Περί...

Loading...
Περί Νοήσεως - Αντίληψης
Κοινοποίηση
Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους και αν ένας καταλάβει...
Όσοι δυσκολεύονται να καταλάβουν το συμφέρον της ψυχής τους, και όσα ορθά τους λέγονται, αυτοί θεωρούνται άρρωστοι. Ενώ όσοι καταλαβαίνουν την αλήθεια και εντούτοις χωρίς ντροπή την αμφισβητούν και φιλονικούν, αυτών η διάνοια έχει νεκρωθεί και αρμόζει σε θηρία η συμπεριφορά τους.
Όταν κατανοήσεις πόσες αμαρτίες διαπράττεις καθημερινά, πόσες ευεργεσίες δέχεσαι καθημερινά, πόση μακροθυμία απολαμβάνεις, πόση άνεση και ότι αν καθημερινά ο Θεός σε τιμωρούσε για όλα αυτά, δεν θα μπορούσε ούτε ελάχιστο χρόνο να ζήσεις.
Είναι αδύνατον να γνωρίσει κανείς την ταλαιπωρία εκείνου που υποφέρει, αφού ο ίδιος δεν την δοκίμασε και δεν την αισθάνθηκε.
Η Θεότητα δεν κατανοείται με λογικά επιχειρήματα, αλλά δια της πίστεως και του ευσεβούς φρονήματος μετ' ευλαβείας.
Οι κακοπροαίρετοι άνθρωποι, τίποτα δεν μπορούν να καταλάβουν και πλανώνται! Αυτοί όμως που έχουν καλή διάθεση, καταλαβαίνουν.
Ο πνευματικά προχωρημένος άνθρωπος, καταλαβαίνει τις διαθέσεις των άλλων, αν π.χ. θέλουν να τον εκμεταλλευτούν. Βάζει όμως πάντα καλό λογισμό, ότι ο άλλος έχει ανάγκη και δεν υπερασπίζεται τον εαυτόν του. Ο Άγιος έχει μία διαίσθηση, που καταλαβαίνει τις διαθέσεις των άλλων.
Ο πνευματικά προχωρημένος άνθρωπος, από την εξωτερική εμφάνιση και από τα μάτια καταλαβαίνει και πληροφορείται για την κατάσταση του άλλου. Μπορεί καμμιά φορά να πέσει έξω, μέχρι το πολύ 20% από μια εμπειρία όταν τον δει σκεφτικό π.χ να νομίζει ότι έχει προβλήματα, ενώ μπορεί να είναι κάτι στιγμαίο. Όταν όμως είναι για σοβαρό θέμα για να βοηθήσει, τότε τον πληροφορεί ο Θεός και γνωρίζει από πριν το πρόσωπο, τα χαρακτηριστικά του, την ηλικία του, το πρόβλημά του. Χρειάζεται όμως ταπεινός λογισμός.
Για μερικούς που με επισκέπτονται και έχουν σοβαρά προβλήματα, με πληροφορεί ο Θεός εκ των προτέρων με ακρίβεια. Τους άλλους, τους καταλαβαίνω, όταν τους δω. Αν δω έναν άνθρωπο από μακρυά, καταλαβαίνω τι είναι. Είναι και μια πείρα, είναι και λίγη Χάρη. Ο Θεός έδωσε το μυαλό, για να καταλαβαίνει κανείς, δίνει και τον Θείο φωτισμό στα σοβαρά.
Όταν οι άνθρωποι δεν καταλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής, βασανίζονται και με τις ευλογίες και με τις ευκαιρίες που τους δίνει ο Θεός για την σωτηρία τους. Ενώ, όποιος τοποθετείται σωστά, όλα τα χαίρεται. Και κουτσός να είναι, το χαίρεται! Και να μην του κόβει πολύ, το χαίρεται. Και φτωχός να είναι, το χαίρεται.
Για έναν που σκέφτεται σωστά, πνευματικά, λύνονται όλα τα προβλήματα μέσα από την Αγία Γραφή και τα Πατερικά. Ένας όμως που δεν κάνει εργασία πνευματική και η ψυχή του δεν είναι εξαγνισμένη, δεν τον βοηθάει ούτε η Αγία Γραφή, γιατί όλα τα ερμηνεύει ανάποδα. Καλύτερα είναι να λέει τον λογισμό του στον πνευματικό του και να μην ερμηνεύει μόνος του αυτά που διαβάζει. Αν διαβάσει λ.χ. Παλαιά Διαθήκη, μπορεί να ερμηνεύσει πονηρά αυτά που θα διαβάσει και να μολυνθεί. Έχω προσέξει, μερικοί παίρνουν κάτι από τα πνευματικά που διαβάζουν και το ερμηνεύουν όπως τους βολεύει. Δεν είναι ότι δεν τους κόβει ή δεν καταλαβαίνουν αυτά που διαβάζουν, τα ερμηνεύουν όμως έτσι, για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους. Φοβερό πράγμα! Αλλά και τα πνευματικά που ακούν, σπάνια τα πιάνουν σωστά.
