Περί...

Loading...
Περί Εργασίας
Κοινοποίηση
Γενικά, η προσευχή είναι η μόνη υποχρεωτική και απαραίτητη εργασία και αρετή για όλη την λογική φύση.
Αλίμονο σε εκείνους τους τρισάθλιους, που κάνουν πωλήσεις και αγορές την Κυριακή και τις υπόλοιπες εορτές, διότι θα τιμωρηθούν βαριά. Καλύτερα να στερηθείς χρήματα, παρά να στερηθείς τη Θεία Λειτουργία τις ημέρες αυτές.
Όσοι εργάζονται σε δουλειές τέτοιες, ώστε να αμαρτάνουν οι ίδιοι και να γίνονται η αιτία να αμαρτάνουν και οι άλλοι, να παρακαλέσουν να τους απαλλάξει ο Χριστός από μια τέτοια δουλειά και ο Χριστός έχει τον τρόπο, να τους εξασφαλίσει μία άλλη. Γιατί είναι προτιμότερο να παραιτηθεί ή να απολυθεί κανείς από την δουλειά του, μη θέλοντας να παρανομήσει, παρά να τον απολύσει ο Θεός από την Ουράνια θέση του.
Όταν εργάζεται ο άνθρωπος και προσεύχεται, είναι σαν να δουλεύει για τον Κύριο.
Γιατί δεν εργάζεσαι; Ο Θεός γι' αυτό σου έδωσε τα χέρια, όχι για να παίρνεις από τους άλλους, αλλά για να δίνεις στους άλλους.
Διδάξου από το μυρμήγκι την αγάπη για την εργασία και από την μέλισσα, την αγάπη προς το ωραίο, την αγάπη για την εργασία και την αγάπη προς τους άλλους.
Δεν είναι ντροπή η χειρωνακτική εργασία. Αν ήταν ντροπή η εργασία, δεν θα εργαζόταν ο Παύλος. Ντροπή είναι μόνο η αμαρτία. Και αυτήν συνήθως την γεννάει η αργία. Γεννάει όχι μία ή δύο ή τρεις, αλλά όλη μαζί την κακία. Ό,τι είναι το χαλινάρι για το άλογο, αυτό είναι η εργασία, για την δική μας φύση.
Όταν δουλεύουν και οι δύο σύζυγοι σε μία οικογένεια, δημιουργούνται πολλά προβλήματα. Ο Γέροντας έλεγε ότι πρέπει να απασχολείται μόνο ο ένας και να αρκούνται στα λίγα.
Όταν κάνουμε γρήγορα μία δουλειά, αποκτούμε μία νευρικότητα. Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα, δεν είναι αγιασμένη. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμαστε όλο αγωνία. Αυτό είναι δαιμονική κατάσταση. Το εργόχειρο που γίνεται με ηρεμία και προσευχή αγιάζεται και αγιάζει και τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν και έτσι έχει νόημα, όταν η λαϊκοί ζητούν να πάρουν εργόχειρα από μοναχούς για ευλογία. Ενώ εκείνο που γίνεται με βιασύνη και νευρικότητα, μεταδίδει αυτήν την δαιμονική κατάσταση και στους άλλους. Η βιαστική δουλειά, με την αγωνία είναι στοιχείο πολύ κοσμικών ανθρώπων. Οι ταραγμένες ψυχές που εργάζονται, ταραχή μεταδίδουν και με τα εργόχειρά τους και όχι ευλογία. Πώς επιδρά η κατάσταση του ανθρώπου και στα εργόχειρα που φτιάχνει, και στα ξύλα ακόμη! Φοβερό! Ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος όταν φτιάχνει κάτι, είναι και το αποτέλεσμα αν είναι νευριασμένος και θυμώνει και βρίζει, δεν θα έχει ευλογία αυτό που κάνει. Ενώ, αν ψάλλει, λέει την ευχή, αγιάζεται το έργο του. Το ένα είναι δαιμονικό, το άλλο Θεϊκό. Γι' αυτό βάλε και την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθείς και εσύ και η δουλειά που κάνεις.
Να δίνουμε τα πρωτεία στην πνευματική ζωή και όχι στα υλικά. Αν κανείς έχει πρώτα τις δουλειές και ύστερα την προσευχή, δίνει μεγαλύτερη αξία στις δουλειές παρά στα πνευματικά. Αυτό έχει υπερηφάνεια και ανευλάβεια. Δεν αγιάζεται το έργο, που γίνεται με χρεωκοπία πνευματική. Αν δίνουμε τα πρωτεία στα πνευματικά, τότε ο Θεός όλα θα τα τακτοποιήσει.
Όσο μπορείτε, στις δουλειές σας καρδιά να μην δίνετε. Χέρια, μυαλό να δίνετε. Καρδιά να μην δίνετε σε χαμένα, σε άχρηστα πράγματα. Γιατί μετά πώς θα σκιρτήσει η καρδιά για τον Χριστό; Να αξιοποιήτε την καρδιά σας, να μην την σπαταλάτε.
