Περί...

Loading...
Περί Μετανοίας
Κοινοποίηση
Αν καταδικάσουμε τον γείτονα για κάποια αμαρτία, τότε ζει ακόμα σε μας η αμαρτία. Εάν ένα άτομο μετανοήσει, τότε αυτή η αμαρτία δεν τον αφορά. Όταν η ψυχή είναι καθαρή, δεν θα καταδικαστεί ποτέ. Γιατί λέει: Μην κρίνετε, ώστε να μην κριθείτε (Ματθαίος 7:1).
Έσφαλλε ο Δαβίδ. Καθώς σηκώθηκε το δειλινό από το κρεβάτι και βημάτιζε στο δωμάτιο, κοίταζε απρόσεκτα και έπεσε στην αμαρτία. Δεν νεκρώθηκε όμως η καλή του διάθεση να αναγνωρίσει το σφάλμα του. Ήρθε ο Προφήτης Νάθαν για να τον ελέγξει και να θεραπεύσει το τραύμα. Ο υπήκοος, είπε στον βασιλιά: «Αμάρτησες και οργίστηκε ο Θεός εναντίον σου». Ο πορφυροφόρος Δαβίδ, δεν αγανάκτησε. Δεν έδωσε προσοχή στο πρόσωπο του Προφήτου, αλλά ύψωσε την σκέψη σ' Αυτόν που τον έστειλε. Δεν τον σκλήρυνε ο εγωισμός της εξουσίας σε τόσο πλήθος στρατιωτών που είχε γύρω του, διότι έφερε στον νου του, τον αγγελικό στρατό του Κυρίου. Δοκίμασε αγωνία νοιώθοντας σαν ορατό τον Αόρατο. Και απάντησε στον Προφήτη, μάλλον όμως στον Θεό, που τον έστειλε: «Αμάρτησα ενώπιον του Κυρίου». Βλέπεις την ταπεινοφροσύνη του βασιλέως; Βλέπεις την εξομολόγηση του; Μήπως είχε προηγουμένως ελεγχθεί από κανένα; Μήπως είχαν μάθει την αμαρτία του πολλοί; Σε σύντομο χρονικό διάστημα αμάρτησε και αμέσως ο Προφήτης παρουσιάστηκε. Μόλις του απηύθυνε την κατηγορία, ο φταίχτης ομολόγησε το σφάλμα. Και επειδή το ομολόγησε με ειλικρινή μετάνοια, γρήγορα εκδηλώθηκε και η θεραπεία, η συγχώρησης. Ο Προφήτης Νόθαν παρηγόρησε τον Δαβίδ με την αναγγελία της συγχωρήσεως του Θεού. Εκείνος όμως δεν εγκατέλειψε την μετάνοια. Αντί βασιλική πορφύρα, ντύθηκε πένθιμο δουλικό σάκκο. Αντί σε χρυσοστόλιστο θρόνο, κάθησε σε χώμα και στάχτη. Και δεν κάθησε μόνο πάνω σε στάκτη, αλλά και έφαγε στάκτη, καθώς ο ίδιος λέει: «Σποδόν ώσει άρτον έφαγον και το πόμα μου μετά κλαυθμού εκίρνων» (Ψαλμοί 110,10). Έλιωσε με τα δάκρυα τα μάτια, που έγιναν αφορμή να συλλάβει την αισχρή επιθυμία: «Λούσω καθ' εκάστην νύκτα την κλίνην μου εν δάκρυσί μου την στρωμνήν μου βρέξω» (Ψαλμοί 6,7). Άρχοντες τον παρακαλούσαν να διακόψει την νηστεία. Αυτός όμως δεν υποχωρούσε. Ολόκληρη εβδομάδα νήστεψε από κάθε τροφή. Εάν λοιπόν ένας βασιλιάς με τέτοιο τρόπο εκδήλωσε την μετάνοια του, εσύ ο απλός άνθρωπος δεν θα εξομολογηθείς;
Στην Κρίση ό Χριστός μας, στην ένδοξη και Δεύτερη Παρουσία Του, δεν θα σε κρίνει γιατί αμάρτησες, άλλα γιατί δεν μετάνιωσες.
Να μετανοήσουμε και να Εξομολογούμαστε, γιατί στον άλλο κόσμο μετάνοια δεν υπάρχει. Και να Κοινωνούμε μία φορά τον μήνα οι παντρεμένοι, με αποχή από τα συζυγικά 3 μέρες πριν και 3 μέρες μετά τη Θεία Κοινωνία. Τα κορίτσια και οι χήρες, όταν δεν έχουν τα γυναικεία, να Κοινωνούν κάθε Κυριακή. Όλα αυτά τηρώντας την νερόβραστη νηστεία Τετάρτης και Παρασκευής.
