Περί...

Loading...
Περί Καρδιάς
Κοινοποίηση
Μην αφήνεις λύπη στην καρδιά σου.
Διότι η χαρά του πονηρού είναι η λύπη, η αθυμία, από την οποία γεννιούνται πολλά και με τα οποία γεμίζει πικρία η ψυχή αυτού που τα έχει.
Ενώ η διάθεση του μετανοούντος λέει: «Ήμαρτον, συγχώρησον, Πάτερ»!
Και διώχνει τη λύπη.
«Μήπως, λέει, δεν είμαι άνθρωπος ασθενής; Λοιπόν, τί πρέπει να κάνω»; Πράγματι, παιδί μου, έτσι είναι. Έχε θάρρος.
Μόνον όταν έλθει η χάρις του Θεού, τότε στέκει στα πόδια του ο άνθρωπος.
Αλλιώς, χωρίς χάρη, πάντοτε παρασύρεται και πάντοτε πέφτει.
Να έχεις ανδρεία λοιπόν και μη φοβάσαι καθόλου.
Bλέπε κάθε τί σ' αυτόν τον κόσμο, σαν μία σκιά, που παρέρχεται. Μήν προσκολλάς την καρδιά σου σε τίποτε. Μή θεωρείς τίποτε στον κόσμο σαν μεγάλο και μή στηρίζεις τις ελπίδες σου, σε τίποτε το γήϊνο. Έχε την καρδιά σου στραμμένη στον Ένα, Άφθαρτο, Αόρατο και Πάνσοφο Θεό.
Καὶ μόνο νὰ πεῖτε μὲ τὴν καρδιά σας: «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς» ἔχει τέτοια δύναμη, ποὺ μπορεῖ νὰ σᾶς κρατήσει ὅλη τὴν ἡμέρα. Ἀρκεῖ νὰ τὸ λέτε ὅπως πρέπει…
Οι κοσμικοί άνθρωποι, κοιτάζουν η αυλή τους να είναι καθαρή.
Το σπίτι μέσα, δεν τους ενδιαφέρει αν έχει σκουπίδια.
Σκουπίζουν την αυλή και πετούν τα σκουπίδια μέσα στο σπίτι!

Σου λέει: ''Οι άλλοι την αυλή βλέπουν, δεν βλέπουν μέσα το σπίτι''.
Μέσα μου δηλαδή ας έχω σκουπίδια, όχι όμως έξω!
Τους ενδιαφέρει, να τους καμαρώνουν οι άλλοι.

Αντίθετα, οι πνευματικοί άνθρωποι, κοιτάζουν το σπίτι μέσα να είναι καθαρό.
Δεν τους ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος, γιατί ο Χριστός κατοικεί στο σπίτι, στην καρδιά, δεν κατοικεί στην αυλή...
Η απουσία της Χάρης του Θεού διακρίνεται από την παγερότητα και την ψυχρότητα της καρδιάς.
Η καρδιά σου πολλές φορές δεν μπορεί να αντέξει την δύναμη που έχει το φως της αλήθειας, δεν είναι πάντα ικανή να δεχτεί την καθαρότητά του, παρά μόνο αν έχει καθαριστεί από τις αμαρτίες της.
Η καρδιά των ανθρώπων πρέπει να φλέγεται πάντα από πίστη, ταπείνωση και αγάπη. Διαφορετικά ο πονηρός διάβολος βρίσκει εύκολα είσοδο και προσπαθεί να μειώσει την πίστη ή και να την εξαλείψει τελείως και να σπείρει κάθε κακή επιθυμία, που μετά ο άνθρωπος, δεν θα μπορέσει να την απομακρύνει ούτε με δάκρυα.
Μην αφήσεις τον διάβολο να σπείρει στην καρδιά σου κακία για τον αδελφό σου. Μην επιτρέψεις στα αισθήματα αυτά, να φωλιάσουν μέσα σου. Αλλιώς η κακία, ακόμα και αν δεν εξωτερικεύεται με λόγια, θα φαίνεται στην ματιά σου και θα δηλητηριάζει τη ψυχή του αδελφού σου.
Ο Θεός βλέπει τι έχουμε ο καθένας στη ψυχή του, που είναι προσκολλημένη η καρδιά μας στο μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μας. Αν ο Κύριος μας είχε δώσει τη δυνατότητα να διαβάζουμε τα βάθη της ανθρώπινης καρδιάς, τότε σίγουρα θα αποστρέφαμε τα μάτια μας με φρίκη, από το πλήθος των αμαρτιών και των ανομιών που θα βλέπαμε.