Η δουλειά είναι ευλογία, είναι δώρο Θεού. Δίνει ζωντάνια στο σώμα, φρεσκάδα στον νου. Η δουλειά βοηθάει τον άνθρωπο να ξεπαγώσουν τα λάδια της μηχανής του. Είναι δημιουργία. Δίνει χαρά και παίρνει το άγχος, την πλήξη. Εάν δεν έδινε ο Θεός την δουλειά, θα μούχλιαζε ο άνθρωπος. Όσοι είναι εργατικοί, ακόμη και στα γεράματά τους δεν σταματούν να δουλεύουν. Αν σταματήσουν την δουλειά, ενώ ακόμη έχουν δυνάμεις, μελαγχολία θα πάθουν. Αυτό είναι θάνατος γι' αυτούς.
Η ευχαρίστηση που νοιώθει όποιος κάνει φιλότιμα την δουλειά του, είναι καλή ευχαρίστηση. Την έδωσε ο Θεός, για να μην κουράζεται το πλάσμα Του. Αυτή είναι ξεκούραση από την κούραση.
Να μην κάνεις την δουλειά σου, χωρίς να εμπιστεύεσαι στον Θεό, γιατί μετά αγωνιάς και κουράζεις το μυαλό σου και νιώθεις άσχημα ψυχικά.
Σήμερα πολλοί άνθρωποι είναι βασανισμένοι, γιατί δεν αγαπούν την δουλειά τους. Κοιτάζουν πότε να έρθει η ώρα να φύγουν. Ενώ όταν υπάρχει ζήλος για την δουλειά και έχει κανείς ενδιαφέρον γι' αυτό που φτιάχνει, όσο δουλεύει, τόσο ανάβει ο ζήλος. Είναι πανηγύρι γι' αυτόν η δουλειά.
Οι άνθρωποι σήμερα ανοίγουν πολλά μέτωπα και χάνονται με την πολλή μέριμνα. Εγώ ένα-δύο πράγματα τα τακτοποιώ και μετά σκέφτομαι άλλα. Ποτέ δεν έχω να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Τώρα σκέφτομαι να κάνω αυτό, το τελειώνω και μετά σκέφτομαι να κάνω κάτι άλλο. Γιατί, αν δεν τελειώσω το ένα και αρχίσω το άλλο, δεν έχω ανάπαυση. Όταν έχει κανείς πολλά μαζί να κάνει, παλαβώνει. Και μόνο να τα σκέφτεται, παθαίνει σχιζοφρένεια. Είναι μερικοί πού, ενώ έχουν περιορισμένες δυνάμεις και μπορούν να κάνουν μόνον ένα-δύο πράγματα, καταπιάνονται και μπερδεύονται με πολλά και μετά δεν κάνουν τίποτε σωστό και σέρνουν και τους άλλους. Όσο μπορεί κανείς, να κάνει ένα-δυό πράγματα μόνο, να τα τελειώνει σωστά και να έχει το μυαλό του καθαρό και ξεκούραστο και μετά να αρχίζει κάτι άλλο. Γιατί, άμα ο νους του σκορπίσει, τί πνευματικά θα κάνει μετά; Πώς να θυμηθεί τον Χριστό;
Η πολλή δουλειά με την κόπωσή της και τον περισπασμό, ιδίως όταν γίνεται με βιασύνη, δεν βοηθάει. Παραμερίζει την νήψη και αγριεύει την ψυχή. Δεν μπορεί όχι μόνο να προσευχηθή κανείς, αλλά ούτε να σκεφτεί. Δεν μπορεί να ενεργήσει με σύνεση και έτσι οι ενέργειες του δεν είναι σωστές.
Και το πιο ήμερο αλογάκι, όταν κάποιος το κουράσει πολύ, αρχίζει να κλωτσάει, παρ' όλο που δεν έχει κακό χούι, έτσι και ο άνθρωπος αρχίζει να αγριεύει, όταν εργάζεται πολύ και κουράζεται σωματικά.
Αν δουλεύεις στην αμαρτία, θα πληρωθείς από τον διάβολο. Αν εργάζεσαι την αρετή, θα πληρωθείς από τον Χριστό.
Αν δεις, ότι ο νους σου συνέχεια φεύγει και πάει σε δουλειές κ.λ.π. πρέπει να καταλάβεις, ότι δεν πάς καλά και να ανησυχήσεις, γιατί έχεις απομακρυνθεί από τον Θεό. Να καταλάβεις, ότι είσαι πιο κοντά στα πράγματα παρά στον Θεό, στην κτίση και όχι στον Κτίστη. Με την πολλή δουλειά και μέριμνα ξεχνάει κανείς τον Θεό. Έλεγε χαρακτηριστικά ο Πάπα-Τύχων: «Ο Φαραώ έδινε πολλή δουλειά και πολύ φαγητό στους Ισραηλίτες, για να ξεχάσουν τον Θεό». Στην εποχή μας ο διάβολος απορρόφησε τους ανθρώπους στην ύλη, στον περισπασμό, δουλειά πολλή, φαΐ πολύ, για να ξεχνούν τον Θεό και έτσι να μην μπορούν - ή μάλλον να μη θέλουν - να αξιοποιήσουν την ελευθερία που τους δίνεται για τον αγιασμό της ψυχής. Ευτυχώς όμως, χωρίς να το θέλει ο διάβολος, βγαίνει και κάτι καλό, δεν ευκαιρούν οι άνθρωποι να αμαρτήσουν όσο θέλουν.
