Περί...

Loading...
Περί Γονέων
Κοινοποίηση
Μην αφήνετε τους γονείς σας, όταν έχουν ανάγκη, να τους βοηθήσετε, ειδικά στο γήρας τους. Εάν παρατηρήσετε οποιεσδήποτε αδυναμίες, των γονέων σας, τότε να φοβάστε να τους καταδικάσετε και ακόμη περισσότερο να μην αποκαλύψετε σε άλλους. Μην μιμείστε τον Χαμ, τον γιο του Νώε, ο οποίος, βλέποντας γυμνό τον πατέρα του, πληροφόρησε τους αδελφούς γι' αυτό. Και αν με κάποιον τρόπο προσβάλλετε τους γονείς σας, τότε φροντίστε να τους ζητήσετε σύντομα την συγχώρεση. Ο λόγος του Θεού μας διατάζει να ζητάμε συγχώρεση από κάθε γείτονα, προσβεβλημένο από εμάς, ειδικά από τους γονείς μας, τους οποίους πρέπει να αγαπάμε και να τιμούμε περισσότερο από τους άλλους...
Όταν πατέρα και μητέρα, ποτίζεστε με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες, φυλάει ο Θεός τα παιδιά σας. Όταν ξηραίνεστε σεις οι γονείς με τις αμαρτίες, πάνε χαμένα και τα παιδιά σας.
Όταν μια μηλιά κάνει ξυνά μήλα, την μηλιά πρέπει να κατηγορούμε ή τα μήλα; Τη μηλιά. Λοιπόν, κάνετε καλά εσείς οι γονείς, που είσαστε η μηλιά, για να γίνονται και τα μήλα γλυκά.
Δώσε πρώτη κληρονομιά στα παιδιά σου την αρετή και ύστερα μοίρασε τους και την περιουσία σου.
Η φροντίδα των πελαργών για τους γηρασμένους τους γονείς είναι αρκετή να κάνει τα παιδιά μας ν' αγαπούν τους γονείς τους. Ας το προσέξουν αυτό τα παιδιά, γιατί κανείς δεν είναι τόσο λειψός στο μυαλό, ώστε να μην καταλαβαίνει ότι είναι επαίσχυντο να φαίνεται στην αρετή κατώτερος από τα άλογα πτηνά. Οι πελαργοί λοιπόν, όταν ο γονιός τους γυμνωθεί εντελώς από την πτερόρροια του γήρατος, τον βάζουν ανάμεσά τους και τον ζεσταίνουν με τα φτερά τους. Και του ετοιμάζουν τις τροφές σε αφθονία και τον βοηθούν όσο γίνεται ακόμη και στην πτήση, σηκώνοντάς τον απαλά με τα φτερά τους, ένας από δεξιά και άλλος από αριστερά. Και αυτό είναι τόσο πασίγνωστο, ώστε μερικοί και την ανταπόδοση αυτή των ευεργεσιών, την ονομάζουν αντιπελάργωση.
Οι γονείς πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά που πάνε και που γυρίζουν τα παιδιά τους, που περνούν τον καιρό τους, ποιές παρέες έχουν, γιατί πρέπει να ξέρουν ότι, όταν παραμελήσουν τα παιδιά τους, καμμία συγγνώμη δεν θα βρουν από τον Θεό.
Συχνά οι γονείς παραμελούν την ψυχική μόρφωση των παιδιών τους. Όταν το παιδί τους είναι άρρωστο στο σώμα, κάνουν τα πάντα να θεραπεύσουν το σώμα τους. Όταν όμως πάσχει η ψυχή τους, δεν ασχολιούνται καν με αυτήν, αλλά χάνουνε το θάρρος τους, αδιαφορούνε και την αμελούνε!
Ο γονέας που λυπάται να τιμωρήσει το παιδί του, το οδηγεί στην απώλεια και γίνεται χειρότερος από τους παιδοκτόνους και αυτό γιατί η απώλεια και ο θάνατος αυτός, αφορά την ψυχή και όχι το σώμα των παιδιών τους. Αντίθετα, αυτός που δεν διστάζει να το τιμωρήσει, το σώζει:
Δεν σε κάνει γονέα η γέννηση των παιδιών σου, αλλά η σωστή διαπαιδαγώγησή τους.
