Περί...

Loading...
Περί Νοοτροπίας
Κοινοποίηση
Μάθαμε να τα φορτώνουμε όλα και να ζητάμε ευθύνες από τους άλλους. Έστω και αν ο άλλος χαρακτηριστικά ευθύνεται, γύρισε και πες στον εαυτόν σου: ''Εσύ φταις!''. Μ' αυτήν την ταπείνωση και αυτομεμψία, ο άνθρωπος προστατεύεται από τα βέλη του σατανά και διατηρεί τη Χάρη μέσα του.
Άκουσα για έναν αδελφό, ότι όταν επισκεπτόταν κάποιον άλλον αδελφό και έβλεπε το κελλί του ασυγύριστο, απεριποίητο, σκεπτόταν: ''Είναι μακάριος αυτός ο αδελφός, γιατί κατάφερε και ξεπέρασε την μέριμνα όλων των γήινων πραγμάτων και ανύψωσε έτσι όλο τον νου του στον Θεό, ώστε δεν διακόπτει την πνευματική του εργασία, ούτε για να τακτοποιήσει και αυτό ακόμα το κελλί του''. Πάλι αν πήγαινε σε άλλον και έβλεπε το κελλί του συγυρισμένο, καθαρό, τακτοποιημένο, σκεπτόταν: ''Όπως ακριβώς είναι η ψυχή του αδελφού καθαρή, το ίδιο καθαρό είναι και το κελλί του. Ανάλογα με την κατάσταση της ψυχής του, είναι και η κατάσταση του κελλιού του''. Και ποτέ δεν έλεγε: ''Είναι ανοικοκύρευτος ή είναι ματαιόδοξος''. Αλλά επειδή ο ίδιος βρισκόταν σε καλή πενυματική κατάσταση, τον ωφελούσαν και οι δύο.
Θα πρέπει να αναγνωρίσεις πως είσαι καταδικασμένος στην κόλαση για αιώνια βάσανα και από αυτή την αναγνώριση, θα γεννηθούν στην καρδιά σου τόσο ακαταμάχητες και ισχυρές κραυγές προσευχής, που σίγουρα θα κάμψουν το Θεό και θα σε ελεήσει και θα σε οδηγήσει στον παράδεισο παρά στην κόλαση.
Σε κάθε έργο μας, πρέπει να προσέχουμε πως το λέμε και τι λέμε. Η σκέψη μας να είναι πάντοτε προσηλωμένη στο πως θα ευαρεστήσουμε τον Θεό και να μην επιθυμούμε κανένα πράγμα περισσότερο από τον Θεό. Να μην κρίνουμε βιαστικά τα έργα και τα λόγια των άλλων και σε δουλειές που δεν μας τις εμπιστεύονται να μην ανακατευόμαστε...
Βλέπεις κάποιον να τρώει με τα χέρια του και αγανακτείς. Αυτό δείχνει σαφώς, ότι δεν άρχισες ακόμη την πνευματική σου ζωή. Η άσκησή σου είναι στα προοίμια.
Θέλει ταπείνωση ο Θεός. Όσες αρετές και αν κάνουμε, αν μας ρωτήσουν, πως πάει η πνευματική μας ζωή, να λέμε, ότι είμαστε αχρείοι δούλοι. Άμα πεις, είμαι καλά στην πνευματική ζωή, τα έχασες όλα. Είναι υπερηφάνεια...
Να συνηθίσουμε να βλέπουμε πάντα την θετική πλευρά κάθε ανθρώπου και όχι την αρνητική του πλευρά, την αμαρτωλή. Έχουμε έτσι, να ωφεληθούμε και να κερδίσουμε πολλά...
Ο κακός τρόπος σκέψεως, αποτέλεσμα το ότι ασχολούμαστε συστηματικά με τους άλλους, ''σαπίζει'' τον νου. Διότι ασχολούμενοι με τους άλλους, γινόμαστε τόσο πονηροί καθότι μαζεύουμε τις πονηριές και τις βρωμιές των ανθρώπων μέσα μας, στο νου μας. Βάζει και ο διάβολος στη συνέχεια τους δικούς του λογισμούς, μεγενθύνοντας τα πράγματα, εμείς γινόμαστε καχύποπτοι (φανταζόμαστε για τους άλλους) και παθαίνουμε μεγάλη ζημιά στον νου μας. Ασχολούμενοι όμως μόνο με τον εαυτόν μας, διορθώνουμε τον άσχημο τρόπο σκέψεως και βάζουμε καλούς λογισμούς.
Ο τρόπος σκέψεως για τον άλλον, καθορίζει την πνευματική καθαρότητα που έχεις. Αυτός που έχει αυτήν την καθαρότητα, βέβαια βλέπει τα λάθη και τα κουσούρια του άλλου, αλλά τα βλέπει ακατάκριτα...