Οι άνθρωποι κατήργησαν την αργία της Κυριακής και τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από την δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία...
Εγώ όταν γίνονται απεργίες, πονάω. Είναι σαν να πάει κανείς και να δαγκάει το στήθος της μάνας, για να πιεί αίμα. Αυτό είναι έγκλημα.
Λέω στους λαϊκούς να σταματήσουν να δουλεύουν Κυριακές και γιορτές, για να μην τους βρουν στην ζωή τους συμφορές. Όλοι μπορούν να ρυθμίσουν την δουλειά τους. Όλη η βάση είναι η πνευματική ευαισθησία. Αν υπάρχει ευαισθησία, βρίσκονται λύσεις για όλα. Και αν λίγο ζημιωθούν από μια λύση, θα πάρουν ευλογία διπλή. Πολλοί όμως δεν το καταλαβαίνουν. Ούτε στην Θεία Λειτουργία πηγαίνουν. Η Θεία Λειτουργία αγιάζει. Αν δεν πάει ο Χριστιανός την Κυριακή στην Εκκλησία, πώς θα αγιαστεί;
Η κούραση από πνευματική εργασία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει, γιατί ανεβάζει τον άνθρωπο ψηλά και τον πλησιάζει στον φιλόστοργο Πατέρα, οπότε και η ψυχή του αγάλλεται.
Αν κανείς τρώει, πίνει, κοιμάται και δεν δουλεύει, παθαίνει ένα ξεβίδωμα και θέλει όλο να κοιμάται, γιατί το σώμα του, τα νεύρα του, χαλαρώνουν. Φτάνει σιγά - σιγά, να μην μπορεί να κάνει τίποτε. Μόλις περπατήσει λίγο, κόβεται. Ενώ αν δουλέψει λίγο και κινηθεί, δυναμώνει και στα πόδια και στα χέρια.
Την Κυριακή να μην κάνεις ούτε πίτες ούτε τίποτα, μόνο τις πιο αναγκαίες δουλειές. Η Κυριακή είναι μέρα του Θεού. Κυριακή να μη δουλεύετε. Όποιος δουλεύει την Κυριακή είναι κλέφτης. Τα χέρια του λερώνει, όπως οι κλέφτες. Την Δευτέρα να κάνετε καλοσύνες.
Όπως είναι απαραίτητη για τον καθένα η καθημερινή τροφή, έτσι είναι αναγκαία και η κατά δύναμη εργασία.
Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι ο εργαζόμενος οφείλει να εργάζεται, όχι για να ικανοποίησει τις δικές του ανάγκες με την εργασία, αλλά για να τηρήσει την εντολή του Κυρίου, που είπε: ''Πείνασα και μου δώσατε να φάγω...'' (Ματθ. 25,35). Γιατί η ιδιοτελής μέριμνα είναι εντελώς απαγορευμένη από τον Κύριο, που είπε: ''Μη μεριμνάτε για την ζωή σας, τι θα φάτε, ούτε για το σώμα με τι θα ντυθείτε'' (Ματθ. 6,25). Οφείλει λοιπόν ο καθένας να έχει ως σκοπό του κατά την εργασία, την υπηρεσία αυτών που έχουν ανάγκη και όχι την ιδιαίτερη δική του ανάγκη. Έτσι θα αποφύγει την φιλαυτία και θα λάβει από τον Κύριο την ευλογία της φιλαδελφίας κατά το: ''εφ' όσον εποιήσατε σ' έναν από αυτούς τους αδελφούς μου τους ελαχίστους, σε μένα εποιήσατε'' (Ματθ. 25,40).
Ο καλός εργάτης, με ειλικρίνεια παίρνει το ψωμί της εργασίας του, ενώ ο νωθρός και εξασθενημένος, δεν τολμά να κοιτάξει κατάματα τον εργοδότη του.
Όταν θέλεις ν' αρχίσεις κάποια θεάρεστη εργασία, πρώτα να ετοιμασθείς ενάντια στους πειρασμούς που θα σε βρουν και μη διστάσεις καθόλου. Γιατί ο εχθρός έχει συνήθεια, όταν δει κάποιον να ξεκινά με θερμή πίστη ένα καλό και σωτήριο έργο, να τον εμποδίζει με ποικίλους και φοβερούς πειρασμούς, για να φοβηθεί απ' αυτούς, και να ψυχρανθεί η καλή προαίρεσή του, ώστε να μην έχει πια καμιά επιθυμία να ασχοληθεί με τη θεάρεστη εργασία. Αν δεν προετοιμασθείς καλά για την απρόκρουση των πειρασμών, μην ξεκινήσεις την εργασία των αρετών.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 138 αποτελέσματα