Περί...

Loading...
Περί Φιλαργυρίας
Κοινοποίηση
Οι ερεθισμοί των άλλων παθών, εννοώ του θυμού και της επιθυμίας, έχουν τις αφορμές από το σώμα και κατά κάποιο τρόπο είναι έμφυτα και έχουν την αρχή από την γέννηση. Γι' αυτό και χρειάζεται πολύς καιρός για να νικηθούν. Η αρρώστια όμως της φιλαργυρίας, έρχεται από έξω και μπορεί ευκολότερα να κοπεί, αν καταβάλλει κανείς επιμέλεια και προσοχή. Αν όμως παραμεληθεί, γίνεται πιο καταστρεπτική από τα άλλα πάθη και δύσκολα φεύγει, γιατί είναι ρίζα όλων των κακών, κατά τον Απόστολο Παύλο... Η φιλαργυρία ρίχνει τον άνθρωπο στην ειδωλολατρία, γιατί αφού απομακρύνει ο φιλάργυρος τον νου του από την αγάπη του Θεού, αγαπά είδωλα, δηλαδή ανάγλυφες εικόνες ανθρώπων, που είναι χαραγμένες πάνω στα νομίσματα.
Πρέπει με κάθε προσοχή να κόβουμε από την ψυχή μας την ρίζα και την αρχή των κακών, που είναι η φιλαργυρία, γνωρίζοντας ότι αν παραμείνει η ρίζα, τα κλαδιά ξαναβγαίνουν.
Πάνω απ' όλα, ας έχουμε πάντοτε μπροστά μας, την αδηλότητα του θανάτου, μήπως σε ώρα που δεν περιμένουμε έρθει ο Κύριός μας και βρει λερωμένη τη συνείδησή μας από φιλαργυρία και μας πει εκείνα που είπε στο Ευαγγέλιο προς τον πλούσιο εκείνο: «Ανόητε, αυτή τη νύχτα απαιτούν από σένα τη ψυχή σου. Σε ποιόν θα πάνε αυτά που ετοίμασες;
Η φιλαργυρία γεννά την πλεονεξία, την απληστία, τον δόλο, την κλοπή, την αρπαγή, την αγνωμοσύνη, την αχαριστία και τον θάνατο της ψυχής.
Ο νους του φιλάργυρου σκοτίστηκε, η καρδιά του πωρώθηκε και η ψυχή του έχει διαφθαρεί. Ο,τιδήποτε το καλό είχε αποκτήσει στην ψυχή του, μαύρισε ή χάθηκε εντελώς. Είναι άσπλαγχνος, άπονος, ασυμπαθής και ανελεήμονας, τα πάθη του πλησίον του δεν συγκινούν την αναίσθητη καρδιά του. Η δυστυχία των αδελφών του δεν συγκινούν τα σπλάγχνα του, κανένα δεν σκέπτεται, δεν φροντίζει, δεν λυπάται, κανένα δεν συμπαθεί. Αν η κοινωνία των ανθρώπων χαθεί από πείνα, οι αποθήκες του δεν θα ανοίξουν. Την δυστυχία των άλλων, την θεωρεί ευκαιρία για την επαύξηση του πλούτου του. Πλεονέκτης και άπληστος επωφελείται από τις δυστυχίες των άλλων και χαίρει γι' αυτές περισσότερο από όσο για τις ευφορίες της γης και τον πλούτο του πλησίον του.
Ο φιλάργυρος δεν έχει φίλους, δεν έχει συγγενείς, έχει στερηθεί την συμπάθεια των ανθρώπων και περιφορονείται από όλους. Ο φιλάργυρος είναι ανελεύθερος, γιατί η φιλαργυρία, του υποδούλωσε την ψυχή του. Ο φιλάργυρος, ενώ έχει τα πάντα για να ευχαριστιέται, διανύει την ζωή του χωρίς ευχαρίστηση, γιατί δεν έχει αυτόν που θα τον ευχαριστήσει.
Οι μορφές της φιλαργυρίας είναι τρεις: α)όταν κάποιος επιθυμεί να αποκτήσει αυτά που δεν έχει, όπως ο Γιεζή, του οποίου η τιμωρία ήταν η αιώνια λέπρα β)όταν κάποιος απαρνείται (να μοιράσει στους φτωχούς) αυτά που έχει και επιθυμεί πάλι πλούτο, όπως ο Ιούδας, του οποίου η τιμωρία ήταν αγχόνη και γ)όταν κάποιος υποσχεθεί ότι θα παραχωρήσει όλα όσα έχει και παρακρατεί κρυφά ένα μέρος απ' αυτά, όπως ο Ανανίας και η Σαπφείρα, των οποίων η τιμωρία ήταν ο ξαφνικός και αλύπητος θάνατος.