Όταν η μητέρα είναι στολισμένη με κάθε αρετή, οπωσδήποτε και τον άντρα της θα μπορέσει να κερδίσει. Αν κερδίσει τον άντρα της, θα τον έχει σπουδαίο βοηθό στην επιμέλεια των παιδιών τους. Και όταν ο Θεός συναφθεί με τα παιδιά και ασκεί τις ψυχές τους, τότε τίποτε το σιχαμερό. Και τότε όλα μέσα στο σπίτι θα είναι όμορφα, αφού οι υπεύθυνοι του σπιτιού θα συμπεριφέρονται έτσι.
Εκείνες οι μητέρες, που δεν ανατρέφουν τα παιδιά τους με την ευσεβή ανατροφή κατά τον Απόστολο Παύλο είναι περισσότερο παιδοκτόνοι, παρά μητέρες. Αυτό δεν το λέω μόνο προς τις γυναίκες, αλλά και προς τους άνδρες. Γιατί πολλές φορές και πολλοί πατέρες κάνουν και διαπραγματεύονται τα πάντα, για να αποκτήσει ο γιος τους καλό άλογο, λαμπρό σπίτι και ακριβό χωράφι, ενώ για να αποκτήσει καλή ψυχή και ευσεβή διάθεση, δεν κάνουν τίποτε...
Τότε θα λάβεις μεγάλη αμοιβή, αν τα παιδιά που γεννήθηκαν, παραμείνουν στην πίστη, στην αγάπη και στον αγιασμό. Αν λοιπόν τα οδηγεί σ' αυτά, αν τα παρακινείς, αν τα διδάξεις, αν τα συμβουλέψεις, για την φροντίδα σου αυτή, σε περιμένει μεγάλη αμοιβή από τον Θεό. Ακούστε τα αυτά λοιπόν, πατέρες και μητέρες, ότι δεν θα μείνει χωρίς αμοιβή ο κόπος σας για την ανατροφή των παιδιών.
Ο Θεός σου έδωσε τα παιδιά για να σε γηροκομήσουν, αλλά και για να μάθουν από σένα την αρετή. Γι' αυτό σου τα έδωσε...
Ο Χριστός πάνω στο Σταυρό, αναθέτει τη μητέρα Του στον μαθητή Του, διδάσκοντας σε εμάς, ότι πρέπει μέχρι και την τελευταία στιγμή να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια και φροντίδα για τους γονείς μας.
Γνωρίζω, ότι ο ίδιος ο Θεός τοποθέτησε σαν θεμέλιο και κρηπίδα του δρόμου της αρετής, την τιμή προς τους γονείς. Και δικαίως έβαλε τον σεβασμό προς τον πατέρα και την μητέρα σαν βάση, γιατί την ζωή μας, δι' αυτών μας την χάρισε ο Θεός.
Είναι ευάρεστο στο Θεό, να αποδίδουμε στους γονείς μας, την οφειλόμενη τιμή. Όταν όμως απαιτούν κάτι επιπλέον από την οφειλόμενη τιμή, τότε δεν πρέπει να υπακούουμε. Και όταν οι γονείς αντιτίθενται στα πνευματικά ζητήματα, τότε δεν πρέπει ούτε και να τους γνωρίζουμε και να μην πειθαρχούμε σ' αυτούς.
Όταν χάσεις παιδί ή παιδιά, σκέψου τα πάθη του Ιώβ και θα λάβεις πολλή παρηγοριά για τον εαυτόν σου. Γιατί εσύ μπορεί να έχασες 1 ή 2 ή 3 παιδιά, αλλά εκείνος έχασε 10 και μάλιστα ταυτόχρονα...
Ν' αγαπάτε τα παιδιά σας με την αγάπη του Χριστού και όχι με την ανθρώπινη αγάπη, για να μην τα κάνετε κακό.
Η αγιότητα των γονέων, σώζει τα παιδιά τους. Αν οι γονείς γίνουν άγιοι, τα παιδιά αγιάζουν.
Η αγία ζωή των γονέων πληροφορεί τις ψυχές των παιδιών τους, και υποτάσσονται φυσιολογικά και μεγαλώνουν με ευλάβεια και δίχως ψυχικά τραύματα (με διπλή υγεία) και χαίρονται τα παιδιά τους γονείς τους, χαίρονται και οι γονείς τα παιδιά και σ' ετούτη την ζωή και στην άλλη την αιώνια, όπου πάλι μαζί θα αγάλλονται.