Όταν ο άνθρωπος πεθάνει εν μετανοία και οδεύει προς τον Παράδεισο, τότε είναι σαν να βρίσκεται μέσα σε ένα λεωφορείο και από έξω, τα σκυλιά (=τελώνια) τρέχουν και γαυγίζουν, χωρίς να τον ενοχλούν στο ταξίδι του, αλλά ούτε και να τον καθυστερούν.
Ο μετανοών παύει να αμαρτάνει, φέρει όμως τις ουλές των τραυμάτων από τις αμαρτίες.
Νομίζω πως, αν ένας άνθρωπος μετανοήσει μ' όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει ν' αμαρτάνει πια, ακόμα και σε τρεις μέρες τον δέχεται ο Θεός.
Αξιώθηκες με την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία, να γίνει συνδαιτυμώνας του Θεού; Μην κηλιδώνεις και σχίσεις το βασιλικό χιτώνα που ντύθηκες.
Αν σώθηκε με την μετάνοια ο Μανασσής, που πρόσταξε και πριόνισαν τον Προφήτη Ησαϊα, εσύ που ασφαλώς δεν αμάρτησες τόσο φριχτά, δεν θα σωθείς; Γι' αυτό να μην αμφιβάλλεις, για τη δύναμη της μετανοίας.
Αυτό που πραγματοποίησε ο Θεός στον κατακλυσμό του Νώε, ύστερα από εκατόν είκοσι χρόνια, δεν θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει αμέσως; Παράτεινε όμως τόσο πολύ τον καιρό της τιμωρίας, για να δώσει χρόνο μετανοίας. Αν μετανοούσαν οι αμαρτωλοί, ο Θεός δεν θα έστελνε την τρομερή και δίκαιη τιμωρία.
Τι γνώμη έχετε για τον Ναβουχοδονόσορα; Δεν ακούσατε από την Αγία Γραφή, ότι ήταν άγριος, αιμοβόρος, σκληρόκαρδος; Δεν ακούσατε ότι κατάστρεψε τάφους και ξέθαψε οστά βασιλέων; Δεν ακούσατε, ότι ολόκληρο λαό έσυρε στην αιχμαλωσία; Δεν ακούσατε, ότι τύφλωσε τον βασιλέα, αφού προηγουμένως τον υποχρέωσε να δει την σφαγή των παιδιών του; Δεν ακούσατε, ότι συνέτριψε τα Χερουβείμ; (Δεν εννοώ βέβαια τους Αγγέλους, μην σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο. Εννοώ τα γλυπτά που κάλυπταν την Κιβωτό της Διαθήκης, από όπου ακουγόταν η φωνή του Θεού). Ο Ναβουχοδονόσορ βεβήλωσε ακόμη και το καταπέτασμα του Ναού. Πήρε το Άγιο θυμιατήρι και το έστειλε σε ειδωλείο. Άρπαξε όλες τις ιερές προσφορές. Έβαλε φωτιά και έκαψε τον Ναό από τα θεμέλια. Με πόσες τιμωρίες άξιζε να τιμωρηθεί αυτός που σκότωσε βασιλείς, που έκαψε ιερά, που αιχμαλώτισε τον λαό, που τοποθέτησε Άγια σκεύη του Ναού μεταξύ των ειδώλων; Δεν θα ήταν άξιος να θανατωθεί χίλιες φορές; Γνωρίσατε έως εδώ το πλήθος των εγκλημάτων του Ναβουχοδονόσορος. Ελάτε τώρα να μάθετε και του Θεού την φιλανθρωπία. Τιμωρήθηκε ο θηριώδης βασιλιάς, να ζει σαν άγριο θηρίο μέσα στην έρημο. Τιμωρήθηκε όμως για να σωθεί. Έβγαλε νύχια και τρίχες σαν αυτά που έχει το λιοντάρι, γιατί πριν σαν λιοντάρι άρπαζε τα άγια και ούρλιαζε. Έτρωγε χόρτα σαν το βόδι, γιατί πριν ζούσε σαν κτήνος, εφ' όσον αγνοούσε τον αληθινό Θεό που του εμπιστεύθηκε το βασιλικό αξίωμα. Όταν όμως με τις παιδαγωγικές αυτές τιμωρίες αναγνώρισε τον ύψιστο Θεό και προσευχήθηκε και μετανόησε, τότε ο Θεός του χάρισε πάλι το βασιλικό αξίωμα. Στον Ναβουχοδονόσορα, που αμάρτησε τόσο φοβερά και μετανόησε, χάρισε ο Θεός την συγχώρηση και την βασιλεία. Εάν λοιπόν και εσύ μετανοήσεις και ζήσης Χριστιανικά, δεν θα σου χαρίσει ο Θεός, άφεση των αμαρτιών και την Βασιλεία των Ουρανών;
