Περί...

Loading...
Περί Ορθοδοξίας
Κοινοποίηση
Δίχως την Ορθοδοξία, δεν κάνουμε τίποτα. Να μην είμαστε προδότες στη θρησκεία μας, στην πίστη μας... Κρατάτε το λάβαρο της Ορθοδοξίας ψηλά.
Οἱ ἀγράμματοι ποιητὲς τῶν βουνῶν, μέσα στὰ τραγούδια ποὺ κάνανε, καὶ ποὺ δὲ θὰ τὰ φτάξει ποτὲ κανένας γραμματιζούμενος, μιλᾶνε κάθε τόσο γιά τὴ Θρησκεία μας, γιὰ τὸ Χριστό, γιὰ τὴν Παναγιά, γιὰ τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους, γιὰ τοὺς ἁγίους. Πολλὲς παροιμίες καὶ ρητὰ καὶ λόγια ποὺ λέγει ὁ λαός μας, εἶναι παρμένα ἀπὸ τὰ γράμματα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ῥωμιοσύνη εἶναι ζυμωμένη μὲ τὴν ὀρθοδοξία, γι᾿ αὐτὸ Χριστιανὸς κ᾿ Ἕλληνας ἤτανε τὸ ἴδιο. Ἀπὸ τότε ποὺ γινήκανε χριστιανοὶ οἱ Ἕλληνες, πήρανε στὰ χέρια τους τὴ σημαία τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν κάνανε σημαία δική τους: Πίστις καὶ Πατρίς! Ποτάμια ἑλληνικὸ αἷμα χυθήκανε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τα χρόνια του Νέρωνα καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ, ἕως τὰ 1838, ποὺ μαρτύρησε ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ ἐξ Ἰωαννίνων.
Ποιὰ ἄλλη φυλὴ ὑπόφερε τόσα μαρτύρια γιὰ τὸ Χριστό; Αὐτὸ τὸ ἀκατάλυτο ἔθνος ποὺ ἔπρεπε νὰ πληθύνει καὶ νὰ καπλαντίσει τὸν κόσμο, ἀπόμεινε ὀλιγάνθρωπο γιατὶ ἀποδεκατίσθηκε ἐπὶ χίλια ὀχτακόσια χρόνια ἀπὸ φυλὲς χριστιανομάχες.
Ἁγιασμένη Ἑλλάδα! Εἶσαι ἁγιασμένη, γιατὶ εἶσαι βασανισμένη. Κι ἡ κάθε γιορτή σου μνημονεύει κ᾿ ἕνα μαρτύριό σου. Τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ τὰ ῾κανες δικά σου πάθη, τὰ μαρτύρια τῶν ἁγίων εἶναι τὰ δικά σου μαρτύρια.
Έρχονται δύσκολες μέρες με τέρατα και σημεία από τις αντίχριστες δυνάμεις, εσείς όμως να κρατήσετε γερά την πίστη σας, την Ορθοδοξία, μη σας παρασύρουν.
Ο Χριστός μας βεβαιώνει: «Τον ερχόμενον προς με ου μη εκβάλω έξω» (Ιω.ς΄37-38). «Το ορθόδοξο ήθος δεν απομονώνει, δεν νεκρώνει. Προσλαμβάνει και θεώνει».
Δεν περιφρόνησε η Ορθοδοξία τον άνθρωπο, ούτε την σοφία, ούτε την φύσι, ούτε την τέχνη, δεν υπήρξε απάνθρωπος. Όλα τα εξηγίασε και δημιούργησε πολιτισμό. «Την φύσιν», κατά το τροπάριον των Τριών Ιεραρχών «των όντων ετράνωσε, τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησε».
Ο Χριστιανισμός είναι ένας ατομικός πειραματισμός. Όσο εγώ να σας λέω, πόσο γλυκό είναι το μέλι, αν εσείς δεν βάλετε το χέρι στο μέλι για να το γευτείτε, δεν θα με καταλάβετε. Πρέπει να υπάρχει θέληση από τον άνθρωπο, για να γευτεί το μέλι και μετά θα μπορέσει να καταλάβει τα λεγόμενα μου. Εμείς όμως δυστυχώς δεν θέλουμε να δοκιμάσουμε....
Ας καταλάβουν όλοι οι εχθροί του Χριστού, πως η πίστη μας δεν είναι θεμελιωμένη σε ανθρώπινη σοφία, αλλά στην δύναμη του Θεού.
Θέλεις με σύντομο τρόπο να διδάξεις σε κάποιον την ουσία του Χριστιανισμού (Ορθοδοξίας); Δίδαξε τον την προσευχή, την αφοσίωση στην Εκκλησία και την υπομονή στις θλίψεις.
