Περί...

Loading...
Περί Ευτυχίας
Κοινοποίηση
  1. Μακάριοι, όσοι αγαπήσανε τον Χριστό περισσότερο απ' όλα τα του κόσμου και ζούν μακριά του κόσμου και σιμά στον Θεό, με τις παραδεισένιες χαρές, επί της γης,
  2. Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να ζούν στην αφάνεια και απέκτησαν μεγάλες αρετές και δεν απέκτησαν ούτε και μικρό όνομα
  3. Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να κάνουν τον παλαβό και με αυτόν τον τρόπο προφύλαξαν τον πνευματικό τους πλούτο
  4. Μακάριοι, όσοι δεν κηρύττουν με λόγια το Ευαγγέλιο, αλλά το ζούνε και κηρύττουν με την σιωπή τους, με την Χάρη του Θεού, η οποία και τους προδίδει
  5. Μακάριοι, όσοι χαίρονται, όταν τους κατηγορούν αδίκως, παρά όταν τους επαινούν δικαίως για τον ενάρετο βίο τους. Εδώ είναι τα σημάδια της αγιότητος και όχι στον ξερό αγώνα των σωματικών ασκήσεων και τον μεγάλο αριθμό των αγώνων, που όταν δεν γίνονται με ταπείνωση και με σκοπό την απέκδυση του παλαιού μας ανθρώπου, μόνον ψευδαισθήσεις δημιουργούν
  6. Μακάριοι, αυτοί που προτιμούν να αδικούνται παρά να αδικούν και δέχονται ήρεμα και σιωπηλά τις αδικίες, διότι αυτοί φανερώνουν και εμπράκτως με αυτό ότι πιστεύουν εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα και από Αυτόν περιμένουν να δικαιωθούν και όχι από ανθρώπους, για να εξοφλήσουν εδώ με ματαιότητα
  7. Μακάριοι, όσοι έχουν γεννηθεί ανάπηροι ή έγιναν από απροσεξία τους, αλλά δεν γογγύζουν και δοξολογούν τον Θεό. Αυτοί θα έχουν την καλύτερη θέση στον Παράδεισο μαζί με τους Ομολογητάς και Μάρτυρας, που δώσανε για την αγάπη του Χριστού τα χέρια και τα πόδια τους και τώρα φιλούν με ευλάβεια στον Παράδεισο συνέχεια τα πόδια και τα χέρια του Χριστού
  8. Μακάριοι, όσοι γεννηθήκανε άσχημοι και είναι περιφρονημένοι εδώ στην γη, διότι αυτοί δικαιούνται το ομορφότερο μέρος του Παραδείσου, όταν δοξολογούν τον Θεό και δεν γογγύζουν
  9. Μακάριες οι χήρες που φορέσανε τα μαύρα σ' αυτήν την ζωή, έστω και ακούσια, και ζουν άσπρη πνευματική ζωή και δοξολογούν τον Θεό, χωρίς να γογγύζουν, παρά οι δυστυχισμένες που φορούν παρδαλά και ζούν παρδαλή ζωή
  10. Μακάρια και τρις μακάρια τα ορφανά που έχουν στερηθεί την μεγάλη στοργή των γονέων τους, διότι αυτά κατόρθωσαν να κάνουν Πατέρα τους τον Θεό από τούτη την ζωή και έχουν παράλληλα και την στοργή που στερηθήκανε των γονέων τους στο Ταμιευτήριο του Θεού, η οποία τοκίζεται
  11. Μακάριοι οι γονείς που δεν χρησιμοποιούν την λέξη 'μη' στα παιδιά τους, αλλά τα φρενάρουν από το κακό με την αγία τους ζωή, την οποία μιμούνται τα παιδιά, και ακολουθούν τον Χριστό με πνευματική λεβεντιά, χαρούμενα
  12. Μακάρια τα παιδιά που έχουν γεννηθεί 'εκ κοιλίας μητρός' άγια, αλλά μακαριότερα είναι αυτά που γεννηθήκανε με όλα του κόσμου τα κληρονομικά πάθη και αγωνισθήκανε με ιδρώτες και τα ξεριζώσανε και κληρονομήσανε την Βασιλεία του Θεού εν ιδρώτι του προσώπου
  13. Μακάρια τα παιδιά που έζησαν από μικρά σε πνευματικό περιβάλλον και έτσι ακούραστα προχωρήσανε στην πνευματική ζωή. Τρις μακάρια όμως είναι αυτά τα αδικημένα παιδιά που δεν βοηθηθήκανε καθόλου (αντιθέτως τα σπρώχνανε στο κακό), αλλά μόλις ακούσανε για τον Χριστό, γυαλίσανε τα μάτια τους, και με μια στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών γυαλίσανε απότομα την ψυχή τους και βγήκανε και από την έλξη της γης και κινηθήκανε στην πνευματική τροχιά