Γονείς που απέτυχαν να διαπαιδαγωγήσουν το παιδί τους σωστά, θεωρούνται αποτυχημένοι σε όλα! Όποιος δεν γνωρίζει το ραβδί του, δεν αγαπά το παιδί του.
Τα παιδιά γίνονται προβληματικά, όταν οι γονείς έχουν προβλήματα μεταξύ τους. Ούτε μια φορά δεν πρέπει να σας ακούσουν τα παιδιά σας να τσακώνεστε ή έστω να υψώνετε τον τόνο της φωνής σας, ο ένας στον άλλον.
Ο πατέρας καμμιά φορά σκληρύνεται και από απερισκεψία λησμονεί τη θέση του σωστού πατέρα και γίνεται αστυνομικός, σκληρός και κάνει στο παιδί του, πολλές φορές ανεπανόρθωτο κακό.
Αν όμως το ανώριμο παιδί καταλάβει, ότι ο πατέρας του είναι πραγματικά καλός, πως κάνει παράλογες παραχωρήσεις και υπομονή πατρική, τότε το παιδί αυτό, μέχρι να πεθάνει, θα έχει συνεχώς στο στόμα του το όνομα του πατέρα του και θα λέει: ''Εμένα ο πατέρας μου ήταν Άγιος, τον γνώρισα, όταν έκανα τις νεανικές μου τρέλες''.
Η μητέρα στην προσευχή της για το παιδί πρέπει να λιώνει σαν τη λαμπάδα.
Να προσεύχεται σιωπηλά και με τα χέρια ψηλά προς το Χριστό, ν' αγκαλιάζει μυστικά το παιδί της.
Οι μητέρες ξέρουν να αγχώνονται, να συμβουλεύουν, να λένε πολλά, αλλά δεν έμαθαν να προσεύχονται.
Οι πολλές συμβουλές και υποδείξεις κάνουν πολύ κακό.
Όχι πολλά λόγια στα παιδιά.
Τα λόγια χτυπάνε στ'αυτιά, ενώ η προσευχή πηγαίνει στην καρδιά...
Τίμα τον πατέρα και την μητέρα σου, γιατί μέσω αυτών, ο Θεός σε έφερε στη ζωή και αυτοί, ύστερα από τον Θεό, είναι οι αίτιοι της ζωής σου. Λοιπόν και εσύ, μετά τον Θεό, αυτούς θα τιμήσεις και θα αγαπήσεις, αν η προς αυτούς αγάπη συντελεί στην αγάπη του Θεού.
Αν οι γονείς κατά το διάστημα που το παιδάκι είναι ακόμη στην κοιλιά της μητέρας προσεύχονται, ζουν πνευματικά, το παιδάκι θα γεννηθεί αγιασμένο. Και στη συνέχεια, αν το βοηθήσουν πνευματικά, θα γίνει αγιασμένος άνθρωπος και θα βοηθάει την κοινωνία.
Οι γονείς πρέπει να δώσουν στα παιδιά τους να καταλάβουν, ότι δεν γίνεται να ζήσουν μακριά από τον Χριστό. Ο Χριστός είναι ο μόνος δρόμος, δεν υπάρχει άλλος... Άμα μεταδώσουν αυτό στα παιδιά τους, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο... αυτή είναι όλη η διαπαιδαγώγηση...
Τα παιδιά στα πνευματικά θέματα τα βοηθούμε κυρίως με το παράδειγμά μας, όχι με το ζόρισμα. Περισσότερο μάλιστα τα βοηθάει η μητέρα με το παράδειγμά της, με την υπακοή της και τον σεβασμό της προς τον σύζυγο. Αν σε κάποιο θέμα έχει διαφορετική γνώμη από εκείνον, ποτέ να μην την εκφράζει μπροστά στα παιδιά, για να μην το εκμεταλλεύεται ο πονηρός. Ποτέ να μην χαλάει τον λογισμό των παιδιών για τον πατέρα. Ακόμη και αν φταίει ο πατέρας, να τον δικαιολογεί. Αν λ.χ. φερθεί άσχημα, να πει στα παιδιά: «ο μπαμπάς είναι κουρασμένος, γιατί ξενύχτησε, για να τελειώσει μια επείγουσα δουλειά. Και αυτό για σας το κάνει». Πολλοί γονείς μαλώνουν μπροστά στα παιδιά και τους δίνουν άσχημα μαθήματα. Τα καημένα τα παιδιά θλίβονται. Αρχίζουν μετά οι γονείς, για να τα παρηγορήσουν, να τους κάνουν όλα τα χατίρια. Πηγαίνει ο πατέρας και καλοπιάνει το παιδί: «τι θέλεις, χρυσό μου, να σου πάρω;». Πηγαίνει και ή μάνα, το καλοπιάνει και εκείνη και τελικά τα παιδιά μεγαλώνουν με νάζια και καμώματα και υστέρα, αν δεν μπορούν οι γονείς να τους δώσουν ότι τους ζητούν, τους απειλούν ότι θα αυτοκτονήσουν... Όταν όμως τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να έχουν αγάπη μεταξύ τους, να έχουν σεβασμό, να φέρονται με σύνεση, να προσεύχονται κ.λπ., τότε αυτά τα τυπώνουν στην ψυχή τους. Γι' αυτό λέω, ότι η καλύτερη κληρονομιά, που μπορούν να αφήσουν οι γονείς στα παιδιά τους, είναι να τους μεταδώσουν την δική τους ευλάβεια...
