Περί...

Loading...
Περί Ευθύνης
Κοινοποίηση
Ἂς μὴ ἀποδίδη λοιπὸν τὴν εὐθύνην καὶ ἂς μὴ κατηγορῆ τὸν ᾿Αδάμ, ἀλλὰ τὸν ἑαυτόν του καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ὁ ὁποῖος περιπίπτει σὲ ὁποιανδήποτε ἁμαρτίαν, καὶ ἂς ἐπιδεικνύη ἀξίαν μετάνοια ὅπως ἐκεῖνος, ἐὰν βεβαίως θέλη νὰ ἐπιτύχη τὴν αἰωνίαν ἐν Χριστῷ ζωήν...
Όσο περισσότερα γνωρίζει κάποιος, τόσο περισσότερο ευθύνη έχει. Και όσοι αποφεύγουν να ξέρουν, για να μην έχουν ευθύνη, αυτό είναι πονηριά.
Πολλές φορές ακούω και εγώ μερικούς ανθρώπους να λένε, ότι φταίει ο πειρασμός (διάβολος), όταν ταλαιπωρούνται, ενώ φταίνε οι ίδιοι που δεν αντιμετωπίζουν σωστά τα πράγματα. Έπειτα ο πειρασμός, πειρασμός είναι. Την δουλειά του κάνει. Να μην τα φορτώνουμε και όλα στον πειρασμό. Ένας υποτακτικός, που ζούσε σε μια Καλύβη με τον Γέροντά του, μια φορά που έμεινε για λίγο μόνος του, πήρε ένα αυγό, το έβαλε πάνω σε ένα κλειδί - ήταν από εκείνα τα μεγάλα, τα παλιά κλειδιά - και άναψε από κάτω ένα κερί, για να το ψήσει! Μπαίνει ξαφνικά ο Γέροντας και τον βλέπει. ''Τί κάνεις εκεί; του λέει. Να, Γέροντα, ο πειρασμός με έβαλε να ψήσω εδώ ένα αυγό, του λέει ό υποτακτικός του. Και τότε ακούστηκε μια άγρια φωνή: Αυτήν την τέχνη εγώ δέν την ήξερα. Απ' αυτόν την έμαθα! Ο διάβολος μερικές φορές κοιμάται και εμείς τον προκαλούμε.
Όταν έρχεται ένα παιδί από μια οικογένεια που τον γνωρίζω και βλέπω, ότι με την τακτική του καταστρέφει την οικογένεια, του λέω: «Κοίταξε, αν δεν διορθωθείς, θα το πω στην μητέρα σου. Δεν έχεις δικαίωμα εσύ να έρχεσαι σ' εμένα να μου τα λες και πάλι να συνεχίζεις το βιολί σου. Θα το πω στην μάνα σου, για να προφυλάξω την οικογένειά σας». Όταν έχη κανείς μετάνοια, καλά. Αλλά όταν συνεχίζει την τακτική του, πρέπει να μιλήσω· έχω ευθύνη.
Το ακαταλόγιστο, το έχει ένας που δεν μπορεί να σκεφτεί και όχι αυτός που δεν προσέχει.
Καθόλου δεν θα συγχωρηθούμε, αν μεταθέτουμε την ευθύνη στον διάβολο για τις δικές μας αμαρτίες, κάτι που συνέβη με την Έυα και δεν συγχωρέθηκε. Εμείς, ας μην κάνουμε αυτό, αλλά ας αποκτήσουμε επίγνωση του εαυτού μας και των τραυμάτων μας. Έτσι θα μπορέσουμε να επιθέσουμε στις πληγές μας (τα αμαρτήματά μας), τα κατάλληλα φάρμακα για την γιατρειά τους. Όποιος αγνοεί την αρρώστιά του, ποτέ δεν θα φροντίσει για την γιατρειά της.