  14. Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, οι αστροναύτες που γυρίζουν στον αέρα άλλοτε απ' έξω και άλλοτε από μέσα στο φεγγάρι. Μακάριοι όμως είναι οι εξαϋλωμένοι του Χριστού Παραδεισοναύτες που ανεβαίνουν στον Θεό και γυρίζουν στον Παράδεισο στην μόνιμή τους κατοικία, ταχτικά, με το πιο ταχύτερο μέσο και δίχως πολλά καύσιμα, παρά με ένα παξιμάδι
  15. Μακάριοι, όσοι δοξάζουν τον Θεό και για το φεγγάρι που τους φέγγει, και περπατούν την νύχτα. Μακαριότεροι όμως είναι αυτοί που το έχουν καταλάβει, ότι ούτε το φως του φεγγαριού είναι του φεγγαριού, αλλά ούτε το δικό τους πνευματικό φως είναι δικό τους αλλά του Θεού. Μα είτε σαν καθρέφτης γυαλίζουν, είτε σαν απλό γυαλί γυαλίζουν, είτε σαν καπάκι από κονσερβοκούτι γυαλίζουν, εάν δεν πέσουν οι ακτίνες του ηλίου, δεν είναι δυνατόν να γυαλίσουν
  16. Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, αυτοί που ζουν στα κρυστάλλινα παλάτια και έχουν όλες τις ευκολίες. Μακάριοι όμως είναι αυτοί που κατορθώσανε να απλοποιήσουν την ζωή τους και ελευθερωθήκανε από την θηλιά της κοσμικής αυτής εξελίξεως των πολλών ευκολιών (=των πολλών δυσκολιών) και απαλλαχτήκανε από το φοβερό άγχος της σημερινής εποχής μας
  17. Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, αυτοί που μπορούν και απολαμβάνουν τα αγαθά του κόσμου. Μακάριοι όμως είναι αυτοί, που τα δίνουν όλα για τον Χριστό και στερούνται και κάθε ανθρώπινη παρηγοριά πάλι για τον Χριστό και έτσι κατορθώνουν να βρίσκονται κοντά στον Χριστό μέρα νύχτα, με την θεία Του παρηγοριά που είναι πολλές φορές τόσο πολλή, που λέει κανείς στο Θεό: 'Θεέ μου, η αγάπη σου δεν υποφέρεται, διότι είναι πολλή και στην μικρή μου καρδιά δεν χωράει'
  18. Καλότυχοι αυτοί, που έχουν τις μεγαλύτερες δουλειές και τα μεγαλύτερα μέγαρα, λένοι οι κοσμικοί, διότι αυτοί έχουν όλες τις δυνατότητες και κινούνται άνετα. Μακάριοι όμως είναι αυτοί, που έχουν μια φωλιά, για να κουρνιάζουν και λίγα τρόφιμα και σκεπάσματα, κατά τον θείο Παύλο, και με αυτόν τον τρόπο κατόρθωσαν και αποξενώθηκαν από τον μάταιο κόσμο και την γη την χρησιμοποιούν ως υποπόδιο, σαν παιδιά του Θεού και ο νους τους βρίσκεται συνέχεια κοντά στον Καλό Πατέρα τους Θεό
  19. Καλότυχοι αυτοί που γίνονται στρατηγοί και υπουργοί και με το οινόπνευμα (έστω για λίγες ώρες) και το χαίρονται αυτό οι κοσμικοί. Μακάριοι όμως είναι αυτοί, που έχουν απεκδυθεί τον παλαιό τους άνθρωπο και έχουν εξαϋλωθεί και κατόρθωσαν να είναι επίγειοι Άγγελοι με το Άγιο Πνεύμα και βρήκανε την παραδεισένια Θεία κάνουλα και πίνουν και μεθούν συνέχεια από το παραδεισένιο κρασί
  20. Μακάριοι, όσοι έχουν γεννηθεί τρελοί και θα κριθούν και ως τρελοί και έτσι θα εισαχθούν στον Παράδεισο, χωρίς διαβατήριο. Μακάριοι είναι όμως και τρις μακάριοι οι πολύ γνωστικοί που κάνουν τον τρελό για την αγάπη του Χριστού και κοροϊδεύουν όλη την ματαιότητα του κόσμου, που η δια Χριστόν αυτή τους τρέλα αξίζει περισσότερο απ' όλη την γνώση και την σοφία των σοφών όλου του κόσμου τούτου.
