Περί...

Loading...
Περί Καλοπέρασης Και Πολυτέλειας
Κοινοποίηση
Η μεγάλη καλοπέραση γεννά πάθη και αρρώστιες, ενώ η κοπιαστική εργασία, μπορεί προσωρινά να φέρνει κούραση, ύστερα όμως από την κούραση, φέρνει υγεία και δύναμη.
Είναι φοβερό, το μεν σπίτι να το στολίζουμε, τον δε αδερφό που υποφέρει, να τον προσπερνάμε...
Είναι προτιμότερο να ανταλλάξουμε την πρόσκαιρη κατάνυξη (και καλοπέραση) της επίγειας ζωής, με οδυρμό και κλάμα (για τις αμαρτίες μας), για να κερδίσουμε τα αιώνια αγαθά και την ατελείωτη ηδονή, παρά να περάσουμε σε τούτη την πρόσκαιρη ζωή γελώντας (και καλοπερνώντας), για να απέλθουμε στην άλλη ζωή, όπου θα κολαστούμε αιώνια...
Όποιος εδώ ζει με απολαύσεις, φεύγει από εδώ πιο άθλιος από όλους τους ανθρώπους. Αν και εσύ έβλεπες κάποιον, που σε ξένο μεν τόπο απολαμβάνει μεγάλη τιμή και έχει κόλακες, αλλά μόλις γυρίζει στην πατρίδα του είναι φουκαράς και ξεγυμνωμένος, δεν θα τον λυπόσουν; Αυτό να κάνεις και με αυτούς...
Αν για τα αναγκαία δεν πρέπει να μεριμνά κανείς, ποιάς συγχωρέσεως θα μπορούσαν να τύχουν αυτοί που μεριμνούν για τα πολυτελή πράγματα;
Η άνεση γεννάει λογισμούς ακολασίας. Η τρυφή και η άνεση είναι αντίθετη με τον ενάρετο βίο.
Η άνεση και η καλοπέραση που προσφέρει ο διάβολος είναι το φοβερότερο και χειρότερο από όλα τα κακά. Και αυτό γιατί κάνει τον άνθρωπο υπερήφανο και χωρίς φόβο Θεού.
Όσο περισσότερο επιδιδόμαστε στην ανάπαυση, τόσο περισσότερο παραχωρούμε τόπο στα πάθη μας. Διότι σε στεναχωρούμενο σώμα οι λογισμοί δεν μπορούν να περιπλανηθούν σε μάταια πράγματα.
Όσο αυξάνουν οι καθημερινοί μας κόποι οι σωματικοί και οι πνευματικοί τόσο ελαττώνεται ο σαρκικός πόλεμος. Επειδή οι θλίψεις και οι κίνδυνοι θανατώνουν την ηδυπάθεια, ενώ η καλοπέραση και η αδιαφορία την τρέφουν. Γι' αυτό και ο Θεός και οι Άγιοι Άγγελοι χαίρονται στις θλίψεις και στις στενοχώριες μας, ενώ ο διάβολος και οι συνεργάτες του χαίρονται όταν τεμπελιάζουμε και καλοπερνούμε.
Ο άνθρωπος ποτέ του δεν θα μάθει τη Θεϊκή δύναμη ζώντας στην άνεση και στην καλοπέραση.
Δεν κατοικεί το Πνεύμα του Θεού σε όσους ζουν με ανέσεις, αλλά το πνεύμα του διαβόλου.
Η μεγάλη καλοπέραση γεννά πάθη και αρρώστιες, ενώ η κοπιαστική εργασία προσωρινά φέρνει κούραση, ύστερα όμως από την κούραση φέρνει υγεία και δύναμη.
Όπως ακριβώς, για να μαζέψεις το μέλι διώχνεις τις μέλισσες με τον καπνό, έτσι και η σωματική ανάπαυση, διώχνει τον φόβο του Θεού από την ψυχή και της εξαφανίζει κάθε κατόρθωμα.