Εάν εσύ διαπράξεις μια κακή πράξη παρά την θέλησή σου, διότι σε διέταξε ο άρχοντας, σ' αυτήν την περίπτωση δεν είναι αρκετή η δικαιολογία σου αυτή (ότι δηλ. εντολή εκτέλεσες), για να σε απαλλάξει από τις ευθύνες.
Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους για τα μεν δικά τους σφάλματα γίνονται συνήγοροι, κατηγορούν όμως τα σφάλματα των άλλων. Και πολλές φορές λένε, ότι τα πράγματα της πολιτείας δεν βαδίζουν καλώς και ότι αιτία του κακού, είναι η απερισκεψία των αρχόντων. Εγώ όμως λέω, ότι όχι η απερισκεψία των αρχόντων, αλλά τα δικά μας σφάλματα είναι η αιτία της αναταραχής και αυτά προκαλούν τις συμφορές που μας συμβαίνουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Εξάλλου το να εκλέγουμε τους άρχοντες σύμφωνα με τις επιθυμίες μας, τίποτε άλλο δεν είναι παρά, το ότι λόγω των προηγούμενων σφαλμάτων μας, τέτοιον άρχοντα αποκτήσαμε...
Όσο μεγαλύτερο αξίωμα κατέλαβε κανείς στον κόσμο αυτόν, τόσο λεπτομερέστερο λόγο των πράξεών του θα υποχρεωθεί να δώσει στην άλλη ζωή. Είναι πολύ πιο βαριές οι ευθύνες εκείνων που κυβερνούν.
Εκείνος που εμποδίζει μια πληγή να θεραπευτεί είναι περισσότερο υπεύθυνος από εκείνον, ο οποίος την προξένησε και είναι άξιος μεγαλύτερης τιμωρίας. Διότι δεν είναι το ίδιο να προκαλέσεις ένα τραύμα, με το να εμποδίσεις να θεραπευτεί το τραύμα αυτό, γιατί η μεν παρεμπόδιση της θεραπείας, μπορεί να επιφέρει τον θάνατο, ενώ η αρχική πληγή, ίσως να μην είναι θανατηφόρος.
Βλέπεις τον αδερφό σου να σύρεται άδικα και ανόσια, όχι από τον δήμιο, αλλά από τον διάβολο, στο βάραθρο της απωλείας και δεν κάνεις τον κόπο, ούτε μια συμβουλή να του δώσεις. Έβλεπες τον αδερφό σου να συμμετέχει στην Θεία Κοινωνία, ενώ πριν από λίγο σύχναζε σε χώρους του διαβόλου και δεν μίλησες; Γιατί το ανέχτηκες; Γιατί δεν πήγες να το αναφέρεις στον ιερέα; Και φυσικά γι' αυτήν σου την στάση, θα σου ζητηθούν σοβαρές ευθύνες.
Η Εκκλησία είναι ο οίκος του Κυρίου. Σκεύη τίμια είναι οι πιστοί. Όταν λοιπόν δεις κάποιον απ' έξω, να θέλει να κλέψει κάποιο σκεύος, αν αδιαφορήσεις και δεν προσπαθήσεις, δια των υπευθύνων, να σώσεις την ψυχή που κινδυνεύει, έγινες ένοχος του χαμού της ψυχής του Βλέπεις τον κλέφτη να αρπάζει την ψυχή και εσύ δεν τον εμποδίζεις, είτε με δική σου ενέργεια, είτε με άλλου;...
Όποιος ξέρει αυτόν που κάνει το κακό και τον ανέχεται και τον αποκρύπτει, είναι σαν να του δίνει την άδεια να διαπράττει με μεγαλύτερη θρασύτητα το κακό.