Η ευτυχία και η χαρά δεν βρίσκεται ούτε ''μέσα μας'', στα συναισθήματά μας, ούτε ''έξω μας'' στα πράγματά μας. Η χαρά και η ευτυχία βρίσκονται μόνο κοντά στον Θεό. Με άλλα λόγια, βρίσκεται και ''μέσα μας'' και ''έξω μας'', αρκεί να είμαστε κοντά στον Θεό.
Ο Θεός δεν θα αργήσει με την επιβράβευση, αλλά ούτε και θα βιαστεί. Μήπως ο αγρότης περιμένει καρπό από το σιτάρι, μόλις σπείρει; Και ο δρομέας στους αγώνες ταχύτητας, μήπως περιμένει το βραβείο στη μέση της διαδρομής; Και ο ναυτικός, μήπως περιμένει να δει λιμάνι στην μέση του ωκεανού; Και ο ιδιοκτήτης του χωραφιού, μήπως πληρώνει τους εργάτες στον αγρό, την ώρα της δουλειάς; Γιατί εσύ τότε περιμένεις το βραβείο στη μέση της διαδρομής, στη μέση του ωκεανού και στα μισά της δουλειάς; Σ' αυτήν τη ζωή είσαι σταλμένος όχι για να έχεις την ευτυχία, αλλά να την αξιωθείς.
Όλη μου η ευτυχία ή η δυστυχία εξαρτάται από τους λογισμούς μου και από τις διαθέσεις της καρδιάς μου. Αν οι λογισμοί κι οι διαθέσεις μου είναι σύμφωνα με την αλήθεια του Θεού, με το θέλημά Του, τότε είμαι αναπαυμένος, γεμάτος Θείο φως, χαρά και ευλογία. Αν όχι, τότε είμαι ανήσυχος, γεμάτος με πνευματικό και ψυχοφθόρο σκότος, νιώθω να με βαραίνει η απόγνωση. Αν μεταβάλλω τελείως τους απατηλούς κι ακάθαρτους λογισμούς και τις διαθέσεις της καρδιάς μου και τους κάνω αληθινούς και θεάρεστους, τότε αποκτώ πάλι ανάπαυση και ευλογία.
Μακάριος είναι εκείνος που περιφρονεί τις χαρές αυτού του κόσμου. Και η μακαριότητά του αυτή, δεν θα έχει τέλος.
Όσο δεν ζεις πνευματκά, μην περιμένεις ευτυχία. Η διανοητική και η σαρκική ζωή, όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, δίνουν κάτι σαν ευτυχία. Μα δεν πρόκειται, παρά για μια φευγαλέα και απατηλή γεύση ευτυχίας, που γρήγορα χάνεται...