Όποιος έχει ανάπαυση σε τούτο τον κόσμο, να μην ελπίζει να βρει την αιώνια. Γιατί η Βασιλεία των Ουρανών, δεν ανήκει σε αυτούς που αναπαύονται εδώ, αλλά σε όσους ζουν με πολλή θλίψη και στενοχώρια.
Όσοι ζουν με άνεση και τρυφή και υποκρίνονται ότι είναι Χριστιανοί, αυτοί είναι εχθροί του Σταυρού. Γιατί ο Σταυρός είναι παρατεταμένη θανάτωση μιας ψυχής, που δεν επιζητεί καμμία άνεση.
Είναι απαράδεκτο, να ζει κανείς μέσα σε απολαύσεις, τη στιγμή που τόσο άλλοι πεινούν...
Να είναι μέτρο η ανάγκη και όχι η πολυτέλεια. Γιατί μήπως το επιτραπέζιο μαχαίρι, εάν δεν στολισμένο με ασημένια καρφιά ή εάν η λαβή του δεν είναι από ελεφαντόδοντο, δεν κόβει;
Να φοβηθείς το παράδειγμα του πλουσίου (ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος). Η υλική απόλαυση σε όλη τη ζωή του, τον παρέδωσε στη φωτιά της κολάσεως. Γιατί δεν κατηγορήθηκε για αδικία, αλλά για μαλθακό τρόπο ζωής...
Πόσους μπορεί να ελευθερώσει από τα χρέη τους, ένα από τα δαχτυλίδια σου; Πόσα πεσμένα σπίτια να σηκώσει; Μια ντουλάπα ρούχων σου, μπορεί να ντύσει πλήθος ανθρώπων που κρυώνουν.
Πες μου, τι λόγο θα δώσεις στο Θεό εσύ που ντύνεις τους τοίχους και όχι τους ανθρώπους; Εσύ που στολίζεις ένα ζώο και αδιαφορείς για τα κουρέλια που φοράει ο συνάνθρωπός σου; Εσύ που σου σαπίζουν τα φαγητά και δεν δίνεις σ' αυτούς που πεινάνε; Μία σου ντουλάπα μπορεί να ντύσει πόλη ολόκληρη που τρέμει από το κρύο. Και εσύ κάθεσαι και διώχνεις το φτωχό αβοήθητο, χωρίς να φοβάσαι το Θεό που θα σε κρίνει. Όταν εισέρχομαι στο σπίτι ενός νεόπλουτου άνδρα και το δω να είναι στολισμένο με ποικίλα άνθη, ξέρω πολύ καλά, ότι αυτός τίποτα από τα βλεπόμενα δεν έχει πολυτιμότερο, αλλά καλλωπίζει τα άψυχα και έχει αστόλιστη την ψυχή του. Πες μου, ποιά ανάγκη εξυπηρετούν καλύτερα τα πολυτελή κρεβάτια ή τραπέζια, οι πολυθρόνες και τα αμάξια, ώστε να, μην περνάει το χρήμα στους φτωχούς, που χιλιάδες παρακαλάνε έξω απ' τις πόρτες με σπαρακτική φωνή; Και εσύ αρνείσαι να δώσεις, γιατί λες πως δεν έχεις για όλους αυτούς... Δεν έδωσες συμπόνοια, δεν θα πάρεις συμπόνοια. Δεν άνοιξες την πόρτα, θα σε διώξουν από την Βασιλεία. Δεν έδωσες ψωμί, δεν θα πάρεις αιώνια ζωή!
