Περί...

Loading...
Περί Φιληδονίας
Κοινοποίηση
Από τη φιληδονία έρχεται η αμέλεια και από την αμέλεια η λησμοσύνη των καλών. Γιατί ο Θεός έχει χαρίσει σε όλους τη γνώση εκείνων που μας συμφέρουν.
Εκείνος που οδύρεται για θλίψη που του ήρθε, αγαπά την ηδονή. Ο φιλήδονος λυπάται στις κατηγορίες και τις κακοπάθειες, ενώ ο φιλόθεος λυπάται στους επαίνους και τις πλεονεξίες.
Εκείνος που απόλαυσε τις ηδονές πέρα από το μέτρο, με εκατονταπλάσιες θλίψεις και στενοχώριες θα πληρώσει την αφθονία των ηδονών.
Είναι απαράδεκτο να ζει κανείς μέσα σε απολαύσεις, τη στιγμή που τόσο άλλοι πεινούν.
Λιώσε το σώμα σου με ασιτία και αγρυπνία και διώχνεις το δήμιο λογισμό της ηδονής...
Με ποιά ελπίδα θα συναντήσομε το Χριστό, αφού είμαστε δούλοι μέχρι τώρα στις ηδονές;
Σε φιλήδονο σώμα, δεν κατοικεί η γνώση του Θεού και αυτός αγαπάει το σώμα του, δεν θα αξιωθεί να αποκτήσει τη Χάρη του Θεού.
Αποτέλεσμα της ηδονής των αισθήσεων είναι η λύπη και η οδύνη της ψυχής. Και αποτέλεσμα της ηδονής της ψυχής, είναι η λύπη της σάρκας. Όταν ευφραίνεται η ψυχή, λυπάται η σάρκα.
Η ηδονή και η οδύνη δεν δημιουργήθηκαν μαζί με τη φύση της σάρκας, αλλά η παράβαση της Θείας εντολής επινόησε την ηδονή για να διαφθείρει την προαίρεση, ενώ επέβαλε την οδύνη σαν καταδίκη προς διάλυση της ανθρώπινης φύσεως, έτσι ώστε η ηδονή να προκαλέσει εκούσιο θάνατο της ψυχής την αμαρτία και η οδύνη με τη διάλυση, να προκαλεί την αποσύνθεση της σάρκας. Σύμφωνα με την πρόνοιά Του ο Θεός, για τιμωρία της κατά προαίρεση ηδονής, έδωσε στην ανθρώπινη φύση την παρά την προαίρεσή της οδύνη και τον θάνατο.
Εξαιτίας της ηδονής αγαπάμε τα πάθη και εξαιτίας της οδύνης αποφεύγουμε την αρετή.
Θέλοντας να ξεφύγουμε από την αίσθηση της οδύνης, καταφεύγουμε στην ηδονή, προσπαθώντας έτσι να γλυκάνουμε τη φύση που την πιέζει βασανιστικά η οδύνη. Φροντίζοντας δε να αμβλύνουμε τα κινήματα της οδύνης, ενισχύουμε ακόμα πιο πολύ την εξουσία της μέσα μας, μη μπορώντας να απολαύσουμε καθαρή ηδονή, ξένη από οδύνη και πόνο.
Εκείνοι που ζουν σαν κτήνη με μόνη την αίσθηση, κάνουν σάρκα το λόγο με μεγάλο τους κίνδυνο, κάνοντας κατάχρηση στα κτίσματα του Θεού, για την ικανοποίηση των παθών και μη κατανοώντας τη σοφία που βρίσκεται σε όλα τα κτίσματα, για να γνωρίσουν και να δοξάσουν το Θεό από τα έργα Του και ν' αντιληφτούν από που και τι και για ποιό σκοπό γίναμε και που πρέπει να οδηγούμαστε από τα βλεπόμενα, αλλά περνούν τη ζωή αυτή μέσα στο σκοτάδι, ψηλαφώντας μονάχα με τα δυό τους χέρια, την αγνωσία γύρω από το Θεό.
Η φιληδονία δεν έγκειται μόνο στην τρυφή και στην απόλαυση των σωμάτων, αλλά και σε κάθε τρόπο και πράγμα που το αγαπά κανείς με πάθος και με την προαίρεση της ψυχής του.
Οι παράλογες ηδονές του βίου τούτου, καθόλου δεν διαφέρουν από τις σκιές και τα όνειρα, γιατί πριν ακόμη ολοκληρωθεί η αμαρτία, σβήνει η ηδονή. Η τιμωρία όμως που θα επιβληθεί γι' αυτήν, ποτέ δεν θα έχει τέλος. Και το μεν ευχάριστο είναι σύντομο, το λυπηρό όμως είναι αιώνιο... Δεν είναι προτιμότερο, να απομακρύνεις τον εαυτόν σου από τις παράλογες ηδονές, για να απολαμβάνεις διαπαντός άνεση, παρά να κυριευτείς απ' αυτές και να τιμωρείσαι αιώνια;
Από πουθενά δεν προέρχεται η ασέλγεια, παρά μόνο από την απουσία της αγάπης. Όπου υπάρχει αγάπη, σταματούν οι παράλογες σαρκικές επιθυμίες.
Η ηδονή μοιάζει με το σκυλί. Αν την διώξεις, φεύγει και αν τη ταΐσεις, παραμένει.