Φιλάνθρωπος είναι ο Κύριος. Γρήγορος στην συγχώρηση, αργός στην τιμωρία. Κανείς λοιπόν ας μην απελπίζεται για την σωτηρία του. Πέτρος, ο κορυφαίος και ο αρχηγός των Αποστόλων, φοβήθηκε μια παιδίσκη και αρνήθηκε τρεις φορές τον Χριστό. Μεταμελήθηκε όμως και έκλαψε πικρά. Το κλάμα φανέρωνε την ολόψυχή του μετάνοια. Γι' αυτό δεν έλαβε μόνο την συγχώρηση για την άρνηση, αλλά και την αποκατάσταση στο Αποστολικό αξίωμα. Έχοντας λοιπόν αδελφοί, τόσα παραδείγματα ανθρώπων που αμάρτησαν και μετανόησαν και σώθηκαν, πρόθυμα και εσείς να μετανοείτε και να εξομολογείστε. Έτσι θα λάβετε την συγχώρηση των αμαρτιών σας και θα αξιωθείτε να κληρονομήσετε την Βασιλεία των Ουρανών μαζί με όλους τους Αγίους.
Το φίδι εγκαταλείπει το παλιό του δέρμα. Εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε την αμαρτία; Η άκαρπη γη αν καλλιεργηθεί με επιμέλεια, μεταβάλλεται σε καρποφόρα. Εμείς δεν μπορούμε να διορθωθούμε;...
Η μετάνοια γεννά την τήρηση των εντολών. Η τήρηση των εντολών καθαρίζει την ψυχή και έτσι απελευθερωνόμαστε από τα πάθη.
Αν δεν υπάρχουν προϋποθέσεις, για να εγκύψει μέσα μας ο Χριστός, μετάνοια δεν έρχεται. Οι προϋποθέσεις είναι η ταπείνωση, η αγάπη, η προσευχή, οι μετάνοιες, ο κόπος για τον Χριστό.
Για να μετανοήσει η ψυχή, πρέπει να ξυπνήσει. Εκεί, στο ξύπνημα αυτό, γίνεται το θαύμα της μετανοίας. Και εδώ βρίσκεται η προαίρεση του ανθρώπου. Το ξύπνημα, όμως, δεν έγκειται μόνο στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μόνος του, δεν μπορεί. Επεμβαίνει ο Θεός. Χωρίς την Χάρη δεν μπορεί να μετανοήσει ο άνθρωπος.
Δεν χρειάζονται χρόνια για να μετανοήσει κανείς. Η μετάνοια είναι σαν την αστραπή.
Μόλις μπούμε στην πνευματική ζωή, μόλις μπούμε στον Χριστό, αλλάζουν όλα.
Και κλέφτης να ήταν κανείς, παύει να κλέβει και φονιάς, παύει να είναι φονιάς και αιμοβόρος και κακός και μνησίκακος...
Παύουν όλα.
Παύει η αμαρτία και ζει ο Χριστός.
Ο κλέφτης ο πιασμένος και μετανοημένος, η πόρνη η γνωστή και ντροπιασμένη, η ταπεινωμένη και η μετανοημένη, είναι πολύ ανώτερη από εμάς, με τα καλά ονόματα και τον άγνωστο μας και αμφίβολο βίο...
Όταν φτάσει κανείς στην έπαρση είναι δύσκολο να μετανοήσει. Είναι δύσκολο να μετανοήσει, από τον εγωισμό που έχει.
Όσοι δεν μετανοούν με την πρόθεσή τους, αυτοί και αμαρτάνουν συνεχώς. Όσοι αμαρτάνουν χωρίς να θέλουν, αυτών η μετάνοια είναι συνειδητή και η αιτία της (η αμαρτία), όχι συχνή.