Ο Δαβίδ ήταν βασιλιάς, μα δεν είπε, πως ο βασιλικός θρόνος είναι πηγή της μακαριότητας του ανθρώπου. Ο Δαβίδ ήταν στρατηλάτης και ήρωας. Πόσες μάχες έδωσε και πόσες νίκες πέτυχε! Ποτέ του ωστόσο δεν είπε, ότι στην δόξα του νικητή και του κατακτητή, βρίσκεται η μακαριότητα του ανθρώπου. Ο Δαβίδ συγκέντρωσε με το ξίφος του αμύθητα πλούτη. Το χρυσάφι ήταν σωριασμένο στις αποθήκες του. Δεν είπε όμως, ότι στον πλούτο βρίσκεται η μακαριότητα του ανθρώπου. Ο Δαβίδ γεύτηκε όλες τις απολαύσεις. Μα σε καμμιά απ' αυτές δεν βρήκε την μακαριότητα του ανθρώπου. Μακάριος για τον Δαβίδ είναι εκείνος, που φυλάγεται από την αμαρτία και όλο του το θέλημα, είναι δοσμένο στον νόμο του Θεού...
Μια ζωή η οποία βιώνεται με άμεμπτη συνείδηση και ταπεινοφροσύνη, παρέχει ειρήνη, γαλήνη και πραγματική ευτυχία. Ενώ ο πλούτος, οι τιμές η δόξα και τα μεγάλα αξιώματα, συχνά γίνονται αιτία πολλών αμαρτημάτων και η ευτυχία αυτή είναι αναξιόπιστη.
Θεέ μου, ευτυχία είναι να έχουμε την ικανότητα να χαιρόμαστε με ευγνωμοσύνη, ότι Εσύ μας έδωσες σήμερα.
Ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος πάνω στη γη είναι εκείνος που κατόρθωσε να προσεύχεται καρδιακά. Τότε ο άνθρωπος θα συνειδητοποιήσει, δια της αίσθησης της καρδιάς του, ότι πράγματι η Βασιλεία των Ουρανών, εντός ημών εστί, διότι με την καρδιακή προσευχή, ενθρονίζεται ο Ίδιος ο Χριστός στην καρδιά του ανθρώπου.
Η χαρά δεν βρίσκεται, ούτε στο φαγητό, ούτε στο γέλιο, ούτε και στα άλλα, που νομίζει ο κόσμος. Η χαρά βρίσκεται μόνο στην ενθύμηση του Θεού! Όταν έχεις την εσωτερική γαλήνη, που χαρίζει του Θεού η ενθύμηση, τότε νοιώθεις ευτυχισμένος.
Η πραγματική ευτυχία δεν είναι τα αξιώματα και οι αναπαύσεις του σώματος. Μην μας πλανά ο διάβολος παιδιά μου. Η πραγματική ευτυχία είναι η αρετή. Όσοι αγωνίζονται να αποκτήσουν τις αρετές, να εφαρμόσουν τις εντολές του Θεού, αυτοί είναι οι πραγματικά ευτυχείς.
Στην λατρεία του Θεού, βρίσκεται η ευτυχία του ανθρώπου. Όσο καλύτερα λατρεύεις τον Θεό, τόσο περισσότερη ευτυχία αισθάνεσαι.
Όταν ο άνθρωπος ευτυχεί, χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί συνήθως τότε, μέσα στην ''μέθη'' της ευτυχίας, ξεχνάει τον Θεό. Ο άνθρωπος εις την ευτυχία του προπαντός, πρέπει περισσότερο να καταφαφεύγει στον Θεό, να προσεύχεται και να Τον ευχαριστεί. Έτσι εάν και στην ευτυχία του ο άνθρωπος φέρεται με φόβο Θεού, τότε ο Θεός, θα του δώσει ακόμη περισσότερα και ανώτερα αγαθά, όπως έδωσε στον Απόστολο Πέτρο. Τον Πέτρο, από αλιέα ιχθύων, τον έκανε αλιέα ανθρώπων, διδάσκαλο της οικουμένης, κλειδοκράτορα της Βασιλείας των Ουρανών.
Δεν υπάρχει πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από τον ανιδιοτελή. Αν ήμουν ψυχίατρος, μία συνταγή θα έδινα στους καταθλιπτικούς ασθενείς μου: Λειτουργήστε ανιδιοτελώς, δημιουργήστε με μεράκι, προσφέρετε χωρίς ανταλλάγματα και η ψυχή σας θα ζει την παραδείσια μακαριότητα.