Ο καθένας ερμηνεύει κάτι, ανάλογα με την πνευματική κατάστασή του. Όπως δουλεύει το μυαλό του ανθρώπου, έτσι τα ερμηνεύει όλα.
Υπάρχουν άνθρωποι που από το φιλότιμο που έχουν, αμέσως καταλαβαίνουν τι βοηθάει και τι ευχαριστεί τον άλλον, με την καλή έννοια, γιατί σκέφτονται συνέχεια τον άλλον και όχι τον εαυτόν τους. Μερικοί, ενώ δεν με γνωρίζουν, καταλαβαίνουν από τι έχω ανάγκη μου στέλνουν κανένα δεματάκι και έχουν μέσα ακριβώς ό,τι μου χρειάζεται. Το δέμα τους σου δίνει να καταλάβεις, όλο τον εσωτερικό τους κόσμο. Βλέπεις την λεπτή τους συνείδηση να είναι απλωμένη στο κάθε πράγμα...
Τον πονηρό, τον γνωρίζει ο άνθρωπος του Θεού, ενώ τους καλούς λογισμούς των ανθρώπων, ο πονηρός δεν τους γνωρίζει.
Να μην περιμένει κανείς πνευματική κατανόηση από ανθρώπους που δεν πιστεύουν στο Θεό. Καλύτερα να εύχεται γι' αυτούς να τους συγχωρήσει ο Θεός και να τους φωτίσει. Να μιλάει στον καθένα με τη δική του γλώσσα και να μη φανερώνει τις μεγάλες αλήθειες που πιστεύει και ζει, γιατί δεν θα τον καταλάβουν, επειδή μιλάει σε άλλη συχνότητα και διαφορετικό μήκος κύματος...
Όταν ανεχόμαστε τον αδελφό μας από αγάπη, εκείνος το καταλαβαίνει. Και όταν δεν εκδηλώνεται η κακία μας, αλλά είναι εσωτερική, πάλι την καταλαβαίνει, γιατί του προκαλεί ταραχή. Όπως και ο διάβολος, ακόμη και όταν παρουσιάζεται σαν άγγελος φωτός, φέρνει ταραχή (στον άνθρωπο), ενώ ο πραγματικός άγγελος φέρνει μια απαλή ανέκφραστη αγαλλίαση.
Σε έναν που δεν έχει δει τα άστρα, δεν μπορείς να του περιγράψεις πως είναι ο ήλιος. Αν έχει δει τουλάχιστον τα άστρα, μπορείς να του δώσεις να καταλάβει περίπου πως είναι ο ήλιος...
Χωρίς καθαρό νου και μίμηση της ζωής των Αγίων, δεν είναι δυνατόν κανείς να εννοήσει τα λόγια των Αγίων.
Και αυτός ο νους μας, που βλέπει με πολλή ακρίβεια και γρήγορα το ξένο αμάρτημα, είναι βραδυκίνητος, στο να αντιληφτεί τα δικά μας ελαττώματα.
Ο πράος άνθρωπος παίρνει χάρισμα από το Θεό, να καταλαβαίνει αμέσως ποιά είναι η αλήθεια.
Εκείνοι πού έχουν καλή όσφρηση, μπορούν να αντιληφτούν κάποιον που έχει πάνω του κρυμμένα αρώματα. Ομοίως και μία καθαρή ψυχή, όταν πλησιάσει κάποιον που έχει την ευωδία που και αυτή απέκτησε από τον Θεόν ή την δυσωδία που και αυτήν κάποτε είχε, αλλά τώρα ελευθερώθηκε τελείως, αμέσως τις αντιλαμβάνεται, την στιγμή που οι άλλοι γύρω, δεν αισθάνονται τίποτε...
Ο πετεινός που είναι στο κοτέτσι νιώθει καλά. Δεν καταλαβαίνει όμως την χαρά του αετού, που πετάει στους ουρανούς.
Ο σαρκικός άνθρωπος, μην έχοντας ακόμη πείρα της αιωνίου ζωής του Πνεύματος, δεν αντιλαμβάνεται την αλλαγή της καταστάσεως του, μετά την διάπραξη της αμαρτίας, διότι παραμένει πάντοτε σε πνευματικό θάνατο. Αντίθετα, ο πνευματικός άνθρωπος, σε κάθε κλίση του θελήματος του προς την αμαρτία, βλέπει μέσα του την αλλαγή της καταστάσεώς του, λόγω της υποστολής της Χάριτος.
