: «Γέροντα, τώρα καταλαβαίνω, ότι είμαι περισσότερο άπιστος, παρά πιστός!». Η πίστη φαίνεται μέσα από τα έργα της πίστης.
Συχνά ανακαλύπτουμε, ότι εκείνοι που δεν είχαν ποτέ προηγουμένως γνώση του Θεού, έχουν πολύ δυνατότερη πίστη από εκείνους που ισχυρίζονται, ότι του ήταν αφοσιωμένοι σ' ολόκληρη τη ζωή τους. Όταν ένας άνθρωπος που δεν γνώριζε τον Θεό έρχεται στα συγκαλά του και αρχίζει να προσεύχεται, γνωρίζει πως ήταν η ζωή του πριν και γνωρίζει επίσης ποιός τον βοήθησε να βρει το φως στην άκρη του τούνελ.
Όπως η μαγνητική βελόνα στρέφεται πάντοτε προς τον βορρά, και όπως το άνθος ήλιος, στρέφεται πάντοτε προς τον ήλιο, έτσι ακριβώς και η ψυχή του ανθρώπου στρέφεται πάντοτε προς τον Θεό. Και η μυστική αυτή σχέση, η μυστική αυτή επικοινωνία, η μυστική αυτή εξάρτηση της ψυχής του ανθρώπου από τον Θεό, είναι καί λέγεται πίστη.
Πρέπει να προσέξουμε ότι, γνωρίζοντας τους κανόνες της Χριστιανικής ζωής, δεν είμαστε συνεπείς στη ζωή μας, ότι δεν ενεργούμε σύμφωνα με το πνεύμα της διδασκαλίας του Χριστού. Πρέπει να σκεφτούμε, να νιώθουμε, να μιλάμε και να ενεργούμε με αυτό τον τρόπο, όπως ο ίδιος ο Κύριος είπε και ενήργησε, όπως μας διέταξε και στο Άγιο Ευαγγέλιο Του, αν οι άπιστοι μας κατηγορούν, ότι δεν ζούμε με πίστη. Επομένως, πρέπει να προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε, ότι η πίστη μας συνοδεύεται από καλές πράξεις. Εάν έχουμε επιτρέψει εχθρότητα, συκοφαντία, μίσος, κακό, εξαπάτηση, κλοπή, η πίστη μας είναι ψευδής, δεν είναι αλήθεια. Θα επιβεβαιώνουμε πάντα την πίστη μας με καλά έργα, για να εκπληρώσουμε την αιώνια διαθήκη του Χριστού.
Η αμαρτία είναι εκείνη που μας εμποδίζει να πιστεύσουμε και όχι η λογική. Γι' αυτό αν πεις σ' έναν άπιστο να ζήσει έξι μήνες κατά την ηθική του Ευαγγελίου και το κάνει, θα γίνει πιστός, χωρίς να το καταλάβει.
Οι άνθρωποι δεν διακρίνονται σε πιστούς και απίστους. Αλλά διακρίνονται σε πιστούς και σε ''πιστούς''. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι πιστεύουν στον Θεό και υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι πιστεύουν στην ανυπαρξία του Θεού. Οι μεν πιστεύουν στην ύπαρξη, ενώ οι άλλοι πιστεύουν στην ανυπαρξία. Δεν μπορεί να πει κανείς, ότι εγώ απέδειξα την ανυπαρξία του Θεού. Με πίστη αποδέχεται και αυτός την ανυπαρξία του Θεού. Ούτε με το πείραμα, ούτε με τον λογισμό, ούτε με την παρατήρηση μπορεί να πει κανείς, ότι εγώ απέδειξα πως δεν υπάρχει Θεός. Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχει. Ο άθεος λέει, ότι εγώ δεν πιστεύω στον Θεό, δηλ. και αυτό είναι ένα είδος πίστεως.
Πίστη είναι η συνάντηση της αγαθής προαιρέσεως του ανθρώπου και της Θείας Χάριτος. Όταν συναντηθούν αυτά τα 2 γεννούν το θαύμα της πίστεως. Εκείνος που λέει: ''Θέλω να δω για να πιστέψω'', τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για πίστη. Πιστεύω σημαίνει να μην δω κάτι και να το αποδεχτώ.
Η πιο ελαφριά μορφή κόστους ομολογίας του Χριστού, είναι η ειρωνεία του άλλου προς εμάς.
Υπάρχουν, όπως λέει και ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων 2 ειδών πίστεως:

Α) Η δογματική πίστη, η οποία είναι εκείνη που πιστεύει, σε ό,τι διδάσκει η Εκκλησία μας και
Β) Η ενεργητική πίστη, η οποία είναι εκείνη, που κάνει θαύματα.

Είναι εκείνη, που είπε ο Χριστός,
ότι εάν έχεις πίστη όσο ένας κόκκος σινάπεως,
θα λες το βουνό να μετακινηθεί και εκείνο θα μετακινείται.

Η πρώτη βαθμίδα ενεργητικής πίστης είναι η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού.
Κάθε μορφή πίστης σώζει; Όχι! Η πρώτη μορφή πίστεως, που πιστεύει απλά στην ύπαρξη του Θεού, δεν σώζει. Η πίστη στην Πρόνοια του Θεού δεν σώζει. Η πίστη που θα αλλάξει την ζωή μου, αυτή αρχίζει να με σώζει.
Ο πραγματικά πιστός άνθρωπος, έχει την εμπειρία της αίσθησης της παρουσίας του Χριστού. Βέβαια δεν Τον βλέπει στο πρόσωπο, αλλά αισθάνεται την παρουσία Του. Είναι σαν τον τυφλό, που μεν δεν βλέπει τον ήλιο, αλλά αισθάνεται την θερμότητα του ηλίου.
Η ανάγκη της λατρείας του Θεού από τον άνθρωπο είναι έμφυτη. Σε οποιαδήποτε γεωγραφικά πλάτη και εάν στραφείτε, σε οποιαδήποτε εποχή, σε πολιτισμένους και σε απολίτιστους ανθρώπους, θα βρείτε παντού την λατρεία του Θεού. Η λατρεία αυτή δεν επιβλήθηκε εξωτερικά, αλλά αναβλύζει από μέσα, σε κάθε άνθρωπο. Κάποτε έκαναν ένα πείραμα και άφησαν ένα μικρό αγοράκι σε ένα δάσος, χωρίς καμμία αγωγή, ούτε πολιτιστική, ούτε θρησκευτική. Το τάιζαν το πότιζαν, αλλά δεν το άφηναν να έχει καμμία κοινωνία με κανέναν άλλον άνθρωπο. Και κάποια μέρα είδαν, το παιδάκι αυτό να γονατίζει και να λατρεύει τον ανατέλλοντα ήλιο.
Η πίστη είναι μια ικανότητα της ψυχής, να πιάνει τα ουράνια και ακατάλληπτα μυστήρια του Θεού. Η πίστη είναι η αφή της ψυχής, είναι ένας φωτισμός που φέρνει υπό τον έλεγχο του νου την πραγματικότητα των αοράτων.
Όπως ακριβώς για να πιάσουμε ένα αναμμένο κάρβουνο χρησιμοποιούμε τη λαβίδα, κατά τον ίδιο τρόπο ο νους, χρησιμοποιεί την πίστη σαν λαβίδα, για να πιάσει τα μυστήρια του Θεού και να τα φέρει στην καρδιά του.
Τα αποτελέσματα της πίστεως είναι:

Α) Φωτισμός της ψυχής
Β) Τήρηση των εντολών του Χριστού και καλλιέργεια των αρετών και
Γ) Όσοι έχουν πίστη τετελειωμένη, αποκτούν γνώση του Θεού (Θεογνωσία).
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 256 αποτελέσματα