Αφού αναγνώρισες ότι αμάρτησες, όπως έκανε ο Δαβίδ, ακολουθησέ τον και στην μετάνοια.
Η μετάνοια είναι ειλικρινής, μόνο όταν ο άνθρωπος συναισθανόμενος τα αμαρτήματά του, αυτά με τα οποία εξόργισε τον Δημιουργό του, εγκαταλείπει την αμαρτωλή δραστηριότητα, θλίβεται γι' αυτήν και μετανοεί και αξιώνεται τη συγχώρεση δια της ευλογίας του Χριστού, μέσω του πνευματικού. Όταν όμως δεν εγκαταλείπει αυτήν την δραστηριότητα, έστω και αν μετανοεί, τότε αυτό δεν είναι μετάνοια, αλλά επικίνδυνη, υπέρμετρη και ασυλλόγιστη ελπίδα στο έλεος του Θεού, η οποία κρίνεται στον ίδιο βαθμό, με την απόγνωση ενώπιον του Θεού.
Για την ειλικρινή μετάνοια δεν χρειάζονται ούτε χρόνια, ούτε μέρες, αλλά μονάχα μια στιγμή.
Σε τι καιρούς φθάσαμε! Κάποτε, αν κάποιος μετανοούσε ειλικρινά για τα αμαρτήματά του, αμέσως αντικαθιστούσε την αμαρτωλή ζωή του με την αγαθή, ενώ τώρα συχνά συμβαίνει τούτο: ναι μεν ο άνθρωπος θα μετανοήσει και θα εξιστορήσει όλα του τα αμαρτήματα λεπτομερώς, αλλά μετά ξαναρχίζει τα παλιά του καμώματα.
Στον Θεό είναι περισσότερο αρεστός ο μετανοημένος αμαρτωλός, παρά ο καυχόμενος άνθρωπος, ο οποίος δεν αμάρτησε. Καλύτερα αφού αμαρτήσεις, να μετανοήσεις, παρά να μην έχεις αμαρτήσει και να καυχιέσαι γι' αυτό. Ο Φαρισαίος απείχε της αμαρτίας, αλλά λόγω της αλαζονείας του και των επικρίσεών του κατά του τελώνη, έχασε ενώπιον του Θεού το δίκιο του, ενώ ο τελώνης, αν και εξόχως αμαρτωλός, μέσω της ταπεινόφρονος παραδοχής και των επικρίσεων που δέχτηκε από τον Φαρισαίο, όχι μόνο έλαβε άφεση αμαρτιών, αλλά και απέσπασε την συγγνώμη του Φαρισαίου.
Μετάνοια καρδιακή συντελείται, όταν με την συγχωρετική ευχή από την εξομολόγηση, σιχαίνεσαι την αμαρτία και δεν την ξανακάνεις πιά. Όταν μετανοήσεις με την καρδιά σου, μπορεί και να μην δακρύσεις καν. Αυτό είναι προτιμότερο από το να κλαις στην εξομολόγηση και ύστερα να επαναλαμβάνεις την αμαρτία. Αυτό δεν είναι μετάνοια εκ καρδιάς. Βέβαια αν την ειλικρινή μετάνοια την συνοδεύσεις με δάκρυα, τότε ακόμα καλύτερα.
Η απέχθεια προς τις αμαρτίες είναι το γνώρισμα της γνήσιας μετάνοιας της ψυχής και της σταθερής αποφάσεώς της να ζήσει ενάρετα.
Η μετάνοια του ανθρώπου που αμάρτησε θανάσιμα, μόνο τότε μπορεί να αναγνωριστεί ως αληθινή, όταν εγκαταλείψει το θανάσιμο αυτό αμάρτημα.
Εσείς που κυλιέστε στα βρομερά βαλτόνερα των αμαρτιών και βρίσκετε εκεί ευχαρίστηση, σηκώστε τα κεφάλια σας και κοιτάξτε τον καθαρό ουρανό· εκεί είναι η θέση σας. Ο Θεός σας δίνει τόση αξία, σας κάνει θεούς...!
Το έργο της μετάνοιας, συντελείται με τις εξής 3 αρετές: την ανατροπή των λογισμών, την αδιάλειπτη προσευχή και την υπομονή στις επερχόμενες θλίψεις. Η καλλιέργεια των αρετών αυτών, πρέπει να γίνεται όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και νοερά. Γιατί έτσι φτάνουν στην απάθεια, όσοι τις καλλιεργούν για πολύ καιρό.
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 244 αποτελέσματα