Ένας μοναχός εμπαίχτηκε από τον δαίμονα και είδε τάχα, ότι ένας άλλος μοναχός αμάρτανε με μια γυναίκα. Και αφού μέσα του έγινε μεγάλος πόλεμος, πήγε και τους σκούντησε με το πόδι του, νομίζοντας ότι αυτοί είναι και τους είπε: ''Σταματείστε λοιπόν. Ως πότε;'' Και διαπιστώνει ότι ήταν δεμάτια από στάχυα σιταριού. Γι' αυτό σας λέω. ότι και με τα χέρια σας ακόμη να ψηλαφήσετε, μην ελέγξετε.
Άφησε τις αισθήσεις και τις εργασίες του νου, και όλα όσα οι αισθήσεις και ο νους μπορούν να διακρίνουν, και όλα όσα δεν υπάρχουν και όσα υπάρχουν· και μεσ' από την αγνωσία πλησίασε, όσο αυτό είναι δυνατό, την ταυτότητα μ' αυτόν που είναι πέρα από κάθε ύπαρξη και γνώση. Μ' αυτό τον τρόπο, με μιαν ασυμβίβαστη, απόλυτη και καθαρή αποδέσμευση από τον εαυτό σου και απ' όλα τα πράγματα, ξεπερνώντας όλα τα πράγματα και απαλλαγμένος απ' όλα, θα οδηγηθείς προς τα πάνω, προς αυτή τη λαμπρότητα του θείου γνόφου που είναι πάνω από κάθε ύπαρξη.

Μπαίνοντας στο γνόφο που υπερβαίνει την κατανόηση, θα βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου όχι μόνο δεν θα μπορούμε να πούμε πολλά, αλλά θα είμαστε σε τέλεια αγνωσία.

Αδειανός απ'όλες τις γνώσεις, ο άνθρωπος ενώνεται στο υψηλότερο μέρος του εαυτού του, όχι με κάποιο δημιούργημα, ούτε με τον εαυτό του, ούτε με κανέναν άλλο, αλλά με τον Ένα που είναι τελείως ακατάληπτος και μη ξέροντας τίποτε, γνωρίζει μ' έναν τρόπο που ξεπερνάει την κατανόηση.
Τα πνευματικά είναι απλησίαστα στους απείρους, στην αγία όμως και πιστή ψυχή έρχεται η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, για να τον κάνει να τα εννοήσει. Και οι επουράνιοι θησαυροί του Πνεύματος γίνονται φανεροί μόνο σε εκείνον που τους δοκίμασε. Ο αμύητος, ούτε καν να τα εννοήσει μπορεί. Άκουε λοιπόν, με ευλάβεια γι' αυτά, μέχρις ότου φτάσεις και εσύ με την πίστη σου να αξιωθεείς να τα πετύχεις.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει την καρδιά του άλλου. Βλέπεις τον άνθρωπο και κάνει κάτι. Αλλά γιατί το κάνει, δεν το γνωρίζεις...
Ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει την ευλογία και την πνευματική ευφροσύνη που απολαμβάνουμε με την προσευχή και την άσκηση της αρετής. Ούτε στο ελάχιστο δεν μπορεί να κατανοήσει τι ευλογία και ποιά μακαριότητα μας περιμένει στον άλλο κόσμο. Δεν γνωρίζει τίποτα υψηλότερο από την επίγεια σαρκική χαρά. Τις μέλλουσες ευλογίες τις λογαριάζει φαντασίες. Ο πνευματικός άνθρωπος όμως, γνωρίζει εμπειρικά την ευλογία που νιώθει η ενάρετη ψυχή, γιατί η καρδιά του προγεύεται από τώρα την Μέλλουσα Μακαριότητα.
Το γεγονός, ότι κάποιοι Χριστιανοί δεν μπορούν να κατανοήσουν την Ορθόδοξη πίστη μας και τα μυστήριά της, φανερώνει πως ο νους και η καρδιά τέτοιων ανθρώπων έχουν εμπάθεια και δεν μπορούν να ανεχτούν την καθαρότητα και την λαμπρότητά της, όπως τα άρρωστα μάτια δεν μπορούν να υποφέρουν το φως του ηλίου. Το ουράνιο θησαυρό της πίστης μπορούν να καταλάβουν, μόνο οι καρδιές εκείνων, που αποδεσμεύουν το νου και τα αισθήματά τους, από κοσμικές επιθυμίες.
Μια λευκή πετσέτα λερώνεται πολύ εύκολα, ενώ στα μαύρα ρούχα, όταν λερώνονται οι λεκέδες δεν φαίνονται. Το ίδιο γίνεται και με την ψυχή. Η καθαρή ψυχή, που έχει λευκανθεί με μετάνοια, καταλαβαίνει αμέσως, όταν την πλησιάζει η αμαρτία, ενώ η άλλη, αυτή που ζει μέσα στην αμαρτία, δεν καταλαβαίνει πως οι αμαρτίες έρχονται η μία μετά την άλλη και την κυριεύουν.
Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα, από το να εξηγήσει κανείς τα πνευματικά πράγματα σε ανθρώπους που σκέπτονται και κρίνουν μόνο κατά τη σάρκα!
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 73 αποτελέσματα