Το να σκεφτόμαστε Ορθόδοξα είναι εύκολο· το να ζούμε όμως Ορθόδοξα, θέλει κόπο. Μια φορά ένας θεολόγος είχε κάνει μια ομιλία και είχε πει, να πάνε να δώσουν αίμα, γιατί υπήρχε ανάγκη. Και πράγματι πολλοί παρακινήθηκαν και έδωσαν πολύ αίμα. Εκείνος όμως δεν έδωσε ούτε μια σταγόνα, αν και είχε... μπόλικο. Οι άλλοι τότε σκανδαλίστηκαν. «Εγώ, τους είπε εκείνος, με την ομιλία που έκανα και παρεκίνησα τον κόσμο να δώσει αίμα, είναι σαν να έδωσα το περισσότερο αίμα»! Έτσι ανάπαυε τον λογισμό του. Καλύτερα ήταν να μην έκανε την ομιλία και αθόρυβα να πήγαινε να δώσει λίγο αίμα. Η ζωή (που κάνεις) μετράει...
Βλέπω μερικά νέα παιδιά, Ελληνόπουλα, χωρίς να έχουν διαβάσει ούτε μια γραμμή από τό Ευαγγέλιο, πάνε και διαβάζουν Βραχμανισμό, Βουδισμό, το Κοράνι κ.λπ., πάνε και στους Ινδούς. Ύστερα δεν αναπαύονται και επιστρέφουν στην Ορθοδοξία, αλλά έχουν μαζέψει ένα σωρό μικρόβια. Παθαίνουν ζημιά και είναι δύσκολο να βρουν μετά την αλήθεια. Πρέπει πρώτα κανείς να γνωρίσει την Ορθοδοξία και ύστερα, άμα δεν του αρέσει, φεύγει. Ας την γνωρίσει σωστά, και μετά ας κάνει σύγκριση με τις διάφορες θεωρίες που ακούει. Γιατί, αν γνωρίσει την Ορθοδοξία, μπορεί να ξεχωρίσει το μπακίρι από τον χρυσό ή νά καταλάβει τον χρυσό πόσων καρατιών είναι. Δεν ξεγελιέται εύκολα, για να περάσει όσα γυαλίζουν για χρυσάφι. Πάντως έχω προσέξει, ότι μόνο εγωιστής άνθρωπος φεύγει από την Ορθοδοξία, όταν την γνωρίσει. Ένας ταπεινός, ποτέ δεν φεύγει...
Ο Χριστιανισμός είναι σαν φαγητό και ποτό, που όσο περισσότερο τον γεύεται κανείς, τόσο ανάβει η επιθυμία του και δεν τον χορταίνει. Είναι σαν να δώσει κανείς σ' έναν διψασμένο ένα γλυκό ποτό και να τον κάνει όχι μόνο από τη δίψα, αλλά και από την ηδονή του ποτού να το επιθυμεί πιό άπληστα. Αυτά όμως, δεν τα νοούμε μόνο με λόγια χωρίς πείρα, αλλά επιτελούνται με μυστική νοερή εργασία του Αγίου Πνεύματος.
Αυτοί που πρωτοέρχονται στον Θεό (και στην Ορθοδοξία), τους περιμένει αγώνας και κόπος πολύς. Ύστερα όμως ακολουθεί χαρά ανείπωτη...
Ο Χριστιανισμός είναι σαν φαγητό και ποτό και όσο περισσότερο τον γεύεται κανείς, τόσο ανάβει την επιθυμία για περισσότερα. Και γίνεται ο νους αχόρταστος και ακατάσχετος. Είναι σαν να δώσει κανείς σ' έναν διψασμένο ένα γλυκό ποτό και να τον κάνει να το επιθυμεί πιο άπληστα, όχι μόνο από τη δίψα, αλλά και από την ηδονή του ποτού.
Τίποτε δεν βλάπτει και δεν ζημιώνει τόσο την θρησκεία μας, όσο το να δίνουμε κάποια αφορμή στους απίστους. Αυτοί όταν δουν έναν Χριστιανό να κλέβει ή να κάνει κάποια δολιότητα ή αμαρτία, αμέσως ακονούν την γλώσσα τους εναντίον όλων των Χριστιανών και την κακία του ενός την αποδίδουν σε όλους τους Ορθοδόξους. Και δεν μένουν μέχρι εκεί, αλλά τολμούν να βλασφημήσουν και τον Δεσπότη Χριστό.
Δεν πείθονται οι αντιφρονούντες, ότι ο Θεός μας είναι αληθινός, όταν αγανακτούμε και οργιζόμαστε και δυσανασχετούμε, αλλά όταν είμαστε επιεικείς και πράοι και ήπιοι.