Οι γονείς πρέπει να βοηθούν από την μικρή ηλικία τα παιδιά να μάθουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους. Να κάνουν μέσα στην οικογένεια κάποια δουλειά που μπορούν. Να μην τα θέλουν όλα έτοιμα. Διαφορετικά θα δυσκολευτούν όταν μεγαλώσουν. Ένας μάστορας δούλεψε σκληρά και μεγάλωσε τα παιδιά του. Εκείνα όλη την ημέρα γύριζαν στο μεσοχώρι. Παντρεύτηκαν και τα περίμεναν όλα από τον πατέρα τους. Όταν ο πατέρας τους είπε, πως είναι καιρός και αυτά να κοιτάξουν μόνα τους τα σπίτια τους, του είπαν: «Καλά, πατέρα, εσύ δεν μας άφησες όταν ήμασταν μικρά και τώρα που μεγαλώσαμε και έχουμε υποχρεώσεις θα μας αφήσεις;»
Όταν εμπιστευθούν οι γονείς τα παιδιά τους στον Θεό, τότε ο Θεός είναι υποχρεωμένος να βοηθήσει για πράγματα, που δεν γίνονται ανθρωπίνως. Αν λ.χ. τα παιδιά δεν ακούν, να τα εμπιστευθούν στον Θεό και όχι να βρίσκουν διάφορους τρόπους να τα ζορίζουν. Να πει η μητέρα στον Θεό: «Θεέ μου, δεν μ' ακούν τα παιδιά μου. Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε. Φρόντισέ τα Εσύ». Και ακούς συχνά πολλούς γονείς να λένε: «Γιατί το δικό μας παιδί να πάρει κακό δρόμο; Εμείς εκκλησιαζόμαστε». Δεν δίνουν το κατσαβίδι στον Χριστό να σφίξει στα παιδιά λίγο καμμιά ...βίδα· θέλουν να τα κάνουν όλα μόνοι τους. Και ενώ υπάρχει ο Θεός, που προστατεύει τα παιδιά και ο Φύλακας Άγγελος είναι συνέχεια κοντά τους και τα προστατεύει και αυτός, αυτοί αγωνιούν, μέχρι που αρρωσταίνουν. Και παρόλο που είναι πιστοί άνθρωποι, φέρονται σαν να μην υπάρχει Θεός, σαν να μην υπάρχει Φύλακας Άγγελος, οπότε εμποδίζουν την Θεία επέμβαση. Ενώ πρέπει να ταπεινώνονται και να ζητούν βοήθεια από τον Θεό και ο Καλός Θεός θα προστατέψει τα παιδιά.
Η ψεύτικη συμπεριφορά των γονέων, όσο και καλή να φαίνεται, δεν πληροφορεί εσωτερικά τα παιδιά, γι' αυτό και δεν υποτάσσονται, ούτε και στον αυστηρό τρόπο υποτάσσονται. Εάν φαίνονται που ζαρώνουν, αυτό το κάνουν, γιατί δεν μπορούν προς το παρόν να κάνουν και αλλιώς. Όταν όμως μεγαλώσουν λίγο και δεν έχουν πολύ την ανάγκη των γονέων, τότε κλωτσάνε άσχημα και βγάζουν και όλο το αποθηκευμένο μέσα τους άχτι στους γονείς τους.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 136 αποτελέσματα