Μην νομίζετε, ότι κάνετε χάρη στους αδερφούς σας, αν δεν τους ελέγχεται με μεγάλη αυστηρότητα, βλέποντάς τους να διαπράττουν κάποιο ατόπημα. Αν χάσεις ένα ρούχο, δεν θεωρείς εξίσου εχθρό και τον κλέφτη και εκείνον, που γνωρίζει τον κλέφτη και δεν τον φανερώνει;
Όπως, όχι μόνο εκείνοι που κλέβουν, αλλά και εκείνοι που μπορούν να εμποδίσουν την κλοπή, αλλά δεν το κάνουν, τιμωρούνται το ίδιο, έτσι όχι μόνο οι ασεβείς, αλλά και εκείνοι οι οποίοι μπορούν να τους διαφυλάξουν από την ασέβεια, αλλά δεν θέλουν να το πράξουν, θα υποστούν την ίδια τιμωρία με εκείνους. Και μην λες τον σκληρό λόγο: "και τί με ενδιαφερει εμένα.. Εγώ φροντίζω, για όσα αφορούν εμένα...''. Μα τότε είναι που θα φροντίζεις περισσότερο για τα δικά σου ζητήματα, διότι στο συμφέρον του πλησίον σου, κρύβεται το δικό σου συμφέρον.
Όπως ακριβώς είναι βλαβερό το να κατακρίνεις απλώς, έτσι ακριβώς βλαβερό είναι, το να μην τιμωρείς τα δημόσια αμαρτήματα. Διότι έτσι ανοίγεις δρόμο στους άλλους, να επιχειρούν τα ίδια...
Βλέπεις τον αδερφό σου ότι οδηγείται στον γκρεμό, ότι ζει ζωή ακατάστατη, ότι δεν είναι σε θέση να διακρίνει το ορθό και δεν απλώνεις το χέρι σου να τον βοηθήσεις, δεν τον καλείς πλησίον σου, για να τον μαλώσεις, για να τον νουθετήσεις; Ώστε προτιμάς να μην τον πικράνεις και να μην φανείς δυσάρεστος σ' αυτόν, από την σωτηρία του; Και τότε ποιά συγχώρεση θα έχεις από τον Θεό και ποιά απολογία θα δώσεις ενώπιον Του;
Κανένας απάνθρωπος ας μην προσέλθει στην Θεία Κοινωνία. Κανένας σκληρός και ανελέητος. Κανένας τελείως ακάθαρτος. Τα λέω και σε εσάς (τους κληρικούς), που διακονείτε τα Μυστήρια. Δεν είναι μικρή η ευθύνη σας, αν επιτρέψετε σε κάποιον να μετάσχει της Τραπέζης αυτής, ενώ ξέρετε, ότι έχει διαπράξει πονηριά και δεν έχει μετανοήσει. Το αίμα του θα ζητηθεί από τα δικά σας χέρια. Και αν ακόμα είναι στρατηγός, εμπόδισέ τον. Και αν ακόμα είναι αυτός βασιλιάς, εμπόδισε, αν προσέρχεται ανάξια. Έχεις μεγαλύτερη εξουσία από εκείνον.
Ο ιερεύς ακόμα και αν ρυθμίσει καλώς τον βίον του, ωστόσο δεν φροντίσει για την σωτηρία των πιστών (εκκλησίασμα), τιμωρείται στην γέενα του πυρός, γιατί έχει ευθύνη για τις ψυχές των πιστών.
Οι φαύλοι αγαπούν να επιρρίπτουν την ενοχή τους σε αυτούς που τους ελέγχουν. Οι κακοί αγαπούν για τις κακίες τους, να ρίχνουν στα θύματα τις αιτίες, για να βλάψουν πιο πολύ με τις ψευτιές τους και να ξεφύγουν οι ίδιοι τις κατηγορίες.