Όπως είναι αδύνατον να λείψουν τα κύματα από την θάλασσα, έτσι είναι και αδύνατον να λείψουν η οργή και η λύπη από τον φιλάργυρο.
Ο φιλάργυρος είναι ''κουμπαράς'', μαζεύει αυτός, για να τα βρουν οι άλλοι. Χάνει έτσι την χαρά του δοσίματος και την Θεία ανταπόδοση.
Δεν υπάρχει πιο γελοίο πάθος από την φιλαργυρία., η οποία είναι ρίζα όλων των κακών (Α' Τιμ. 6,10). Και είναι γελοίο, γιατί άνθρωπος που με πολύ κόπο απέκτησε χρήματα, φτιαγμένα από το μέταλλο της γη, τα ξανακρύβει πάλι στη γη άπρακτα...
Όποιος έχει μεγάλη περιουσία και χρήματα πολλά και είναι φιλάργυρος και δεν βοηθάει τους φτωχούς, είναι πλοίο φορτωμένο που στην παραμικρή τρικυμία καταποντίζεται εύκολα και γρήγορα θα χαθεί...
Η φιλαργυρία είναι σημάδι τόσο ολιγοπιστίας όσο και υπερηφάνειας. Μην δένεσαι με τα χρήματα για να μην αποκοπείς από την αγάπη του Θεού. Μην είσαι φιλάργυρος, για να μην περιπέσεις σε απιστία ή σε πλάνη. Ο πιστός και ταπεινός άνθρωπος είναι πάντα ελεήμων. Γνωρίζει πως ο Θεός είναι πλούσιος, και ο πλούτος Του δεν τελειώνει ποτέ. Και ότι είναι πανάγαθος και μισθαποδότης, γι' αυτό και δεν είναι δυνατό να τον εγκαταλείψει.
Η φιλαργυρία προκαλεί μείωση της αγάπης. Ενσπείρει μέσα μας μίσος εναντίον εκείνων που σφετερίζονται ή κλέβουν την περιουσία μας. Η καρδιακή διάθεση, αντίθετα, μας κάνει ν' αγαπάμε εκείνους στους οποίους είμαστε γενναιόδωροι. Η πιεσμένη γενναιοδωρία όμως προκαλεί αντιπάθεια. Η φιλαργυρία προέρχεται από το διάβολο, ενώ η γενναιοδωρία από τον Θεό.
Τα ελέη του Θεού είναι αμέτρητα! Πρόσεξε όλα τα προϊόντα της γης, που προσφέρονται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο! Κάθε Χριστιανός πρέπει να μιμηθεί τη γενναιοδωρία του Θεού. Ο φιλάργυρος είναι εχθρός του Θεού.
Ο φτωχός, ο οποίος ακόμη και αν τίποτα δικό του δεν έχει, ωστόσο όμως έχει αγάπη προς τον πλούτο, είναι πραγματικά φιλάργυρος.
Ο Χριστός έδωσε στον Ιούδα το ''ταμείο'' των Αποστόλων, για να μην έχει αργότερα την δικαιολογία, ότι Τον πρόδωσε επειδή δεν είχε χρήματα και ότι επειδή δεν είχε χρήματα έγινε φιλάργυρος. Έτσι ο Ιούδας ήταν αναπολόγητος.
Η φιλαργυρία κάνει τον άνθρωπο άθεο ως προς τον Θεό και ακοινώνητο ως προς τους άλλους ανθρώπους. Η φιλαργυρία παρουσιάζεται με 2 μορφές, ως προς την χρήση των αγαθών: την σπατάλη και την τσιγκουνιά. Η σπατάλη και η τσιγκουνιά είναι τα 2 άκρα του ίδιου πάθους και είτε είναι κανείς σπάταλος, είτε είναι τσιγκούνης, ουσιαστικά είναι φιλάργυρος. Συνήθως η σπατάλη χαρακτηρίζει την νεανική ηλικία, ενώ η τσιγκουνιά την γεροντική ηλικία. Η φιλαργυρία για να ικανοποιηθεί συνδέεται πάντοτε με την αδικία, είτε άμεσα, είτε έμμεσα.
Σκέψου την σοφία του Δημιουργού: Όσα πράγματα είναι αναγκαία και χρειάζονται, τα έβαλε πάνω στη γη φανερά, για να τα βρίσκεις με ευκολία δηλ. το σιτάρι, το λάδι και άλλα παρόμοια. Αλλά τα περιττά, που δεν σου προσφέρουν καμμία ωφέλεια, τα έκρυψε κάτω από τη γη δηλ. το χρυσάφι και το ασήμι και άλλα παρόμοια, για να μην τα αγαπάς, ούτε να τα επιζητάς, γιατί είναι πολύ βλαβερά και μάταια.