Για να καθαρίσουμε την καρδιά μας πρέπει να καταβάλλουμε μεγάλες προσπάθειες, να κάνουμε γενναίους αγώνες. Έχουμε ανάγκη από συχνά δάκρυα, αδιάλειπτη καρδιακή προσευχή και εγκράτεια. Πρέπει να μελετάμε τον λόγο του Θεού και τους βίους των Αγίων. Πάνω από όλα όμως έχουμε ανάγκη από διαρκή μετάνοια, συχνή Θεία Κοινωνία και καθημερινό αυτοέλεγχο. Πρέπει να σκεφτούμε, πόσο αγνοί πλάστηκαν οι Πρωτόπλαστοι και πως η πονηριά της αμαρτίας μπήκε στον κόσμο.
Η καρδιά είναι από τη φύση της καθαρή, πνευματική, ουράνια. Φύλαξέ την. Μην την παραφορτώνεις, μην την κάνεις γήινη. Να είσαι μετρημένος στο φαγητό και το ποτό και γενικά στις σωματικές απολαύσεις. Η καρδιά είναι ναός του Θεού. Να γίνεις Χριστιανός στην καρδιά σου, να είσαι πάντα ειλικρινής και ευθύς στην προσευχή σου.
Διαθέτουμε ένα πραγματικό βαρόμετρο που δείχνει την πρόοδο ή την οπισθοδρόμηση της πνευματικής μας ζωής. Και αυτό είναι η καρδιά μας. Μπορούμε να την ονομάσουμε και πυξίδα που μας οδηγεί στη θάλασσα του βίου. Μας δείχνει προς τα που πορευόμαστε, ή προς την πνευματική ανατολή, τον Χριστό, ή προς την πνευματική δύση, τον διάβολο...
Η αγνότητα της καρδιάς επιτυγχάνεται μέσω της τήρησης των εντολών του Θεού. Χωρίς αυτήν, είναι γενικώς αδιανόητη η πνευματική ζωή. Είναι αναγκαίος ο κατά των παθών αγώνας και ο εξαγνισμός της καρδιάς από τα πάθη. Ως αναπόσπαστο θεμέλιο, είναι απαραίτητη η ταπεινοφροσύνη.
Ο Θεός βρίσκεται παντού. Και σαν βρει καρδιά ταπεινή, που δεν Του εναντιώνεται, μπαίνει μέσα της και τη γεμίζει χαρά. Τόση είναι η χαρά της καρδιάς που έχει μέσα της το Θεό, ώστε κολλάει πάνω Του και δεν θέλει ποτέ να Τον αποχωριστεί. Σε καρδιά φουσκωμένη από εγωισμό, δεν πλησιάζει ο Κύριος. Και έτσι αυτή καταθλίβεται, μαραζώνει και σιγολιώνει, βυθισμένη στην άγνοια, τη λύπη και το σκοτάδι. Όσο αμαρτωλοί και αν είμαστε, μόλις στραφούμε με μετάνοια και πόθο προς τον Κύριο, η θύρα της καρδιάς μας ανοίγει σ' Εκείνον. Η εσωτερική ακαθαρσία ξεχύνεται έξω, για να παραχωρήσει τη θέση της στην καθαρότητα, την αρετή, τον ίδιο το Σωτήρα, τον κομιστή της χαράς, του φωτός, του ελέους. Θείο δώρο είναι αυτή η ευλογημένη κατάσταση, όχι δικό μας κατόρθωμα. Και αφού είναι δώρο, πρέπει να ευχαριστούμε το δωρητή με ταπείνωση. Ταπείνωση! Η βάση κάθε αρετής και η προϋπόθεση της πνευματικής καρποφορίας! Έχετε ταπείνωση; Έχετε το Θεό. Τα έχετε όλα! Δεν έχετε ταπείνωση; Τα χάνετε όλα! Να συντηρείτε, λοιπόν, στην καρδιά σας το αίσθημα της ταπεινοφροσύνης. Η φυσική και ομαλή σχέση μας με το Θεό προϋποθέτει καρδιά έμπονη, συντριμμένη και ολοκληρωτικά αφοσιωμένη σ' Αυτόν, καρδιά που μυστικά αναφωνεί κάθε στιγμή: «Κύριε, εσύ τα γνωρίζεις όλα· σώσε με!». Αν παραδοθούμε στα χέρια Του, η σοφή και άγια βουλή Του, θα κάνει μ' εμάς και σ' εμάς, ό,τι είναι πρόσφορο για την σωτηρία μας...
Η καρδιά του ανθρώπου είναι ανοικτή μόνο στον Κύριο. Καρδιογνώστης είναι μόνο ο Θεός. Ό,τι λοιπόν με διατάζει ο Κύριος, αυτό μεταδίδω σε όποιον μου ζητά κάτι ωφέλιμο. Την πρώτη σκέψη που μου έρχεται, την θεωρώ υπόδειξη του Θεού και την λέω στον συνομιλητή μου. Δεν γνωρίζω τι γίνεται μέσα στην ψυχή του, πιστεύω όμως, ότι αυτό μου το υποδεικνύει το θέλημα του Θεού για την ωφέλειά του. Υπάρχουν και περιστατικά, για τα οποία δεν καταφεύγω στο θέλημα του Θεού, αλλά στη λογική μου, επειδή μου φαίνονται απλά. Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται πάντοτε λάθη.