Δεν ευθύνεται μονάχα ο άνθρωπος για τα παραπτώματά του. Τα λάθη, οι αμαρτίες και τα πάθη δεν είναι μόνο προσωπικά βιώματα του εξομολογούμενου. Ο κάθε άνθρωπος έχει πάρει μέσα του και τα βιώματα των γονέων του και ειδικά της μητέρας, δηλαδή το πως ζούσε η μητέρα, όταν τον κυοφορούσε, αν στενοχωριόταν, τι έκανε, αν κουραζόταν το νευρικό της σύστημα, αν είχε χαρά, αν είχε θλίψη, αν είχε μελαγχολία. Ε, όλο το νευρικό σύστημα το δικό της επηρέασε το νευρικό σύστημα του εμβρύου της. Οπότε, όταν γεννηθεί το παιδί και μεγαλώσει, παίρνει μέσα του και τα βιώματα της μητέρας του, δηλαδή άλλου ανθρώπου. Δημιουργείται μια κατάσταση στην ψυχή του ανθρώπου εξαιτίας των γονέων του, που την παίρνει μαζί του σ΄ όλη του τη ζωή, αφήνει ίχνη μέσα του και πολλά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή του είναι απόρροια της καταστάσεως αυτής. Τα φερσίματά του έχουν άμεση σχέση με την κατάσταση των γονέων του. Μεγαλώνει, μορφώνεται, αλλά δεν διορθώνεται. Εδώ βρίσκεται μεγάλο μέρος από την ευθύνη για την πνευματική κατάσταση του ανθρώπου. Υπάρχει, όμως, ένα μυστικό. Υπάρχει κάποιος τρόπος ν΄ απαλλαγεί ο άνθρωπος απ' αυτό το κακό. Ο τρόπος αυτός είναι η γενική εξομολόγηση, η οποία γίνεται με την Χάρη του Θεού.
Να μην ελέγξεις κανέναν για κάποιο παράπτωμα, αλλά να θεωρείς τον εαυτόν σου υπεύθυνο καθ' όλα και αίτιον του πταίσματος.
Φταίμε γιατί αφήνουμε την ευχή του Χριστού και έτσι η καρδιά μας είναι απροστάτευτη από τον διάβολο.
Ο Κύριος δεν δίνει το Άγιο Πνεύμα και την Χάρη του, για να περιπέσει κανείς σε αμαρτίες. Οι άνθρωποι μόνοι τους γίνονται αίτιοι των κακών στους εαυτούς τους, γιατί δεν ακολουθούν τη Χάρη και κυριεύονται από τον σατανά. Εξάλλου, αν δεν δώσει ο άνθρωπος αφορμή στον σατανά, δεν μπορεί αυτός να κυριαρχήσει πάνω του με την βία. Γι' αυτό τον λόγο κανείς δεν είναι με βεβαιότητα του Χριστού ή του σατανά. Αλλά, αν παραμείνει με τη Χάρη ως το τέλος, πηγαίνει με το μέρος του Χριστού, διαφορετικά πηγαίνει με τον σατανά. Γιατί, αν είτε ο Κύριος, είτε ο σατανάς έπαίρναν μαζί τους τον άνθρωπο με την βία, αυτός δεν θα ήταν αίτιος, ούτε στην κόλαση να ριχτεί, ούτε τον Παράδεισο να κερδίσει.
Όσες φορές έριξα την ευθύνη των πραγμάτων πάνω μου, αμέσως η γαλήνη απλώθηκε μέσα στην ψυχή μου. Από τη στιγμή που έριξα το βάρος στον άλλο και είπα αυτός φταίει και όχι εγώ, τότε ένιωσα μέσα μου στεναχώρια και πίκρα.
Στην Εκκλησία, καθένας ζει σε όλους και για όλους, αλλά και όλοι ζουν στον καθένα και για τον καθένα. Γι' αυτό καθένας είναι υπεύθυνος για όλους και όλοι για τον καθένα.
Για ο,τιδήποτε αποδειχτείτε ένοχος ενώπιον Θεού και ανθρώπων, για τούτο μετανοήστε και επιδείξτε ταπεινοφροσύνη. Μην έχετε το θράσος να κρίνετε ή να κατηγορήσετε κανέναν, αλλά για κάθε δυσάρεστο συμβάν, προσπαθήστε να ρίξετε στον εαυτόν σας το φταίξιμο και όχι στους άλλους, είτε πρόκειται για τις αμαρτίες σας, είτε επειδή δώσατε αφορμή στους άλλους να λυπηθούν, με την απροσεξία και την αδεξιότητά σας.
