Περί...

Loading...
Περί Κακολογίας - Κατηγορίας
Κοινοποίηση
Νά παλέψεις γιά τή σιωπή τού νού σου. Μήν τόν αφήσεις στή διάλυσή του. Άν δέν προσέξεις, θά τρέχει από δώ κι από κεί, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα. Θά παρατηρείς τα πάντα, θά κρίνεις τά πάντα, θά νομίζεις πώς φτιάχνεις τόν κόσμο καί τήν ίδια ώρα θά γεμίζεις, ανεπαίσθητα, περιφρόνηση γιά τόν κόσμο. Χωρίς νά τό καταλάβεις, θά μάθεις ν’ ανεβάζεις τόν εαυτό σου σ’ ένα θρόνο ψηλό κι από κεί να μετράς τούς πάντες καί τά πάντα μέ τό δικό σου τό μέτρο. Καί θά μάθεις νά μιλάς, νά μιλάς πολύ!
Ή σιωπή όμως… ή σιωπή!
Νά μήν κακολογοῦμε τούς ἄλλους, γιατί ἔπειτα θά μᾶς κακολογήσει κι ἐμᾶς ὁ Θεός ὅταν ξανάρθει στόν κόσμο.
Δεν θα λέτε λόγια στους γέρους. Δεν θα λέτε λόγια που πικραίνουν τους ανθρώπους· πικραίνετε τον Χριστό.
Η κατηγορία κάνει την ψυχή στέρεη, ενώ ο έπαινος την χαλαρώνει και την κάνει πολύ τεμπέλικη προς τα καλά πράγματα.
Όσοι κατηγορούν την Εκκλησία για τα λάθη των εκπροσώπων της, με σκοπό δήθεν να βοηθήσουν για την διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος.
Αυτοί δεν αγαπούν την Εκκλησία!
Ούτε βέβαια τον Χριστό.
Τότε αγαπάμε την Εκκλησία, όταν με την προσευχή μας αγκαλιάζουμε κάθε μέλος της και κάνουμε ότι κάνει ο Χριστός.
Θυσιαζόμαστε, αγρυπνούμε, κάνομε το παν, όπως Εκείνος, ο οποίος
"τις λοιδορίες δεν της ανταπέδιδε και όταν έπασχε δεν απειλούσε" (Α' Πέτρ. 2,23)
Όταν μας κατηγορούν, όταν μας συκοφαντούν, όταν μας πειράζουν, όταν μας ταπεινώνουν, όταν μας αδικούν, πρέπει και εμείς να συγχωρούμε. Με όποια καρδιά, με όποια δύναμη, με όποια διάθεση προσφέρουμε τη συγχωρητικότητά μας, όχι εκατονταπλάσια, άλλα μυριοπλάσια θα είναι τα αντίστοιχα αγαθά, που θα λάβουμε από τον Θεό. Να ο δρόμος! Να, πως ακριβώς μπορούμε να σωθούμε! Να, η πύλη από την οποία θα εισέλθουμε στη Βασιλεία των Ουρανών!
Προσπαθήστε, να μην κατηγορείτε ποτέ τον άλλον, αλλά να προσεύχεστε γι' αυτόν. Όταν κρίνουμε κάποιον για τα ελαττώματά του, σημαίνει, ότι δεν βλέπουμε τα δικά μας. Στην κατάσταση της πτώσεώς μας, είμαστε ανίκανοι να κρίνουμε σωστά τον αδελφό μας. Να μην είστε τόσο βέβαιοι, ότι ο αδελφός σας σφάλλει. Μην τον κρίνετε!
Όταν οι άνθρωποι σε στενοχωρούν, να χαίρεσαι, διότι σου εξοφλούνται αμαρτίες. Όταν σε κατηγορούν, πιθανόν να κατηγόρησες και εσύ στο παρελθόν, οπότε εξοφλάς την αμαρτία σου.
Κατηγορία από τους ανθρώπους φέρνει θλίψη στη καρδιά, εξαγνίζει όμως όποιον την υπομένει. Όποιος αγαπά την ηδονή, λυπάται για τις κατηγορίες και την κακομεταχείρηση.
Όταν ακούσεις κακά λόγια, να οργίζεσαι εναντίον του εαυτού σου και όχι εναντίον εκείνου που τα είπε. Γιατί αν πονηρά ακούσεις, πονηρά θ' αποκριθείς.
Εκείνος που συγχρόνως επαινεί και κατηγορεί τον άλλον, αυτός κατέχεται από κενοδοξία και φθόνο. Και με τους επαίνους προσπαθεί να κρύψει το φθόνο, ενώ με τις κατηγορίες συνιστά τον εαυτό του ως καλύτερο από εκείνον.