Η απόπειρα του ανθρώπου, να βρει την ευτυχία μακριά από τον Θεό, είναι από το ξεκίνημά της καταδικασμένη σε αποτυχία, καθώς αντιστοιχεί σε κάτι αδύνατο. Για αυτό βλέπουμε σήμερα στην εποχή των τόσων πολλών αγαθών, στην εποχή των προοδευτικών δήθεν σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, να υπάρχει τόσος πόνος, λύπη και απελπισία.
Το να θέλεις να ευτυχήσεις με τις απολαύσεις και τις χαρές του κόσμου τούτου, είναι σαν να θέλεις να ξεδιψάσεις με θαλασσινό νερό.
Η ευτυχία που ζητάει ο κόσμος, δηλαδή ο ευτυχισμός, είναι μια άρνηση του πόνου, ένας εγκλωβισμός, μια ανικανότητα να μετέχουμε στη ζωή των άλλων ανθρώπων και μια ανικανότητα να ταπεινωθούμε-συντριβούμε.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν έχουν πάντα το καλύτερο, απλώς αποδέχονται με χαρά τι τους στέλνει στο δρόμο της ζωής ο Κύριος.
Οι άνθρωποι αναζητούν την ευτυχία, εκεί όπου δεν υπάρχει ευτυχία. Η ευτυχία υπάρχει μόνο στο Θεό. Εφόσον όμως ο άνθρωπος τον Θεό δεν τον θέλει, ο,τιδήποτε άλλο και αν απολαύσει από τα υλικά αγαθά, δεν θα είναι ευτυχισμένος. Να η Σουηδία, μπορεί να έχει το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο στην Ευρώπη, ωστόσο ταυτόχρονα, έχει και το υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών! Δικαιολογείται σήμερα με τέτοιο πολιτισμό και τέτοια τεχνολογία, να είναι γεμάτα τα τρελάδικα; Στο εξωτερικό μάλιστα, κάθε οικογένεια, έχει και τον ψυχίατρό της... Είναι φαινόμενα που δείχνουν, ότι οι άνθρωποι είναι μακριά από το Χριστό.
Δεν δημιουργεί την ευτυχία το χρήμα, ούτε τη δυστυχία η φτώχεια. Ο Χριστός δημιουργεί την ευτυχία και ο Διάβολος την δυστυχία.
Ρίξε σε έναν κόκκορα χρυσά φλουριά και καλαμπόκια. Ο κόκκορας θα αγνοείσαι τα χρυσά φλουριά και θα ενδιαφερθεί μόνο για τα καλαμπόκια. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον άνθρωπο. Όσα λεφτά και να έχει ο άνθρωπος, δεν θα του ικανοποιήσουν την ψυχή, δεν θα τον κάνουν ευτυχισμένο. Γιατί η ψυχή του ανθρώπου, είναι πλασμένη μόνο για το Χριστό. Ο Χριστός είναι η μοναδική του ανάγκη και μόνο Αυτός, τον κάνει ευτυχισμένο.
Δεν σου λείπει η ευτυχία. Ο Χριστός σου λείπει... Αν υπάρχει αμαρτία στη μέση, ευτυχία δεν υπάρχει.
Για έναν σεσωσμένο άνθρωπο, ο θάνατος είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του.
Αφήνουμε την καρδιά μας να καταθλίβεται με την προσκόλληση στα επίγεια, διότι δεν είναι κυριευμένη από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Γι' αυτό, όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλουμε, μας πιάνει κατάθλιψη. Ευτυχής είναι εκείνος που είναι ευχαριστημένος, με ό,τι έχει και ό,τι είναι, ειδάλλως όσα και να έχει, δεν είναι στην πραγματικότητα ευτυχισμένος.