Αυτή η ζωή δεν είναι για βόλεμα. Σήμερα ο κόσμος ταλαιπωρείται τόσο πολύ, γιατί αποφεύγει τον κόπο. Αυτή η άνεση είναι που τον αρρωσταίνει, που τον ταλαιπωρεί και τον έχει αποβλακώσει. Σήμερα, οι πιο πολλοί δεν στερούνται, γι' αυτό και δεν έχουν φιλότιμο. Αν δεν κοπιάζει κανείς, δεν μπορεί να εκτιμήσει και τον κόπο των άλλων. Τί νόημα έχει λ.χ. να ζητάς επάγγελμα άνετο, να βγάζεις χρήματα και μετά να ζητάς ταλαιπωρία; Οι Σουηδοί, που παίρνουν για όλα επίδομα από το κράτος και δεν κοπιάζουν, γυρίζουν στους δρόμους. Κοπιάζουν για τον αέρα, νιώθουν άγχος, γιατί έχουν εκτροχιαστεί πνευματικά, όπως οι ρόδες, που όταν βγουν από τον άξονα, τρέχουν στον δρόμο χωρίς σκοπό και καταλήγουν στον γκρεμό.
Τα πολλά πράγματα και οι πολυτέλειες, δεν βοηθούν την πνευματική ζωή. Και όποιος τα έχει όλα, στη συνέχεια δεν εκτιμάει τίποτε...
Αν δεν ζήσεις εδώ ουράνια, μην απατάσαι, ότι θα κατακτήσεις τον ουρανό. "Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι... ούτε πλεονέκται ούτε κλέπται ούτε μέθυσοι, ου λοιδοροί, ούχ άρπαγες βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι" (Α' Κορ. 6, 9-10). Όποιος σαγηνεύτηκε από τα αγαθά της γης και την απάτη της σαρκικής ηδονής, να είναι βέβαιος πώς θ' ακούσει: "Απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου· νυν δε οδυνάσαι" (Λουκ. 16,25).
Τί είναι καλύτερο; Να θλίβεσαι λίγο καιρό σ' αυτήν τη ζωή και μετά να βασιλεύσεις αιώνια ή αναπαύεσαι (και να καλοπερνάς) στην ζωή αυτή για λίγο καιρό και μετά να βασανίζεσαι αιώνια;
Μέσα στις θλίψεις υπάρχει ο Χριστός και μέσα στην ανάπαυση (καλοπέραση) υπάρχει το πνεύμα του διαβόλου, που είναι η αιτία όλων των κακών.
Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, πλανεμένοι από τον διάβολο, αντί να προσεύχονται και να κλαίνε για τις αμαρτίες τους, γελούν και χορεύουν...
Αν ζω με ανάπαυση, μέσα στις απολαύσεις της σάρκας, όπως κάνουν οι άλλοι, δεν θα εμφανιστεί σε μένα αυθεντική δύναμη πνεύματος ικανού, να με προσεγγίσει προς τον Θεό. Δεν πρόκειται για ''καλλιέργεια'' πόνου. Όχι. Αυτό είναι εντελώς ανόητο και λανθασμένο. Αλλά να γνωρίσουμε, ότι με τα παθήματα θα συνειδητοποιήσουμε την πνευματική μας ελευθερία, την διάκρισή μας από τον κόσμο των ζώων, ο οποίος κινείται χωρίς λογική, αλλά με φυσικές επιθυμίες και ένστικτα.
Δεν σας κάνει εντύπωση, ότι ο διάβολος Στον πεινασμένο, μετά από 40 μέρες νηστεία Κύριο, του υπέδειξε και Του είπε: Πες, αυτοί οι λίθοι να γίνουν άρτοι. Δεν Του είπε: Πες αυτός ο λίθος να γίνει άρτος, αλλά οι λίθοι να γίνουν άρτοι. Δεν μπορούσε ο Κύριος να χορτάσει με ένα ψωμί; Γιατί Του είπε ο διάβολος, να κάνει ψωμιά πολλά; Εδώ βλέπουμε την σατανική ρίζα που έχει ο πλεονασμός των αγαθών.
Οι υπερβολικές ανέσεις από την μικρή ακόμα ηλικία, αδυνατίζουν τον άνθρωπο και τον κάνουν, να μην μπορεί μετά να αντέξει τις διάφορες δυσκολίες.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 70 αποτελέσματα