Παιδί μου, ο καρπός της ησυχίας που επιδιώκεις, είναι να επιδιώκεις να βλέπεις τους άλλους ως Αγίους, ως Αγγέλους. Όταν βλέπεις στους άλλους ελαττώματα και ιδίως στον Γέροντά σου, να ξέρεις, ότι έπεσε η πνευματική σου ζωή, υποβιβάστηκε και χρειάζεται πολλή μετάνοια και αυτομεμψία. Όταν βλέπω και κρίνω μέσα μου τους αδελφούς μου, να ξέρω, ότι δεν πάω καλά. Πρέπει να πιστέψω καλά μέσα μου, ότι ο κάθε αδελφός είναι καλός και Άγιος και μόνο εγώ είμαι ο πιο αχρείος. Σε κάθε παρεξήγηση να βάζω εγώ μετάνοια, είτε φταίω είτε όχι, για να είμαι πάντα ειρηνικός με τους άλλους και να είναι μαζί μου η Χάρις του Θεού. Ποτέ να μην Κοινωνήσω τα Θεία Μυστήρια, αν έχω πικράνει κάποιον αδελφό και δεν έχω συνδιαλλαγεί μαζί του.
Εδώ στο κελλάκι μου όταν βρίσκομαι και ξυπνάω, φέρνω μία θεωρία ότι πέθανα, μου έκαναν ανακομιδή οι Πατέρες και φέραν ένα καλάθι μπροστά στο τραπέζι. Εκεί είναι τα κόκκαλά μου, εκεί είναι και η κάρα μου. Δεν μου λες εσύ, παπα-Εφραίμ, τώρα που βρίσκεσαι; Βρίσκεσαι στον παράδεισο; Καλώς. Αν βρίσκεσαι στην κόλαση, τότες άρχισε από τώρα και κλαίγε και θρήνησε, ότι είσαι ανάξιος της αποστολής σου, να πούμε. Και από εκεί έρχονται οι διάφορες έννοιες, θεωρίες και προβιβάζεται η ψυχή, τρόπον τινά, από λίγη κατάνυξη σε μεγαλυτέρα, σε μεγαλυτέρα...
Να μιμείστε ο ένας τα καλά του άλλου και για τις αδυναμίες των άλλων, να προσεύχεστε να τους ελεήσει ο Θεός.
Αν ο νους σας είναι διαρκώς στα πνευματικά, αν σε ό,τι βλέπετε και ακούτε, αποδίδετε πνευματικό νόημα, τότε ο εχθρός δεν θα βρει είσοδο για να εισέρθει και θα αποχωρήσει.
Να βλέπουμε όλους τους ανθρώπους ανωτέρους, όσες αδυναμίες και αν παρουσιάζουν. Να μη φερόμαστε με σκληρότητα, αλλά πάντα να έχουμε στην σκέψη μας, ότι είναι και ο άλλος του αυτού προορισμού. Εγώ, με την Χάρη του Θεού, πάντοτε έβλεπα όλους τους ανθρώπους ανωτέρους από εμένα και άγιους.
Συνήθως οι άνθρωποι όταν αισθάνονται λίγοι, δεν αναπαύονται, θέλουν να πηγαίνουν με τους πολλούς και ας πηγαίνουν οι πολλοί στον βυθό.
Στην προσευχή σου να παρακαλάς να σου δώσει ο Κύριος το χάρισμα να βλέπεις τα δικά σου αμαρτήματα μόνο και να μην δίνεις σημασία στα αμαρτήματα των άλλων. «Δος μοι, Κύριε, το οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου», λέει ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος.
Σύμφωνα με τον λογισμό μας, όπως σκεφτόμαστε, έτσι θα μας ανταποδώσει ο Χριστός. Γι' αυτό θέλει να έχουμε αυταπάρνηση. Γι' αυτό πρέπει ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε με ευλάβεια και πίστη. Και τότε αυτό που κάνουμε, θα έχει ευλογία από τον Θεό.
Όταν βλέπει κανείς ένα μηδενικό τον εαυτόν του και ότι τα πάθη του είναι μεγάλα, τότε πλησιάζει τον Θεό. Ενώ όταν βλέπει τον ένα και τον άλλο (με το τι κάνει), τότε είναι μακριά από τον Θεό.
Μην συσχετίσεις ποτέ τον άνθρωπο με τον κακό τρόπο που σου φέρεται. Να βλέπεις μέσα στην καρδιά του τον Χριστό.
Ο άνθρωπος νομίζει πως ο ίδιος του σκέφτεται αρνητικά και καθόλου δεν καταλαβαίνει, ότι αυτό συμβαίνει, γιατί βρίσκεται κάτω από την επιρροή των πονηρών δαιμόνων - πνευμάτων, που έχουν αρνητική ενέργεια.
Δεν σκεπτόμαστε εμείς να αλλάξουμε τον κόσμο. Εμείς σκεπτόμαστε να λάβουμε τη δύναμη από τον Θεό, να αντιδρούμε σε όλες τις περιστάσεις με αγάπη.
Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία, από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου. Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας...
Αρκετοί άνθρωποι είναι αγνώμονες. Αν περιμένουμε ανταπόδοση, θα στεναχωρηθούμε. Αν όμως δεν περιμένουμε, τότε θα είμαστε ήρεμοι.
Να μην παγιδευόμαστε, να μην παρασυρόμαστε από την δική μας λογική, να μην συμβουλευόμαστε την δική μας λογική. Μεγάλο μυστικό αυτό...
Όταν νομίζουμε ότι είμαστε οι σπουδαιότεροι και ότι αξίζουμε το τελειότερο, είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε ανατροπές μέσα μας και να προχωρήσουμε πνευματικά.
Πνευματική ωριμότητα είναι να βλέπουμε την ομορφιά, όχι την ασχήμια. Το καλό, όχι το κακό. Τις δυνατότητες του άλλου και όχι τις πτώσεις του.
Να μην είμαστε ποτέ απόλυτοι, για κανέναν. Αυτό είναι ελευθερία και πλούτος ψυχής. Αυτό είναι ο "κρυφός άσος στο μανίκι". Όμως, για να μην είμαστε ποτέ απόλυτοι για κανέναν, χρειάζεται να έχουμε ζήσει μια άλλη πραγματικότητα, που να ξεπερνάει την φτήνια του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης. Και αυτό, είναι το φρόνημα του Θεού....
Αν δικαιολογούμε τον άλλον άνθρωπο, γλυκαίνει η καρδιά μας. Και τότε αυτό που χάσαμε, το παίρνουμε εκατονταπλάσιο. Μας το δίνει η Χάρη του Θεού.
Όταν σε καίει η φλόγα της σαρκικής επιθυμίας, ρίξε νοερά τον εαυτό σου μέσα στη φλόγα της κολάσεως και θα καταλαγιάσεις έτσι εύκολα. Όταν στην άκρη της γλώσσας σου έχεις κανέναν άπρεπο λόγο, πριν τον ξεστομίσεις, θυμήσου το τρίξιμο των δοντιών που προκαλείται από το τρομερό ψύχος της κολάσεως και αυτό θα σου γίνει χαλινάρι. Όταν θελήσεις ν΄αρπάξεις ξένο πράγμα, φέρε στο νου σου τα λόγια του Κριτή, ''Δέστε του τα πόδια και τα χέρια, πάρτε τον και βγάλτε τον έξω στο σκοτάδι'' (Ματθ. 22,13) και θα κάνεις πίσω. Όταν δείχνεις σκληρότητα και ασπλαχνία, να συλλογίζεσαι τις πέντε παρθένες, που δεν είχαν λάδι για τα λυχνάρια τους, δεν είχαν δηλαδή έργα αγάπης και έμειναν έξω από τη γιορτή του γάμου (Ματθ. 25,1-13) και θα γίνεις οπωσδήποτε εύσπλαχνος. Όταν παρασύρεσαι σε γλέντια και μεθύσια και κραιπάλες, ν΄ακούς τη γοερή ικεσία του πλουσίου, ''Πατέρα μου Αβραάμ, σπλαχνίσου με και στείλε το Λάζαρο να βρέξει με νερό την άκρη του δαχτύλου του και να μου δροσίσει τη γλώσσα (Λουκ. 16,24), ικεσία που δεν ικανοποιήθηκε και θα φύγεις μακριά από τις αμαρτωλές διασκεδάσεις. Όταν η σάρκα σου, ο κόσμος ή ο διάβολος σε παρακινούν ν΄αμαρτήσεις μ΄οποιονδήποτε τρόπο, ν΄ακούς τη φοβερή φωνή του Κυρίου, πού θα πει σ΄όλους τους αμαρτωλούς: ''Φύγετε από μπροστά μου, καταραμένοι, πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά'' (Ματθ. 25,41).
Τα πάντα να τα εξαρτώ από τον Κύριο. Να Του αναγνωρίζω κυριότητα και ό,τι επιτρέπει Εκείνος για μένα, είναι για το δικό μου καλό.
Θα πρέπει να ρωτάμε το Χριστό, πως Αυτός μας βλέπει και τι γνώμη έχει για εμάς. Να λέμε: ''Θεέ μου, στέκομαι Κοντά Σου; Πώς στέκομαι αυτήν τη στιγμή; Φώτισέ με!''. Αν σκέφτεται έτσι ο άνθρωπος, πολλά πράγματα θα διορθώσει στον εαυτόν του, διότι τότε ο Χριστός θα τον βοηθήσει, ακόμα και φρικτό όνειρο θα του δείξει, για να του πει, ότι ο δρόμος που ακολουθεί δεν είναι σωστός.
/
7

Βλέπετε 1 - 33 από τα 212 αποτελέσματα