Ο Χριστός, έγινε άνθρωπος, συναναστράφηκε με τους αχάριστους Εβραίους και τους ευργέτησε με μύρια καλά, δαιμόνια έδιωξε, λεπρούς καθάρισε, τυφλούς φώτισε, κουτσούς στήριξε, παράλυτους σήκωσε, νεκρούς ανέστησε, τελώνες διόρθωσε, πόρνες συνέτισε, με λίγα ψωμιά πλήθη χόρτασε και τόσα άλλα, για τα οποία φθαρτός άνθρωπος δεν μπορεί να μιλήσει. Και για όλα τούτα, ποιά ήταν η ανταμοιβή του Κυρίου μας; Ο φθόνος, η συκοφαντία, οι εξευτελισμοί, τα ραπίσματα, η μαστίγωση, τα φτυσίματα και στο τέλος η Σταύρωση! Αν λοιπόν ο Πλάστης μας δεν άρεσε σε όλους τους ανθρώπους, πως θα αρέσει ο δίκαιος άνθρωπος στους συνάνθρώπους του και πώς θα ξεφύγει τις κατηγορίες και κακολογίες τους.
Κρύβει φθόνο κάτω από πλαστή φιλία, εκείνος που μεταφέρει στον αδελφό, τις κατηγορίες κάποιου άλλου εναντίον του.
Να είσαι σοφός και τα χείλη όσων σε κακολογούν, να τα κλείνεις με την σιωπή σου και όχι με οργή και βλασφημία.
Γι' αυτούς που σας κατηγορούν να κάνετε προσευχή. Να λέτε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», όχι «ελέησέ τον» και θα είναι μες την προσευχή αυτή κι εκείνος που σας κατηγορεί. Να τον κάνετε ένα με τον εαυτό σας.
Όταν ακούσεις ότι ο συγγενής ή ο φίλος σου σε κατηγόρησαν, δείξε την αγάπη σου, με το να τους επαινέσεις.
Μακάριος όποιος, ενώ κάθε μέρα κακολογείται και εξουθενείται, για την αγάπη του Κυρίου, βιάζει τον εαυτόν του και υπομένει. Μαζί με τους Μάρτυρες αυτός θα χορεύει και μεταξύ των Αγγέλων θα παρουσιαστεί με παρρησία.
Αν κάποιος επειδή πειράζεται από τον διάβολο επιμένει να σε κακολογεί, εσύ μην βγεις από την κατάσταση της αγάπης, καθώς ο ίδιος δαίμονας, πειράζει και σένα κατά διάνοια. Και δεν θα βγεις από την κατάσταση αυτή, αν ενώ σε κατηγορεί, εσύ εύχεσαι το καλό του, αν ενώ σε δυσφημεί, εσύ φανείς συμφιλιωτικός. Αυτή είναι η κατά Χριστόν οδός. Και όποιος δεν την βαδίζει, δεν συγκατοικεί με τον Χριστό.
Μην παραδώσεις την ακοή σου στους λόγους εκείνου που καταλαλεί, ούτε τους δικούς σου λόγους, στην ακοή ενός φιλοκατήγορου, μιλώντας ή ακούγοντας με ευχαρίστηση κατά του πλησίον σου, για να μην χάσεις την Θεία αγάπη και βρεθείς απόκληρος από την αιώνια ζωή. Κλείνε το στόμα εκείνου που κατηγορεί τον άλλον, για να μην αμαρτάνεις μαζί του διπλή αμαρτία. Αφενός συνηθίζοντας ο ίδιος στο καταστρεπτικό πάθος και αφετέρου μη σταματώντας τον, την φλυαρία κατά του πλησίον.
Από τους επαίνους, πολλοί κολάστηκαν, ενώ με τις κατηγόριες πολλοί σώθηκαν. Εάν ο άνθρωπος έχει γνώση, είναι πολύ ωφέλιμες. Μόνο, να μην είναι εκείνος η αιτία του σκανδάλου.
Όταν σε συκοφαντούν και νοιώθεις ταραχή στην καρδιά, θα πει πως η υπερηφάνεια ζει μέσα σου και η οποία πρέπει οπωσδήποτε να απομακρυνθεί από εκεί, με πράξεις εξωτερικές, ταπεινωτικές. Μην εκνευρίζεσαι όταν σε χλευάζουν, μην κακιώνεις εκείνων που σε μισούν και σε συκοφαντούν, αλλά να τους αγαπάς, σαν να ήταν γιατροί που τους έστειλε ο Θεός, για να σε διδάξουν την ταπείνωση. Να προσεύχεσαι στο Θεό γι' αυτούς. "Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς" (Ματθ. 5,44). Να λες μέσα σου: Δεν είμαι εγώ αυτός που συκοφαντούν, αλλά τα πονηρά πάθη μου, που σαν έχιδνα φωλιάζει στην καρδιά μου και η οποία ξεσηκώνεται, με το που ακούει να μιλούν εναντίον της. Ίσως, οι καλοί αυτοί άνθρωποι, να την βγάλουν από μέσα μου, με τα καυστικά λόγια τους και ίσως τότε η καρδιά μου ηρεμήσει". Να δοξολογείς τον Θεό, όταν σε ταπεινώνουν. Εκείνοι που υπομένουν την ατιμία εδώ, δεν θα την υποστούν στον άλλο κόσμο...