Όταν η καρδιά δεχτεί κάτι το Θεϊκό μέσα της, ο άνθρωπος χαίρεται. Όταν όμως δεχτεί κάτι το διαβολικό, τότε ο άνθρωπος συγχύζεται και ταράζεται.
Είμαι συνηθισμένη στο κρύο και τη βροχή, δεν μπορώ να συνηθίσω απλώς, τον κακό καιρό στις καρδιές των ανθρώπων.
Δώστε μου καθαρές καρδιές. Εκεί φανερώνεται ο Θεός! Οι άλλοι; Ας ξέρουν γράμματα, ας πήγαν στο εξωτερικό, από Εκκλησία δεν καταλαβαίνουν γρι, κινέζικα τους φαίνονται...
Ποιοί είναι οι καθαροί στην καρδία; Αυτοί που είναι απαλλαγμένοι από τα πάθη τους. Οι απαθείς. Και πώς επιτυγχάνεται η κάθαρση της καρδιάς-ψυχής; Δια των δακρύων της μετανοίας και του Αίματος του Χριστού (Θεία Κοινωνία).
Όταν η καρδιά μας δεν έχει το Χριστό, τότε θα βάλουμε μέσα ή χρήματα ή κτήματα ή ανθρώπους.
Όταν έχω καθαρή καρδιά και κοινωνία με τον Θεό, τότε χαριτώνομαι και μπορώ και βλέπω την καρδιά του άλλου. Καταλαβαίνω, ότι ο τάδε είναι χαριτωμένος, ενώ ο βήτα έχει τον πονηρό μέσα του, έχει λογισμούς, αμαρτήματα. Βλέπω ακόμη και την παιδική του ηλικία, την γέννησή του. Όλα φαίνονται στο κάτοπτρο της καρδιάς μου. Αυτό είναι το χάρισμα,το πνευματικό που παίρνει ο καθαρός άνθρωπος.
Πότε η καρδιά μας είναι καθαρή; Όταν δεν επιτρέπουμε να μπει λογισμός μέσα μας.
Ο Θεός από μας θέλει καρδιά καθαρή. Να προσέχουμε μόνο τον Θεό. Ο Θεός δεν θέλει μέσα στην καρδιά μας συντροφιές, θέλει μόνο Αυτός να βασιλεύει... Αν μπορούμε να το πετύχουμε αυτό, τότε πετυχαίνουμε και εύκολα την καρδιακή προσευχή.
Οι εφημερίδες του Ουρανού τα γράφουν όλα όσα γίνονται εδώ και τα καλά και τα κακά. Ο πιστός πρέπει να είναι απλός στις πράξεις του και καθαρός στη σκέψη και τα αισθήματα του. Να αναζητά το Θεό με καθαρή καρδιά και με απλότητα να τον συναντά γιατί η καθαρή καρδιά περνά εύκολα τις πύλες του ουρανού.
Η καρδιά του ανθρώπου είναι θερμή, όταν ενεργεί με όλη την καρδιά του. Τότε η καρδιά μας, είναι πάντα ζεστή, φλογερή. Καλό θα ήταν και κάθε δουλειά μας, να την κάνουμε με όλη την καρδιά μας. Η καρδιά περικλείει τεράστια πνευματική δύναμη!
Ο Θεός δεν λογαριάζει την ακαθαρσία μας, όταν Τον πλησιάζουμε με την καρδιά μας. Μας αποδέχεται μεμιάς. Όταν αμαρτάνουμε ενώπιον του Πατέρα μας και έπειτα Τον προσεγγίζουμε εκ βάθους της καρδιάς μας, μας συγχωρεί τα πάντα, σαν να μην συνέβη τίποτα ποτέ!
Η καθαρότητα της καρδιάς, δηλ. η αποβολή των παθών, επιτυγχάνεται σε μακροχρόνιο διάστημα, καλύτερα να πώ σ' όλη μας την ζωή με την άσκηση, την μετάνοια και τα δάκρυα. Πιο γρήγορα όμως καθαρίζεται με την προσευχή, διότι η προσευχή κάνει τον άνθρωπο υιό του Θεού κατά χάριν. Όποιος έφθασε στην καθαρότητα της καρδιάς έγινε θεόπτης (είδε τον Θεό) με τα μάτια της ψυχής του...
Ο Θεός δεν ακούει όσους κλαψουρίζουν. Ο Θεός ακούει όσους έχουν καρδιά μικρού παιδιού.
Ένα πράγμα να ζητάμε από τον Θεό: να έχουμε καρδιά συντετριμμένη και ταπεινωμένη. Ο Θεός παραδέχεται τους ανθρώπους που έχουν τέτοια καρδιά.
Απέναντι στο Θεό πρέπει να έχεις καρδιά τέκνου. Απέναντι στον πλησίον καρδιά μάνας. Απέναντι στον εαυτό σου καρδιά δικαστή....
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 133 αποτελέσματα