Την ύπαρξη του πάθους της φιλαργυρίας στην ψυχή ενός ανθρώπου, την διαπιστώνει κανείς, από τη χαρά που έχει παίρνοντας και από την λύπη που έχει δίνοντας.
Τρία είναι τα αίτια της φιλαργυρίας: η φιληδονία, η κενοδοξία και η απιστία. Η απιστία είναι χειρότερη από τα άλλα δύο. Ο φιλήδονος αγαπά τα χρήματα για να ζει με απολαύσεις. Ο κενόδοξος για να δοξαστεί με αυτά, και ο άπιστος για να τα κρύψει και να τα φυλάξει, επειδή φοβάται πείνα, γηρατειά, ασθένεια ή ξενιτεμό, και ελπίζει πιο πολύ στα χρήματα, παρά στο Θεό.
Η ματαιοδοξία και η φιλαργυρία είναι τόσο αλληλένδετες, που άλλοι πλουτίζουν από ματαιοδοξία και άλλοι ματαιοδοξούν από πλούτο.
Σε καμμιά αμαρτία ο διάβολος δεν καρφώνει με τόσα πολλά καρφιά τις ψυχές των ανθρώπων, όσο με την φιλαργυρία.
Η λύσσα των χρημάτων είναι η ακρόπολη των αμαρτημάτων.
Εκείνος που έπεσε στο βάθος της επιθυμίας του πλούτου, καταστρέφεται μαζί με όλα τα πράγματά του.
Ο φιλάργυρος δεν πρόκειται να δει ποτέ το πρόσωπο του Χριστού.
Εκείνοι όμως που κατέπνιξαν τον πόθο του πλούτου, είναι πλουσιότεροι από όλους.
Ποτέ ένας φιλάργυρος δεν μπορεί να αγαπήσει τους ανθρώπους και όποιος δεν αγαπά τους ανθρώπους, δεν αγαπά και τον Χριστό.
Όποιος αγαπάει τα χρήματα δεν μπορεί ποτέ να τα χρησιμοποιήσει (κατά Θεώ), αλλά θα είναι δούλος και φύλακας των χρημάτων του και όχι αφέντης και κύριος των χρημάτων του. Ο φιλάργυρος ευκολότερα θα έδινε σε κάποιον κομμάτια από τις σάρκες του, παρά έστω και λίγους από τους καταχωνιασμένους θησαυρούς του!
Κανείς δεν είναι περισσότερο ανόητος, από τον δούλο των χρημάτων. Νομίζει ότι τα εξουσιάζει, ενώ εκείνα τον εξουσιάζουν. Νομίζει ότι είναι κύριος των χρημάτων του, ενώ στην πραγματικότητα είναι δούλος αυτών.
Αν κανείς πέσει στο πέλαγος της μανίας της φιλαργυρίας, δύσκολα θα μπορέσει να επιστρέψει.
Αφαίρεσε από τη την φιλοχρηματία και αμέσως σταματάνε ο πόλεμος, η μάχη, η έχθρα, η φιλονικία και το τσάκωμα.
Αυτοί που αγαπούν τα χρήματα, είναι βάσκανοι και κακοήθεις, πολύορκοι και επίορκοι, θρασείς, είρωνες, κλέφτες, αδιάντροποι, προκλητικοί και αγνώμονες και όλα τα κακά του κόσμου. Ο φιλοχρήματος, δεν ξέρει κανέναν φίλο. Τί λέω για φίλο; Ούτε ο Θεός τον θυμάται. Όποιος κατέχεται από την μανία του χρήματος, κάνει σαν τρελός.
Ο φιλάργυρος και πλεονέκτης άνθρωπος, βλέπει όλους τους ανθρώπους, από τους οποίους δεν έχει κάποιο κέρδος, ως ''εχθρούς'', ακόμα και την γυναίκα του, τα παιδιά του και τους φίλους του. Αυτός ο άνθρωπος, μισεί και τους φτωχούς και τους πλούσιους. Τους μεν φτωχούς, διότι φοβάται μην του ζητήσουν ελεημοσύνη, ενώ τους πλουσίους, διότι θεωρεί, οτι κατέχουν αγαθά που ανήκουν σε εκείνον!... Προς όλους λοιπόν δείχνει εχθρικές διαθέσεις και προπαντός εναντίον του εαυτού του, όχι μονο με το ότι χάνει την ψυχή του, αλλά και με το ότι βασανίζεται από αμέτρητες φροντίδες. Δικαίως λοιπόν είπε κάποιος, ότι δεν υπάρχει σκληρότερος άνθρωπος από τον φιλάργυρο.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 78 αποτελέσματα