Ας λένε οι άλλοι για μας άσχημα λόγια. Εμείς να προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα καλά.
Η κακογλωσσιά δεν είναι μόνο κάτι κακό, είνα, ταυτόχρονα και ευεργεσία. Μας βοηθάει, να γίνουμε καλύτεροι και να αποκτήσουμε ταπείνωση. Η κακή γλώσσα, η γλώσσα δηλητήριο, είναι ένας «άγγελος σατάν», όπως λέει ο Απόστολος Παύλος (Β' Κορ. 12,7), που τον στέλνει ο Θεός να μας «κολαφίζει», για να μην επαιρόμαστε. Για να μας βοηθήσει, να περιορίζουμε την έπαρσή μας, την μεγάλη και καλή ιδέα για τον εαυτόν μας, την αυταρέσκειά μας. Κάτι τέτοια τα επιτρέπει ο Θεός, για να μας κάνει να ασχοληθούμε με τον εαυτόν μας. Γιατί, μόνο όταν σκύψουμε στον έσω εαυτό μας, στον εσωτερικό μας κόσμο, στον τρόπο που αντιδράμε σε κάτι τέτοια, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε, τί κρύβεται μέσα μας: θυμός και οργή, ή καλοσύνη και πραότητα; Απαντάς στις βρισιές εις βάρος σου και στις κακολογίες με μνησικακία και πικρία; Είναι φανερό, ότι μέσα σου έχεις οργή και θυμό. Απαντάς με υπομονή και μακροθυμία; Μέσα σου έχεις ειρήνη και πραότητα. Ποτέ λοιπόν ας μην το ξεχνάμε: Οι βρισιές, οι συκοφαντίες, η κακογλωσσιά, μας βοηθούν να καταλάβουμε, τι έχουμε μέσα μας· μας βοηθούν να δούμε τον εσωτερικό μας κόσμο. Λίγο το έχεις;
Αν τύχει να σας κατηγορεί ή να σας περιφρονεί κάποιος, είναι απαραίτητο να μάθετε την καρδιά σας να λέει: "Είμαι χειρότερος απ' αυτόν", όχι με μισόλογα, αλλά με την καρδιά σας.
Όποιος μας κατηγορεί, αυτός μας δωρίζει και όποιος μας επαινεί, αυτός μας κλέβει...
Αν πεις κάτι κακό για τον συνάνθρωπό σου, έστω και αν αυτό αληθεύει, τότε στην ίδια σου την ψυχή, θα έχεις καταφέρει πλήγμα ανεπούλωτο. Μπορείς να μιλήσεις για τα αμαρτήματα των άλλων, μόνο στην περίπτωση, κατά την οποία στην καρδιά σου έχεις μία και μοναδική πρόθεση: το όφελος της ψυχής του αμαρτήσαντος.
Κοφτερό μαχαίρι είναι για τους υπερήφανους η κατηγορία, ενώ για τους ταπεινόφρονες είναι πλούσιο εύρημα.
Άκουσες το όνομά σου να σε κατηγορούν, κάνε πως δεν άκουσες. Αυτός είναι ο Παράδεισος, αυτό είναι το τέλειο.
Αυτός που υπομένει τις εναντίον του κατηγορίες με ταπείνωση, έφθασε στην τελειότητα. Αυτόν τον θαυμάζουν ακόμη και οι Άγγελοι, γιατί καμμία άλλη αρετή δεν είναι τόσο δυσκολοκατόρθωτη και μεγάλη, όσο η ταπείνωση.
Δεν ωφελεί να λυπάσαι, όταν σε κατηγορούν. Η λύπη στις περιπτώσεις αυτές, σημαίνει ότι έχεις κενοδοξία. Εκείνος που θέλει να σωθεί, οφείλει να αγαπά να τον καταφρονούν, διότι η καταφρόνηση φέρνει την ταπείνωση. Και η ταπείνωση απαλλάσσει τον άνθρωπο από πολλούς πειρασμούς.
O άνθρωπος που εύκολα κατηγορεί, το κάνει γιατί συνήθισε λανθασμένα να ερευνά τις ξένες πράξεις και σκέψεις, παρά τις δικές του.
Όταν κατηγορείται κανείς από τους ανθρώπους, να το αντιμετωπίζει με σιωπή, διότι, όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, η σιωπή του Χριστού κατήσχυνε τον Πιλάτο.
Να χαίρεσαι όταν σε κατηγοράνε. Το κατηγόριο είναι καλό γιατί είναι σαν να γίνεται ένα φαγάκι και ρίχνεις μέσα και λίγο αλατάκι. Τότε καταλαβαίνεις, αν συγχωράς τον άλλον. Εκεί φαίνεται η αξία του πιστεύοντα. Να σε κατηγοράνε και να κρύβεσαι σε κρυφό μέρος να παρακαλάς γι' αυτόν, να τον σώσει ο Κύριος.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 75 αποτελέσματα