Ο Χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε εδρεύει μόνο στο γνωστικό του ανθρώπου, αλλά μάλλον στο βουλητικό και συναισθητικό. Γιατί ο Χριστιανισμός δεν έχει σαν αρχή την μόρφωση απλώς του πνεύματος, αλλά την διάπλαση της καρδιάς. Γι' αυτό και δεν απαιτεί από τους ''οπαδούς'' του την γνώση μόνον των θεωριών του, αλλά και την εφαρμογή τους. Απαιτεί και την συνεργασία του βουλητικού, ώστε να δεχθεί τις αρχές και τις θεωρίες του σαν Θεϊκές και σωτήριες και να τις εφαρμόσει στην ζωή του. Ζητεί όμως και την συνδρομή του συναισθητικού, ώστε να αναλάβει αυτό το έργο με πόθο και αγάπη και να αφιερωθεί με όλη του την ψυχή και την καρδιά στο έργο του Χριστιανισμού. Ο Χριστιανισμός επειδή είναι η αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο, ζητεί οι ''οπαδοί'' του, να είναι άγιοι και τέλειοι, ώστε όλοι μαζί να αποτελούν ένα Σώμα, την Εκκλησία, που έχει κεφαλή της τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Θεό που μας αποκαλύφτηκε.
Όλοι οι πιστοί, όλων των θρησκειών, κλείνουν γόνυ στην Ορθοδοξία και παραδέχονται, ότι είναι η μόνη Αλήθεια. Δεν το φανερώνουν όμως δημόσια, γιατί άμα το ομολογήσουν, πρέπει να γίνουν Ορθόδοξοι...
Το Άγιο Φως κάθε χρόνο, δεν βγαίνει λόγω της αξίας και των αγώνων των Ορθοδόξων, αλλά για να πιστοποιηθεί, ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη Αλήθεια και όλα τα άλλα θρησκεύματα είναι νοητά σκοτάδια και πλάνες του νοός.
Όταν είχε πάει ο πάπας Παύλος Στ΄(πάπας από το 1963 έως το 1978) στα Ιεροσόλυμα, του είπε ο Πατριάρχης μας, ο Βενέδικτος: Θα σας κάνω μια πρόταση. Όποτε θέλετε, να πάτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο και να μας βγάλετε το Άγιο Φως. Μόνο μια φορά! Και αν το βγάλετε, θα γίνουμε όλοι παπικοί, με πρώτον εμένα. Εάν όμως δεν το βγάλετε, θα γίνετε Ορθόδοξοι; Και ο πάπας Παύλος, δεν το δέχτηκε αυτό. Καταλάβατε; Βλέπουν τη Χάρη που είναι οι ετερόδοξοι, βλέπουν ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια, αλλά δεν επιστρέφουν.
Τί είναι η Ορθοδοξία; Ορθοδοξία θα πει ο θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, που ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Κατά τους μαύρους χρόνους της κατοχής και του ανταρτοπολέμου, δόξα τω Θεώ, γνώρισα ότι η θρησκεία μας είναι ζωντανή, σε εκείνους που πιστεύουν με αγνή καρδιά...
Εάν οι Ορθόδοξοι στην Τουρκοκρατία ήταν αυτοί που είναι σήμερα, θα είχε σβήσει η Ορθοδοξία.
Η Νέα Εποχή θέλει όχι ν' αδειάσουν οι Εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που θα έχουν αλλοιωμένο το φρόνημα, την Ορθόδοξο πίστη.
Η Ορθοδοξία, δεν είναι τόσο πολύ θέμα του νου. Είναι ένα βίωμα και είναι της καρδιάς.
Η Ορθοδοξία χωρίς την Ορθοπραξία είναι σαν ένα πτηνό του οποίου η μια φτερούγα πληγώθηκε και γι' αυτό δεν μπορεί να πετάξει.
Εμείς δεν έχουμε βάλει το Χριστό στο ζωή μας, γι΄αυτό και μας φαίνεται πολύ δύσκολος ο Χριστιανισμός.
Όλες οι θρησκείες του κόσμου ''μιλάνε'' στο νου του ανθρώπου. Μόνο η Ορθοδοξία ''μιλάει'' στην καρδιά του.
Mόνο ο Ορθόδοξος παππάς εκβάλλει δαιμόνια από έναν δαιμονισμένο, ενώ στους ετερόδοξους και αλλόδοξους κληρικούς ο δαίμονας αδιαφορεί. Μόνο ο Ορθόδοξος ιερέας διαβάζει Αγιασμό και δεν χαλάει ποτέ, ενώ αν το διαβάσουν το νερό ''οι άλλοι'', το νερό σε λίγο καιρό θα βρωμίσει. Mόνο στον Ορθόδοξο Πατριάρχη βγαίνει το Άγιο Φως το Πάσχα. Τί άλλο αποδείξεις θέλετε, για να πεισθείτε ότι έχουμε εμείς οι Ορθόδοξοι τη σωστή θρησκεία;
Το να τα βάζεις με το Χριστό και την Ορθοδοξία, είναι σαν να κλωτσάς καρφιά.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 49 αποτελέσματα