Μην ρίχνεις τις ευθύνες, για ό,τι σου συμβαίνει, σε άλλους ανθρώπους. Αν και έχουμε πάντα την τάση ν' αποδίδουμε τα προβλήματά μας στους άλλους, στην κακία ή την ανικανότητά τους, στην πραγματικότητα αυτοί δεν είναι παρά εργαλεία στα χέρια του Θεού. Εργαλεία, που τα χρησιμοποιεί, για να οικοδομήσει τη σωτηρία μας.
Εάν ζήτησεις το δίκαιο για οποιοδήποτε πράγμα, που θα σε αδικήσει, ατιμάσει, βρίσει, χτυπήσει, διώξει ή τη ζωή σου επιβουλευθεί ο πλησίον σου και πάλι εσύ είσαι άδικος, εάν τον θεωρήσεις αίτιο ή τον κατηγορήσεις με εμπάθεια. Γιατί ζητείς απ' αυτόν, αυτό που δεν του το έδωσε ο Θεός. Εάν εννοήσεις καλά αυτό που σου λέω, όλους θα τους θεωρείς ανεύθυνους, για οποιοδήποτε σφάλμα και μόνον εσύ θα είσαι για όλα υπεύθυνος...
Θα κάνεις ό,τι μπορείς για τα παιδιά σου, διότι στην άλλη ζωή ο Χριστός μας θα σου ζητήσει ή τα παιδιά σου σεσωσμένα ή τις πληγές στα γόνατά σου, από την πολλή σου προσευχή. Δεν γνωρίζουν δυστυχώς οι γονείς την ευθύνη, την οποία έχουν για τα παιδιά τους.
Όλοι οι Έλληνες γεωργοί που καλλιεργούν καπνά, είναι ηθικοί αυτουργοί, όλων αυτών των αμαρτημάτων, των ανθρώπων εκείνων, που καπνίζουν και πεθαίνουν από καρκίνο. Είναι υπεύθυνοι για τον έμμεσο αργό θάνατο των καπνιστών και μάλιστα συμβάλλουν στην αργή τους αυτοκτονία. Δεν θα γλυτώσει κανένας από τους γεωργούς αυτούς, ούτε ένας, όταν έρθει η στιγμή της απολογίας τους στο Χριστό. Σας το λέω ρητά!!! Και εγώ έχω συγγενείς γεωργούς, που βάζουν καπνά και ποτέ δεν συμφώνησα μαζί τους. Μου λέγανε: Και τί να κάνουμε; Πώς θα ζήσουμε; Τους είπα να αντικαταστήσουν τα καπνά και να καλλιεργούν κάτι άλλο π.χ. βαμβάκι, σιτάρι.
Λέγουν οι Άγιοι, ότι σύμφωνα με την καλή διάθεση, που έχεις, πηγαίνοντας να ζητήσεις συγχώρηση, δηλαδή αν έχεις ταπείνωση, θα φωτίσει ανάλογα ο Θεός τον άλλο, για να επιτευχθεί η επιζητούμενη συνδιαλλαγή. Όταν λ.χ. συντριβείς και πεις με τον λογισμό σου, «φταίω και δεν το καταλαβαίνω», μετά λίγο λίγο θα πεις, ότι «πράγματι φταίω». Και όταν βάλεις στον λογισμό σου, ότι πράγματι φταις, θα αλλάξει μετά και ο άλλος διάθεση.
Όταν δεν έχουμε το νου μας στον Θεό, αλλά στο γιατί, τότε θα μας φταίει ο ένας και ο άλλος. Όμως φταίει ο εαυτός μας, κανείς άλλος δεν φταίει. Δεν έχουμε καλή πνευματική κατάσταση, αυτή είναι η αιτία.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 78 αποτελέσματα