Θέλεις να απολαύσεις ηδονή; Θρέψε την ψυχή σου, δώσε σ' αυτήν την τροφή που της αρέσει και ταιριάζει. Μην την αφήσεις να πεθάνει από πνευματική πείνα. Πραγματική ηδονή θα γευτούμε, αν πετύχουμε την αρετή.
Ας μην ζητούμε την άνεση σε τούτη τη ζωή, για να την βρούμε στην άλλη. Ας μην παραδινόμαστε στις ηδονές εδώ, για να απολαύσουμε την εκεί ηδονή, την πραγματική ηδονή, που δεν γεννά κανένα κακό, εκείνη που έχει μύρια αγαθά.
Τίποτε δεν παραλύει τόσο την δύναμη της ψυχής, τίποτε δεν την χαλαρώνει τόσο, όσο το να ηδονίζεται από τις ευωδίες των αρωμάτων. Κανένας ας μη μεταχειρίζεται μύρο για το σώμα του. Η ευωδία του σώματος και των ενδυμάτων θα μπορούσε να θεωρηθεί δείγμα της εσωτερικής δυσωδίας και ακαθαρσίας. Εσύ πρέπει να αποπνέεις αρετή και όχι αρώματα.
Η ηδονή βρίσκεται στο μέτρο, ενώ στην υπερβολή βρίσκεται η αναισθησία. Απόλαυσε τα πάντα, αλλά μόνο από την αμαρτία ν' απομακρύνεσαι.
Η τρυφή βλάπτει περισσότερο την ψυχή παρά η μέριμνα. Προξενεί πρόωρο γήρας, εξασθενεί τις αισθήσεις, σκοτίζει τον λογισμό και καταστρέφει τον οξύ νου, ατονίζει το σώμα και προκαλεί πολλές πτώσεις.
Δείξτε μου την ηδονή, που χαρίζει η σαρκική επιθυμία στον φιλήδονο· γιατί ο μεν εγκρατής έχει την ηδονή, που του χαρίζει η νίκη, εσύ όμως δεν έχεις από πουθενά... Εσύ από την σαρκική απόλαυση έχεις ηδονή σύντομη που δεν φαίνεται, ενώ ο εγκρατής έχει από την αγαθή μαρτυρία της συνειδήσεώς του και μεγαλύτερη και διαρκή και γλυκύτερη ευφροσύνη...
Δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό, αυτοί που έχουν σαρκικά φρονήματα και παρασύρονται από τις σαρκικές ηδονές.
Αυτός που είναι εχθρός του κόπου, γίνεται φίλος των ηδονών. Να μην βλέπεις το πρόσκαιρο καλό που έχουν οι ηδονές, αλλά το τελικό τους αποτέλεσμα.
Πώς μπορεί να πειστεί αυτός που απολαμβάνει τις παράλογες και πρόσκαιρες ηδονές, ότι αυτό που απολαμβάνει δεν είναι η πραγματική ηδονή και ότι η πραγματική ηδονή πρέπει να θεωρείται κάποια άλλη νοερή και άϋλη;
Η νοητή ηδονή, αυτή κυρίως είναι και λέγεται ηδονή, διότι μετά την απόλαυσή της, προξενεί χαρά, ενώ η αισθητή και σαρκική ηδονή, δεν είναι, ούτε λέγεται ηδονή, διότι μετά την απόλαυσή της, προξενεί λύπη στην καρδιά.
Αν συνηθίσεις να απολαμβάνεις τις πνευματικές και αληθινές ηδονές, σιγά-σιγά θα μισήσεις τις αισθητές, ψεύτικες και επώδυνες.
Όταν ελευθερώσεις το νου σου από την ηδυπάθεια των σωμάτων, των πραγμάτων και των φαγητών, τότε οποιοδήποτε δώρο κάνεις στο Θεό θα σου λογαριαστεί καθαρό. Ως ανταπόδοση θα λάβεις ν' ανοίξουν τα μάτια της καρδιάς σου για να μελετάς καθαρά τους λόγους του Θεού, που θα φανούν πιο γλυκοί από μέλι και κηρήθρα στο νοητό λάρυγγά σου, από τη γλυκύτητα που βγαίνει απ' αυτούς.
Ακολασία είναι η αχαλίνωτη φιληδονία, η ασωτία. Ακόλαστοι είναι οι ακρατείς, οι φιλήδονοι, που δεν συγκρατουν τις επιθυμίες τους, αλλά τους παραδίνουν τα χαλινάρια και όπου θέλουν αυτές, τους πηγαίνουν.
Η σκληρότητα στην ζωή μας για την αγάπη του Χριστού, φέρνει στην καρδιά την τρυφεράδα του Χριστού. Οι θείες ηδονές γεννιούνται από τις σωματικές οδύνες. Οι Πατέρες έδωσαν αίμα και έλαβαν πνεύμα. Με ιδρώτα και κόπο πήραν την Χάρη. Πέταξαν τον εαυτό τους και τον βρήκαν στα χέρια του Θεού.
Είναι αδύνατον να σβήσει κανείς την φλόγα της φιληδονίας, αν δεν μπορέσει να συγκρατήσει την επιθυμία της κοιλιάς του. Η αγνότητα του εσωτερικού ανθρώπου πιστοποιείται από την πρόοδο που έχει επιδειξει κανείς σ' αυτήν την αρετή.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 86 αποτελέσματα