Οι άνθρωποι δεν βρίσκουνε πουθενά ησυχία, γιατί επιχειρούνε να ζήσουνε χωρίς τον εαυτόν τους. Τρέχουνε από εδώ και από εκεί να βρούνε την ευτυχία, μα ευτυχία δεν υπάρχει έξω από τον εαυτόν μας. Θέλουμε να ευχαριστηθούμε με συμπόσια... Όποιος έχει χάσει τον εαυτόν του, έχει χάσει την ευτυχία. Ευτυχία δεν είναι το ζάλισμα που δίνουνε οι πολυμέριμνες ηδονές και απολαύσεις, αλλά η ειρήνη της ψυχής και η σιωπηλή αγαλλίαση της καρδίας. Μ' αυτό το βύθισμα στον εαυτόν του βρίσκει ο άνθρωπος τον Θεό. Για τούτο είπε ο Χριστός: «Ουκ έρχεται η βασιλεία του θεού μετά παρατηρήσεως, ουδέ ερούσιν· ιδού ώδε ή ιδού εκεί. Ιδού γαρ η βασιλεία του θεού εντός υμών εστίν». «Μην ψάχνετε, ζαλισμένοι άνθρωποι, εδώ και εκεί να βρείτε την ευτυχία. Γιατί η ευτυχία βρίσκεται μέσα σας».
Όποιος ζει εσωτερικά, ζει αληθινά. Ξέρω καλά τί είναι η ζωή που ζούνε οι λεγόμενοι κοσμικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι που διασκεδάζουνε, που ταξιδεύουνε, που ξεγελιούνται με λογής-λογής θεάματα, με ασημαντολογίες, με σκάνδαλα, με διάφορες ματαιότητες, που από μακρυά φαντάζουνε για κάποιο πράγμα σπουδαίο και ζηλευτό, ενώ σαν τα δει κανένας από κοντά, απορεί για την φτώχεια που έχουνε και το πόσο κούφιοι είναι οι άνθρωποι που ψευτογελιούνται μ' αυτά τα γιατροσόφια της ευτυχίας. Ξέρω λοιπόν καλά αυτή τη ζωή, γιατί, αναγκαστικά έζησα, κάποιες φορές, με ανθρώπους πλούσιους, που με προσκαλούσανε στα σπίτια τους, στις επαύλεις τους, στα κόττερά τους και στις άλλες διασκεδάσεις τους. Μελαγχολία με έπιανε από εκείνη την κατάσταση. Έβλεπα δυστυχισμένους ανθρώπους, που κάνανε τον ευτυχισμένο, κατάδικους που κάνανε τον ελεύθερο. Αλλά, αν δεν καταγινόντανε με τόσες ψεύτικες χαρές, θα πέφτανε στη βαρεμάδα, στη λεγόμενη ανία. 'Η το ένα, ή το άλλο. Άδειοι από κάθε ουσία, τρισδυστυχισμένοι. Η ψυχή είναι ανύπαρκτη και ανύπαρκτη η ευτυχία, η βασιλεία του Θεού. Πώς να γίνει ψωμί, σαν δεν υπάρχει προζύμι; Πώς να μην είναι όλα άνοστα, αφού δεν υπάρχει το αλάτι;
Ο άνθρωπος που δεν ξέρει πως να είναι ευτυχισμένος, είναι δυστυχισμένος.
Ευτυχής είναι εκείνος, που δεν επιδιώκει τις κοσμικές χαρές, που γρήγορα περνούν και χάνονται. Ευτυχής είναι εκείνος, που καθαρίζει την ψυχή του, από κάθε ανώφελη φροντίδα και σκέπτεται μόνο τον Θεό και τη σωτηρία της ψυχής του. Ευτυχής είναι εκείνος, που εμπιστεύεται τα πάντα στον Θεό.
Η ευτυχία του ανθρώπου, δεν βρίσκεται στην απόλαυση των επίγειων αγαθών, αλλά στην αγάπη του Θεού, του απόλυτου και αιώνιου αγαθού. Εδώ βρίσκεται και η κακοδαιμονία αυτών που αγνοούν τον Θεό. Αυτός που αρνείται τον Θεό, είναι σαν να αρνείται την ευτυχία του και την ατέλειωτη μακαριότητα.
Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτόν τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σε όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή τους έχουν την πίκρα! Η ανέγερση του πύργου της ευτυχίας έξω από την καρδιά μας, μοιάζει με οικοδόμηση κτιρίου σε έδαφος που σαλεύεται από συνεχείς σεισμούς. Σύντομα ένα τέτοιο οικοδόμημα, θα σωριαστεί στη γη... Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό και σε καρδιά που έχει πνευματική κατάσταση.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 136 αποτελέσματα